2 Corintios
Chapter 12
Reina-Valera 1909
vs Asang Khongca Bibl…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

2 Corintios 12

Reina-Valera 1909
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1CIERTO no me es conveniente gloriarme; mas vendré á las visiones y á las revelaciones del Señor.
1Amoek hae kai han atho om ai, toe Angraeng mah ang patuek ih hmuen hoi amtuengsak ih hmuennawk to kam oek haih han vop.
2Conozco á un hombre en Cristo, que hace catorce años (si en el cuerpo, no lo sé; si fuera del cuerpo, no lo sé: Dios lo sabe) fué arrebatado hasta el tercer cielo.
2Kalaem tangcae saning hatlai palito naah Kri ah kaom kami maeto ka panoek, (taksa ah maw, ka thui thai ai; taksa ai ah maw, ka thui thai ai: Sithaw mah panoek;) to kami to van asom thumto haih ah lak tahang.
3Y conozco tal hombre, (si en el cuerpo, ó fuera del cuerpo, no lo sé: Dios lo sabe,)
3To kami maeto to ka panoek, (taksa ah maw, to tih ai boeh loe taksa ai ah, ka thui thai ai: Sithaw mah panoek;)
4Que fué arrebatado al paraíso, donde oyó palabras secretas que el hombre no puede decir.
4anih loe paradise ah lak tahang moe, lok hoiah thuilaek ai, kami mah thuih koi ai loknawk to a thaih.
5De este tal me gloriaré, mas de mí mismo nada me gloriaré, sino en mis flaquezas.
5To baktih kami maeto to kam oek haih han: ka thazokhaih khue ai ah loe, kaimah hoi kaimah loe kam oek haih mak ai.
6Por lo cual si quisiere gloriarme, no seré insensato: porque diré verdad: empero lo dejo, porque nadie piense de mí más de lo que en mí ve, ú oye de mí.
6Amoek han ka koeh aep to mah, kamthu ah ka om mak ai; loktang ni ka thuih han. Toe kami mah kai to hnuk moe, kai khae hoi a thaih ih tamthang pong kamthlai ah a poek moeng han ai ah, thui ai ah ka oh.
7Y porque la grandeza de las revelaciones no me levante descomedidamente, me es dado un aguijón en mi carne, un mensajero de Satanás que me abofetee, para que no me enaltezca sobremanera.
7Thuilaek ai amtuenghaih ka hnuk pongah, ka sakthaihaih pong kamthlai ah kam oek moeng han ai ah, kai pacaekthlaek hanah Setan ih laicaeh maeto ah kaom, soekhring to ka taksa thungah ang suek pae.
8Por lo cual tres veces he rogado al Señor, que se quite de mí.
8Hae baktih karai hmuen ang takhoe pae ving hanah, Angraeng khaeah vai thumto tahmenhaih ka hnik.
9Y me ha dicho: Bástate mi gracia; porque mi potencia en la flaqueza se perfecciona. Por tanto, de buena gana me gloriaré más bien en mis flaquezas, porque habite en mí la potencia de Cristo.
9Toe Anih mah kai khaeah, Ka tahmenhaih loe nang hanah khawt: thazok naah ni ka thacakhaih hoiah akoep, tiah ang naa. Kri thacakhaih ka nuiah oh thai hanah, ka thazokhaih to ni kam oek haih han.
10Por lo cual me gozo en las flaquezas, en afrentas, en necesidades, en persecuciones, en angustias por Cristo; porque cuando soy flaco, entonces soy poderoso.
10To pongah Kri hanah loe thazokhaih, kasae thuihaih, amtanghaih, pacaekthlaekhaih hoi karai tonghaihnawk to ka koeh: tha ka zok naah, thacakhaih hoiah ka koi.
11Heme hecho un necio en gloriarme: vosotros me constreñisteis; pues yo había de ser alabado de vosotros: porque en nada he sido menos que los sumos apóstoles, aunque soy nada.
11Kai loe kamthu maeto baktiah kam oek boeh; toe nangcae mah ni to tiah nang oh o sak. Kai hae nang pakoeh o han oh; kai loe tidoeh na ai ni, toe patoeh ih kalen koek kami pongah ka hnaem kue ai.
12Con todo esto, las señales de apóstol han sido hechas entre vosotros en toda paciencia, en señales, y en prodigios, y en maravillas.
