2 Reis
Chapter 8
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Baibal Olcim (Matu…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Ora, Eliseu tinha falado à mulher cujo filho ele havia restaurado à vida, dizendo: “Levante-se e vá, você e sua família, e more por um tempo onde puder; pois o SENHOR chamou uma fome. Ela também virá sobre a terra por sete anos.”
1Elisha loh a capa aka hing huta te a voek tih, “Thoo lamtah namah neh na imkhui te cet uh laeh. Na bakuep nah noek ah bakuep mai. BOEIPA loh khokha ham a khue dongah khohmuen ah he kum rhih khuiah pai pueng ni,” a ti nah.
2A mulher se levantou e fez conforme a palavra do homem de Deus. Ela partiu com sua família e morou na terra dos filisteus por sete anos.
2Te dongah huta te thoo tih Pathen hlang kah ol bangla a saii. Amah neh a imkhui te a caeh puei tih Philisti khohmuen ah kum rhih bakuep.
3Ao fim dos sete anos, a mulher voltou da terra dos filisteus. Então ela foi apelar ao rei por sua casa e por sua terra.
3Kum rhih kah a bawtnah a pha vaengah tah huta te Philisti khohmuen lamloh mael. Te vaengah cet tih amah imkhui ham neh a khohmuen ham te manghai taengah pang.
4Ora, o rei estava conversando com Geazi, o servo do homem de Deus, dizendo: “Por favor, conte-me todas as grandes coisas que Eliseu fez.”
4Manghai loh Pathen hlang kah tueihyoeih Gehazi te a voek tih, “Elisha loh hno len cungkuem a saii te kai taengah tae laeh,” a ti nah.
5Enquanto ele contava ao rei como ele havia restaurado à vida aquele que estava morto, eis que a mulher cujo filho ele havia restaurado à vida apelou ao rei por sua casa e por sua terra. Geazi disse: “Meu senhor, ó rei, esta é a mulher, e este é o seu filho, a quem Eliseu restaurou à vida.”
5Te dongah aka duek tangtae a hing sak tih a capa koep aka hing huta loh a imkhui ham neh a khohmuen ham manghai taengah a pang te khaw manghai taengah a tae pah. Te phoeiah Gehazi loh, “Ka boei manghai aw, he huta he ni a capa Elisha loh a hing sak pah.
6Quando o rei perguntou à mulher, ela lhe contou. Então o rei designou a ela um certo oficial, dizendo: “Restaure tudo o que era dela, e todos os frutos do campo desde o dia em que ela deixou a terra, até agora.”
6Manghai loh huta te a dawt tih a taengah a tae pah vaengah tah manghai loh anih ham te imkhoem pakhat a khueh pah tih, “Khohmuen a hnoong khohnin lamloh tahae hil khohmuen kah a vueithaih cungkuem te anih taengah boeih mael laeh,” a ti nah.
7Eliseu foi a Damasco; e Ben-Hadade, o rei da Síria, estava doente. Foi-lhe dito: “O homem de Deus chegou aqui.”
7Elisha te Damasku la a caeh vaengah Aram manghai Benhadad te ana tlo. Te dongah a taengla a puen pah tih, “Pathen kah hlang he la ha pawk,” a ti nah.
8O rei disse a Hazael: “Tome um presente em sua mão, vá encontrar o homem de Deus, e consulte o SENHOR por meio dele, dizendo: ‘Eu me recuperarei desta doença?’”
8Manghai loh Hazael te, “Na kut dongah khocang khuen lamtah Pathen kah hlang doe hamla cet laeh. Anih lamloh BOEIPA te dawt lah, he tloh lamloh ka hing venim?' dawt lah,” a ti nah.
9Então Hazael foi ao seu encontro e levou um presente consigo, de todas as coisas boas de Damasco, a carga de quarenta camelos, e veio, parou diante dele e disse: “Seu filho Ben-Hadade, rei da Síria, me enviou ao senhor, dizendo: ‘Eu me recuperarei desta doença?’”
