Êxodo 12
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1O SENHOR falou a Moisés e a Arão na terra do Egito, dizendo:
1و خداوند موسی و هارون را در زمین مصر مخاطب ساخته، گفت:
2“Este mês será para vocês o principal dos meses. Será o primeiro mês do ano para vocês.
2«این ماه برای شما سر ماهها باشد، این اول از ماههای سال برای شماست.
3Falem a toda a congregação de Israel, dizendo: ‘No décimo dia deste mês, cada homem deverá separar um cordeiro, segundo as casas de seus pais, um cordeiro para cada família;
3تمامی جماعت اسرائیل راخطاب کرده، گویید که در دهم این ماه هر یکی ازایشان بره‌ای به حسب خانه های پدران خودبگیرند، یعنی برای هر خانه یک بره.
4e se a família for pequena demais para um cordeiro, então ele e o seu vizinho mais próximo da sua casa deverão pegar um, de acordo com o número de pessoas. Vocês calcularão a quantidade do cordeiro de acordo com o que cada um puder comer.
4و اگر اهل خانه برای بره کم باشند، آنگاه او و همسایه‌اش که مجاور خانه او باشد آن را به حسب شماره نفوس بگیرند، یعنی هر کس موافق خوراکش بره راحساب کند.
5O cordeiro de vocês deverá ser sem defeito, macho de um ano. Vocês poderão tirá-lo das ovelhas ou das cabras.
5بره شما بی‌عیب، نرینه یکساله باشد، از گوسفندان یا از بزها آن را بگیرید.
6Vocês o guardarão até o décimo quarto dia do mesmo mês; e toda a assembleia da congregação de Israel o matará ao entardecer.
6و آن را تا چهاردهم این ماه نگاه دارید، و تمامی انجمن جماعت بنی‌اسرائیل آن را در عصر ذبح کنند.
7Pegarão um pouco do sangue e o passarão nas duas umbreiras e na verga da porta, nas casas em que o comerem.
7واز خون آن بگیرند، و آن را بر هر دو قایمه، وسردر خانه که در آن، آن را می‌خورند، بپاشند.
8Comerão a carne naquela noite, assada no fogo, com pães sem fermento. Eles a comerão com ervas amargas.
8وگوشتش را در آن شب بخورند. به آتش بریان کرده، با نان فطیر و سبزیهای تلخ آن را بخورند.
9Não o comam cru, nem cozido em água, mas assado no fogo; com a cabeça, as pernas e as vísceras.
9و از آن هیچ خام نخورید، و نه پخته با آب، بلکه به آتش بریان شده، کله‌اش و پاچه هایش واندرونش را.
10Vocês não deixarão sobrar nada dele até pela manhã; mas o que sobrar até pela manhã, vocês queimarão no fogo.
10و چیزی از آن تا صبح نگاه مدارید، و آنچه تا صبح مانده باشد به آتش بسوزانید.
11É assim que vocês o comerão: com o cinto na cintura, as sandálias nos pés e o cajado na mão; e o comerão às pressas: é a Páscoa do SENHOR.
11و آن را بدین طور بخورید: کمر شمابسته، و نعلین بر پایهای شما، و عصا در دست شما، و آن را به تعجیل بخورید، چونکه فصح خداوند است.
12Pois eu passarei pela terra do Egito naquela noite, e ferirei todos os primogênitos na terra do Egito, tanto homens quanto animais. Executarei juízos contra todos os deuses do Egito. Eu sou o SENHOR.
12«و در آن شب از زمین مصر عبور خواهم کرد، و همه نخست زادگان زمین مصر را از انسان وبهایم خواهم زد، و بر تمامی خدایان مصر داوری خواهم کرد. من یهوه هستم.
13O sangue será para vocês um sinal nas casas onde estiverem. Quando eu vir o sangue, passarei por cima de vocês, e não haverá praga destruidora sobre vocês quando eu ferir a terra do Egito.
13و آن خون، علامتی برای شما خواهد بود، بر خانه هایی که درآنها می‌باشید، و چون خون را ببینم، از شماخواهم گذشت و هنگامی که زمین مصر را می‌زنم، آن بلا برای هلاک شما بر شما نخواهد آمد.
