Марку 8
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Diodati Bibbia 1885
1Ын зилеле ачеля, фииндкэ се стрынсесе дин ноу мулт нород ши н-авя че мынка, Исус а кемат пе ученичий Сэй ши ле-а зис:
1IN que' giorni, essendo la moltitudine grandissima, e non avendo da mangiare, Gesù, chiamati a sè i suoi discepoli, disse loro:
2„Мь-е милэ де нородул ачеста, кэч ятэ кэ де трей зиле стау лынгэ Мине ши н-ау че мынка.
2Io ho pietà di questa moltitudine; perciocchè già tre giorni continui dimora appresso di me, e non ha da mangiare.
3Дакэ ле вой да друмул акасэ флэмынзь, ау сэ лешине де фоаме пе друм, фииндкэ уний дин ей ау венит де департе.”
3E se io li rimando digiuni a casa, verranno meno tra via, perciocchè alcuni di loro son venuti di lontano.
4Ученичий Й-ау рэспунс: „Кум ар путя чинева сэ сатуре ку пыне пе оамений ачештя аич, ынтр-ун лок пустиу?”
4E i suoi discepoli gli risposero: Onde potrebbe alcuno saziar costoro di pane qui in luogo deserto?
5„Кыте пынь авець?” , й-а ынтребат Исус. „Шапте”, Й-ау рэспунс ей.
5Ed egli domandò loro: Quanti pani avete? Ed essi dissero: Sette.
6Атунч а порунчит нородулуй сэ шадэ пе пэмынт, а луат челе шапте пынь ши, дупэ че а мулцумит луй Думнезеу, ле-а фрынт ши ле-а дат ученичилор Сэй ка сэ ле ымпартэ, ши ей ле-ау ымпэрцит нородулуй.
6Ed egli ordinò alla moltitudine che si coricasse in terra; e presi i sette pani, e rese grazie, li ruppe, e li diede a' suoi discepoli, acciocchè li ponessero dinanzi alla moltitudine; ed essi glieli posero dinanzi.
7Май авяу ши кыцьва пештишорь, ши Исус, дупэ че й-а бинекувынтат, а порунчит сэ-й ымпартэ ши пе ачея.
7Aveano ancora alcuni pochi pescetti; ed avendo fatta la benedizione, comandò di porre, quelli ancora dinanzi a loro.
8Ау мынкат ши с-ау сэтурат; ши ау ридикат шапте кошнице плине ку рэмэшицеле де фиримитурь.
8Ed essi mangiarono, e furon saziati; e i discepoli levarono degli avanzi de' pezzi sette panieri;
9Ерау апроапе патру мий де иншь. Ын урмэ, Исус ле-а дат друмул.
9(or que' che aveano mangiato erano intorno a quattromila), poi li licenziò.
10Исус а интрат ындатэ ын корабие ку ученичий Сэй ши а венит ын пэрциле Далманутей.
10ED in quello stante egli entrò nella navicella co' suoi discepoli, e venne nelle parti di Dalmanuta.
11Фарисеий ау венит деодатэ ши ау ынчепут о чартэ де ворбе ку Исус. Ши, ка сэ-Л пунэ ла ынчеркаре, Й-ау черут ун семн дин чер.
11E i Farisei uscirono, e si misero a disputar con lui, chiedendogli un segno dal cielo, tentandolo.
12Исус а суспинат адынк ын духул Сэу ши а зис: „Пентру че чере нямул ачеста ун семн? Адевэрат вэ спун кэ нямулуй ачестуя ну и се ва да делок ун семн.”
12Ma egli, dopo aver sospirato nel suo spirito, disse: Perchè questa generazione chiede ella un segno? Io vi dico in verità, che alcun segno non sarà dato a questa generazione.
13Апой й-а лэсат ши а интрат ярэшь ын корабие, ка сэ трякэ де чялалтэ парте.
13E lasciatili, montò di nuovo nella navicella, e passò all'altra riva.
14Ученичий уйтасерэ сэ я пынь; ку ей, ын корабие, н-авяу декыт о пыне.