9Te dongah anih doe hamla Hazael te cet tih a kut dongah khocang neh Damasku kah thennah cungkuem te kalauk sawmli phueih la a khuen. Cet tih a mikhmuh ah a pai vaengah tah, “Na capa Aram manghai Benhadad loh kai he nang taengla n'tueih, 'He tloh lamloh ka hing aya?' a ti,” a ti nah.
10Eliseu lhe disse: “Vá, diga-lhe: ‘Você certamente se recuperará’; no entanto, o SENHOR me mostrou que ele certamente morrerá.”
10Elisha loh anih te, “Cet lamtah amah taengah, 'Na hing rhoe na hing ni, 'ti nah. Tedae BOEIPA loh kai n'tueng coeng dongah duek rhoe duek ni,” a ti nah.
11Ele fixou o olhar firmemente nele, até deixá-lo constrangido. Então o homem de Deus chorou.
11Te phoeiah tah a maelhmai te a khueh, a khueh tih a yah hil Pathen kah hlang te a rhah pah.
12Hazael disse: “Por que o meu senhor chora?” Ele respondeu: “Porque eu sei o mal que você fará aos filhos de Israel. Você incendiará as fortalezas deles, matará os seus jovens à espada, despedaçará os seus pequeninos e rasgará o ventre de suas mulheres grávidas.”
12Te vaengah Hazael loh, “Ka boeipa balae tih na rhah,” a ti nah hatah, “Israel ca rhoek taengah boethae na saii ham khaw, amih kah hmuencak te hmai neh na hlae ham khaw, amih kah tongpang rhoek te cunghang neh na ngawn ham khaw, amih kah camoe rhoek te na til ham khaw, aka vawn te na boe ham khaw ka ming dongah,” a ti nah.
13Hazael disse: “Mas quem é o seu servo, que não passa de um cão, para fazer uma coisa tão grande?” Eliseu respondeu: “O SENHOR me mostrou que você será rei sobre a Síria.”
13Tedae Hazael loh, “Na sal ui loh metlam hno len a saii eh?” a ti nah. Elisha loh, “Aram soah na manghai ham te BOEIPA loh kai n'tueng coeng,” a ti nah.
14Então ele partiu de Eliseu e veio ao seu mestre, que lhe disse: “O que Eliseu lhe disse?” Ele respondeu: “Ele me disse que você certamente se recuperará.”
14Elisha taeng lamloh nong tih a boei taengla a pawk vaengah anih te, “Elisha loh nang taengah balae a thui,” a ti nah. Te vaengah, “Kai taengah tah, ' Na hing rhoe na hing ni, ' a ti,” a ti nah.
15No dia seguinte, ele pegou uma coberta grossa, mergulhou-a na água e a estendeu sobre o rosto do rei, de modo que ele morreu. Então Hazael reinou em seu lugar.
15Tedae a vuen pha vaengah himbai thah a loh tih tui khuila a nuem phoeiah manghai kah maelhmai te a dah pah. Te vaengah manghai te duek tih Hazael te anih yueng la manghai.
16No quinto ano de Jorão, filho de Acabe, rei de Israel, sendo Josafá então rei de Judá, Jeorão, filho de Josafá, rei de Judá, começou a reinar.
16Israel manghai Ahab capa Joram kah a kum nga dongkah, Judah manghai Jehoshaphat phoeiah tah, Judah manghai Jehoshaphat capa Jehoram te manghai.
17Ele tinha trinta e dois anos de idade quando começou a reinar. Ele reinou oito anos em Jerusalém.
17Kum sawmthum kum nit a lo ca vaengah anih te manghai tih Jerusalem ah kum, kum rhet manghai.
18Ele andou no caminho dos reis de Israel, como fez a casa de Acabe, pois se casou com a filha de Acabe. Ele fez o que era mau aos olhos do SENHOR.
18Anih khaw Israel manghai rhoek kah longpuei ah pongpa. Ahab canu te anih yuu la a om dongah Ahab imkhui kah a saii bangla BOEIPA mikhmuh ah boethae a saii.
