زکریا 11
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1ای لبنان درهای خود را باز کن تا آتش، سروهای آزاد تو را بسوزاند.
1Abra as suas portas, Líbano, para que o fogo devore os seus cedros.
2ای صنوبر ولوله نما زیرا که سرو آزاد افتاده است (ودرختان ) بلند خراب شده. ای بلوطهای باشان ولوله نمایید زیرا که جنگل منیع افتاده است.
2Lamente, cipreste, pois o cedro caiu, porque as árvores majestosas foram destruídas. Lamentem, carvalhos de Basã, pois a floresta densa foi derrubada.
3صدای ولوله شبانان است زیرا که جلال ایشان خراب شده؛ صدای غرش شیران ژیان است زیراکه شوکت اردن ویران گردیده است.
3Uma voz de lamento dos pastores! Pois a glória deles está destruída — uma voz do rugido dos leões novos! Pois o orgulho do Jordão está arruinado.
4یهوه خدای من چنین می‌فرماید که گوسفندان ذبح را بچران
4Assim diz o SENHOR, meu Deus: “Apascente o rebanho destinado à matança.
5که خریداران ایشان آنها را ذبح می‌نمایند و مجرم شمرده نمی شوند وفروشندگان ایشان می‌گویند: خداوند متبارک باد زیرا که دولتمند شده‌ایم. و شبانان آنهابرایشان شفقت ندارند.
5Seus compradores as matam e saem impunes. Aqueles que as vendem dizem: 'Bendito seja o SENHOR, pois estou rico'; e os seus próprios pastores não têm pena delas.
6زیرا خداوند می‌گوید: بر ساکنان این زمین بار دیگر ترحم نخواهم نمود واینک من هر کس از مردمان را به‌دست همسایه‌اش و به‌دست پادشاهش تسلیم خواهم نمود و زمین را ویران خواهند ساخت و از دست ایشان رهایی نخواهم بخشید.
6Pois não terei mais pena dos habitantes da terra”, diz o SENHOR; “mas, eis que entregarei cada um dos homens nas mãos do seu próximo e nas mãos do seu rei. Eles ferirão a terra, e das mãos deles eu não os livrarei.”
7پس من گله ذبح یعنی ضعیف ترین گله را چرانیدم و دو عصا برای خود گرفتم که یکی از آنها را نعمه نامیدم ودیگری را حبال نام نهادم و گله را چرانیدم.
7Então eu apascentei o rebanho destinado à matança, especialmente as ovelhas oprimidas do rebanho. Peguei para mim dois cajados. A um chamei “Favor” e ao outro chamei “União”, e apascentei o rebanho.
8و دریک ماه سه شبان را منقطع ساختم و جان من ازایشان بیزار شد و جان ایشان نیز از من متنفرگردید.
8Eu eliminei os três pastores em um mês; pois a minha alma se cansou deles, e a alma deles também me detestava.
9پس گفتم شما را نخواهم چرانید. آنکه مردنی است بمیرد و آنکه هلاک شدنی است هلاک شود و باقی ماندگان گوشت یکدیگر رابخورند.
9Então eu disse: “Não apascentarei vocês. O que está morrendo, que morra; o que está para ser eliminado, que seja eliminado; e as que restarem, que comam a carne umas das outras.”
10پس عصای خود نعمه را گرفته، آن راشکستم تا عهدی را که با تمامی قوم‌ها بسته بودم شکسته باشم.
10Peguei o meu cajado Favor e o quebrei em pedaços, para romper a minha aliança que havia feito com todos os povos.
11پس در آن روز شکسته شد و آن ضعیف ترین گله که منتظر من می‌بودند فهمیدندکه این کلام خداوند است.
11Ela foi rompida naquele dia; e assim os pobres do rebanho que me escutavam souberam que era a palavra do SENHOR.
12و به ایشان گفتم: اگردر نظر شما پسند آید مزد مرا بدهید والا ندهید. پس به جهت مزد من، سی پاره نقره وزن کردند.
12Eu lhes disse: “Se acharem melhor, deem-me o meu salário; se não, fiquem com ele.” Então eles pesaram o meu salário: trinta moedas de prata.
13و خداوند مرا گفت: آن را نزد کوزه‌گر بینداز، این قیمت گران را که مرا به آن قیمت کردند. پس سی پاره نقره را گرفته، آن را در خانه خداوند نزدکوزه‌گر انداختم.
13O SENHOR me disse: “Jogue isso ao oleiro — o belo preço pelo qual fui avaliado por eles!” Peguei as trinta moedas de prata e as joguei ao oleiro na casa do SENHOR.
14و عصای دیگر خود حبال راشکستم تا برادری را که در میان یهودا و اسرائیل بود شکسته باشم.
14Então quebrei em pedaços o meu outro cajado, União, para romper a fraternidade entre Judá e Israel.
15و خداوند مرا گفت: «بار دیگر آلات شبان احمق را برای خود بگیر.
15O SENHOR me disse: “Pegue para você, mais uma vez, os equipamentos de um pastor insensato.
16زیرا اینک من شبانی را در این زمین خواهم برانگیخت که از هالکان تفقد نخواهد نمود و گم شدگان را نخواهد طلبیدو مجروحان را معالجه نخواهد کرد و ایستادگان را نخواهد پرورد بلکه گوشت فربهان را خواهدخورد و سمهای آنها را خواهد کند.
16Pois, eis que levantarei um pastor na terra que não cuidará das que estão sendo eliminadas, nem buscará as que estão dispersas, nem curará a que está quebrada, nem alimentará a que está sadia; mas ele comerá a carne das ovelhas gordas, e despedaçará os seus cascos.
17وای برشبان باطل که گله را ترک می‌نماید. شمشیر بربازویش و بر چشم راستش فرود خواهد آمد وبازویش بالکل خشک خواهد شد و چشم راستش بکلی تار خواهد گردید.»
17Ai do pastor inútil que abandona o rebanho! A espada ferirá o seu braço e o seu olho direito. O seu braço secará completamente, e o seu olho direito ficará totalmente cego!”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.