2 Кроничь 6
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Lutherbibel 1912
1Атунч, Соломон а зис: „Домнул а зис кэ вря сэ локуяскэ ын ынтунерик!
1Da sprach Salomo: Der HERR hat geredet, er wolle wohnen im Dunkel.
2Ши еу ам зидит о касэ каре-Ць ва фи локуинца, ун лок унде вей локуи ын вечь!”
2So habe ich nun ein Haus gebaut dir zur Wohnung, und einen Sitz, da du ewiglich wohnst.
3Ымпэратул шь-а ынторс фаца ши а бинекувынтат тоатэ адунаря луй Исраел. Ши тоатэ адунаря луй Исраел стэтя ын пичоаре.
3Und der König wandte sein Antlitz und segnete die ganze Gemeinde Israel; denn die ganze Gemeinde Israel stand.
4Ши ел а зис: „Бинекувынтат сэ фие Домнул Думнезеул луй Исраел, каре а ворбит ку гура Са татэлуй меу, Давид, ши а ымплинит прин путеря Са че спусесе кынд а зис:
4Und er sprach: Gelobt sei der HERR, der Gott Israels, der durch seinen Mund meinem Vater David geredet und es mit seiner Hand erfüllt hat, der da sagte:
5‘Дин зиуа кынд ам скос пе попорул Меу дин цара Еӂиптулуй, н-ам алес ничо четате динтре тоате семинцииле луй Исраел ка сэ се зидяскэ аколо о касэ ын каре сэ локуяскэ Нумеле Меу ши н-ам алес пе ничун ом каре сэ фие кэпетения попорулуй Меу Исраел.
5Seit der Zeit, da ich mein Volk aus Ägyptenland geführt habe, habe ich keine Stadt erwählt in allen Stämmen Israels, ein Haus zu bauen, daß mein Name daselbst wäre, und habe auch keinen Mann erwählt, daß er Fürst wäre über mein Volk Israel;
6Чи Иерусалимул л-ам алес, пентру ка ын ел сэ локуяскэ Нумеле Меу, ши пе Давид л-ам алес, ка сэ домняскэ песте попорул Меу Исраел!’
6aber Jerusalem habe ich erwählt, daß mein Name daselbst sei, und David habe ich erwählt, daß er über mein Volk Israel sei.
7Татэл меу, Давид, авя де гынд сэ зидяскэ о касэ Нумелуй Домнулуй Думнезеулуй луй Исраел.
7Und da es mein Vater im Sinn hatte, ein Haus zu bauen dem Namen des HERRN, des Gottes Israels,
8Ши Домнул а зис татэлуй меу, Давид: ‘Фииндкэ ай авут де гынд сэ зидешть о касэ Нумелуй Меу, бине ай фэкут кэ ай авут гындул ачеста!
8sprach der HERR zu meinem Vater David: Du hast wohl getan, daß du im Sinn hast, meinem Namen ein Haus zu bauen.
9Нумай кэ ну ту вей зиди каса, чи фиул тэу, ешит дин тине, ва зиди Нумелуй Меу о касэ.’
9Doch du sollst das Haus nicht bauen, sondern dein Sohn, der aus deinen Lenden kommen wird, soll meinem Namen das Haus bauen.
10Домнул а ымплинит кувынтул пе каре-л спусесе. Еу м-ам ридикат ын локул татэлуй меу Давид ши ам шезут пе скаунул де домние ал луй Исраел, кум вестисе Домнул, ши ам зидит о касэ Нумелуй Домнулуй Думнезеулуй луй Исраел.
10So hat nun der HERR sein Wort bestätigt, das er geredet hat; denn ich bin aufgekommen an meines Vaters David Statt und sitze auf dem Stuhl Israels, wie der HERR geredet hat, und habe ein Haus gebaut dem Namen des HERRN, des Gottes Israels,
11Ам ашезат ын еа кивотул, ын каре есте легэмынтул Домнулуй, легэмынтул пе каре л-а фэкут Ел ку копиий луй Исраел.”
