Ester 9
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1No décimo segundo mês, que é o mês de adar, no décimo terceiro dia do mês, quando a ordem do rei e o seu decreto estavam prestes a ser executados, no dia em que os inimigos dos judeus esperavam dominá-los (mas aconteceu o contrário, pois os judeus dominaram aqueles que os odiavam),
1I KA malama umikumamalua, oia hoi ka malama o Adara, i ka la umikumamakolu, i ka wa kokoke e hookoia'i ka olelo a me ke kanawai o ke alii, i ka la i manao ai na enemi o na Iudaio e lanakila maluna o lakou; ua hoololiia nae, a lanakila na Iudaio maluna o ka poe i inaina mai ia lakou;
2os judeus se reuniram em suas cidades, em todas as províncias do rei Assuero, para pôr as mãos naqueles que queriam fazer-lhes mal. Ninguém podia resistir a eles, porque o medo deles havia caído sobre todos os povos.
2Hoakoakoa'e la na Iudaio maloko o ko lakou mau kulanakauhale ma na mokuna a pau o ke alii o Ahasuero, e kau ka lima maluna o na mea i imi e hoopoino ia lakou. Aole kanaka i hiki ke ku imua o lakou, no ka mea, kau ae la ka makau ia lakou maluna o na kanaka a pau.
3Todos os príncipes das províncias, os governadores locais, os governadores e os que cuidavam dos negócios do rei ajudaram os judeus, porque o medo de Mardoqueu havia caído sobre eles.
3A o na'lii a pau o na aina, a me na kiaaina, a me na'lii aimoku, a me na mea hana i ka hana a ke alii, kokua no lakou i na Iudaio; no ka mea, kau ae la ka makau ia Moredekai maluna o lakou.
4Pois Mardoqueu era grande na casa do rei, e a sua fama se espalhava por todas as províncias, pois o homem Mardoqueu se tornava cada vez mais poderoso.
4No ka mea, ua kiekie o Moredekai maloko o ka hale o ke alii, a kaulana aku la ia ma na aina a pau. No ka mea, o ua kanaka la o Moredekai hoi, nui ka mahuahua ana o kona kiekie.
5Os judeus feriram todos os seus inimigos a golpes de espada, com matança e destruição, e fizeram o que queriam com aqueles que os odiavam.
5A luku aku la na Iudaio i ko lakou poe enemi a pau, i ka hahau ana o ka pahikaua, a me ka pepehi, a me ka luku aku, a hana aku no hoi i ka poe inaina mai ia lakou mamuli o ko lakou makemake.
6Na cidadela de Susã, os judeus mataram e destruíram quinhentos homens.
6A ma Susana, ma ka pakaua, luku aku la na Iudaio me ka pepehi aku, i elima haneri kanaka.
7Eles mataram Parsandata, Dalfom, Aspata,
7A o Paresanedata, a me Dalepona, a me Asepata,
8Porata, Adália, Aridata,
8A o Porata, a me Adalia a me Aridata,
9Parmasta, Arisai, Aridai e Vaizata,
9A o Paremaseta, a me Arisai, a me Aridai, a me Vaiezata,
10os dez filhos de Hamã, filho de Hamedata, o inimigo dos judeus; mas não puseram as mãos nos despojos.
10O na keikikane he umi a Hamana ke keiki a Hamedata, ka enemi o na Iudaio, ka lakou i luku ai; aka, aole i kau lakou i ko lakou mau lima maluna o ka waiwai pio.
11Naquele dia, o número dos que foram mortos na cidadela de Susã foi levado à presença do rei.
11Ia la, laweia mai i ke alii ka heluna o ka poe i lukuia ma Susana, ma ka pakaua.
12O rei disse à rainha Ester: “Os judeus mataram e destruíram quinhentos homens na cidadela de Susã, incluindo os dez filhos de Hamã; o que então eles terão feito no resto das províncias do rei! Agora, qual é a sua petição? Ela lhe será concedida. Qual é o seu próximo pedido? Ele será atendido.”
12I mai la ke alii ia Esetera, i ke alii wahine, Ua pepehi na Iudaio, me ka luku aku i elima haneri kanaka ma Susana ka pakaua nei, a me na keiki he umi a Hamana. Heaha hoi ka lakou i hana'i ma na aina e o ke alii? Heaha kau mea e nonoi mai ai? E haawiia no ia ia oe. Heaha hoi kau kauoha? E hanain no ia.