14Este dia será um memorial para vocês. Vocês o celebrarão como uma festa ao SENHOR. Vocês o celebrarão como uma festa por todas as suas gerações, por estatuto perpétuo.
14وآن روز، شما را برای یادگاری خواهد بود، و درآن، عیدی برای خداوند نگاه دارید، و آن را به قانون ابدی، نسلا بعد نسل عید نگاه دارید.
15“‘Durante sete dias vocês comerão pães sem fermento; logo no primeiro dia tirarão o fermento das suas casas, pois quem comer pão fermentado, do primeiro até o sétimo dia, essa pessoa será eliminada de Israel.
15هفت روز نان فطیر خورید، در روز اول خمیرمایه را از خانه های خود بیرون کنید، زیرا هرکه از روز نخستین تا روز هفتمین چیزی خمیرشده بخورد، آن شخص از اسرائیل منقطع گردد.
16No primeiro dia haverá para vocês uma santa convocação, e no sétimo dia uma santa convocação; nenhum tipo de trabalho será feito neles, exceto o preparo do que cada pessoa deve comer; somente isso poderá ser feito por vocês.
16و در روز اول، محفل مقدس، و در روز هفتم، محفل مقدس برای شما خواهد بود. در آنها هیچ کار کرده نشود جز آنچه هر کس باید بخورد؛ آن فقط در میان شما کرده شود.
17Vocês guardarão a Festa dos Pães Asmos; pois neste mesmo dia eu tirei os exércitos de vocês da terra do Egito. Portanto, vocês guardarão este dia por todas as suas gerações, por estatuto perpétuo.
17پس عید فطیر رانگاه دارید، زیرا که در همان روز لشکرهای شمارا از زمین مصر بیرون آوردم. بنابراین، این‌روز رادر نسلهای خود به فریضه ابدی نگاه دارید.
18No primeiro mês, no décimo quarto dia do mês, ao entardecer, vocês comerão pães sem fermento, até o vigésimo primeiro dia do mês, ao entardecer.
18درماه اول در روز چهاردهم ماه، در شام، نان فطیربخورید، تا شام بیست و یکم ماه.
19Durante sete dias não se encontrará fermento nas suas casas, pois quem comer o que é fermentado, essa pessoa será eliminada da congregação de Israel, seja estrangeiro ou natural da terra.
19هفت روزخمیرمایه در خانه های شما یافت نشود، زیرا هرکه چیزی خمیر شده بخورد، آن شخص ازجماعت اسرائیل منقطع گردد، خواه غریب باشدخواه بومی آن زمین.
20Vocês não comerão nada fermentado. Em todas as suas habitações vocês comerão pães sem fermento.’”
20هیچ‌چیز خمیر شده مخورید، در همه مساکن خود فطیر بخورید.»
21Então Moisés chamou todos os líderes de Israel e lhes disse: “Vão e escolham cordeiros de acordo com as suas famílias, e sacrifiquem a Páscoa.
21پس موسی جمیع مشایخ اسرائیل راخوانده، بدیشان گفت: «بروید و بره‌ای برای خودموافق خاندانهای خویش بگیرید، و فصح را ذبح نمایید.
22Vocês pegarão um feixe de hissopo, o mergulharão no sangue que está na bacia, e passarão na verga da porta e nas duas umbreiras o sangue que está na bacia. Nenhum de vocês sairá da porta da sua casa até pela manhã.
22و دسته‌ای از زوفا گرفته، در خونی که در طشت است فروبرید، و بر سر در و دو قایمه آن، از خونی که در طشت است بزنید، و کسی ازشما از در خانه خود تا صبح بیرون نرود.
23Pois o SENHOR passará para ferir os egípcios; e quando ele vir o sangue na verga da porta e nas duas umbreiras, o SENHOR passará por cima da porta, e não permitirá que o destruidor entre nas casas de vocês para feri-los.
23زیراخداوند عبور خواهد کرد تا مصریان را بزند وچون خون را بر سردر و دو قایمه‌اش بیند، هماناخداوند از در گذرد و نگذارد که هلاک کننده به خانه های شما درآید تا شما را بزند.
24Vocês guardarão isso como um estatuto para vocês e para os seus filhos, para sempre.
