1 Samuel 6
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1A arca do SENHOR esteve na terra dos filisteus durante sete meses.
1و تابوت خداوند در ولایت فلسطینیان هفت ماه ماند.
2Os filisteus chamaram os sacerdotes e os adivinhos, dizendo: “O que faremos com a arca do SENHOR? Mostrem-nos como devemos enviá-la ao seu lugar.”
2و فلسطینیان، کاهنان وفالگیران خود را خوانده، گفتند: «با تابوت خداوند چه کنیم؟ ما را اعلام نمایید که آن را به‌جایش با چه چیز بفرستیم.»
3Eles responderam: “Se vocês mandarem embora a arca do Deus de Israel, não a mandem vazia; mas, sem falta, enviem-lhe uma oferta pela culpa. Então vocês serão curados e saberão por que a mão dele não se afasta de vocês.”
3گفتند: «اگر تابوت خدای اسرائیل را بفرستید آن را خالی مفرستید، بلکه قربانی جرم البته برای او بفرستید، آنگاه شفاخواهید یافت، و بر شما معلوم خواهد شد که ازچه سبب دست او از شما برداشته نشده است.»
4Então perguntaram: “Qual deve ser a oferta pela culpa que lhe enviaremos?” Eles responderam: “Cinco tumores de ouro e cinco ratos de ouro, de acordo com o número dos governantes dos filisteus; pois a mesma praga atingiu a todos vocês e aos seus governantes.
4ایشان گفتند: «چه قربانی جرم برای اوبفرستیم؟»
5Portanto, façam imagens dos seus tumores e imagens dos seus ratos que devastam a terra; e deem glória ao Deus de Israel. Talvez ele alivie a sua mão de sobre vocês, de sobre os seus deuses e de sobre a sua terra.
5پس تماثیل خراجهای خود و تماثیل موشهای خود را که زمین را خراب می‌کنند بسازید، وخدای اسرائیل را جلال دهید که شاید دست خود را از شما و از خدایان شما و از زمین شمابردارد.
6Por que endurecer o coração como os egípcios e o faraó endureceram os seus corações? Quando ele agiu de modo extraordinário entre eles, acaso não deixaram o povo ir, e eles partiram?
6و چرا دل خود را سخت سازید، چنانکه مصریان و فرعون دل خود را سخت ساختند؟ آیابعد از آنکه در میان ایشان کارهای عجیب کرده بود ایشان را رها نکردند که رفتند؟
7“Agora, pois, preparem uma carroça nova e duas vacas leiteiras sobre as quais nunca tenha sido colocado um jugo; amarrem as vacas à carroça e levem os seus bezerros de volta para casa, para longe delas;
7پس الان ارابه تازه بسازید و دو گاو شیرده را که یوغ برگردن ایشان نهاده نشده باشد بگیرید، و دو گاو رابه ارابه ببندید و گوساله های آنها را از عقب آنها به خانه برگردانید.
8peguem a arca do SENHOR e coloquem-na sobre a carroça. Coloquem os objetos de ouro, que vocês lhe estão enviando como oferta pela culpa, em um cofre ao lado dela; e deixem-na ir.
8و تابوت خداوند را گرفته، آن رابر ارابه بنهید و اسباب طلا را که به جهت قربانی جرم برای او می‌فرستید در صندوقچه‌ای به پهلوی آن بگذارید، و آن را رها کنید تا برود.
9Observem: se ela subir pelo caminho da sua própria fronteira em direção a Bete-Semes, então foi ele quem nos fez este grande mal; mas se não, saberemos que não foi a sua mão que nos feriu, mas que isso nos aconteceu por acaso.”
9ونظر کنید اگر به راه سرحد خود به سوی بیت شمس برود، بدانید اوست که این بلای عظیم را بر ما وارد گردانیده است، و اگرنه، پس خواهیددانست که دست او ما را لمس نکرده است، بلکه آنچه بر ما واقع شده است، اتفاقی است.»
10Os homens assim o fizeram: pegaram duas vacas leiteiras, amarraram-nas à carroça e prenderam os seus bezerros em casa.
10پس آن مردمان چنین کردند و دو گاوشیرده را گرفته، آنها را به ارابه بستند، وگوساله های آنها را در خانه نگاه داشتند.
11Colocaram a arca do SENHOR sobre a carroça, junto com o cofre contendo os ratos de ouro e as imagens dos seus tumores.
11و تابوت خداوند و صندوقچه را با موشهای طلا وتماثیل خراجهای خود بر ارابه گذاشتند.
