2 Korintiers 12
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1Moet er geroemd worden, al dient het nergens toe, dan kom ik nu aan de visioenen en openbaringen des Heren.
1Amoek hae kai han atho om ai, toe Angraeng mah ang patuek ih hmuen hoi amtuengsak ih hmuennawk to kam oek haih han vop.
2Ik ken een mens in Christus, die veertien jaar geleden naar de derde hemel is weggevoerd, —in het lichaam: ik weet het niet, of buiten het lichaam: ik weet het niet, God weet het.
2Kalaem tangcae saning hatlai palito naah Kri ah kaom kami maeto ka panoek, (taksa ah maw, ka thui thai ai; taksa ai ah maw, ka thui thai ai: Sithaw mah panoek;) to kami to van asom thumto haih ah lak tahang.
3En ik weet van dien mens, dat hij in het Paradijs is opgenomen, —in het lichaam of buiten het lichaam: ik weet het niet, God weet het;
3To kami maeto to ka panoek, (taksa ah maw, to tih ai boeh loe taksa ai ah, ka thui thai ai: Sithaw mah panoek;)
4en dat hij onuitsprekelijke woorden hoorde, die een mens niet nazeggen kan.
4anih loe paradise ah lak tahang moe, lok hoiah thuilaek ai, kami mah thuih koi ai loknawk to a thaih.
5Over hem zal ik roemen; over mijzelf zal ik het niet doen, dan alleen in mijn zwakheden.
5To baktih kami maeto to kam oek haih han: ka thazokhaih khue ai ah loe, kaimah hoi kaimah loe kam oek haih mak ai.
6Maar al wilde ik ook roemen, toch was ik geen dwaas, omdat ik de waarheid spreek; maar ik doe het niet, opdat niemand meer van mij denken zal, dan wat hij van mij ziet of hoort,
6Amoek han ka koeh aep to mah, kamthu ah ka om mak ai; loktang ni ka thuih han. Toe kami mah kai to hnuk moe, kai khae hoi a thaih ih tamthang pong kamthlai ah a poek moeng han ai ah, thui ai ah ka oh.
7zelfs niet op grond van buitengewone openbaringen. En opdat ik hierop niet ijdel zou worden, is mij een doorn in het vlees gestoken; een engel van Satan, om mij met vuisten te slaan, opdat ik niet hoogmoedig zou worden.
7Thuilaek ai amtuenghaih ka hnuk pongah, ka sakthaihaih pong kamthlai ah kam oek moeng han ai ah, kai pacaekthlaek hanah Setan ih laicaeh maeto ah kaom, soekhring to ka taksa thungah ang suek pae.
8Tot driemaal toe bad ik den Heer, dat hij zou weggaan van mij.
8Hae baktih karai hmuen ang takhoe pae ving hanah, Angraeng khaeah vai thumto tahmenhaih ka hnik.
9Maar Hij heeft mij gezegd: “Mijn genade is u genoeg; want juist bij zwakheid komt de Kracht tot haar recht!” Het liefst zal ik dus op mijn zwakheden roemen, opdat de kracht van Christus in mij mag wonen.
9Toe Anih mah kai khaeah, Ka tahmenhaih loe nang hanah khawt: thazok naah ni ka thacakhaih hoiah akoep, tiah ang naa. Kri thacakhaih ka nuiah oh thai hanah, ka thazokhaih to ni kam oek haih han.
10En zelfs verheug ik mij om Christus’ wil over zwakheid en smaad, over noden, vervolgingen en angsten. Want als ik zwak ben, ben ik sterk.
10To pongah Kri hanah loe thazokhaih, kasae thuihaih, amtanghaih, pacaekthlaekhaih hoi karai tonghaihnawk to ka koeh: tha ka zok naah, thacakhaih hoiah ka koi.
11Zeker, ik ben onverstandig geweest; maar gij hebt me er toe gedwongen. Want eigenlijk had ik moeten geprezen worden door ú. Want al ben ik ook niets, toch sta ik in niets ten achter bij die buitengewone apostelen;
11Kai loe kamthu maeto baktiah kam oek boeh; toe nangcae mah ni to tiah nang oh o sak. Kai hae nang pakoeh o han oh; kai loe tidoeh na ai ni, toe patoeh ih kalen koek kami pongah ka hnaem kue ai.
12de kentekenen toch van Apostel zijn onder u uitgewerkt met het grootste geduld, door wondertekenen, mirakels en krachten.
12Nangcae khaeah ka oh naah, palungsawkhaih hoiah ni ka oh, angmathaih hmuennawk, dawnrai koi kaom hmuennawk to patoeh ih kami maeto mah anghmang kaom thacakhaih hoiah nangcae salakah kamnoek ah amtuengsak boeh.
