لاویان 14
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1و خداوند موسی را خطاب کرده، گفت:
1BOEIPA loh Moses te a voek tih,
2«این است قانون مبروص: در روزتطهیرش نزد کاهن آورده شود.
2“He tah aka pahuk te ciimnah khohnin ah khosoih taengla a khuen vaengkah olkhueng ni.
3و کاهن بیرون لشکرگاه برود و کاهن ملاحظه کند. اگر بلای برص از مبروص رفع شده باشد،
3Te dongah khosoih te rhaehhmuen vongvoel la cet saeh. Te phoeiah khosoih loh so saeh lamtah aka pahuk kah hmaibae tloh te a hoeih atah,
4کاهن حکم بدهد که برای آن کسی‌که باید تطهیر شود، دوگنجشک زنده طاهر، و چوب ارز و قرمز و زوفابگیرند.
4khosoih loh uen saeh lamtah caihcil sak ham aka hing vathawt phiknit a cimbit neh lamphai thing, hlampai lingdik neh pumpiding te khuen saeh.
5و کاهن امر کند که یک گنجشک را درظرف سفالین بر بالای آب روان بکشند.
5Te phoeiah khosoih loh uen saeh lamtah vathawt pakhat te lai am khuikah tui hing soah ngawn saeh.
6و اماگنجشک زنده را با چوب ارز و قرمز و زوفا بگیردو آنها را با گنجشک زنده به خون گنجشکی که برآب روان کشته شده، فرو برد.
6Vathawt pakhat te a hing la khuen saeh lamtah lamphai thing neh, hlampai a lingdik khaw, pumpiding khaw, vathawt aka hing te khaw tui hing sokah a ngawn vathawt thii khuila nuem saeh.
7و بر کسی‌که ازبرص باید تطهیر شود هفت مرتبه بپاشد، و حکم به طهارتش بدهد. و گنجشک زنده را به سوی صحرا رها کند.
7Te phoeiah hmaibae aka caihcil soah voei rhih haeh thil saeh lamtah caihcil coeng ti saeh. Te phoeiah vaa hing te khohmuen hoeng la tueih saeh.
8و آن کس که باید تطهیر شودرخت خود را بشوید، و تمامی موی خود رابتراشد، و به آب غسل کند، و طاهر خواهد شد. وبعد از آن به لشکرگاه داخل شود، لیکن تا هفت روز بیرون خیمه خود بماند.
8Te phoeiah aka caihcil coeng long te a himbai suk saeh lamtah a sam boeih vo saeh. Te phoeiah tui hlu saeh lamtah caihcil uh saeh. Te phoeiah rhaehhmuen khuila ha kun saeh. Tedae dap tol ah hnin rhih khosa saeh.
9و در روز هفتم تمامی موی خود را بتراشد از سر و ریش وآبروی خود، یعنی تمامی موی خود را بتراشد ورخت خود را بشوید و بدن خود را به آب غسل دهد. پس طاهر خواهد بود.
9Tedae hnin rhih a lo vaengah a lu neh a baengpae dongkah a sam boeih, a mik kong khaw vo saeh. A mul te boeih vo saeh lamtah a himbai te suk saeh. A pumsa te tui neh sil saeh lamtah caihcil saeh.
10«و در روز هشتم دو بره نرینه بی‌عیب، ویک بره ماده‌یک ساله بی‌عیب، و سه عشر آرد نرم سرشته شده به روغن، برای هدیه آردی، و یک لج روغن بگیرد.
10A hnin rhet dongah tutal a hmabut pumnit neh tumanu kum khat ca a hmabut pumat, situi neh a thoek khocang vaidam doh thum, situi khap at khuen saeh.
11و آن کاهن که او را تطهیر می‌کند، آن کس را که باید تطهیر شود، با این چیزها به حضور خداوند نزد در خیمه اجتماع حاضر کند.
11Te phoeiah khosoih taengah nawn saeh lamtah aka caihcil hlang te tingtunnah dap thohka kah BOEIPA mikhmuh ah caihcil saeh.
12و کاهن یکی از بره های نرینه را گرفته، آن را باآن لج روغن برای قربانی جرم بگذراند. و آنها رابرای هدیه جنبانیدنی به حضور خداوند بجنباند.
12Te vaengah tutal pakhat te khosoih loh lo saeh lamtah situi khap at neh hmaithennah la rhen nawn saeh. Te phoeiah thueng hmueih te BOEIPA mikhmuh ah thueng saeh.
13و بره را در جایی که قربانی گناه و قربانی سوختنی را ذبح می‌کنند، در مکان مقدس ذبح کند، زیرا قربانی جرم مثل قربانی گناه از آن کاهن است. این قدس اقداس است.
13Tuca te hmaithennah boirhaem bangla khosoih ham cim tih a cim koek coeng dongah boirhaem neh hmuen cim dongkah hmueihhlutnah a ngawn nah hmuen ah ngawn saeh.
14و کاهن از خون قربانی جرم بگیرد، و کاهن آن را بر نرمه گوش راست کسی‌که باید تطهیر شود، و بر شست دست راست و بر شست پای راست وی بمالد.