12As vacas seguiram direto pelo caminho de Bete-Semes. Andavam pela estrada, mugindo enquanto iam, e não se desviaram nem para a direita nem para a esquerda; e os governantes dos filisteus as seguiram até a fronteira de Bete-Semes.
12وگاوان راه خود را راست گرفته، به راه بیت شمس روانه شدند و به شاهراه رفته، بانگ می‌زدند و به سوی چپ یا راست میل نمی نمودند، و سروران فلسطینیان در عقب آنها تا حد بیت شمس رفتند.
13O povo de Bete-Semes estava colhendo trigo no vale; e, levantando os olhos, viram a arca e se alegraram ao vê-la.
13و اهل بیت شمس در دره گندم را درومی کردند، و چشمان خود را بلند کرده، تابوت رادیدند و از دیدنش خوشحال شدند.
14A carroça chegou ao campo de Josué, de Bete-Semes, e parou ali, onde havia uma grande pedra. Então eles racharam a madeira da carroça e ofereceram as vacas como holocausto ao SENHOR.
14و ارابه به مزرعه یهوشع بیت شمسی درآمده، در آنجابایستاد و سنگ بزرگی در آنجا بود. پس چوب ارابه را شکسته، گاوان را برای قربانی سوختنی به جهت خداوند گذرانیدند.
15Os levitas desceram a arca do SENHOR e o cofre que estava com ela, no qual estavam os objetos de ouro, e os colocaram sobre a grande pedra; e os homens de Bete-Semes ofereceram holocaustos e sacrifícios ao SENHOR naquele mesmo dia.
15و لاویان تابوت خداوند و صندوقچه‌ای را که با آن بود و اسباب طلا داشت، پایین آورده، آنها را بر آن سنگ بزرگ نهادند و مردان بیت شمس در همان روز برای خداوند قربانی های سوختنی گذرانیدند و ذبایح ذبح نمودند.
16Quando os cinco governantes dos filisteus viram isso, voltaram para Ecrom no mesmo dia.
16و چون آن پنج سرور فلسطینیان این را دیدند، در همان روز به عقرون برگشتند.
17Estes são os tumores de ouro que os filisteus enviaram como oferta pela culpa ao SENHOR: um por Asdode, um por Gaza, um por Ascalom, um por Gate, um por Ecrom;
17و این است خراجهای طلایی که فلسطینیان به جهت قربانی جرم نزد خداوند فرستادند: برای اشدود یک، و برای غزه یک، و برای اشقلون یک، و برای جت یک، و برای عقرون یک.
18e os ratos de ouro, segundo o número de todas as cidades dos filisteus pertencentes aos cinco governantes, tanto as cidades fortificadas como os povoados sem muros, até a grande pedra sobre a qual colocaram a arca do SENHOR. Essa pedra permanece até o dia de hoje no campo de Josué, de Bete-Semes.
18وموشهای طلا بر‌حسب شماره جمیع شهرهای فلسطینیان که از املاک آن پنج سرور بود، چه ازشهرهای حصاردار و چه از دهات بیرون تا آن سنگ بزرگی که تابوت خداوند را بر آن گذاشتندکه تا امروز در مزرعه یهوشع بیت شمسی باقی است.
19Ele feriu os homens de Bete-Semes, porque haviam olhado para dentro da arca do SENHOR; ele feriu cinquenta mil e setenta homens. Então o povo chorou amargamente, porque o SENHOR os havia ferido com grande matança.
19و مردمان بیت شمس را زد، زیرا که به تابوت خداوند نگریستند، پس پنجاه هزار وهفتاد نفر از قوم را زد و قوم ماتم گرفتند، چونکه خداوند خلق را به بلای عظیم مبتلا ساخته بود.
20Os homens de Bete-Semes disseram: “Quem é capaz de permanecer diante do SENHOR, este Deus santo? E para quem ela subirá, afastando-se de nós?”
20و مردمان بیت شمس گفتند: «کیست که به حضور این خدای قدوس یعنی یهوه می‌تواندبایستد و از ما نزد که خواهد رفت؟»
21Eles enviaram mensageiros aos habitantes de Quiriate-Jearim, dizendo: “Os filisteus trouxeram de volta a arca do SENHOR. Desçam e levem-na para vocês.”
21پس رسولان نزد ساکنان قریه یعاریم فرستاده، گفتند: «فلسطینیان تابوت خداوند را پس فرستاده‌اند، بیایید و آن را نزد خود ببرید.»
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.