24و این امررا برای خود و پسران خود به فریضه ابدی نگاه دارید.
25Acontecerá que, quando entrarem na terra que o SENHOR lhes dará, como ele prometeu, vocês manterão este culto.
25و هنگامی که داخل زمینی شدید که خداوند حسب قول خود، آن را به شما خواهدداد. آنگاه این عبادت را مرعی دارید.
26E acontecerá que, quando os seus filhos lhes perguntarem: ‘O que significa este culto para vocês?’
26و چون پسران شما به شما گویند که این عبادت شماچیست،
27vocês dirão: ‘É o sacrifício da Páscoa do SENHOR, que passou por cima das casas dos filhos de Israel no Egito, quando feriu os egípcios e poupou as nossas casas.’” O povo inclinou a cabeça e adorou.
27گویید این قربانی فصح خداوند است، که از خانه های بنی‌اسرائیل در مصر عبور کرد، وقتی که مصریان را زد و خانه های ما را خلاصی داد.» پس قوم به روی درافتاده، سجده کردند.
28Os filhos de Israel foram e fizeram assim; como o SENHOR havia ordenado a Moisés e a Arão, assim eles fizeram.
28پس بنی‌اسرائیل رفته، آن را کردند، چنانکه خداوند به موسی و هارون امر فرموده بودهمچنان کردند.
29À meia-noite, o SENHOR feriu todos os primogênitos na terra do Egito, desde o primogênito do faraó, que se assentava no seu trono, até o primogênito do cativo que estava no calabouço, e todos os primogênitos dos animais.
29و واقع شد که در نصف شب، خداوند همه نخست زادگان زمین مصر را، ازنخست زاده فرعون که بر تخت نشسته بود تانخست زاده اسیری که در زندان بود، و همه نخست زاده های بهایم را زد.
30O faraó levantou-se de noite, ele, todos os seus servos e todos os egípcios; e houve um grande clamor no Egito, pois não havia uma casa onde não houvesse um morto.
30و در آن شب فرعون و همه بندگانش وجمیع مصریان برخاستند و نعره عظیمی در مصربرپا شد، زیرا خانه‌ای نبود که در آن میتی نباشد.
31Ele chamou Moisés e Arão de noite, e disse: “Levantem-se, saiam do meio do meu povo, tanto vocês quanto os filhos de Israel; e vão, sirvam ao SENHOR, como vocês disseram!
31و موسی و هارون را در شب طلبیده، گفت: «برخیزید! و از میان قوم من بیرون شوید، هم شماو جمیع بنی‌اسرائیل! و رفته، خداوند را عبادت نمایید، چنانکه گفتید.
32Levem também os seus rebanhos e o seu gado, como vocês disseram, e vão embora; e abençoem a mim também!”
32گله‌ها و رمه های خود رانیز چنانکه گفتید، برداشته، بروید و مرا نیز برکت دهید.»
33Os egípcios pressionavam o povo, para expulsá-los da terra às pressas, pois diziam: “Todos nós morreremos.”
33و مصریان نیز بر قوم الحاح نمودند تاایشان را بزودی از زمین روانه کنند، زیرا گفتند ماهمه مرده‌ایم.
34O povo levou a sua massa antes que fosse fermentada, com as suas amassadeiras amarradas em suas roupas sobre os ombros.
34و قوم، آرد سرشته خود را پیش از آنکه خمیر شود برداشتند، و تغارهای خویش را در رختها بر دوش خود بستند.
35Os filhos de Israel fizeram conforme a palavra de Moisés; e pediram aos egípcios objetos de prata, objetos de ouro e roupas.
35و بنی‌اسرائیل به قول موسی عمل کرده، از مصریان آلات نقره و آلات طلا و رختها خواستند.
36O SENHOR deu ao povo favor aos olhos dos egípcios, de modo que lhes deram o que pediram. Assim, eles despojaram os egípcios.
36وخداوند قوم را در نظر مصریان مکرم ساخت، که هرآنچه خواستند بدیشان دادند. پس مصریان راغارت کردند.
37Os filhos de Israel viajaram de Ramessés a Sucote, cerca de seiscentos mil homens a pé, além das crianças.
