Marcos 1
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Greek New Testament: Textus Receptus
1Princípio do evangelho de Jesus Cristo, o Filho de Deus.
1Ἀρχὴ τοῦ εὐαγγελίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, υἱοῦ τοῦ Θεοῦ.
2Como está escrito nos profetas, “Eis que, envio o meu mensageiro à tua frente, o qual preparará o teu caminho diante de ti:
2Ὡς γέγραπται ἐν τοῖς προφήταις, Ἰδού, ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου, ὃς κατασκευάσει τὴν ὁδόν σου ἔμπροσθέν σου.
3a voz do que clama no deserto, ‘Preparem o caminho do Senhor! Endireitem as suas veredas!’”
3Φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, Ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου· εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίβους αὐτοῦ.
4João apareceu no deserto, batizando e pregando o batismo de arrependimento para perdão de pecados.
4Ἐγένετο Ἰωάννης βαπτίζων ἐν τῇ ἐρήμῳ, καὶ κηρύσσων βάπτισμα μετανοίας εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν.
5Toda a região da Judeia e todos os habitantes de Jerusalém iam até ele. Eram batizados por ele no rio Jordão, confessando os seus pecados.
5Καὶ ἐξεπορεύετο πρὸς αὐτὸν πᾶσα ἡ Ἰουδαία χώρα, καὶ οἱ Ἱεροσολυμῖται, καὶ ἐβαπτίζοντο πάντες ἐν τῷ Ἰορδάνῃ ποταμῷ ὑπ᾿ αὐτοῦ, ἐξομολογούμενοι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν.
6João vestia-se de pelos de camelo e usava um cinto de couro em volta da cintura. Ele comia gafanhotos e mel silvestre.
6Ἦν δὲ Ἰωάννης ἐνδεδυμένος τρίχας καμήλου, καὶ ζώνην δερματίνην περὶ τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ, καὶ ἐσθίων ἀκρίδας καὶ μέλι ἄγριον.
7Ele pregava, dizendo: “Depois de mim vem aquele que é mais poderoso do que eu, diante de quem não sou digno sequer de me abaixar para desatar a correia das suas sandálias.
7Καὶ ἐκήρυσσε, λέγων, Ἔρχεται ὁ ἰσχυρότερός μου ὀπίσω μου, οὗ οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς κύψας λῦσαι τὸν ἱμάντα τῶν ὑποδημάτων αὐτοῦ.
8Eu batizei vocês em água, mas ele batizará vocês no Espírito Santo.”
8Ἐγὼ μὲν ἐβάπτισα ὑμᾶς ἐν ὕδατι· αὐτὸς δὲ βαπτίσει ὑμᾶς ἐν πνεύματι ἁγίῳ.
9Naqueles dias, Jesus veio de Nazaré da Galileia e foi batizado por João no Jordão.
9Καὶ ἐγένετο ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις, ἦλθεν Ἰησοῦς ἀπὸ Ναζαρὲθ τῆς Γαλιλαίας, καὶ ἐβαπτίσθη ὑπὸ Ἰωάννου εἰς τὸν Ἰορδάνην.
10Logo ao sair da água, ele viu os céus se abrindo e o Espírito descendo sobre ele como uma pomba.
10Καὶ εὐθέως ἀναβαίνων ἀπὸ τοῦ ὕδατος, εἶδε σχιζομένους τοὺς οὐρανούς, καὶ τὸ πνεῦμα ὡσεὶ περιστερὰν καταβαῖνον ἐπ᾿ αὐτόν·
11E uma voz veio dos céus: “Tu és o meu Filho amado; tenho grande prazer em ti.”
11καὶ φωνὴ ἐγένετο ἐκ τῶν οὐρανῶν, Σὺ εἶ ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα.
12Imediatamente o Espírito o impeliu para o deserto.
12Καὶ εὐθὺς τὸ πνεῦμα αὐτὸν ἐκβάλλει εἰς τὴν ἔρημον.