11und habe hineingetan die Lade, darin der Bund des HERRN ist, den er mit den Kindern Israel gemacht hat.
12Соломон с-а ашезат ынаинтя алтарулуй Домнулуй, ын фаца ынтреӂий адунэрь а луй Исраел, ши а ынтинс мыниле.
12Und er trat vor den Altar des HERRN vor der ganzen Gemeinde Israel und breitete seine Hände aus
13Кэч Соломон фэкусе о тряптэ де арамэ ши о пусесе ын мижлокул курций. Еа ера лунгэ де чинч коць, латэ де чинч коць ши ыналтэ де трей коць; а шезут пе еа, с-а ашезат ын ӂенункь ын фаца ынтреӂий адунэрь а луй Исраел ши а ынтинс мыниле спре чер.
13(denn Salomo hatte eine eherne Kanzel gemacht und gesetzt mitten in den Vorhof, fünf Ellen lang und breit und drei Ellen hoch; auf dieselbe trat er und fiel nieder auf seine Kniee vor der ganzen Gemeinde Israel und breitete seine Hände aus gen Himmel)
14Ши а зис: „Доамне, Думнезеул луй Исраел! Ну есте Думнезеу ка Тине ын черурь ши пе пэмынт! Ту ций легэмынтул ши ындураря Та фацэ де робий Тэй, каре умблэ ынаинтя Та ку тоатэ инима лор!
14und sprach: HERR, Gott Israels, es ist kein Gott dir gleich, weder im Himmel noch auf Erden, der du hältst den Bund und die Barmherzigkeit deinen Knechten die vor dir wandeln aus ganzem Herzen.
15Астфел, Ць-ай цинут кувынтул дат робулуй Тэу Давид, татэл меу, ши че ай спус ку гура Та, ымплинешть астэзь прин путеря Та.
15Du hast gehalten deinem Knechte David, meinem Vater, was du ihm geredet hast; mit deinem Munde hast du es geredet, und mit deiner Hand hast du es erfüllt, wie es heutigestages steht.
16Акум, Доамне, Думнезеул луй Исраел, цине фэгэдуинца пе каре ай фэкут-о татэлуй меу, Давид, кынд ай зис: ‘Ничодатэ ну вей фи липсит ынаинтя Мя де ун урмаш каре сэ шадэ пе скаунул де домние ал луй Исраел, нумай фиий тэй сэ я сяма ла каля лор ши сэ мяргэ ын Леӂя Мя, кум ай мерс ту ынаинтя Мя.’
16Nun, HERR, Gott Israels, halte deinem Knechte David, meinem Vater, was du ihm verheißen hast und gesagt: Es soll dir nicht gebrechen an einem Manne vor mir, der auf dem Stuhl Israels sitze, doch sofern deine Kinder ihren Weg bewahren, daß sie wandeln in meinem Gesetz, wie du vor mir gewandelt hast.
17Ымплиняскэ-се дар, Доамне, Думнезеул луй Исраел, фэгэдуинца пе каре ай фэкут-о робулуй Тэу Давид!
17Nun, HERR, Gott Israels, laß deine Worte wahr werden, das du deinem Knechte David geredet hast.
18Дар че, сэ локуяскэ Думнезеу ку адевэрат ымпреунэ ку омул пе пэмынт? Ятэ кэ черуриле ши черуриле черурилор ну Те пот купринде, ку кыт май пуцин ачастэ касэ пе каре ам зидит-о еу!
18Denn sollte in Wahrheit Gott bei den Menschen wohnen? Siehe, der Himmel und aller Himmel Himmel können dich nicht fassen; wie sollte es denn das Haus tun, das ich gebaut habe?
19Тотушь, Доамне, Думнезеул меу, я аминте ла ругэчуня робулуй Тэу ши ла череря луй! Аскултэ стригэтул ши ругэчуня пе каре Ць-о фаче робул Тэу.
