1 Samuel
Chapter 17
Bíblia Portuguesa Mundia…
vs Baibal Olcim (Matu…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Ora, os filisteus reuniram os seus exércitos para a guerra; juntaram-se em Socó, que pertence a Judá, e acamparam entre Socó e Azeca, em Efes-Damim.
1Philisti lambong rhoek te coi uh thae tih caemtloek ham Judah khuikah Sokoh ah tingtun uh. Te vaengah Sokoh laklo neh Azekah laklo kah Ephesdammim ah Philisti rhoek te rhaeh uh.
2Saul e os homens de Israel se reuniram, acamparam no vale de Elá e formaram a linha de batalha contra os filisteus.
2Te dongah Saul neh Israel hlang te tingtun uh tih Elah ah rhaeh uh. Te phoeiah Philisti te doe hamla caemtloek rhong a pai uh.
3Os filisteus se posicionaram na encosta de um monte, e os israelitas na encosta do outro monte, com o vale entre eles.
3Te vaengah Philisti te tlang pakhat ah pai tih Israel khaw tlang pakhat ah pai van. Amih laklo ah kolrhawk om.
4Do acampamento dos filisteus saiu um guerreiro chamado Golias, de Gate, cuja altura era de seis côvados e um palmo.
4Te vaengah Philisti rhaehhmuen lamloh pumlen hlang pakhat ha pawk. Anih tah Gath lamkah tih a ming ah Goliath ni. Anih kah a sang te dong rhuk neh khap at lo.
5Ele usava um capacete de bronze na cabeça e vestia uma couraça de escamas; e o peso da couraça era de cinco mil siclos de bronze.
5A lu ah rhohum lumuek neh a caempho lip te a pueinak nah. Caempho te a khiing rhohum shekel thawng nga lo.
6Ele usava caneleiras de bronze nas pernas e carregava um dardo de bronze nas costas.
6A kho rhoi dongkah rhohum khocin neh a laengpang laklo ah rhohum soe om bal.
7A haste da sua lança era como um eixo de tecelão, e a ponta de ferro da lança pesava seiscentos siclos. E o seu escudeiro ia à sua frente.
7A thaltang neh a caai tueng te hni tah tampai bangla om tih a caai sum te thi shekel ya rhuk neh a saii. Te vaengah photlinglen aka pom te a hmai ah cet.
8Ele parou e gritou para as fileiras de Israel: “Por que vocês saíram para formar a linha de batalha? Não sou eu um filisteu, e vocês não são servos de Saul? Escolham um homem e mandem-no descer para lutar comigo.
8Te phoeiah Israel caem rhoek te a pai thil tih a doek. Te vaengah amih te, “Balae tih caemtloek rhongpai ham na pawk uh, Philisti te kai moenih a? Nangmih, Saul kah sal rhoek loh namamih ham hlang coelh lamtah kai taengla ha suntla saeh.
9Se ele puder lutar comigo e me matar, nós seremos seus servos; mas se eu o vencer e o matar, vocês serão nossos servos e nos servirão.”
9Anih loh kai te hnueih hamla a na tih kai ng'ngawn atah nangmih taengah sal la ka om uh eh. Tedae anih te kai loh ka na tih ka ngawn atah kaimih taengah sal la na om uh vetih kaimih taengah na thotat uh ni,” a ti nah.
10O filisteu acrescentou: “Eu desafio as tropas de Israel no dia de hoje! Dêem-me um homem para lutarmos sozinhos!”
10Te dongah Philisti loh, “Israel caem rhoek te tihnin ah kai loh ka veet coeng, kai taengah hlang m'pae saeh lamtah khat neh khat hnuei uh rhoi sih,” a ti nah.
11Quando Saul e todo o Israel ouviram essas palavras do filisteu, ficaram apavorados e com muito medo.
11Amih Philisti ol te Saul neh Israel pum loh a yaak vaengah rhihyawp uh tih bahoeng a rhih uh.
12Ora, Davi era filho daquele efrateu de Belém de Judá, chamado Jessé. Este tinha oito filhos e, nos dias de Saul, já era idoso, muito velho.
12David tah Judah Bethlehem lamkah Ephraim hlang kah a capa ni. Anih Ephraim hlang kah a ming tah Jesse tih a taengah ca tongpa parhet om. Tekah hlang khaw Saul tue vaengah tah hlang lakli ah patong lamni a van coeng.