13Ele ficou no deserto quarenta dias, sendo tentado por Satanás. Estava com os animais selvagens, e os anjos o serviam.
13Καὶ ἦν ἐκεῖ ἐν τῇ ἐρήμῳ ἡμέρας τεσσαράκοντα πειραζόμενος ὑπὸ τοῦ Σατανᾶ, καὶ ἦν μετὰ τῶν θηρίων, καὶ οἱ ἄγγελοι διηκόνουν αὐτῷ.
14Ora, depois que João foi preso, Jesus foi para a Galileia, pregando o evangelho do Reino de Deus,
14Μετὰ δὲ τὸ παραδοθῆναι τὸν Ἰωάννην, ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὴν Γαλιλαίαν, κηρύσσων τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ,
15e dizendo: “O tempo está cumprido, e o Reino de Deus está próximo! Arrependam-se e creiam no evangelho.”
15καὶ λέγων ὅτι Πεπλήρωται ὁ καιρός, καὶ ἤγγικεν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ· μετανοεῖτε, καὶ πιστεύετε ἐν τῷ εὐαγγελίῳ.
16Caminhando junto ao mar da Galileia, ele viu Simão e André, irmão de Simão, lançando a rede ao mar, pois eram pescadores.
16Περιπατῶν δὲ παρὰ τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας εἶδε Σίμωνα καὶ Ἀνδρέαν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ βάλλοντας ἀμφίβληστρον ἐν τῇ θαλάσσῃ· ἦσαν γὰρ ἁλιεῖς.
17Jesus lhes disse: “Sigam-me, e eu farei de vocês pescadores de homens.”
17Καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Δεῦτε ὀπίσω μου, καὶ ποιήσω ὑμᾶς γενέσθαι ἁλιεῖς ἀνθρώπων.
18Imediatamente eles deixaram as suas redes e o seguiram.
18Καὶ εὐθέως ἀφέντες τὰ δίκτυα αὐτῶν, ἠκολούθησαν αὐτῷ.
19Indo um pouco mais adiante dali, ele viu Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, que também estavam no barco consertando as redes.
19Καὶ προβὰς ἐκεῖθεν ὀλίγον, εἶδεν Ἰάκωβον τὸν τοῦ Ζεβεδαίου, καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, καὶ αὐτοὺς ἐν τῷ πλοίῳ καταρτίζοντας τὰ δίκτυα.
20Imediatamente ele os chamou, e eles deixaram seu pai, Zebedeu, no barco com os empregados, e o seguiram.
20Καὶ εὐθέως ἐκάλεσεν αὐτούς· καὶ ἀφέντες τὸν πατέρα αὐτῶν Ζεβεδαῖον ἐν τῷ πλοίῳ μετὰ τῶν μισθωτῶν ἀπῆλθον ὀπίσω αὐτοῦ.
21Eles entraram em Cafarnaum, e logo no sábado Jesus entrou na sinagoga e começou a ensinar.
21Καὶ εἰσπορεύονται εἰς Καπερναούμ· καὶ εὐθέως τοῖς σάββασιν εἰσελθὼν εἰς τὴν συναγωγήν, ἐδίδασκε.
22Eles ficavam admirados com o seu ensino, pois ele os ensinava como quem tem autoridade, e não como os escribas.
22Καὶ ἐξεπλήσσοντο ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ· ἦν γὰρ διδάσκων αὐτοὺς ὡς ἐξουσίαν ἔχων, καὶ οὐχ ὡς οἱ γραμματεῖς.
23Logo apareceu na sinagoga um homem com um espírito imundo, e ele gritou,
23Καὶ ἦν ἐν τῇ συναγωγῇ αὐτῶν ἄνθρωπος ἐν πνεύματι ἀκαθάρτῳ, καὶ ἀνέκραξε,
24dizendo: “Ah! Que temos nós contigo, Jesus Nazareno? Vieste para nos destruir? Eu sei quem tu és: o Santo de Deus!”