13Waarin zijt gij dan wel bij de andere kerken achtergesteld? Alleen hierin, dat ikzelf u niet tot last ben geweest. Vergeeft me dit onrecht.
13Nangcae han hmuenzit ah ka om ai tiah thuih ih lok thui ai ah loe, kawbaktih hmuen pongah maw kalah kricaabunawk pongah na hnaem o kuehaih oh? To tiah ka sakpazaehaih to na tahmen oh.
14Zie, ik sta op het punt, om voor de derde keer tot u te komen, en weer zal ik u niet tot last zijn. Want ik zoek niet het uwe, maar u. Niet de kinderen moeten schatten beleggen voor de ouders, maar de ouders voor de kinderen.
14Khenah, nangcae khaeah vai thumto haih paqai hanah kam sak; toe nangcae raihaih kang paek mak ai: na tawnh o ih hmuenmae to ka pakrong ai, nangmacae to ni ka pakrong. Nawktanawk mah amno hoi ampa hanah hmuenmae patung pae ai, amno hoi ampa mah ni nawktanawk hanah hmuenmae patung pae.
15Ik zal me dus gaarne offers getroosten, me zelfs uitputten voor uw zielen. En wanneer ik u zo grenzeloos liefheb, zou ik dan minder wederliefde ontvangen?
15Kai nang palung o ai cadoeh, kai mah kang palung o parai pongah, kaimah hoi ka tawnh ih hmuennawk boih hae nangcae hinghaih pakhra hanah anghoehaih hoi ka patoh han.
16Goed! Persoonlijk ben ik u niet tot last geweest, maar als sluw mens heb ik u met list beet gehad.
16To tiah sak naah doeh, raihaih kang paek o ai: toe thoemto kaminawk mah loe anih mah ang ling, palunghahaih hoiah kaicae ang ling, tiah a thuih o.
17Heb ik u soms uitgebuit door één van hen, die ik u zond?
17Nangcae khaeah ka patoeh ih kaminawk mah ang ling o maw?
18Hiervoor bestemde ik Titus, en zond den broeder met hem mee. Heeft Titus u dan uitgebuit? Hebben we niet in dezelfde geest, niet in dezelfde sporen gewandeld?
18Titu to ka pacae moe, nawkamya maeto hoiah nawnto anih to kang patoeh. Titu mah hmuenmae ang lak pae o maw? Kaicae loe poek anghmonghaih hoiah tok ka sah o ai maw? Kanghmong loklam to ka pazui o ai maw?
19Gij zijt zeker reeds lang in de mening, dat we ons bij u aan het verdedigen zijn. Voor God en in Christus betuigen we: dit alles, geliefden, geschiedde om u te stichten.
19To pacoeng bae ah, kaicae loe kaimacae pakahaih lok ni ka thuih o, tiah na poek o maw? Kri ah ka oh o baktih toengah, Sithaw hmaa ah ni lok ka thuih o: toe nawkamyanawk, nangcae qoeng thaih han ih ni, hmuennawk boih hae ka sak o.
20Want ik vrees, dat ik bij mijn komst u misschien niet zó zal vinden, als ik gaarne zou wensen; en dat ikzelf niet door u zal bevonden worden, zoals gij het verlangt; dat er misschien twist zal bestaan, naijver, wrok, partijzucht, kwaadspreken, laster, verwaandheid, wanordelijkheid;
20Nangcae khae kang zoh naah, ka hnuk koeh ih hmuen to ka hnu mak ai, nangcae mah doeh kai khae hoi hnuk han koeh ih hmuen to na hnu o mak ai ah, lok angaekhaih, uthaih, palungphuihaih, angzoehhaih, kasaethuihaih, pronghaih, amoekhaih hoi lokpunghaihnawk to om lat moeng tih, tiah zithaih ka tawnh:
21ook, dat bij mijn komst God me door u zal vernederen, en dat ik verdriet zal hebben over velen, die vroeger hebben gezondigd, en nog geen berouw hebben getoond over de onreinheid, ontucht en ongebondenheid, waaraan ze zich schuldig hebben gemaakt.
21nangcae khae kang zoh let naah, nangcae salakah kaom paroeai kaminawk loe a sak o ih zaehaihnawk to caeh o taak ai moe, ciimcai ai hmuen, tamquta hoi nongpa nongpata zae sakhaih, taksa koehhaih baktiah a sak o ih zaehaihnawk to dawnpakhuem o ai ah, vaihi khoek to a sak o vop pongah, ka Sithaw mah nangcae hma ah azathaih na tongsak ueloe, palung kasae moeng tih.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.