19Wende dich aber, HERR, mein Gott, zu dem Gebet deines Knechtes und zu seinem Flehen, daß du erhörest das Bitten und Beten, das dein Knecht vor dir tut;
20Окий Тэй сэ фие зи ши ноапте дескишь песте каса ачаста, песте локул деспре каре ай зис кэ аколо ва фи Нумеле Тэу! Аскултэ ругэчуня пе каре о фаче робул Тэу ын локул ачеста!
20daß deine Augen offen seien über dies Haus Tag und Nacht, über die Stätte, dahin du deinen Namen zu stellen verheißen hast; daß du hörest das Gebet, das dein Knecht an dieser Stelle tun wird.
21Аскултэ черериле робулуй Тэу ши але попорулуй Тэу Исраел, кынд се вор руга ын локул ачеста! Аскултэ дин локул локуинцей Тале, дин черурь, аскултэ ши яртэ!
21So höre nun das Flehen deines Knechtes und deines Volkes Israel, das sie bitten werden an dieser Stätte; höre es aber von der Stätte deiner Wohnung, vom Himmel. Und wenn du es hörst, wollest du gnädig sein.
22Дакэ ва пэкэтуи чинева ымпотрива апроапелуй сэу ши се ва пуне песте ел ун журэмынт ка сэ-л факэ сэ журе ши дакэ ва вени сэ журе ынаинтя алтарулуй Тэу, ын каса ачаста,
22Wenn jemand wider seinen Nächsten sündigen wird und es wird ihm ein Eid aufgelegt, den er schwören soll, und der Eid kommt vor deinen Altar in diesem Hause:
23аскултэ-л дин черурь, лукрязэ ши жудекэ пе робий Тэй; осындеште пе чел виноват ши фэ ка пуртаря луй сэ кадэ асупра капулуй луй; фэ дрептате челуй невиноват ши рэсплэтеште-й дупэ невиновэция луй!
23so wollest du hören vom Himmel und deinem Knechte Recht verschaffen, daß du dem Gottlosen vergeltest und gibst seinen Wandel auf seinen Kopf und rechtfertigst den Gerechten und gebest ihm nach seiner Gerechtigkeit.
24Кынд попорул тэу Исраел ва фи бэтут де врэжмаш пентру кэ а пэкэтуит ымпотрива Та, дакэ се вор ынтоарче ла Тине ши вор да славэ Нумелуй Тэу, дакэ Ыць вор фаче ругэчунь ши черерь ын каса ачаста,
24Wenn dein Volk Israel vor seinen Feinden geschlagen wird, weil an dir gesündigt haben, und sie bekehren sich und bekennen deinen Namen, bitten und flehen vor dir in diesem Hause:
25аскултэ-й дин черурь, яртэ пэкатул попорулуй Тэу Исраел ши аду-й ынапой ын цара пе каре ай дат-о лор ши пэринцилор лор.
25so wollest du hören vom Himmel und gnädig sein der Sünde deines Volkes Israel und sie wieder in das Land bringen, das du ihnen und ihren Vätern gegeben hast.
26Кынд черул ва фи ынкис ши ну ва фи плоае дин причина пэкателор лор ымпотрива Та, дакэ се вор руга ын ачест лок ши вор да славэ Нумелуй Тэу ши дакэ се вор ынтоарче де ла пэкателе лор (пентру кэ-й вей фи педепсит),
26Wenn der Himmel zugeschlossen wird, daß es nicht regnet, weil sie an dir gesündigt haben, und sie bitten an dieser Stätte und bekennen deinen Namen und bekehren sich von ihren Sünden, weil du sie gedemütigt hast:
27аскултэ-й дин черурь, яртэ пэкатул робилор Тэй ши ал попорулуй Тэу Исраел, ынвацэ-й каля чя бунэ ын каре требуе сэ мяргэ ши тримите плоае пе пэмынтул пе каре л-ай дат де моштенире попорулуй Тэу!
