1 Самуел 30
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Diodati Bibbia 1885
1Кынд а ажунс Давид ку оамений луй а трея зи ла Циклаг, амалечиций нэвэлисерэ ын партя де мязэзи ши ын Циклаг. Ей нимичисерэ ши арсесерэ Циклагул
1ORA, tre giorni appresso, Davide essendo ritornato in Siclag con la sua gente, trovò che gli Amalechiti erano scorsi verso il Mezzodì, e in Siclag, e che aveano percossa Siclag, e l'aveano arsa col fuoco;
2дупэ че луасерэ приншь пе фемей ши пе тоць чей че се афлау аколо, мичь ши марь. Ну оморысерэ пе нимень, дар луасерэ тотул ши плекасерэ.
2ed aveano menate prigioni le donne che vi erano dentro, e tutte le persone dal maggiore al minore; ma non aveano ucciso alcuno, anzi li aveano menati tutti via, e se ne erano andati a lor cammino.
3Давид ши оамений луй ау ажунс ын четате ши ятэ кэ ера арсэ; ши невестеле, фиий ши фийчеле лор фусесерэ луаць приншь.
3Come dunque Davide, con la sua gente, fu venuto nella città, ecco, essa era arsa col fuoco; e le lor mogli, e i lor figliuoli, e le lor figliuole, erano state menate prigioni.
4Атунч, Давид ши попорул каре ера ку ел ау ридикат гласул ши ау плынс пынэ н-ау май путут плынӂе.
4Laonde Davide, e la gente ch' era con lui, alzò la voce, e pianse, finchè non ebbero più potere di piangere.
5Челе доуэ невесте але луй Давид: Ахиноам дин Изреел ши Абигаил дин Кармел, неваста луй Набал, фусесерэ луате ши еле.
5Le due mogli di Davide, Ahinoam Izreelita, e Abigail ch'era stata moglie di Nabal da Carmel, erano anch'esse state menate prigioni.
6Давид а фост ын маре стрымтораре, кэч попорул ворбя сэ-л учидэ ку петре, пентру кэ тоць ерау амэрыць ын суфлет, фиекаре дин причина фиилор ши фетелор луй. Дар Давид с-а ымбэрбэтат, сприжининду-се пе Домнул Думнезеул луй.
6E Davide era grandemente distretto; perciocchè il popolo parlava di lapidarlo; perchè tutto il popolo era in amaritudine d'animo, ciascuno per li suoi figliuoli e per le sue figliuole; ma Davide si fortificò nel Signore Iddio suo;
7Ел а зис преотулуй Абиатар, фиул луй Ахимелек: „Аду-мь ефодул!” Абиатар а адус ефодул ла Давид.
7e disse al sacerdote Ebiatar, figliuolo di Ahimelec: Deh! accostami l'Efod. Ed Ebiatar accostò l'Efod a Davide.
8Ши Давид а ынтребат пе Домнул: „Сэ урмэреск оастя ачаста? О вой ажунӂе?” Домнул й-а рэспунс: „Урмэреште-о, кэч о вей ажунӂе ши вей избэви тотул.”
8E Davide domandò il Signore, dicendo: Perseguiterò io quegli scherani? li raggiungerò io? E il Signore gli disse: Perseguitali pure; perciocchè per certo tu li raggiungerai, e riscoterai ogni cosa .
9Ши Давид а порнит, ел ши чей шасе суте де оамень каре ерау ку ел. Ау ажунс ла пырыул Бесор, унде с-ау оприт чей че рэмыняу ла коадэ.
9Davide adunque andò co' seicent'uomini ch'egli avea seco; e, quando furono giunti al torrente di Besor, una parte di essi restò quivi .
10Давид й-а урмэрит май департе, ку патру суте де оамень, дар доуэ суте де оамень с-ау оприт, фиинд пря обосиць ка сэ май трякэ пырыул Бесор.
10E Davide, con quattrocent'uomini, perseguitò coloro ; e dugento ne restarono, i quali erano tanto stanchi, che non poterono passare il torrente di Besor.