14Or i discepoli aveano dimenticato di prender del pane, e non aveano seco nella navicella se non un pane solo.
15Исус ле дэдя ын грижэ ши ле зичя: „Луаць сяма, сэ вэ пэзиць бине де алуатул фарисеилор ши де алуатул луй Ирод!”
15Ed egli dava lor de' precetti, dicendo: Vedete, guardatevi dal lievito de' Farisei, e dal lievito di Erode.
16Ученичий се гындяу ши зичяу ынтре ей: „Фииндкэ н-авем пынь.”
16Ed essi disputavan fra loro, dicendo: Noi non abbiamo pane.
17Исус а ынцелес лукрул ачеста ши ле-а зис: „Пентру че вэ гындиць кэ н-авець пынь? Тотну причепець ши тот ну ынцелеӂець? Авець инима ымпетритэ?
17E Gesù, conosciuto ciò , disse loro: Perchè disputate fra voi, perciocchè non avete pane? Siete voi ancora senza conoscimento, e senza intendimento? avete voi ancora il vostro cuore stupido?
18Авець окь ши ну ведець? Авець урекь ши ну аузиць? Ши ну вэ адучець аминте делок?
18Avendo occhi, non vedete voi? e avendo orecchie, non udite voi? e non avete memoria alcuna?
19Кындам фрынт челе чинч пынь ла чей чинч мий де бэрбаць, кыте кошурь плине ку фиримитурь аць ридикат?” „Доуэспрезече”, Й-ау рэспунс ей.
19Quando io distribuii que' cinque pani fra que' cinquemila uomini , quanti corbelli pieni di pezzi ne levaste? Essi dissero: Dodici.
20„Ши кындам фрынт челе шапте пынь ла чей патру мий де бэрбаць, кыте кошнице плине ку фиримитурь аць ридикат?” „Шапте”, Й-ау рэспунс ей.
20E quando distribuii que' sette pani fra que' quattromila uomini , quanti panieri pieni di pezzi ne levaste?
21Ши Ел ле-а зис: „Тот нуынцелеӂець?”
21Ed essi dissero: Sette. Ed egli disse loro: Come dunque non avete voi intelletto?
22Ау венит ла Бетсаида; ау адус ла Исус ун орб ши Л-ау ругат сэ Се атингэ де ел.
22POI venne in Betsaida, e gli fu menato un cieco, e fu pregato che lo toccasse.
23Исус а луат пе орб де мынэ ши л-а скос дин сат, апой й-а пус скуйпат пе окь, Шь-а пус мыниле песте ел ши л-а ынтребат: „Везь чева?”
23Ed egli, preso il cieco per la mano, lo menò fuor del castello; e sputatogli negli occhi, e poste le mani sopra lui, gli domandò se vedeva cosa alcuna.
24Ел с-а уйтат ши а зис: „Вэд ниште оамень умблынд, дар ми се пар ка ниште копачь.”
24Ed esso, levati gli occhi in su, disse: Io veggo camminar gli uomini, che paiono alberi.
25Исус й-а пус дин ноу мыниле пе окь; й-а спус сэ се уйте цинтэ ши, кынд с-а уйтат, а фост тэмэдуит ши а вэзут тоате лукруриле деслушит.
25Poi di nuovo mise le sue mani sopra gli occhi di esso, e lo fece riguardare in su; ed egli ricoverò la vista , e vedeva tutti chiaramente.
26Атунч, Исус л-а тримис акасэ ши й-а зис: „Сэ ну интри ын сат ши ничсэ ну спуй куйва ын сат.”
26E Gesù lo rimandò a casa sua, dicendo: Non entrar nel castello, e non dir lo ad alcuno nel castello.
27Исус а плекат ку ученичий Сэй ын сателе Чезареий луй Филип. Пе друм ле-а пус урмэтоаря ынтребаре: „Чине зик оамений кэ сунт Еу?”