37و بنی‌اسرائیل از رعمسیس به سکوت کوچ کردند، قریب ششصدهزار مردپیاده، سوای اطفال.
38Uma multidão mista também subiu com eles, com ovelhas, bois e muitíssimos animais.
38و گروهی مختلفه بسیار نیزهمراه ایشان بیرون رفتند، و گله‌ها و رمه‌ها ومواشی بسیار سنگین.
39Eles assaram bolos sem fermento da massa que trouxeram do Egito; pois não estava fermentada, porque foram expulsos do Egito e não puderam esperar, nem haviam preparado provisões para si mesmos.
39و از آرد سرشته، که ازمصر بیرون آورده بودند، قرصهای فطیر پختند، زیرا خمیر نشده بود، چونکه از مصر رانده شده بودند، و نتوانستند درنگ کنند، و زاد سفر نیزبرای خود مهیا نکرده بودند.
40Ora, o tempo que os filhos de Israel viveram no Egito foi de quatrocentos e trinta anos.
40و توقف بنی‌اسرائیل که در مصر کرده بودند، چهارصد وسی سال بود.
41Ao final dos quatrocentos e trinta anos, naquele mesmo dia, todos os exércitos do SENHOR saíram da terra do Egito.
41و بعد از انقضای چهار صد وسی سال در همان روز به وقوع پیوست که جمیع لشکرهای خدا از زمین مصر بیرون رفتند.
42É uma noite que deve ser muito observada ao SENHOR por tê-los tirado da terra do Egito. Esta é aquela noite do SENHOR, que deve ser muito observada por todos os filhos de Israel por todas as suas gerações.
42این است شبی که برای خداوند باید نگاه داشت، چون ایشان را از زمین مصر بیرون آورد. این همان شب خداوند است که بر جمیع بنی‌اسرائیل نسلابعد نسل واجب است که آن را نگاه دارند.
43O SENHOR disse a Moisés e a Arão: “Este é o estatuto da Páscoa. Nenhum estrangeiro comerá dela,
43و خداوند به موسی و هارون گفت: «این است فریضه فصح که هیچ بیگانه از آن نخورد.
44mas todo servo comprado por dinheiro, depois que você o circuncidar, então poderá comer dela.
44و اما هر غلام زرخرید، او را ختنه کن و پس آن را بخورد.
45O forasteiro e o servo contratado não comerão dela.
45نزیل و مزدور آن را نخورند.
46Deverá ser comida em uma só casa. Vocês não levarão nada da carne para fora da casa. Não quebrem nenhum dos seus ossos.
46دریک خانه خورده شود، و چیزی از گوشتش ازخانه بیرون مبر، و استخوانی از آن مشکنید.
47Toda a congregação de Israel a celebrará.
47تمامی جماعت بنی‌اسرائیل آن را نگاه بدارند.
48Quando um estrangeiro viver como forasteiro entre vocês, e quiser celebrar a Páscoa ao SENHOR, que todos os seus do sexo masculino sejam circuncidados, e então ele poderá se aproximar e celebrá-la. Ele será como o natural da terra; mas nenhuma pessoa incircuncisa comerá dela.
48و اگر غریبی نزد تو نزیل شود، و بخواهد فصح را برای خداوند مرعی بدارد، تمامی ذکورانش مختون شوند، و بعد از آن نزدیک آمده، آن را نگاه دارد، و مانند بومی زمین خواهد بود و اما هرنامختون از آن نخورد.
49Haverá uma mesma lei para o natural da terra e para o estrangeiro que vive como forasteiro entre vocês.”
49یک قانون خواهد بودبرای اهل وطن و بجهت غریبی که در میان شمانزیل شود.»
50Todos os filhos de Israel fizeram assim. Como o SENHOR ordenou a Moisés e a Arão, assim eles fizeram.
50پس تمامی بنی‌اسرائیل این راکردند، چنانکه خداوند به موسی و هارون امرفرموده بود، عمل نمودند.
51Naquele mesmo dia, o SENHOR tirou os filhos de Israel da terra do Egito, segundo os seus exércitos.
51و واقع شد که خداوند در همان روز بنی‌اسرائیل را با لشکرهای ایشان از زمین مصر بیرون آورد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.