Лука 9
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Исус а кемат пе чей дойспрезече ученичь ай Сэй, ле-а дат путере ши стэпынире песте тоць драчий ши сэ виндече болиле.
1پس دوازده شاگرد خود را طلبیده، به ایشان قوت و قدرت بر جمیع دیوها و شفادادن امراض عطا فرمود.
2Апой, й-а тримис сэ проповэдуяскэ Ымпэрэция луй Думнезеу ши сэ тэмэдуяскэ пе чей болнавь.
2و ایشان را فرستاد تا به ملکوت خدا موعظه کنند و مریضان را صحت بخشند.
3„Сэ ну луаць нимик ку вой пе друм” , ле-а зис Ел; „нич тояг, нич трайстэ, нич пыне, нич бань, нич доуэ хайне.
3و بدیشان گفت: «هیچ‌چیز بجهت راه برمدارید نه عصا و نه توشه‌دان و نه نان و نه پول ونه برای یک نفر دو جامه.
4Ынорьче касэ вець интра, сэ рэмынець аколо, пынэ вець плека дин локул ачела.
4و به هرخانه‌ای که داخل شوید همان جا بمانید تا از آن موضع روانه شوید.
5Шидакэ ну вэ вор прими оамений, сэ ешиць дин четатя ачея ши сэ скутурацьпрафул де пе пичоареле воастре, ка мэртурие ымпотрива лор.”
5و هر‌که شما را نپذیرد، وقتی که از آن شهر بیرون شوید خاک پایهای خود را نیزبیفشانید تا بر ایشان شهادتی شود.»
6Ей ау плекат ши ау мерс дин сат ын сат, проповэдуинд Евангелия ши сэвыршинд претутиндень тэмэдуирь.
6پس بیرون شده در دهات می‌گشتند و بشارت می‌دادند و درهرجا صحت می‌بخشیدند.
7Кырмуиторул Ирод а аузит ворбинду-се деспре тоате лукруриле сэвыршите де Исус ши стэтя ын кумпэнэ, нештиинд че сэ крядэ. Кэч уний зичяу кэ а ынвият Иоан дин морць;
7اما هیرودیس تیترارک، چون خبر تمام این وقایع را شنید مضطرب شد، زیرا بعضی می‌گفتندکه یحیی از مردگان برخاسته است،
8алций зичяу кэ с-а арэтат Илие; ши алций зичяу кэ а ынвият вреун пророк дин чей дин векиме.
8و بعضی که الیاس ظاهر شده و دیگران، که یکی از انبیای پیشین برخاسته است.
9Дар Ирод зичя: „Луй Иоан й-ам тэят капул; чине есте оаре Ачеста деспре каре ауд астфел де лукрурь?” Ши кэута сэ-Л вадэ.
9اما هیرودیس گفت «سریحیی را از تنش من جدا کردم ولی این کیست که درباره او چنین خبر می‌شنوم» و طالب ملاقات وی می‌بود.
10Апостолий, кынд с-ау ынторс, ау историсит луй Исус тот че фэкусерэ. Ел й-а луат ку Сине ши С-а дус ла о парте, лынгэ о четате нумитэ Бетсаида.
10و چون رسولان مراجعت کردند، آنچه کرده بودند بدو بازگفتند. پس ایشان را برداشته به ویرانه‌ای نزدیک شهری که بیت صیدا نام داشت به خلوت رفت.
11Нороаделе ау причепут лукрул ачеста ши ау мерс дупэ Ел. Исус ле-а примит бине, ле ворбя деспре Ымпэрэция луй Думнезеу ши виндека пе чей че авяу требуинцэ де виндекаре.
11اما گروهی بسیار اطلاع یافته در عقب وی شتافتند. پس ایشان را پذیرفته، ایشان را از ملکوت خدا اعلام می‌نمود و هر‌که احتیاج به معالجه می‌داشت صحت می‌بخشید.
12Фииндкэ зиуа се плека спре сярэ, чей дойспрезече с-ау апропият ши Й-ау зис: „Дэ друмул нороаделор, ка сэ се дукэ ын сателе ши кэтунеле де примпрежур сэ гэздуяскэ ши сэ-шь кауте де але мынкэрий, пентру кэ аич сунтем ынтр-ун лок пустиу.”