27POI Gesù, co' suoi discepoli, se ne andò nelle castella di Cesarea di Filippo; e per lo cammino domandò i suoi discepoli, dicendo loro: Chi dicono gli uomini che io sono?
28Ей Й-ау рэспунс: „Иоан Ботезэторул; алций: Илие; алций: Унул дин пророчь.”
28Ed essi risposero: Alcuni, che tu sei Giovanni Battista; ed altri, Elia; ed altri, un de' profeti.
29„Дар вой” , й-а ынтребат Ел, „чине зичець кэ сунт Еу?” „Ту ешть Христосул!” Й-а рэспунс Петру.
29Ed egli disse loro: E voi, chi dite che io sono? E Pietro, rispondendo, gli disse: Tu sei il Cristo.
30Исус ле-а порунчит ку тэрие сэ ну спунэ нимэнуй лукрул ачеста деспре Ел.
30Ed egli divietò loro severamente che a niuno dicessero ciò di lui.
31Атунч а ынчепут сэ-й ынвеце кэ Фиул омулуй требуе сэ пэтимяскэ мулт, сэ фие тэгэдуит де бэтрынь, де преоций чей май де сямэ ши де кэртурарь, сэ фие оморыт ши дупэ трей зиле сэ ынвие.
31Poi prese ad insegnar loro, che conveniva che il Figliuol dell'uomo sofferisse molte cose, e fosse riprovato dagli anziani, e da' principali sacerdoti, e dagli Scribi; e fosse ucciso, e in capo di tre giorni risuscitasse.
32Ле спуня лукруриле ачестя пе фацэ. Петру ынсэ Л-а луат деопарте ши а ынчепут сэ-Л мустре.
32E ragionava queste cose apertamente. E Pietro, trattolo da parte, cominciò a riprenderlo.
33Дар Исус С-а ынторс ши С-а уйтат ла ученичий Сэй, а мустрат пе Петру ши й-а зис: „Ынапоя Мя, Сатано! Фииндкэ ту ну те гындешть ла лукруриле луй Думнезеу, чи ла лукруриле оаменилор.”
33Ma egli, rivoltosi, e riguardando i suoi discepoli, sgridò Pietro, dicendo: Vattene indietro da me, Satana; perciocchè tu non hai il senso alle cose di Dio, ma alle cose degli uomini.
34Апой а кемат ла Ел нородул ымпреунэ ку ученичий Сэй ши ле-а зис: „Дакэ воеште чиневасэ винэ дупэ Мине, сэ се лепеде де сине ынсушь, сэ-шь я кручя ши сэ Мэ урмезе.
34E CHIAMATA a sè la moltitudine, coi suoi discepoli, disse loro: Chiunque vuol venir dietro a me, rinunzi a sè stesso, e tolga la sua croce, e mi segua.
35Кэч орьчинева вря сэ-шь скапе вяца, о ва перде, дар орьчине ышь ва перде вяца дин причина Мя ши дин причина Евангелией, о ва мынтуи.
35Perciocchè, chiunque avrà voluto salvar la vita sua la perderà; ma, chi avrà perduta la vita sua, per amor di me, e dell'evangelo, esso la salverà.
36Ши че фолосеште унуй ом сэ кыштиӂе тоатэ лумя, дакэ ышь перде суфлетул?
36Perciocchè, che gioverà egli all'uomo se guadagna tutto il mondo, e fa perdita dell'anima sua?
37Сау че ва да ун ом ын скимб пентру суфлетул сэу?
37Ovvero, che darà l'uomo in iscambio dell'anima sua?
38Пентру кэде орьчине сева рушина де Мине ши де кувинтеле Меле, ын ачест ням прякурвар ши пэкэтос, Се ва рушина ши Фиул омулуй, кынд ва вени ын слава Татэлуй Сэу ымпреунэ ку сфинций ынӂерь.”
38Perciocchè, se alcuno ha vergogna di me, e delle mie parole, fra questa generazione adultera e peccatrice, il Figliuol dell'uomo altresì avrà vergogna di lui, quando sarà venuto nella gloria del Padre suo, co' santi angeli.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.