27so wollest du hören vom Himmel und gnädig sein der Sünde deiner Knechte und deines Volkes Israel, daß du sie den guten Weg lehrest, darin sie wandeln sollen, und regnen lassest auf dein Land, das du deinem Volk gegeben hast zu besitzen.
28Кынд вор фи ын царэ фоаметя, чума, руӂина ын грыу ши мэлура, лэкустеле де ун сой сау алтул, кынд врэжмашул ва ымпресура пе попорул Тэу ын цара луй, ын четэциле луй, кынд вор фи урӂий сау боль де вреун фел,
28Wenn eine Teuerung im Lande wird oder Pestilenz oder Dürre, Brand, Heuschrecken, Raupen, oder wenn sein Feind im Lande seine Tore belagert oder irgend eine Plage oder Krankheit da ist;
29дакэ ун ом, дакэ тот попорул Тэу Исраел ва фаче ругэчунь ши черерь ши фиекаре ышь ва куноаште рана ши дуреря ши ва ынтинде мыниле спре каса ачаста,
29wer dann bittet oder fleht, es seien allerlei Menschen oder dein ganzes Volk Israel, so jemand ein Plage und Schmerzen fühlt und seine Hände ausbreitet zu diesem Hause:
30аскултэ-л дин черурь, дин локул локуинцей Тале, ши яртэ-л; рэсплэтеште фиекэруя дупэ кэиле луй, Ту каре куношть инима фиекэруя, кэч нумай Ту куношть инима копиилор оаменилор,
30so wollest du hören vom Himmel, vom Sitz deiner Wohnung, und gnädig sein und jedermann geben nach all seinem Wandel, nach dem du sein Herz erkennst (denn du allein erkennst das Herz der Menschenkinder),
31ка сэ се тямэ де Тине ши сэ умбле ын кэиле Тале тот тимпул кыт вор трэи ын цара пе каре ай дат-о пэринцилор ноштри!
31auf daß sie dich fürchten und wandeln in deinen Wegen alle Tage, solange sie leben in dem Lande, das du unsern Vätern gegeben hast.
32Кынд стрэинул, каре ну есте дин попорул тэу Исраел, ва вени динтр-о царэ депэртатэ дин причина Нумелуй Тэу челуй маре, дин причина мыний Тале челей тарь ши дин причина брацулуй Тэу ынтинс, кынд ва вени сэ се роаӂе ын каса ачаста,
32Wenn auch ein Fremder, der nicht von deinem Volk Israel ist, kommt aus fernen Landen um deines großen Namens und deiner mächtigen Hand und deines ausgereckten Armes willen und betet vor diesem Hause:
33аскултэ-л дин черурь, дин локул локуинцей Тале, ши дэ стрэинулуй ачелуя тот че-Ць ва чере, пентру ка тоате попоареле пэмынтулуй сэ куноаскэ Нумеле Тэу, сэ се тямэ де Тине, ка попорул Тэу Исраел, ши сэ штие кэ Нумеле Тэу есте кемат песте каса ачаста пе каре ам зидит-о!
33so wollest du hören vom Himmel, vom Sitz deiner Wohnung, und tun alles, warum er dich anruft, auf daß alle Völker auf Erden deinen Namen erkennen und dich fürchten wie dein Volk Israel und innewerden, daß dies Haus, das ich gebaut habe, nach deinem Namen genannt sei.
34Кынд ва еши попорул Тэу ла луптэ ымпотрива врэжмашилор луй, урмынд каля пе каре ый вей порунчи с-о урмезе, дакэ Ыць вор фаче ругэчунь ку привириле ындрептате спре четатя ачаста пе каре ай алес-о ши спре каса пе каре ам зидит-о ын Нумеле Тэу,
34Wenn dein Volk auszieht in den Streit wider seine Feinde des Weges, den du sie senden wirst, und sie zu dir beten nach dieser Stadt hin, die du erwählt hast und nach dem Hause, das ich deinem Namen gebaut habe:
35аскултэ дин черурь ругэчуниле ши черериле лор ши фэ-ле дрептате!