24λέγων, Ἔα, τί ἡμῖν καὶ σοί, Ἰησοῦ Ναζαρηνέ; Ἦλθες ἀπολέσαι ἡμᾶς; Οἶδά σε τίς εἶ, ὁ ἅγιος τοῦ Θεοῦ.
25Jesus o repreendeu, dizendo: “Cala-te, e sai dele!”
25Καὶ ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, λέγων, Φιμώθητι, καὶ ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ.
26O espírito imundo o sacudiu violentamente e, dando um forte grito, saiu dele.
26Καὶ σπαράξαν αὐτὸν τὸ πνεῦμα τὸ ἀκάθαρτον καὶ κράξαν φωνῇ μεγάλῃ, ἐξῆλθεν ἐξ αὐτοῦ.
27Todos ficaram maravilhados, a ponto de perguntarem uns aos outros: “Que é isto? Um novo ensino? Pois com autoridade ele ordena até aos espíritos imundos, e eles lhe obedecem!”
27Καὶ ἐθαμβήθησαν πάντες, ὥστε συζητεῖν πρὸς αὐτούς, λέγοντας, Τί ἐστι τοῦτο; Τίς ἡ διδαχὴ ἡ καινὴ αὕτη, ὅτι κατ᾿ ἐξουσίαν καὶ τοῖς πνεύμασι τοῖς ἀκαθάρτοις ἐπιτάσσει, καὶ ὑπακούουσιν αὐτῷ;
28A sua fama espalhou-se rapidamente por toda a região da Galileia e seus arredores.
28Ἐξῆλθε δὲ ἡ ἀκοὴ αὐτοῦ εὐθὺς εἰς ὅλην τὴν περίχωρον τῆς Γαλιλαίας.
29Imediatamente, ao saírem da sinagoga, foram à casa de Simão e André, com Tiago e João.
29Καὶ εὐθέως ἐκ τῆς συναγωγῆς ἐξελθόντες, ἦλθον εἰς τὴν οἰκίαν Σίμωνος καὶ Ἀνδρέου, μετὰ Ἰακώβου καὶ Ἰωάννου.
30A sogra de Simão estava de cama com febre, e logo lhe falaram a respeito dela.
30Ἡ δὲ πενθερὰ Σίμωνος κατέκειτο πυρέσσουσα, καὶ εὐθέως λέγουσιν αὐτῷ περὶ αὐτῆς·
31Ele se aproximou, tomou-a pela mão e a levantou. A febre a deixou imediatamente, e ela passou a servi-los.
31καὶ προσελθὼν ἤγειρεν αὐτήν, κρατήσας τῆς χειρὸς αὐτῆς· καὶ ἀφῆκεν αὐτὴν ὁ πυρετὸς εὐθέως, καὶ διηκόνει αὐτοῖς.
32À tarde, ao pôr do sol, trouxeram-lhe todos os enfermos e os endemoninhados.
32Ὀψίας δὲ γενομένης, ὅτε ἔδυ ὁ ἥλιος, ἔφερον πρὸς αὐτὸν πάντας τοὺς κακῶς ἔχοντας καὶ τοὺς δαιμονιζομένους·
33Toda a cidade estava reunida à porta.
33καὶ ἡ πόλις ὅλη ἐπισυνηγμένη ἦν πρὸς τὴν θύραν.
34Ele curou muitos que estavam doentes de várias enfermidades e expulsou muitos demônios. Ele não permitia que os demônios falassem, porque o conheciam.
34Καὶ ἐθεράπευσε πολλοὺς κακῶς ἔχοντας ποικίλαις νόσοις, καὶ δαιμόνια πολλὰ ἐξέβαλε, καὶ οὐκ ἤφιε λαλεῖν τὰ δαιμόνια, ὅτι ᾔδεισαν αὐτόν.
