Daniel 6
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Pareceu bem a Dario estabelecer sobre o reino cento e vinte governadores locais, que deveriam estar por todo o reino;
1Kaj Dario bonvolis starigi super sia regno cent dudek satrapojn, por administri lian tutan regnon;
2e sobre eles três presidentes, dos quais Daniel era um, para que esses governadores locais lhes prestassem contas, e para que o rei não sofresse nenhum prejuízo.
2kaj super ili tri ĉefajn estrojn, inter kiuj estis ankaŭ Daniel, por ke la satrapoj donadu al ili kalkulraportojn, kaj por ke la reĝo ne havu malprofiton.
3Então este Daniel se destacou acima dos presidentes e dos governadores locais, porque havia nele um espírito excelente; e o rei pensava em estabelecê-lo sobre todo o reino.
3Sed Daniel superis la aliajn ĉefajn estrojn kaj satrapojn, ĉar li havis eksterordinaran saĝon; kaj la reĝo havis jam la intencon starigi lin super la tuta regno.
4Então os presidentes e os governadores locais procuraram encontrar um motivo de acusação contra Daniel em relação ao reino; mas não conseguiram encontrar nenhum motivo ou falta, porque ele era fiel. Não se achou nele nenhum erro ou falta.
4Tiam la ĉefaj estroj kaj la satrapoj komencis serĉi pretekston, por akuzi Danielon koncerne la aferojn de la regno. Sed ili povis trovi nenian pretekston nek kulpon; ĉar li estis fidela, kaj nenia kulpo nek krimo estis trovebla en li.
5Então estes homens disseram: “Não encontraremos nenhum motivo de acusação contra este Daniel, a menos que o encontremos contra ele na lei do seu Deus.”
5Tiam tiuj homoj diris: Ni ne povos trovi kulpon en tiu Daniel, se ni ne trovos ion kontraŭ li en la leĝoj de lia Dio.
6Então estes presidentes e governadores locais se reuniram e foram ao rei, e lhe disseram o seguinte: “Rei Dario, viva para sempre!
6Kaj tiuj ĉefaj estroj kaj satrapoj venis al Dario, kaj diris al li tiel: Ho reĝo Dario, vivu eterne!
7Todos os presidentes do reino, os prefeitos e os governadores locais, os conselheiros e os governadores, consultaram-se para estabelecer um estatuto real e fazer um decreto rigoroso, de que qualquer um que fizer um pedido a qualquer deus ou homem por trinta dias, exceto a você, ó rei, será lançado na cova dos leões.
7Ĉiuj ĉefaj estroj de la regno, regionestroj, satrapoj, konsilistoj, kaj militestroj interkonsentis, ke oni devas elirigi reĝan dekreton kaj severe ordoni, ke ĉiun, kiu en la daŭro de tridek tagoj petos ion de ia dio aŭ homo anstataŭ de vi, ho reĝo, oni ĵetu en kavon de leonoj.
8Agora, ó rei, estabeleça o decreto e assine o documento, para que não seja alterado, de acordo com a lei dos medos e dos persas, que não se altera.”
8Tial konfirmu, ho reĝo, ĉi tiun decidon, kaj subskribu la ordonon, por ke ĝi ne estu malobeata, kiel leĝo de Medujo kaj Persujo, kiun neniu povas senvalorigi.
9Portanto, o rei Dario assinou o documento e o decreto.
9La reĝo Dario subskribis la dekreton.
10Quando Daniel soube que o documento havia sido assinado, ele foi para sua casa (ora, as janelas do seu quarto estavam abertas em direção a Jerusalém) e ele se ajoelhou três vezes ao dia, e orou, e deu graças diante do seu Deus, como costumava fazer antes.
10Kiam Daniel eksciis, ke estas subskribita tia ordono, li iris en sian domon, kaj antaŭ la fenestroj de sia ĉambro, malfermitaj en la direkto al Jerusalem, li tri fojojn ĉiutage genuis kaj preĝis al sia Dio kaj gloradis Lin, kiel li faradis antaŭe.