12و چون روز رو به زوال نهاد، آن دوازده نزدوی آمده، گفتند: «مردم را مرخص فرما تا به دهات و اراضی این حوالی رفته منزل و خوراک برای خویشتن پیدا نمایند، زیرا که در اینجا درصحرا می‌باشیم.»
13Исус ле-а зис: „Даци-ле вой сэ мэнынче!” Дар ей ау рэспунс: „Н-авем декыт чинч пынь ши дой пешть, афарэ нумай дакэ не вом дуче ной ыншине сэ кумпэрэм меринде пентру тот нородул ачеста.”
13او بدیشان گفت: «شماایشان را غذا دهید.» گفتند: «ما را جز پنج نان و دوماهی نیست مگر برویم و بجهت جمیع این گروه غدا بخریم.»
14Ши ерау апроапе чинч мий де бэрбаць. Исус а зис ученичилор Сэй: „Пунеци-й сэ шадэ жос ын чете де кыте чинчзечь.”
14زیرا قریب به پنجهزار مرد بودند. پس به شاگردان خود گفت که ایشان را پنجاه پنجاه، دسته دسته، بنشانند.»
15Аша ау ши фэкут: й-ау пус пе тоць сэ шадэ жос.
15ایشان همچنین کرده همه را نشانیدند.
16Исус а луат челе чинч пынь ши чей дой пешть, Шь-а ридикат окий спре чер ши ле-а бинекувынтат. Апой, ле-а фрынт ши ле-а дат ученичилор сэ ле ымпартэ нородулуй.
16پس آن پنج نان و دوماهی را گرفته، به سوی آسمان نگریست و آنها رابرکت داده، پاره نمود و به شاگردان خود داد تاپیش مردم گذارند.
17Ау мынкат тоць ши с-ау сэтурат ши ау ридикат доуэспрезече кошурь плине ку фиримитуриле рэмасе.
17پس همه خورده سیرشدند. و دوازده سبد پر از پاره های باقی‌مانده برداشتند.
18Ынтр-о зи, пе кынд Се руга Исус сингур деопарте, авынд ку Ел пе ученичий Луй, ле-а пус ынтребаря урмэтоаре: „Чине зик оамений кэ сунт Еу?”
18و هنگامی که او به تنهایی دعا می‌کرد وشاگردانش همراه او بودند، از ایشان پرسیده، گفت: «مردم مرا که می‌دانند؟»
19Ей Й-ау рэспунс: „Уний зик кэ ешть Иоан Ботезэторул; алций зик кэ ешть Илие; алций зик кэ а ынвият ун пророк дин чей дин векиме.”
19در جواب گفتند: «یحیی تعمید‌دهنده و بعضی الیاس ودیگران می‌گویند که یکی از انبیای پیشین برخاسته است.»
20„Дар вой” , й-а ынтребат Ел, „чине зичець кэ сунт?” „Христосул луй Думнезеу!” Й-а рэспунс Петру.
20بدیشان گفت: «شما مرا که می‌دانید؟» پطرس در جواب گفت: «مسیح خدا.»
21Исус ле-а порунчит ку тэрие сэ ну спунэ нимэнуй лукрул ачеста.
21پس ایشان را قدغن بلیغ فرمود که هیچ‌کس را از این اطلاع مدهید.
22Апой, а адэугат кэ Фиул омулуй требуе сэ пэтимяскэ мулте, сэ фие тэгэдуит де бэтрынь, де преоций чей май де сямэ ши де кэртурарь, сэ фие оморыт ши а трея зи сэ ынвие.
22و گفت: «لازم است که پسر انسان زحمت بسیار بیند و از مشایخ وروسای کهنه و کاتبان رد شده کشته شود و روزسوم برخیزد.»
23Апой а зис тутурор: „Дакэ воеште чинева сэ винэ дупэ Мине, сэ се лепеде де сине, сэ-шь я кручя ын фиекаре зи ши сэ Мэ урмезе.
23پس به همه گفت: «اگر کسی بخواهد مراپیروی کند می‌باید نفس خود را انکار نموده، صلیب خود را هر روزه بردارد و مرا متابعت کند.
24Фииндкэ орьчине ва вои сэ-шь скапе вяца о ва перде, дар орьчине ышь ва перде вяца пентру Мине о ва мынтуи.
24زیرا هر‌که بخواهد جان خود را خلاصی دهدآن را هلاک سازد و هر کس جان خود را بجهت من تلف کرد، آن را نجات خواهد داد.