13Os três filhos mais velhos de Jessé haviam seguido Saul para a guerra. Os nomes dos seus três filhos que foram para a guerra eram Eliabe, o primogênito; Abinadabe, o segundo; e Samá, o terceiro.
13Jesse ca rhoek khuikah a ham rhoek pathum loh Saul hnukah ah bang uh tih caemtloek la cet uh. Caemtloek la aka cet a ca pathum kah a ming tah; a cacuek Eliab, a pabae ah Abinadab neh, a pathum ah Shammah ni.
14Davi era o mais novo; os três mais velhos seguiram Saul.
14Te vaengah David tah camoe pueng tih a ham pathum longni Saul hnuk a vai uh.
15Mas Davi ia ao acampamento de Saul e voltava a Belém, para apascentar as ovelhas de seu pai.
15Te dongah David te Saul taeng lamloh bal tih a napa kah boiva te luem puei ham Bethlehem la cet.
16O filisteu vinha apresentar-se pela manhã e à tarde, durante quarenta dias.
16Philisti loh a thoh vanneh kholaeh duela thoeih uh tih khohnin sawmli khuiah a pai thil.
17Certo dia, Jessé disse a Davi, seu filho: “Pegue um efa destes grãos tostados e estes dez pães, e leve-os depressa ao acampamento para os seus irmãos.
17Te vaengah Jesse loh a capa David te, “Vairhum cangnoek pakhat neh vaidam hluem rha he na maya rhoek taengla khuen lamtah na maya rhoek taengah rhaehhmuen la yong phai laeh.
18Leve também estes dez queijos ao comandante dos mil deles. Veja como estão os seus irmãos e traga-me alguma notícia deles.”
18Sukkhal tlang rha te thawngkhat kah mangpa ham khuen pah. Na maya rhoek te sading kawng te hip lamtah amih kah mingphanah te han khuen,” a ti nah.
19Ora, Saul, e eles, e todos os homens de Israel, estavam no vale de Elá, lutando contra os filisteus.
19Te vaengah Saul neh amih Israel hlang boeih long tah Philisti te Elah ah a vathoh thil uh.
20Davi levantou-se de madrugada, deixou as ovelhas com um guarda, pegou as provisões e partiu, como Jessé lhe havia ordenado. Ele chegou ao acampamento no momento em que o exército saía para tomar posição de combate, gritando o grito de guerra.
20David te mincang ah thoo tih boiva te aka dawn kung taengah a hlah. Te phoeiah sawn uh tih Jesse loh a uen bangla cet. Namtlak a paan hatah caem la aka khoong tatthai rhoek longtah caemtloek ham yuhui uh.
21Israel e os filisteus se posicionaram em linha de batalha, exército contra exército.
21Te vaengah caem te caem neh mah hamla Israel neh Philisti loh rhong a pai.
22Davi deixou a sua bagagem com o guarda da bagagem, correu para a linha de batalha e foi saudar os seus irmãos.
22David loh amah taengkah hnopai te hno khoem kut ah a tloeng tih caem lakli la yong. A pha vaengah a maya rhoek taengah sadingnah kawng te a dawt.
23Enquanto conversava com eles, eis que o guerreiro, o filisteu de Gate, chamado Golias, saiu das fileiras dos filisteus e repetiu as mesmas palavras; e Davi as ouviu.
23Amih neh a cal vaengah, pumlen hlang te pakcak ha thoeng. Anih tah Philisti caem lamkah Gath hlang la om. Philisti Goliath a ming nah tih tahae kah bangla olka a thui vaengah David loh a yaak.
24Quando os homens de Israel viram o homem, fugiram dele, aterrorizados.
24Tekah hlang te Israel hlang boeih loh a hmuh uh vaengah bahoeng a rhih uh tih a mikhmuh lamloh rhaelrham uh.
25Os israelitas diziam: “Vocês viram aquele homem que subiu? Certamente ele subiu para desafiar Israel. O rei dará grandes riquezas ao homem que o matar; também lhe dará a sua filha em casamento e isentará a família de seu pai de impostos em Israel.”