11Então estes homens se reuniram, e encontraram Daniel fazendo pedidos e súplicas diante do seu Deus.
11Tiam tiuj homoj ĉirkaŭis Danielon, kaj trovis lin preĝanta kaj petanta favorkorecon antaŭ sia Dio.
12Então eles se aproximaram, e falaram diante do rei a respeito do decreto real: “Você não assinou um decreto de que todo homem que fizesse um pedido a qualquer deus ou homem no prazo de trinta dias, exceto a você, ó rei, seria lançado na cova dos leões?” O rei respondeu: “Isso é verdade, de acordo com a lei dos medos e dos persas, que não se altera.”
12Kaj ili iris, kaj diris al la reĝo koncerne la reĝan dekreton: Ĉu vi ne ordonis per dekreto, ke ĉiun homon, kiu en la daŭro de tridek tagoj petos ion de ia dio aŭ homo krom vi, ho reĝo, oni ĵetu en kavon de leonoj? La reĝo respondis kaj diris: Jes, tio efektive estas dekretita, kiel neforigebla leĝo de Medujo kaj Persujo.
13Então eles responderam e disseram diante do rei: “Aquele Daniel, que é dos filhos do cativeiro de Judá, não respeita você, ó rei, nem o decreto que você assinou, mas faz o seu pedido três vezes ao dia.”
13Tiam ili respondis kaj diris al la reĝo: Jen Daniel, kiu estas el la transloĝigitaj filoj de Judujo, ne atentas vin, ho reĝo, nek la dekreton, subskribitan de vi, sed tri fojojn ĉiutage li preĝas siajn preĝojn.
14Então o rei, quando ouviu estas palavras, ficou muito desgostoso, e propôs em seu coração livrar Daniel; e ele se empenhou até o pôr do sol para resgatá-lo.
14Aŭdinte tion, la reĝo forte afliktiĝis en sia animo, kaj, dezirante savi Danielon, li multe klopodis ĝis la subiro de la suno, por liberigi lin.
15Então estes homens se reuniram e foram ao rei, e disseram ao rei: “Saiba, ó rei, que é uma lei dos medos e dos persas, que nenhum decreto ou estatuto que o rei estabelece pode ser alterado.”
15Sed tiuj homoj ĉirkaŭis la reĝon, kaj diris al li: Sciu, ho reĝo, ke laŭ la leĝoj de Medujo kaj Persujo ĉiu malpermeso aŭ ordono, konfirmita de la reĝo, devas resti neŝanĝebla.
16Então o rei ordenou, e trouxeram Daniel e o lançaram na cova dos leões. O rei falou e disse a Daniel: “O seu Deus, a quem você serve continuamente, ele o livrará.”
16Tiam la reĝo ordonis, kaj oni alkondukis Danielon, kaj ĵetis lin en kavon de leonoj. Sed la reĝo diris al Daniel: Via Dio, al kiu vi senĉese servas, savu vin!
17Uma pedra foi trazida e colocada sobre a boca da cova; e o rei a selou com o seu próprio anel, e com o anel dos seus senhores; para que nada fosse alterado a respeito de Daniel.
17Kaj oni alportis ŝtonon kaj metis ĝin sur la aperturon de la kavo; kaj la reĝo sigelis ĝin per sia ringo kaj per la ringo de siaj altranguloj, por ke ne fariĝu ia ŝanĝo koncerne Danielon.
18Então o rei foi para o seu palácio, e passou a noite jejuando. Nenhum instrumento musical foi trazido à sua presença; e o seu sono fugiu dele.
18Poste la reĝo iris en sian palacon, pasigis la nokton en fastado, eĉ ne permesis alporti al li manĝaĵon; kaj ankaŭ dormi li ne povis.