25Шиче ар фолоси унуй ом сэ кыштиӂе тоатэ лумя, дакэ с-ар прэпэди сау с-ар перде пе сине ынсушь?
25زیراانسان را چه فایده دارد که تمام جهان را ببرد ونفس خود را بر باد دهد یا آن را زیان رساند.
26Кэчде орьчине се ва рушина де Мине ши де кувинтеле Меле, се ва рушина ши Фиул омулуй де ел, кынд ва вени ын слава Са ши а Татэлуй ши а сфинцилор ынӂерь.
26زیرا هر‌که از من و کلام من عار دارد پسر انسان نیز وقتی که در جلال خود و جلال پدر و ملائکه مقدسه آید از او عار خواهد داشت.
27Адевэратвэ спун кэ сунт уний дин чей че стау аич каре ну вор густа моартя пынэ ну вор ведя Ымпэрэция луй Думнезеу.”
27لیکن هرآینه به شما می‌گویم که بعضی از حاضرین دراینجا هستند که تا ملکوت خدا را نبینند ذائقه موت را نخواهند چشید.»
28Кам ла опт зиле дупэ кувинтеле ачестя, Исус а луат ку Ел пе Петру, пе Иоан ши пе Иаков ши С-а суит пе мунте сэ Се роаӂе.
28و از این کلام قریب به هشت روز گذشته بود که پطرس و یوحنا و یعقوب را برداشته برفراز کوهی برآمد تا دعا کند.
29Пе кынд Се руга, И с-а скимбат ынфэцишаря фецей, ши ымбрэкэминтя И с-а фэкут албэ стрэлучитоаре.
29و چون دعامی کرد هیات چهره او متبدل گشت و لباس اوسفید و درخشان شد.
30Ши ятэ кэ стэтяу де ворбэ ку Ел дой бэрбаць: ерау Мойсе ши Илие,
30که ناگاه دو مرد یعنی موسی و الیاس با وی ملاقات کردند.
31каре се арэтасерэ ын славэ ши ворбяу деспре сфыршитул Луй, пе каре авя сэ-л айбэ ын Иерусалим.
31و به هیات جلالی ظاهر شده درباره رحلت او که می‌بایست به زودی در اورشلیم واقع شود گفتگومی کردند.
32Петру ши товарэший луй ерау ынгреуяць де сомн, дар, кынд с-ау дештептат бине, ау вэзут слава луй Исус ши пе чей дой бэрбаць каре стэтяу ымпреунэ ку Ел.
32اما پطرس و رفقایش را خواب در ربود. پس بیدار شده جلال او و آن دو مرد را که با وی بودند، دیدند.
33Ын клипа кынд се деспэрцяу бэрбаций ачештя де Исус, Петру а зис луй Исус: „Ынвэцэторуле, есте бине сэ фим аич; сэ фачем трей колибе: уна пентру Тине, уна пентру Мойсе ши уна пентру Илие.” Ну штия че спуне.
33و چون آن دو نفر از او جدامی شدند، پطرس به عیسی گفت که «ای استاد، بودن ما در اینجا خوب است. پس سه سایبان بسازیم یکی برای تو و یکی برای موسی ودیگری برای الیاس.» زیرا که نمی دانست چه می‌گفت.
34Пе кынд ворбя ел астфел, а венит ун нор ши й-а акоперит ку умбра луй; ученичий с-ау ынспэймынтат кынд й-ау вэзут интрынд ын нор.
34و این سخن هنوز بر زبانش می‌بود که ناگاه ابری پدیدار شده بر ایشان سایه افکند وچون داخل ابر می‌شدند، ترسان گردیدند.
35Ши дин нор с-а аузит ун глас каре зичя: „Ачеста есте Фиул Меу пряюбит: де Ел сэ аскултаць.”
35آنگاه صدایی از ابر برآمد که «این است پسرحبیب من، او را بشنوید.»
36Кынд с-а аузит гласул ачела, Исус а рэмас сингур. Ученичий ау тэкут ши н-ау спус, ын зилеле ачеля, нимэнуй нимик дин челе че вэзусерэ.
36و چون این آوازرسید عیسی را تنها یافتند و ایشان ساکت ماندندو از آنچه دیده بودند هیچ‌کس را در آن ایام خبرندادند.