11Пе кымп, ау дат песте ун ом еӂиптян, пе каре л-ау адус ла Давид. Й-ау дат сэ мэнынче пыне ши сэ бя апэ
11Or essi trovarono un uomo Egizio per la campagna, e lo menarono a Davide, e gli diedero del pane, ed egli mangiò; poi gli diedero a ber dell'acqua.
12ши й-ау май дат ши о легэтурэ де смокине ши доуэ легэтурь де стафиде. Дупэ че а мынкат, й-ау венит ярэшь путериле, кэч ну мынкасе ши ну бэусе апэ де трей зиле ши трей нопць.
12Gli diedero ancora un pezzo d'una massa di fichi secchi, e due grappoli d'uva secca; ed egli mangiò, e lo spirito gli rivenne; perciocchè egli non avea mangiato pane, nè bevuta acqua, da tre giorni, e da tre notti.
13Давид й-а зис: „Ал куй ешть ши де унде ешть?” Ел а рэспунс: „Сунт ун бэят еӂиптян ын служба унуй амалечит ши де трей зиле стэпынул меу м-а пэрэсит пентру кэ ерам болнав.
13E Davide gli disse: Di cui sei tu? e d'onde sei tu? Ed egli disse: Io sono un garzone Egizio, servo di un Amalechita; e il mio padrone mi ha lasciato, perciocchè io infermai oggi ha tre giorni .
14Ам нэвэлит ын партя де мязэзи а керетицилор, пе цинутул луй Иуда ши ла мязэзи де Калеб, ши ам арс Циклагул.”
14Noi siamo scorsi nella contrada meridionale de' Cheretei, e nel paese di Giuda, e nella contrada meridionale di Caleb, e abbiamo arsa Siclag col fuoco.
15Давид й-а зис: „Врей сэ мэ дучь ла оастя ачаста?” Ши ел а зис: „Журэ-мь пе Нумеле луй Думнезеу кэ ну мэ вей оморы ши ну мэ вей да пе мына стэпынулуй меу, ши те вой коборы ла оастя ачаста.”
15E Davide gli disse: Mi condurresti tu a quegli scherani? Ed egli gli disse: Giurami per Iddio che tu non mi farai morire, e che tu non mi darai in mano del mio padrone, ed io ti condurrò a quegli scherani.
16Ел й-а служит астфел де кэлэузэ. Ши амалечиций ерау рисипиць пе тот цинутул, мынкынд, бынд ши жукынд де букурия прэзий челей марь пе каре о луасерэ дин цара филистенилор ши дин цара луй Иуда.
16Colui adunque ve lo condusse; ed ecco, essi erano sparsi senza guardia su per tutta quella contrada, mangiando e bevendo, e facendo festa di tutta la gran preda che aveano portata dal paese de' Filistei, e dal paese di Giuda.
17Давид й-а бэтут дин зорий зилей пынэ а доуа зи сяра ши н-а скэпат ничунул дин ей, афарэ де патру суте де тинерь, каре ау ынкэлекат пе кэмиле ши ау фуӂит.
17E Davide li percosse dal vespro infino alla sera del giorno seguente; e non ne scampò alcuno, se non quattrocento giovani, i quali montarono sopra de' cammelli, e fuggirono.
18Давид а скэпат астфел тот че луасерэ амалечиций ши а скэпат ши пе челе доуэ невесте але луй.
18E Davide riscosse tutto quello che gli Amalechiti aveano preso; riscosse eziandio le sue due mogli.
19Ну ле-а липсит нимень, де ла мик пынэ ла маре, нич фиу, нич фийкэ, нич ун лукру дин прадэ, нимик дин че ли се луасе; Давид а адус ынапой тотул.
19E non mancò loro alcuno, nè piccolo, nè grande, nè figliuolo, nè figliuola, nè robe, nè cosa veruna che avessero loro presa. Davide ricoverò tutto.
20Ши Давид а луат тоате оиле ши тоць боий, ши чей че мынау турма ачаста ши мерӂяу ын фрунтя ей зичяу: „Ачаста есте прада луй Давид!”
20Davide prese eziandio tutto il bestiame, piccolo e grosso, il qual fu condotto davanti a quelle gregge. E si diceva: Questa è la preda di Davide.