19Então o rei se levantou muito cedo pela manhã, e foi apressadamente à cova dos leões.
19Matene la reĝo leviĝis ĉe la tagiĝo kaj iris rapide al la kavo de la leonoj.
20Quando ele se aproximou da cova de Daniel, ele clamou com uma voz angustiada. O rei falou e disse a Daniel: “Daniel, servo do Deus vivo, será que o seu Deus, a quem você serve continuamente, pôde livrá-lo dos leões?”
20Kaj kiam li alvenis al la kavo, li vokis per malĝoja voĉo Danielon; kaj ekparolinte, la reĝo diris al Daniel: Ho Daniel, servanto de la vivanta Dio! ĉu via Dio, al kiu vi senĉese servas, povis savi vin de la leonoj?
21Então Daniel disse ao rei: “Ó rei, viva para sempre!
21Tiam Daniel respondis al la reĝo: Ho reĝo, vivu eterne!
22O meu Deus enviou o seu anjo, e fechou a boca dos leões, e eles não me fizeram mal, porque inocência foi achada em mim diante dele; e também diante de você, ó rei, eu não fiz nenhum mal.”
22Mia Dio sendis Sian anĝelon, kaj baris la buŝon de la leonoj, kaj ili faris al mi nenian difekton; ĉar mi estis trovita pura antaŭ Li; kaj ankaŭ antaŭ vi, ho reĝo, mi ne faris krimon.
23Então o rei ficou extremamente alegre, e ordenou que tirassem Daniel da cova. Assim Daniel foi tirado da cova, e nenhum tipo de ferimento foi encontrado nele, porque ele havia confiado no seu Deus.
23Tiam la reĝo tre ekĝojis pri li kaj ordonis levi Danielon el la kavo. Kaj oni eligis Danielon el la kavo, kaj nenia difekto montriĝis sur li; ĉar li kredis al sia Dio.
24O rei ordenou, e trouxeram aqueles homens que haviam acusado Daniel, e os lançaram na cova dos leões — eles, seus filhos e suas esposas; e os leões os atacaram, e despedaçaram todos os seus ossos antes que chegassem ao fundo da cova.
24Kaj la reĝo ordonis alkonduki tiujn virojn, kiuj per sia akuzo volis pereigi Danielon, kaj ĵeti en la kavon de la leonoj ilin mem, kaj ankaŭ iliajn infanojn kaj iliajn edzinojn; kaj ankoraŭ antaŭ ol ili atingis la fundon de la kavo, la leonoj kaptis ilin kaj frakasis ĉiujn iliajn ostojn.
25Então o rei Dario escreveu a todos os povos, nações e línguas que habitam em toda a terra: “Que a paz lhes seja multiplicada.
25Post tio la reĝo Dario skribis al ĉiuj popoloj, gentoj, kaj lingvoj de la tuta tero: Kresku via bonfarto!
26“Eu faço um decreto de que em todo o domínio do meu reino os homens tremam e temam diante do Deus de Daniel. “Pois ele é o Deus vivo, e inabalável para sempre. O seu reino é aquele que não será destruído. O seu domínio durará até o fim.
26Mi donas ordonon, ke en ĉiu regiono de mia regno oni timu kaj respektu Dion de Daniel; ĉar Li estas Dio vivanta kaj eterne restanta, Lia regno estas nedetruebla, kaj Lia regado estas senfina.
27Ele livra e resgata. Ele opera sinais e maravilhas no céu e na terra, ele que livrou Daniel do poder dos leões.”
27Li liberigas kaj savas, Li faras miraklojn kaj pruvosignojn en la ĉielo kaj sur la tero; Li savis Danielon kontraŭ leonoj.
28Assim, este Daniel prosperou no reinado de Dario e no reinado de Ciro, o persa.
28Kaj Daniel havis sukceson dum la reĝado de Dario, kaj dum la reĝado de Ciro, la Perso.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.