37А доуа зи, кынд с-ау коборыт де пе мунте, о глоатэ маре а ынтымпинат пе Исус.
37و در روز بعد چون ایشان از کوه به زیرآمدند، گروهی بسیار او را استقبال نمودند.
38Ши ун ом дин мижлокул мулцимий а стригат: „Ынвэцэторуле, рогу-Те, уйтэ-Те ку ындураре ла фиул меу, фииндкэ ыл ам нумай пе ел.
38که ناگاه مردی از آن میان فریادکنان گفت: «ای استادبه تو التماس می‌کنم که بر پسر من لطف فرمایی زیرا یگانه من است.
39Ыл апукэ ун дух ши, деодатэ, рэкнеште; ши духул ыл скутурэ ку путере, аша кэ бэятул фаче спумэ ла гурэ ши ку аневое се дуче духул де ла ел, дупэ че л-а стропшит де тот.
39که ناگاه روحی او رامی گیرد و دفعه صیحه می‌زند و کف کرده مصروع می‌شود و او را فشرده به دشواری رها می‌کند.
40Ам ругат пе ученичий Тэй сэ-л скоатэ ши н-ау путут.”
40و از شاگردانت درخواست کردم که او را بیرون کنند نتوانستند.»
41„О, ням некрединчос ши порнит ла рэу” , а рэспунс Исус, „пынэ кынд вой фи ку вой ши вэ вой суфери? Аду аич пе фиул тэу.”
41عیسی در جواب گفت: «ای فرقه بی‌ایمان کج روش، تا کی با شما باشم و متحمل شما گردم. پسر خود را اینجا بیاور.»
42Пе кынд веня бэятул, дракул л-а трынтит ла пэмынт ши л-а скутурат ку путере. Дар Исус а чертат духул некурат, а виндекат пе бэят ши л-а дат ынапой татэлуй сэу.
42و چون او می‌آمددیو او را دریده مصروع نمود. اما عیسی آن روح خبیث را نهیب داده طفل را شفا بخشید وبه پدرش سپرد.
43Ши тоць ау рэмас уймиць де мэриря луй Думнезеу. Пе кынд тоць се минунау де тот че фэчя Исус, Ел а зис ученичилор Сэй:
43و همه از بزرگی خدامتحیر شدند و وقتی که همه از تمام اعمال عیسی متعجب شدند به شاگردان خودگفت:
44„Вой аскултацьбине че вэ спун: Фиул омулуй ва фи дат ын мыниле оаменилор!”
44«این سخنان را در گوشهای خود فراگیریدزیرا که پسر انسان به‌دستهای مردم تسلیم خواهدشد.»
45Дар ученичий ну ынцелеӂяу кувинтеле ачестя, кэч ерау акоперите пентру ей, ка сэ ну ле причяпэ, ши се темяу сэ-Л ынтребе ын привинца ачаста.
45ولی این سخن را درک نکردند و از ایشان مخفی داشته شد که آن را نفهمند و ترسیدند که آن را از وی بپرسند.
46Апой, ле-а венит ын гынд сэ штие чине динтре ей ар фи чел май маре.
46و در میان ایشان مباحثه شد که کدام‌یک ازما بزرگتر است.
47Исус ле-а куноскут гындул инимий, а луат ун копилаш, л-а пус лынгэ Ел
47عیسی خیال دل ایشان راملتفت شده طفلی بگرفت و او را نزد خود برپاداشت.
48ши ле-а зис: „Орьчинепримеште пе ачест копилаш, ын Нумеле Меу, пе Мине Мэ примеште ши орьчине Мэ примеште пе Мине примеште пе Чел че М-а тримис пе Мине. Фииндкэчине есте чел май мик ынтре вой тоць, ачела есте маре.”
48و به ایشان گفت: «هر‌که این طفل را به نام من قبول کند، مرا قبول کرده باشد و هر‌که مراپذیرد، فرستنده مرا پذیرفته باشد. زیرا هر‌که ازجمیع شما کوچکتر باشد، همان بزرگ خواهدبود.»
49Иоан а луат кувынтул ши а зис: „Ынвэцэторуле, ной ам вэзут пе ун ом скоцынд драчь ын Нумеле Тэу ши л-ам оприт, пентру кэ ну мерӂе дупэ ной.”
49یوحنا جواب داده گفت: «ای استادشخصی را دیدیم که به نام تو دیوها را اخراج می‌کند و او را منع نمودیم، از آن رو که پیروی مانمی کند.»