12Nangcae khaeah ka oh naah, palungsawkhaih hoiah ni ka oh, angmathaih hmuennawk, dawnrai koi kaom hmuennawk to patoeh ih kami maeto mah anghmang kaom thacakhaih hoiah nangcae salakah kamnoek ah amtuengsak boeh.
13Porque ¿qué hay en que habéis sido menos que las otras iglesias, sino en que yo mismo no os he sido carga? Perdonadme esta injuria.
13Nangcae han hmuenzit ah ka om ai tiah thuih ih lok thui ai ah loe, kawbaktih hmuen pongah maw kalah kricaabunawk pongah na hnaem o kuehaih oh? To tiah ka sakpazaehaih to na tahmen oh.
14He aquí estoy aparejado para ir á vosotros la tercera vez, y no os seré gravoso; porque no busco vuestras cosas, sino á vosotros: porque no han de atesorar los hijos para los padres, sino los padres para los hijos.
14Khenah, nangcae khaeah vai thumto haih paqai hanah kam sak; toe nangcae raihaih kang paek mak ai: na tawnh o ih hmuenmae to ka pakrong ai, nangmacae to ni ka pakrong. Nawktanawk mah amno hoi ampa hanah hmuenmae patung pae ai, amno hoi ampa mah ni nawktanawk hanah hmuenmae patung pae.
15Empero yo de muy buena gana despenderé y seré despendido por vuestras almas, aunque amándoos más, sea amado menos.
15Kai nang palung o ai cadoeh, kai mah kang palung o parai pongah, kaimah hoi ka tawnh ih hmuennawk boih hae nangcae hinghaih pakhra hanah anghoehaih hoi ka patoh han.
16Mas sea así, yo no os he agravado: sino que, como soy astuto, os he tomado por engaño.
16To tiah sak naah doeh, raihaih kang paek o ai: toe thoemto kaminawk mah loe anih mah ang ling, palunghahaih hoiah kaicae ang ling, tiah a thuih o.
17¿Acaso os he engañado por alguno de los que he enviado á vosotros?
17Nangcae khaeah ka patoeh ih kaminawk mah ang ling o maw?
18Rogué á Tito, y envié con él al hermano. ¿Os engañó quizá Tito? ¿no hemos procedido con el mismo espíritu y por las mismas pisadas?
18Titu to ka pacae moe, nawkamya maeto hoiah nawnto anih to kang patoeh. Titu mah hmuenmae ang lak pae o maw? Kaicae loe poek anghmonghaih hoiah tok ka sah o ai maw? Kanghmong loklam to ka pazui o ai maw?
19¿Pensáis aún que nos excusamos con vosotros? Delante de Dios en Cristo hablamos: mas todo, muy amados, por vuestra edificación.
19To pacoeng bae ah, kaicae loe kaimacae pakahaih lok ni ka thuih o, tiah na poek o maw? Kri ah ka oh o baktih toengah, Sithaw hmaa ah ni lok ka thuih o: toe nawkamyanawk, nangcae qoeng thaih han ih ni, hmuennawk boih hae ka sak o.
20Porque temo que cuando llegare, no os halle tales como quiero, y yo sea hallado de vosotros cual no queréis; que haya entre vosotros contiendas, envidias, iras, disensiones, detracciones, murmuraciones, elaciones, bandos:
20Nangcae khae kang zoh naah, ka hnuk koeh ih hmuen to ka hnu mak ai, nangcae mah doeh kai khae hoi hnuk han koeh ih hmuen to na hnu o mak ai ah, lok angaekhaih, uthaih, palungphuihaih, angzoehhaih, kasaethuihaih, pronghaih, amoekhaih hoi lokpunghaihnawk to om lat moeng tih, tiah zithaih ka tawnh:
21Que cuando volviere, me humille Dios entre vosotros, y haya de llorar por muchos de los que antes habrán pecado, y no se han arrepentido de la inmundicia y fornicación y deshonestidad que han cometido.
21nangcae khae kang zoh let naah, nangcae salakah kaom paroeai kaminawk loe a sak o ih zaehaihnawk to caeh o taak ai moe, ciimcai ai hmuen, tamquta hoi nongpa nongpata zae sakhaih, taksa koehhaih baktiah a sak o ih zaehaihnawk to dawnpakhuem o ai ah, vaihi khoek to a sak o vop pongah, ka Sithaw mah nangcae hma ah azathaih na tongsak ueloe, palung kasae moeng tih.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.