21Давид а ажунс ла чей доуэ суте де оамень каре фусесерэ пря обосиць ка сэ май мяргэ дупэ ел ши пе каре-й лэсасе ла пырыул Бесор. Ей ау ешит ынаинтя луй Давид ши ынаинтя попорулуй каре ера ку ел. Давид с-а апропият де ей ши й-а ынтребат де сэнэтате.
21Poi Davide venne a que' dugent'uomini, ch'erano stati tanto stanchi, che non erano potuti andar dietro a lui; onde egli li avea fatti rimanere al torrente di Besor; ed essi uscirono incontro a Davide, e incontro alla gente che era con lui. E Davide, accostatosi a quella gente, li salutò.
22Тоць оамений рэй ши де нимик динтре чей че мерсесерэ ку Давид ау луат кувынтул ши ау зис: „Фииндкэ н-ау венит ку ной, сэ ну ле дэм нимик дин прада пе каре ам скэпат-о, чи доар сэ-шь я фиекаре неваста ши копиий ши сэ плече.”
22Ma tutti gli uomini malvagi e scellerati, d'infra coloro ch'erano andati con Davide, si mossero a dire: Poichè essi non son venuti con noi, noi non daremo loro nulla della preda che abbiamo riscossa, se non a ciascuno la sua moglie, e i suoi figliuoli; e se li menino via, e vadano.
23Дар Давид а зис: „Сэ ну фачець аша, фрацилор, ку че не-а дат Домнул, кэч Ел не-а пэзит ши а дат ын мыниле ноастре чата каре венисе ымпотрива ноастрэ.
23Ma Davide disse: Non fate così, fratelli miei, di ciò che il Signore ci ha dato; avendoci egli guardati, e avendoci dati nelle mani quegli scherani ch'eran venuti contro a noi.
24Ши чине в-ар аскулта ын привинца ачаста? Партя требуе сэ фие ачеяшь атыт пентру чел че с-а коборыт пе кымпул де бэтае, кыт ши пентру чел че а рэмас ла калабалыкурь; с-о ымпартэ деопотривэ.”
24E chi vi acconsentirebbe in questo affare? perciocchè la parte di chi dimora appresso alla salmeria dev'essere uguale a quella di chi scende alla battaglia; essi debbono partir fra loro.
25Лукрул ачеста а рэмас де атунч ши пынэ ын зиуа де азь о леӂе ши ун обичей ын Исраел.
25E questo è stato osservato da quel dì innanzi; e Davide lo stabilì per istatuto e legge in Israele, che dura infino ad oggi.
26Кынд с-а ынторс ла Циклаг, Давид а тримис о парте дин прадэ бэтрынилор луй Иуда, приетенилор сэй, спунынду-ле ачесте кувинте: „Ятэ дарул пе каре ви-л фак дин прада луатэ де ла врэжмаший Домнулуй!”
26Poi Davide, essendo tornato in Siclag, mandò di quella preda agli Anziani di Giuda, suoi amici, dicendo: Eccovi un presente della preda de' nemici del Signore.
27А тримис челор дин Бетел, челор дин Рамот, де ла мязэзи, челор дин Иатир,
27Egli ne mandò a quelli ch' erano in Betel, ed a quelli che' erano in Ramot meridionale, e a quelli che erano in Iatir,
28челор дин Ароер, челор дин Сифмот, челор дин Ештемоа,
28ed a quelli ch' erano in Aroer, ed a quelli ch' erano in Sifmot, ed a quelli ch' erano in Estemoa,
29челор дин Ракал, челор дин четэциле иерахмеелицилор, челор дин четэциле кеницилор,
29ed a quelli ch' erano in Racal, ed a quelli ch' erano nelle città de' Ierameeliti, e a quelli ch' erano nelle città de' Chenei,
30челор дин Хорма, челор дин Кор-Ашан, челор дин Атак,
30ed a quelli ch' erano in Horma, e a quelli ch' erano in Corasan, ed a quelli ch' erano in Atac, ed a quelli ch' erano in Hebron, e in tutti gli altri luoghi, ne' quali Davide era andato e venuto con la sua gente.
31челор дин Хеброн ши ын тоате локуриле пе каре ле стрэбэтусе Давид ку оамений луй.
no verse 31 in this text
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.