25Israel hlang longtah, “Israel veet ham aka thoeng hlang ke na hmuh uh a? Anih aka ngawn ham hlang ni a om atah halo saeh. Manghai kah khuehtawn te yet neh a boei sak phoeiah anih a canu pae saeh. A napa imkhui khaw Israel khuiah sayalh la khueh saeh,” a ti uh.
26Davi perguntou aos homens que estavam perto dele: “O que será dado ao homem que matar esse filisteu e remover essa desonra de Israel? Quem é esse filisteu incircunciso, para desafiar os exércitos do Deus vivo?”
26Te dongah David loh a taengkah aka pai hlang rhoek te a dawt tih, “Mulhing Pathen caem aka veet pumdul Philisti te unim? Hekah Philisti aka tloek tih Israel pum dongkah kokhahnah aka khoe hlang ham te balae a saii pa eh?,” a ti nah.
27O povo lhe respondeu da mesma forma, dizendo: “É isso que será feito ao homem que o matar.”
27Te dongah anih ham pilnam loh hekah olka he a thui pah tih, “Anih aka ngawn hlang ham hekah he a saii pa ni,” a ti nah.
28Eliabe, o seu irmão mais velho, ouviu Davi falando com os homens. A ira de Eliabe se acendeu contra Davi, e ele perguntou: “Por que você desceu para cá? E com quem você deixou aquelas poucas ovelhas no deserto? Eu conheço a sua arrogância e a maldade do seu coração; você desceu só para ver a batalha.”
28Hlang rhoek taengah a thui te a maya a ham Eliab loh a yaak vaengah Eliab kah thintoek te David taengla sai tih, “Hela balae nan loh, khosoek kah boiva a yol te khaw u taengah lae na hlah? Caemtloek hmuh ham na suntlak dongah na thinko kah na althanah neh na thaenah te ka ming,” a ti nah.
29Davi respondeu: “O que foi que eu fiz agora? Não posso nem fazer uma pergunta?”
29Tedae David loh, “Tahae ah Balae ka saii, tekah te ol moenih a?,” a ti nah.
30Ele se virou e foi perguntar a outro a mesma coisa; e o povo lhe deu a mesma resposta.
30Te phoeiah anih taeng lamkah te a tloe hmai la mael tih olka te koep a dawt hatah olka te lamhma kah olka bangla anih te pilnam loh a thuung.
31As palavras que Davi falou foram ouvidas e relatadas a Saul, que o mandou chamar.
31David kah a thui ol te a yaak uh vaengah, Saul kah mikhmuh la a phoe puei uh tih David amah te a tah.
32Davi disse a Saul: “Ninguém deve perder a coragem por causa desse filisteu. O seu servo irá e lutará contra ele.”
32Saul taengah David loh, “Anih kongah hlang lungbuei hal boel saeh. Na sal he cet vetih Philisti te a vathoh thil bitni,” a ti nah.
33Saul respondeu a Davi: “Você não tem condições de lutar contra esse filisteu. Você é apenas um jovem, e ele é um guerreiro desde a sua juventude.”
33Tedae David te Saul loh, “Philisti te na caeh thil ham coeng mahpawh, anih neh na hnueih uh rhoi ham khaw na camoe pueng, anih tah a camoe lamkah caemtloek hlang la om coeng,” a ti nah.
34Mas Davi disse a Saul: “O seu servo estava apascentando as ovelhas de seu pai; e quando vinha um leão ou um urso e levava uma ovelha do rebanho,
34Tedae David loh Saul taengah, “Na sal he a napa kah boiva taengah aka luem la om. Te vaengah sathueng neh vom halo tih tuping khuikah a koeng.
35eu ia atrás dele, o atacava e resgatava a ovelha da sua boca. Quando ele se voltava contra mim, eu o agarrava pela barba, o feria e o matava.
35Tedae a hnukah ka hlak tih ka ngawn, a ka khui lamkah te ka huul. Kai m'pai thil vaengah a hmuimul ah ka tuuk tih ka tloek dongah amah te duek.
36O seu servo matou tanto o leão como o urso. Este filisteu incircunciso será como um deles, pois desafiou os exércitos do Deus vivo.”
36Na sal long he sathueng neh vom khaw a tloek coeng. A hing Pathen kah caem aka veet pumdul Philisti te amih banglam ni a om,” a ti nah.