13Então Ester disse: “Se for do agrado do rei, que seja concedido aos judeus que estão em Susã que façam também amanhã segundo o decreto de hoje, e que os dez filhos de Hamã sejam enforcados na forca.”
13Alaila, i aku la o Esetera, Ina i lealea ke alii, e haawiia mai na na Iudaio ma Susana nei, e hana i ka la apopo, e like me ke kanawai o neia la, a e liia na keiki he umi a Humana ma ke olokea.
14O rei ordenou que isso fosse feito. Um decreto foi publicado em Susã; e eles enforcaram os dez filhos de Hamã.
14Kauoha ae ke alii e hanaia pela; a ma Susana ke kau ana o ia kanawai; a li iho la lakou i na keiki he umi a Hamana.
15Os judeus que estavam em Susã se reuniram também no décimo quarto dia do mês de adar, e mataram trezentos homens em Susã; mas não puseram as mãos nos despojos.
15Hoakoakoa hou ae la na Iudaio ma Susana, i ka la umikumamaha o ka malama o Adara, a luku aku la i na kanaka ma Susana, i ekolu haneri; aka, aole lakou i kau i ko lakou lima ma ka waiwai pio.
16Os outros judeus que estavam nas províncias do rei se reuniram, defenderam as suas vidas, tiveram descanso dos seus inimigos e mataram setenta e cinco mil daqueles que os odiavam; mas não puseram as mãos nos despojos.
16A o ka poe Iudaio e, ma na mokuna o ke alii, hoakoakoa lakou, a malama hoi i ko lakou ola, a maha lakou i ko lakou poe enemi, a luku ae la no hoi i kanahikukumamalima tausani o ka poe i inaina mai ia lakou. Aka, aole lakou i kau i ko lakou lima ma ka waiwai pio.
17Isso foi feito no décimo terceiro dia do mês de adar; e no décimo quarto dia desse mês eles descansaram e o tornaram um dia de banquete e alegria.
17I ka la umikumamakolu o ka malama o Adara, a i ka la umikumamaha, hoomaha lakou, a hoolilo ia la, i la ahaaina, a i la olioli.
18Mas os judeus que estavam em Susã se reuniram no décimo terceiro e no décimo quarto dias do mês; e no décimo quinto dia desse mês, eles descansaram, e o tornaram um dia de banquete e alegria.
18Aka, o na Iudaio ma Susana, hoakoakoa lakou ma ka la umikumamakolu o ia malama, a ma ka la umikumamaha; a i ka la umikumamalima hoomaha lakou, a hoolilo ia la i la ahaaina, a i la olioli.
19Portanto, os judeus das aldeias, que vivem nas cidades sem muros, fazem do décimo quarto dia do mês de adar um dia de alegria e banquete, um dia de festa, e um dia de enviar presentes de comida uns aos outros.
19No ia mea, o na Iudaio ma na papu, ka poe i noho maloko o na kulanakauhale paa ole i ka pa, hoolilo lakou i ka la umikumamaha o ka malama o Adara i la olioli, a i la ahaaina, a i la maikai, a i la haawi wale i ka ai i kekahi i kekahi.
20Mardoqueu escreveu essas coisas e enviou cartas a todos os judeus que estavam em todas as províncias do rei Assuero, tanto perto quanto longe,
20Kakau iho la o Moredekai i keia mau mea, a hoouna ae la i na palapaia i na Iudaio a pau, ma na aina a pau o ke alii, o Ahasuero, ma kahi kokoke, a ma kahi loihi aku,
21para lhes ordenar que guardassem o décimo quarto e o décimo quinto dias do mês de adar, anualmente,
21E hoomau iwaena o lakou ka malama ana i ka la umikumamaha o ka malama o Adara, a me ka la umikumamalima, i kela makahiki i keia makahiki,
22como os dias em que os judeus tiveram descanso dos seus inimigos, e o mês que se transformou para eles de tristeza em alegria, e de luto em um dia de festa; que eles os fizessem dias de banquete e alegria, e de enviar presentes de comida uns aos outros, e dádivas aos necessitados.
22I na la hoi i hoomahaia'i na Iudaio i ko lakou poe enemi, i ka malama hoi i hoololiia no lakou, mai ke kaumaha i ka olioli, a mai ke kanikau ana i ka hauoli, i hoolilo lakou ia mau la i la ahaaina, a i la olioli, a i la haawi wale i ka ai i kekahi i kekahi, a me ka manawalea aku i ka poe ilihune.