50„Ну-л оприць” , й-а рэспунс Исус, „фииндкэ чинену есте ымпотрива воастрэ есте пентру вой.”
50عیسی بدو گفت: «او را ممانعت مکنید. زیرا هر‌که ضد شما نیست با شماست.»
51Кынд с-а апропият время ын каре авя сэ фие луат ын чер, Исус Шь-а ындрептат фаца хотэрыт сэ мяргэ ла Иерусалим.
51و چون روزهای صعود او نزدیک می‌شدروی خود را به عزم ثابت به سوی اورشلیم نهاد.
52А тримис ынаинте ниште соль, каре с-ау дус ши ау интрат ынтр-ун сат ал самаритенилор, ка сэ-Й прегэтяскэ ун лок де гэздуит.
52پس رسولان پیش از خود فرستاده، ایشان رفته به بلدی از بلاد سامریان وارد گشتند تا برای اوتدارک بینند.
53Дар ей ну Л-ау примит, пентру кэ Исус Се ындрепта сэ мяргэ спре Иерусалим.
53اما او را جای ندادند از آن رو که عازم اورشلیم می‌بود.
54Ученичий Сэй, Иаков ши Иоан, кынд ау вэзут лукрул ачеста, ау зис: „Доамне, врей сэ порунчим сэ се кобоаре фок дин чер ши сэ-й мистуе, кум а фэкут Илие?”
54و چون شاگردان او، یعقوب و یوحنا این را دیدند گفتند: «ای خداوند آیا می‌خواهی بگوییم که آتش از آسمان باریده اینها را فرو‌گیرد چنانکه الیاس نیز کرد؟
55Исус С-а ынторс спре ей, й-а чертат ши ле-а зис: „Ну штиць де че дух сунтець ынсуфлециць!
55آنگاه روی گردانیده بدیشان گفت: «نمی دانید که شما ازکدام نوع روح هستید.
56Кэч Фиуломулуй а венит ну ка сэ пярдэ суфлетеле оаменилор, чи сэ ле мынтуяскэ.” Ши ау плекат ынтр-алт сат.
56زیرا که پسر انسان نیامده است تا جان مردم را هلاک سازد بلکه تانجات دهد.» پس به قریه‌ای دیگر رفتند.
57Пе кынд ерау пе друм, ун ом Й-а зис: „Доамне, Те вой урма орьунде вей мерӂе.”
57و هنگامی که ایشان می‌رفتند در اثنای راه شخصی بدو گفت: «خداوندا هر جا روی تو رامتابعت کنم.»
58Исус й-а рэспунс: „Вулпиле ау визуинь ши пэсэриле черулуй ау куйбурь, дар Фиул омулуй н-аре унде-Шь одихни капул.”
58عیسی به وی گفت: «روباهان راسوراخها است و مرغان هوا را آشیانه‌ها، لیکن پسر انسان را جای سر نهادن نیست.»
59Алтуя й-а зис: „Вино дупэ Мине!” „Доамне”, Й-а рэспунс ел, „ласэ-мэ сэ мэ дук ынтый сэ ынгроп пе татэл меу.”
59و به دیگری گفت: «از عقب من بیا.» گفت: «خداوندااول مرا رخصت ده تا بروم پدر خود را دفن کنم.»
60Дар Исус й-а зис: „Ласэ морций сэ-шь ынгроапе морций, ши ту ду-те де вестеште Ымпэрэция луй Думнезеу.”
60عیسی وی را گفت: «بگذار مردگان مردگان خود را دفن کنند. اما تو برو و به ملکوت خداموعظه کن.»
61Ун алтул а зис: „Доамне, Те вой урма, дар ласэ-мэ ынтый сэ мэ дук сэ-мь яу рэмас-бун де ла ай мей.”
61و کسی دیگر گفت: «خداوندا تورا پیروی می‌کنم لیکن اول رخصت ده تا اهل خانه خود را وداع نمایم.»
62Исус й-а рэспунс: „Орьчине пуне мына пе плуг ши се уйтэ ынапой, ну есте дестойник пентру Ымпэрэция луй Думнезеу.”
62عیسی وی را گفت: «کسی‌که دست را به شخم زدن دراز کرده از پشت سر نظر کند، شایسته ملکوت خدا نمی باشد.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.