37Davi acrescentou: “O SENHOR, que me livrou das garras do leão e das garras do urso, me livrará das mãos deste filisteu.” Saul disse a Davi: “Vá, e que o SENHOR esteja com você.”
37Te phoeiah David loh, “BOEIPA loh sathueng kut lamkah neh vom kut lamloh kai n'huul coeng. Amah long ni Philisti kut lamkah kai n'huul eh?,” a ti nah. Te daengah David te Saul loh, “Cet lamtah BOEIPA loh nang taengah ha om nawn saeh,” a ti nah.
38Saul vestiu Davi com a sua própria túnica militar, colocou-lhe um capacete de bronze na cabeça e vestiu-o com uma couraça.
38Te phoeiah Saul loh amah kah himbai te David a bai sak tih, a lu dongah rhohum lumuek a muek sak phoeiah caempho khaw a bai sak.
39Davi prendeu a espada sobre a túnica e tentou andar, mas não conseguiu, pois não estava acostumado com aquilo. Então Davi disse a Saul: “Não consigo andar com isto, pois não estou acostumado.” E tirou tudo.
39David loh a himbai soah a cunghang te a vah tih caeh hamla huel uh dae amah te noem uh tloel. Te dongah David loh Saul taengah, “He nen caeh ham ka coeng moenih, ka noem uh tloel,” a ti nah. Te dongah a pum dongkah aka om te David loh vik a pit.
40Ele pegou o seu cajado na mão, escolheu cinco pedras lisas no riacho e as colocou na bolsa de pastor que trazia consigo. Com a sua funda na mão, ele se aproximou do filisteu.
40Te dongah a kut dongkah a cunghol a khuen tih soklong kah lungto lungpuelh panga a coelh thil tih boiva aka tudawn hnopai dongkah sungkoi khuiah a yom. Te phoeiah a kut dongkah payai neh Philisti taengla thoeih.
41O filisteu foi se aproximando de Davi, e o seu escudeiro ia à sua frente.
41A pha vaengah Philisti te cet phai tih David taengla a paan phai. Te vaengah Philisti hlang te a hmai ah hlang pakhat loh photlinglen a pom pah.
42Quando o filisteu olhou e viu Davi, olhou-o com desprezo; pois Davi era apenas um jovem, ruivo e de bela aparência.
42Philisti loh a paelki vaengah David te a hmuh. Tedae camoe la om tih a lingphung la, a sakthen mueimae dongah David te a hnaep.
43O filisteu disse a Davi: “Acaso sou um cachorro, para que você venha a mim com pedaços de pau?” E o filisteu amaldiçoou Davi pelos seus deuses.
43Te dongah David te Philisti loh, “Kai he ui tih a? Conghol neh kai taengla na pawk,” a ti nah tih a pathen ming neh David te Philisti loh a tap.
44O filisteu disse ainda: “Venha cá, e eu darei a sua carne às aves do céu e aos animais do campo.”
44Te phoeiah David te Philisti loh, “Ka taengla halo lamtah, na saa te vaan kah vaa neh kohong kah rhamsa taengla kam pae dae eh,” a ti nah.
45Davi, porém, disse ao filisteu: “Você vem contra mim com espada, lança e dardo; mas eu vou contra você em nome do SENHOR dos Exércitos, o Deus dos exércitos de Israel, a quem você desafiou.
45Tedae David loh Philisti te, “Nang tah kai taengla cunghang neh, caai neh, soe neh na pawk, kai tah nang loh na veet Israel caem rhoek kah Pathen, caempuei Yahweh ming nen ni nang taengla ka pawk.
46Hoje mesmo o SENHOR o entregará nas minhas mãos. Eu o ferirei e cortarei a sua cabeça. E hoje mesmo darei os cadáveres do exército filisteu às aves do céu e aos animais selvagens da terra, para que toda a terra saiba que há um Deus em Israel.
46Tihnin ah nang he BOEIPA loh kai kut dongah n'tloeng pawn ni. Te vaengah nang te kan ngawn vetih na pum dongkah na lu te kang rhaih vetih Philisti lambong kah a rhok te tihnin ah vaan kah vaa neh diklai mulhing taengla ka paek ni. Te vaengah Israel lakli ah Pathen om tila diklai pum loh a ming ni.
47E todos os que estão aqui saberão que o SENHOR não salva com espada e com lança; pois a batalha é do SENHOR, e ele entregará todos vocês em nossas mãos.”
