Ӂенеза 8
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Думнезеу Шь-а адус аминте де Ное, де тоате вецуитоареле ши де тоате вителе каре ерау ку ел ын корабие ши Думнезеу а фэкут сэ суфле ун вынт пе пэмынт, ши апеле с-ау потолит.
1Kaj Dio rememoris Noan, kaj ĉiujn bestojn kaj ĉiujn brutojn, kiuj estis kun li en la arkeo; kaj Dio venigis venton sur la teron, kaj la akvo kvietiĝis.
2Извоареле адынкулуй ши стэвилареле черурилор ау фост ынкисе ши плоая дин чер а фост опритэ.
2Kaj fermiĝis la fontoj de la abismo kaj la aperturoj de la ĉielo, kaj ĉesiĝis la pluvo el la ĉielo.
3Апеле ау скэзут де пе фаца пэмынтулуй, скургынду-се ши ымпуцинынду-се ши, дупэ о сутэ чинчзечь де зиле, апеле с-ау микшорат.
3Kaj iom post iom reforiĝis la akvo de sur la tero, kaj la akvo komencis malmultiĝi post la paso de cent kvindek tagoj.
4Ын луна а шаптя, ын зиуа а шаптеспрезечя а луний, корабия с-а оприт пе мунций Арарат.
4Kaj la arkeo haltis en la sepa monato, en la dek-sepa tago de la monato, sur la montoj Ararat.
5Апеле ау мерс скэзынд пынэ ын луна а зечя. Ын луна а зечя, ын зиуа ынтый а луний, с-ау вэзут вырфуриле мунцилор.
5Kaj la akvo konstante malpliiĝadis ĝis la deka monato; en la unua tago de la deka monato montriĝis la suproj de la montoj.
6Дупэ патрузечь де зиле, Ное а дескис ферястра корабией пе каре о фэкусе.
6Kaj post kvardek tagoj Noa malfermis la fenestron de la arkeo, kiun li faris.
7А дат друмул унуй корб каре а ешит, дукынду-се ши ынторкынду-се пынэ кынд ау секат апеле де пе пэмынт.
7Kaj li ellasis korvon, kaj ĝi elflugis, forflugadis kaj revenadis, ĝis forsekiĝis la akvo sur la tero.
8А дат друмул ши унуй порумбел, ка сэ вадэ дакэ скэзусерэ апеле де пе фаца пэмынтулуй.
8Kaj li ellasis de si kolombon, por vidi, ĉu jam malfortiĝis la akvo sur la tero.
9Дар порумбелул н-а гэсит ничун лок ка сэ-шь пунэ пичорул ши с-а ынторс ла ел ын корабие, кэч ерау апе пе тоатэ фаца пэмынтулуй. Ное а ынтинс мына, л-а луат ши л-а бэгат ла ел ын корабие.
9Sed la kolombo ne trovis ripozejon por siaj piedoj, kaj ĝi revenis al li en la arkeon, ĉar akvo estis sur la supraĵo de la tuta tero. Kaj li etendis sian manon kaj prenis la kolombon kaj envenigis ĝin al si en la arkeon.
10А май аштептат алте шапте зиле ши ярэшь а дат друмул порумбелулуй дин корабие.
10Kaj li atendis ankoraŭ aliajn sep tagojn, kaj li denove ellasis la kolombon el la arkeo.
11Порумбелул с-а ынторс ла ел спре сярэ ши ятэ кэ ын чокул луй ера о фрунзэ де мэслин руптэ де курынд. Ное а куноскут астфел кэ апеле скэзусерэ пе пэмынт.
11Kaj revenis al li la kolombo en tempo vespera, kaj jen ĝi havis en sia buŝo deŝiritan folion de olivarbo; kaj Noa konvinkiĝis, ke la akvo malfortiĝis sur la tero.
12А май аштептат алте шапте зиле ши а дат друмул порумбелулуй. Дар порумбелул ну с-а май ынторс ла ел.