23Os judeus aceitaram o costume que haviam começado, conforme Mardoqueu lhes havia escrito,
23Hoao na Iudaio e hana e like me ka lakou i hoomaka ai, a e like hoi me ka Moredekai i palapala aka ai ia lakou.
24porque Hamã, filho de Hamedata, o agagita, o inimigo de todos os judeus, havia tramado contra os judeus para destruí-los, e havia lançado o “Pur”, isto é, a sorte, para consumi-los e destruí-los;
24No ka mea, o Hamana, ke keiki a Hamedata ke Agaga, ka enemi o na Iudaio a pau, ua imi hala mea ku e i na Iudaio e make ai lakou, a ua hoolei pura, oia hoi ka hailona, i mea e pepehi ai, a e luku ai hoi ia lakou;
25mas quando isso chegou ao conhecimento do rei, ele ordenou por cartas que o plano perverso, que ele havia planejado contra os judeus, recaísse sobre a sua própria cabeça, e que ele e os seus filhos fossem enforcados na forca.
25A hele aku la o Esetera imua i ke alo o ke alii, kauoha ae la ia ma na palapala, e hoihoiia maluna o kona poo iho ka manao hewa ana i manao ai i na Iudaio, a e liia hoi oia a me kana mau keikikane maluna o ke olokea.
26Portanto, eles chamaram esses dias de “Purim”, da palavra “Pur”. Portanto, por causa de todas as palavras desta carta, e daquilo que eles tinham visto a respeito desse assunto, e daquilo que lhes havia acontecido,
26Nolaila lakou i kapa ai ia mau la, o Purima, mamuli o ka inoa o Pura. Nolaila, no na huaolelo a pau iloko o ia palapala, a no na mea a lakou i ike ai o ia mau mea, a no na mea i hiki mai ai maluna o lakou,
27os judeus estabeleceram e impuseram a si mesmos, aos seus descendentes e a todos aqueles que se juntassem a eles, para que não deixassem de guardar esses dois dias, de acordo com o que estava escrito e de acordo com o seu tempo determinado, todos os anos;
27Kau no na Iudaio i kanawai, a hoopaa hoi no lakou, a no ka lakou poe keiki, a no ka poe a pau i hai pa me lakou, i mea e haule ole ai, e malama lakou ia mau la elua, e like me ka palapala, a me ka manawa, i kela makahiki, i keia makahiki,
28e que esses dias fossem lembrados e guardados por todas as gerações, todas as famílias, todas as províncias e todas as cidades; e que esses dias de Purim não deixassem de ser celebrados entre os judeus, nem a sua memória perecesse entre os seus descendentes.
28I hoomanaoia'i ia mau la, i malamaia hoi i na hanauna a pau, e na ohana a pau ma na aina a pau, a ma na kulanakauhale a pau; i haule ole keia mau la Purima iwaena o na Iudaio, i ole hoi e pau ka hoomanao ana o ka lakou mamo i ua mau la la.
29Então a rainha Ester, filha de Abiail, e o judeu Mardoqueu escreveram com toda a autoridade para confirmar esta segunda carta de Purim.
29Alaila, o Esetera, ke alii wahine, ke kaikamahine a Abihaila, a me Moredekai, ka Iudaio, palapala ikaika aku laua e hoopaa i Keia plapala lua o ka Purima.
30Ele enviou cartas a todos os judeus nas cento e vinte e sete províncias do reino de Assuero com palavras de paz e verdade,
30A hoouna ae la oia i na palapala, i na Iudaio a pau, i na aina he haneri me ka iwakaluakumamahiku o ke aupuni o Ahasuero, me na olelo aloha, a me ka oiaio,
31para confirmar esses dias de Purim em seus tempos determinados, conforme o judeu Mardoqueu e a rainha Ester haviam decretado, e conforme eles haviam imposto a si mesmos e aos seus descendentes na questão dos jejuns e do seu pranto.
31E hoopaa ia mau la Purima, i ko lakou manawa pono e like me ka Moredekai, ka ka Iudaio, a me ka Esetera, ka ke alii wahine i kauoha ai ia lakou, a e like hoi me ka lakou i hooholo ai no lakou iho, a no na keiki me na mamo a lakou, i na mea hoi o ka hookeai ana, a me ka uwe ana.
32A ordem de Ester confirmou essas questões de Purim; e isso foi escrito no livro.
32Na ke kanawai o Esetera i hoopaa keia mau mea o ka Purima; a kakauia iho la no hoi ia iloko o ka buke.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.