47Te vaengah BOEIPA loh cunghang neh, caai neh a khang moenih tila hlangping loh boeih a ming ni. BOEIPA kah caemtloek la a om dongah nang te kaimih kut dongla m'paek ni,” a ti nah.
48Quando o filisteu se levantou e começou a avançar para atacar Davi, Davi correu depressa para a linha de batalha para enfrentar o filisteu.
48Te vaengah Philisti te thoo tih cet phai. David te doe hamla a moeh. Tedae David te cu tih Philisti doe hamla caem te a yong thil.
49Davi colocou a mão na bolsa, pegou uma pedra, atirou-a com a funda e atingiu o filisteu na testa. A pedra cravou-se na sua testa, e ele caiu com o rosto em terra.
49David loh a hno khuila a kut a puei. Te lamkah lungto te a loh tih a dong hatah Philisti te a tal ah a dae. A tal dongah lungto kun tih a hmai longah diklai la cungku.
50Assim Davi venceu o filisteu com uma funda e uma pedra; ele feriu o filisteu e o matou, embora não houvesse espada na mão de Davi.
50Philisti te David loh payai neh, lungto neh a cuuk thil. Philisti te a dae tih a duek sak vaengah David kut dongah cunghang a om moenih.
51Então Davi correu, ficou em pé sobre o filisteu, pegou a espada dele, tirou-a da bainha e o matou, cortando-lhe a cabeça com ela. Quando os filisteus viram que o seu guerreiro mais forte estava morto, fugiram.
51David te yong tih Philisti te a pai thil. A capang khuikah cunghang te a tuuk tih a bong phoeiah anih te a duek sak. Te neh a lu a rhaih pah vaengah tah a hlangrhalh duek coeng tila a hmuh uh tih Philisti rhoek khaw rhaelrham uh.
52Então os homens de Israel e de Judá se levantaram, deram o grito de guerra e perseguiram os filisteus até a entrada de Gate e até as portas de Ecrom. Os filisteus mortos ficaram caídos pelo caminho de Saaraim, até Gate e Ecrom.
52Te vaengah Israel neh Judah hlang rhoek te thoo uh tih yuhui uh. Te phoeiah kolrhawk neh Ekron vongka la aka pawk Philisti rhoek te a hloem uh. Te dongah Philisti kah a rhok he Shaaraim longpuei neh Gath, Ekron duela yalh.
53Depois que os filhos de Israel voltaram da perseguição aos filisteus, eles saquearam o acampamento deles.
53Philisti a hlak uh lamkah a bal uh phoeiah Philisti rhaehhmuen te Israel ca loh a reth.
54Davi pegou a cabeça do filisteu e a levou para Jerusalém, mas guardou as armas do filisteu na sua própria tenda.
54Philisti kah a lu te David loh a loh tih Jerusalem la a khuen. Tedae a hnopai te tah a dap ah a khueh pah.
55Quando Saul viu Davi sair para enfrentar o filisteu, perguntou a Abner, o comandante do exército: “Abner, de quem esse jovem é filho?” Abner respondeu: “Tão certo como o rei vive, eu não sei.”
55Philisti doe hamla David a caeh te a hmuh vaengah Saul loh caempuei mangpa Abner te, “Ke camoe u ca lae?” a ti nah. Abner loh, “Manghai, nang kah hinglu tah hingnah pai ni, anih te ka ming oeh pawh,” a ti nah.
56O rei ordenou: “Vá descobrir de quem esse jovem é filho!”
56Te dongah manghai loh, “Camoe ke u ca lae? Namah loh dawt lah,” a ti nah.
57Assim que Davi voltou, depois de matar o filisteu, Abner o levou e o apresentou a Saul, com a cabeça do filisteu ainda na mão.
57Te dongah Philisti ngawn lamkah aka mael David te Abner loh a loh tih Saul kah mikhmuh ah a pawk puei. Te vaengah Philisti lu te a kut dongah a pom.
58Saul lhe perguntou: “De quem você é filho, jovem?” Davi respondeu: “Sou filho do seu servo Jessé, o belemita.”
58Te phoeiah Saul loh, “Cadong nang he u ca lae?” a ti nah. Te vaengah David loh, “Na sal Bethlehem Jesse capa,” a ti nah.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.