12Kaj li atendis ankoraŭ aliajn sep tagojn, kaj li ellasis la kolombon, kaj ĉi tiu jam ne plu revenis al li.
13Ын анул шасе суте уну, ын луна ынтый, ын зиуа ынтый а луний, апеле секасерэ пе пэмынт. Ное а ридикат ынвелитоаря корабией: с-а уйтат ши ятэ кэ фаца пэмынтулуй се ускасе.
13Kaj en la sescent-unua jaro, en la unua tago de la unua monato, forsekiĝis la akvo sur la tero; kaj Noa malfermis la tegmenton de la arkeo, kaj li vidis, ke sekiĝis la supraĵo de la tero.
14Ын луна а доуа, ын а доуэзечь ши шаптя зи а луний, пэмынтул ера ускат де тот.
14Kaj en la dua monato, en la dudek-sepa tago de la monato, la tero elsekiĝis.
15Атунч, Думнезеу а ворбит луй Ное ши й-а зис:
15Kaj Dio diris al Noa jene:
16„Ешь дин корабие, ту ши невастэ-та, фиий тэй ши невестеле фиилор тэй ку тине!
16Eliru el la arkeo, vi kaj via edzino kaj viaj filoj kaj la edzinoj de viaj filoj kune kun vi;
17Скоате афарэ ымпреунэ ку тине тоате вецуитоареле де тот фелул, каре сунт ку тине, атыт пэсэриле, кыт ши вителе ши тоате тырытоареле каре се тырэск пе пэмынт: сэ мишуне пе пэмынт, сэ кряскэ ши сэ се ынмулцяскэ пе пэмынт.”
17ĉiujn bestojn, kiuj estas kun vi, el ĉiu karno, el la birdoj kaj brutoj, kaj el ĉiuj rampaĵoj, kiuj rampas sur la tero, elirigu kune kun vi; kaj ili moviĝu sur la tero kaj fruktu kaj multiĝu sur la tero.
18Ши Ное а ешит афарэ ку фиий сэй, ку невастэ-са ши ку невестеле фиилор сэй.
18Kaj eliris Noa kaj liaj filoj kaj lia edzino kaj la edzinoj de liaj filoj kune kun li.
19Тоате добитоачеле, тоате тырытоареле, тоате пэсэриле, тот че се мишкэ пе пэмынт, дупэ союриле лор, ау ешит дин корабие.
19Ĉiuj bestoj, ĉiuj rampaĵoj, kaj ĉiuj birdoj, ĉio, kio moviĝas sur la tero, laŭ siaj familioj, eliris el la arkeo.
20Ное а зидит ун алтар Домнулуй, а луат дин тоате добитоачеле курате ши дин тоате пэсэриле курате ши а адус ардерь-де-тот пе алтар.
20Kaj Noa konstruis altaron al la Eternulo, kaj li prenis el ĉiuj puraj brutoj kaj el ĉiuj puraj birdoj kaj oferis bruloferojn sur la altaro.
21Домнул а миросит ун мирос плэкут ши Домнул а зис ын инима Луй: „Ну вой май блестема пэмынтул дин причина омулуй, пентру кэ ынтокмириле гындурилор дин инима омулуй сунт реле дин тинереця луй, ши ну вой май лови тот че есте виу, кум ам фэкут.
21Kaj la Eternulo flaris la agrablan odoron, kaj la Eternulo diris en Sia koro: Mi ne plu malbenos la teron pro la homo, ĉar la penso de la homa koro estas malbona jam de lia juneco; kaj Mi ne batos plu ĉion vivantan, kiel Mi faris.
22Кыт ва фи пэмынтул, ну вор ынчета семэнатул ши сечератул, фригул ши кэлдура, вара ши ярна, зиуа ши ноаптя!”
22De nun tiel longe, kiel la tero ekzistos, semado kaj rikoltado, malvarmo kaj varmo, somero kaj vintro, tago kaj nokto ne ĉesiĝos.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.