35so wollest du ihr Gebet und Flehen hören vom Himmel und ihnen zu ihrem Recht helfen.
36Кынд вор пэкэтуи ымпотрива Та, кэч ну есте ом каре сэ ну пэкэтуяскэ, ши кынд вей фи мыният ымпотрива лор ши-й вей да ын мына врэжмашулуй, каре-й ва дуче робь ынтр-о царэ депэртатэ сау апропиятэ,
36Wenn sie an dir sündigen werden (denn es ist kein Mensch, der nicht sündige), und du über sie erzürnst und gibst sie dahin ihren Feinden, daß sie sie gefangen wegführen in ein fernes oder nahes Land,
37дакэ ышь вор вени ын фире ын цара унде вор фи робь, дакэ се вор ынтоарче ла Тине ши Ыць вор фаче черерь ын цара робией лор ши вор зиче: ‘Ам пэкэтуит, ам сэвыршит фэрэделеӂь, ам фэкут рэу’,
37und sie in ihr Herz schlagen in dem Lande, darin sie gefangen sind, und bekehren sich und flehen zu dir im Lande ihres Gefängnisses und sprechen: Wir haben gesündigt, übel getan und sind gottlos gewesen,
38дакэ се вор ынтоарче ла Тине дин тоатэ инима лор ши дин тот суфлетул лор ын цара робией лор, унде ау фост душь робь, дакэ-Ць вор фаче ругэчунь ку привириле ынтоарсе спре цара лор, пе каре ай дат-о пэринцилор лор, спре четатя пе каре ай алес-о ши спре каса пе каре ам зидит-о Нумелуй Тэу,
38und sich also von ganzem Herzen und von ganzer Seele zu dir bekehren im Lande ihres Gefängnisses, da man sie gefangen hält, und sie beten nach ihrem Lande hin, das du ihren Vätern gegeben hast, nach der Stadt hin, die du erwählt hast, und nach dem Hause, das ich deinem Namen gebaut habe:
39аскултэ дин черурь, дин локул локуинцей Тале, ругэчуниле ши черериле лор ши фэ-ле дрептате; яртэ попорулуй Тэу пэкателе фэкуте ымпотрива Та!
39so wollest du ihr Gebet und Flehen hören vom Himmel, vom Sitz deiner Wohnung, und ihnen zu ihrem Recht helfen und deinem Volk gnädig sein, das an dir gesündigt hat.
40Акум, Думнезеуле, окий Тэй сэ фие дескишь ши урекиле сэ-Ць фие ку луаре аминте ла ругэчуня фэкутэ ын локул ачеста!
40So laß nun, mein Gott, deine Augen offen sein und deine Ohren aufmerken auf das Gebet an dieser Stätte.
41Акум, Доамне Думнезеуле, скоалэ-Те, вино ла локул Тэу де одихнэ, Ту ши кивотул мэрецией Тале. Преоций Тэй, Доамне Думнезеуле, сэ фие ымбрэкаць ку мынтуиря, ши пряюбиций Тэй сэ се букуре де феричире!
41So mache dich nun auf, HERR, Gott zu deiner Ruhe, du und die Lade deiner Macht. Laß deine Priester, HERR, Gott, mit Heil angetan werden und deine Heiligen sich freuen über dem Guten.
42Доамне Думнезеуле, ну ындепэрта пе унсул Тэу, аду-Ць аминте де бунэтэциле фэгэдуите робулуй Тэу Давид!”
42Du, HERR, Gott, wende nicht weg das Antlitz deines Gesalbten; gedenke an die Gnaden, deinem Knechte David verheißen.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.