19No entanto, o SENHOR não quis destruir Judá, por amor a Davi, seu servo, conforme lhe prometeu, de dar sempre uma lâmpada a ele e aos seus filhos.
19A sal David amah taengah a thui bangla anih ham neh a ca rhoek ham hnin takuem hmaithoi a khueh pah ham dongah ni BOEIPA loh Judah te phae a ngaih pawh.
20Em seus dias, Edom se rebelou contra o domínio de Judá e constituiu um rei sobre si mesmos.
20Anih tue vaengah ni Edom loh Judah kut hmui lamkah boe a koek tih amamih ham manghai a manghai sak.
21Então Jorão atravessou para Zair, e todos os seus carros com ele; e ele se levantou de noite e feriu os edomitas que o cercavam e os capitães dos carros; e o povo fugiu para as suas tendas.
21Joram te amah taengkah leng boeih neh Zair te a paan. Khoyin ah thoo tih Edom te a tloek. A kaepvai te amah neh leng mangpa rhoek loh a dum vaengah pilnam tah amah dap la rhaelrham coeng.
22Assim, Edom se rebelou contra o domínio de Judá até o dia de hoje. Então Libna se rebelou ao mesmo tempo.
22Edom tah tahae khohnin duela Judah kut hmui lamloh boe a koek. Libnah khaw te vaeng tue ah boe a koek coeng.
23O restante dos atos de Jorão, e tudo o que ele fez, não estão escritos no livro das crônicas dos reis de Judá?
23Joram kah ol noi neh a saii boeih te khaw Judah manghai rhoek kah khokhuen olka cabu dongah a daek uh moenih a?
24Jorão dormiu com seus pais e foi sepultado com seus pais na cidade de Davi; e Acazias, seu filho, reinou em seu lugar.
24Joram te a napa rhoek taengla a khoem uh vaengah David khopuei ah a napa rhoek taengah a up. Te phoeiah a capa Ahaziah te anih yueng la manghai.
25No décimo segundo ano de Jorão, filho de Acabe, rei de Israel, Acazias, filho de Jeorão, rei de Judá, começou a reinar.
25Israel manghai Ahab capa Joram kah kum hlai nit kum vaengah Judah manghai Jehoram capa Ahaziah te manghai van.
26Acazias tinha vinte e dois anos de idade quando começou a reinar; e ele reinou um ano em Jerusalém. O nome de sua mãe era Atalia, filha de Onri, rei de Israel.
26Ahaziah he kum kul kum nit a lo ca vaengah manghai tih Jerusalem ah kum khat manghai. A manu ming tah Israel manghai Omri canu Athaliah ni.
27Ele andou no caminho da casa de Acabe e fez o que era mau aos olhos do SENHOR, como fez a casa de Acabe, pois ele era genro da casa de Acabe.
27Anih he Ahab imkhui loh a cava nah dongah Ahab imkhui kah longpuei ah pongpa tih BOEIPA mikhmuh ah Ahab imkhui bangla boethae a saii.
28Ele foi com Jorão, filho de Acabe, à guerra contra Hazael, rei da Síria, em Ramote-Gileade, e os sírios feriram Jorão.
28Ahab capa Joram neh Ramothgilead kah Aram manghai Hazael te caem la a paan vaengah Arammi loh Joram te a ngawn.
29O rei Jorão voltou para ser curado em Jezreel das feridas que os sírios lhe haviam feito em Ramá, quando ele lutou contra Hazael, rei da Síria. Acazias, filho de Jeorão, rei de Judá, desceu para ver Jorão, filho de Acabe, em Jezreel, porque ele estava doente.
29Te dongah manghai Joram khaw Aram manghai Hazael a vathoh thil vaengkah Ramah ah Arammi loh a ngawn. Te hmasoe te hoeih sak ham Jezreel la mael. Tedae anih te a nue coeng dongah Judah manghai Jehoram capa Ahaziah khaw Ahab capa Joram te sawt hamla Jezreel la suntla.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.