35De madrugada, quando ainda estava escuro, ele se levantou, saiu e foi para um lugar deserto, onde ficou orando.
35Καὶ πρωῒ ἔννυχον λίαν ἀναστὰς ἐξῆλθε, καὶ ἀπῆλθεν εἰς ἔρημον τόπον, κἀκεῖ προσηύχετο.
36Simão e os que estavam com ele o procuraram.
36Καὶ κατεδίωξαν αὐτὸν ὁ Σίμων καὶ οἱ μετ᾿ αὐτοῦ·
37Eles o encontraram e lhe disseram: “Todos estão te procurando.”
37καὶ εὑρόντες αὐτὸν λέγουσιν αὐτῷ ὅτι Πάντες ζητοῦσί σε.
38Ele lhes disse: “Vamos a outros lugares, às localidades vizinhas, para que eu pregue lá também, pois foi para isso que eu vim.”
38Καὶ λέγει αὐτοῖς, Ἄγωμεν εἰς τὰς ἐχομένας κωμοπόλεις, ἵνα κἀκεῖ κηρύξω· εἰς τοῦτο γὰρ ἐξελήλυθα.
39Ele foi às sinagogas de toda a Galileia, pregando e expulsando demônios.
39Καὶ ἦν κηρύσσων ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν εἰς ὅλην τὴν Γαλιλαίαν, καὶ τὰ δαιμόνια ἐκβάλλων.
40Um leproso aproximou-se dele e, ajoelhando-se, suplicou-lhe: “Se quiseres, podes purificar-me.”
40Καὶ ἔρχεται πρὸς αὐτὸν λεπρός, παρακαλῶν αὐτὸν καὶ γονυπετῶν αὐτόν, καὶ λέγων αὐτῷ ὅτι Ἐὰν θέλῃς, δύνασαί με καθαρίσαι.
41Movido de compaixão, ele estendeu a mão, tocou-o e disse-lhe: “Eu quero. Sê purificado.”
41Ὁ δὲ Ἰησοῦς σπλαγχνισθείς, ἐκτείνας τὴν χεῖρα, ἥψατο αὐτοῦ, καὶ λέγει αὐτῷ, Θέλω, καθαρίσθητι.
42Assim que ele disse isso, imediatamente a lepra o deixou e ele ficou purificado.
42Καὶ εἰπόντος αὐτοῦ εὐθέως ἀπῆλθεν ἀπ᾿ αὐτοῦ ἡ λέπρα, καὶ ἐκαθαρίσθη.
43Ele o advertiu severamente e logo o despediu,
43Καὶ ἐμβριμησάμενος αὐτῷ, εὐθέως ἐξέβαλεν αὐτόν,
44e disse-lhe: “Olha, não digas nada a ninguém, mas vai mostrar-te ao sacerdote e oferece pela tua purificação o que Moisés ordenou, para lhes servir de testemunho.”
44καὶ λέγει αὐτῷ, Ὅρα μηδενὶ μηδὲν εἴπῃς· ἀλλ᾿ ὕπαγε, σεαυτὸν δεῖξον τῷ ἱερεῖ, καὶ προσένεγκε περὶ τοῦ καθαρισμοῦ σου ἃ προσέταξε Μωσῆς, εἰς μαρτύριον αὐτοῖς.
45Mas ele saiu e começou a divulgar amplamente o que havia acontecido, de modo que Jesus já não podia entrar abertamente nas cidades, mas ficava do lado de fora, em lugares desertos. E pessoas de todas as partes iam até ele.
45Ὁ δὲ ἐξελθὼν ἤρξατο κηρύσσειν πολλὰ καὶ διαφημίζειν τὸν λόγον, ὥστε μηκέτι αὐτὸν δύνασθαι φανερῶς εἰς πόλιν εἰσελθεῖν, ἀλλ᾿ ἔξω ἐν ἐρήμοις τόποις ἦν· καὶ ἤρχοντο πρὸς αὐτὸν πανταχόθεν.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.