14Te vaengah hmaithennah thii te khosoih loh lo saeh. Te phoeiah aka caihcil hlang kah bantang hna, a hnapae neh bantang kut kah kutnu dongah khaw, bantang kho kah khopuei dongah khaw khosoih loh koelh pah saeh.
15وکاهن قدری از لج روغن گرفته، آن را در کف دست چپ خود بریزد.
15Khap dongkah situi te khaw khosoih loh lo saeh lamtah khosoih kah banvoei kutpha dongah bueih saeh.
16و کاهن انگشت راست خود را به روغنی که در کف چپ خود دارد فروبرد، و هفت مرتبه روغن را به حضور خداوندبپاشد.
16Te phoeiah khosoih loh a banvoei kutpha dongkah situi khuila bantang kutdawn te nuem saeh lamtah situi te BOEIPA mikhmuh ah a kutdawn neh voei rhih haeh saeh.
17و کاهن از باقی روغن که در کف وی است بر نرمه گوش راست و بر شست دست راست و بر شست پای راست آن کس که بایدتطهیر شود، بالای خون قربانی جرم بمالد.
17A kutpha dongkah situi aka coih te khosoih loh aka caihcil kah bantang hna hnapae dongah khaw, a bantang kut kah kutnu dongah khaw, a bantang kho kah khonu dongah khaw, hmaithennah thii soah khaw koelh saeh.
18وبقیه روغن را که در کف کاهن است بر سر آن کس که باید تطهیر شود بمالد و کاهن برای وی به حضور خداوند کفاره خواهد نمود.
18Khosoih kutpha dongah situi aka coih te aka caihcil kah a lu dongah hluk pah saeh lamtah anih ham te khosoih loh BOEIPA mikhmuh ah dawth pah saeh.
19و کاهن قربانی گناه را بگذراند، و برای آن کس که بایدتطهیر شود نجاست او را کفاره نماید. و بعد از آن قربانی سوختنی را ذبح کند.
19Te vaengah boirhaem te khosoih loh nawn saeh lamtah hmueihhlutnah te a ngawn phoeiah a tihnai lamkah aka caihcil ham dawth pah saeh.
20و کاهن قربانی سوختنی و هدیه آردی را بر مذبح بگذراند، وبرای وی کفاره خواهد کرد، و طاهر خواهد بود.
20Hmueihtuk dongkah hmueihhlutnah neh khocang te khaw khosoih loh nawn saeh. Te phoeiah anih ham te khosoih loh dawth pah saeh lamtah caihcil saeh.
21و اگر او فقیر باشد و دستش به اینها نرسد، پس یک بره نرینه برای قربانی جرم تا جنبانیده شود وبرای وی کفاره کند، بگیرد و یک عشر از آرد نرم سرشته شده به روغن برای هدیه آردی و یک لج روغن،
21Tedae anih te tattloel oeh tih a kut loh a na pawt atah anih ham a dawth pah vaengkah thueng hmueih la hmaithennah tuca pakhat, khocang ham situi neh a thoek vaidam doh at neh situi khap at,
22و دو فاخته یا دو جوجه کبوتر، آنچه دستش به آن برسد، و یکی قربانی گناه و دیگری قربانی سوختنی بشود.
22vahu phiknit mai khaw, vahui ca phiknit mai khaw a kut loh a na thai te tah khuen van saeh lamtah pakhat te boirhaem la, pakhat te hmueihhlutnah la om saeh.
23«و در روز هشتم آنها را نزد کاهن به درخیمه اجتماع برای طهارت خود به حضور خداوند بیاورد.
23Te te a rhet hnin dongah tah amah kah a ciimnah ham te tingtunnah dap thohka kah BOEIPA mikhmuh ah khosoih taengla khuen saeh.
24و کاهن بره قربانی جرم و لج روغن را بگیرد و کاهن آنها را برای هدیه جنبانیدنی به حضور خداوند بجنباند.
24Te vaengah hmaithennah tuca neh situi khap at te khosoih loh lo saeh lamtah BOEIPA mikhmuh ah thueng hmueih la khosoih loh thueng saeh.
25وقربانی جرم را ذبح نماید و کاهن از خون قربانی جرم گرفته، بر نرمه گوش راست و شست دست راست و شست پای راست کسی‌که تطهیرمی شود بمالد.
25Hmaithennah tuca te khaw ngawn saeh. Te phoeiah hmaithennah thii te khosoih loh lo saeh lamtah aka caihcil kah bantang hna hnapae neh bantang kut kah kutnu dongah khaw, bantang kho kah khonu dongah khaw koelh pah saeh.
26و کاهن قدری از روغن را به کف دست چپ خود بریزد.
26Situi te khaw khosoih loh khosoih kah banvoei kutpha dongah bueih saeh.
27و کاهن از روغنی که دردست چپ خود دارد، به انگشت راست خودهفت مرتبه به حضور خداوند بپاشد.
27banvoei kutpha dongkah situi te BOEIPA mikhmuh ah khosoih loh a bantang kutdawn neh voei rhih haeh saeh.
28و کاهن ازروغنی که در دست دارد بر نرمه گوش راست و برشست دست راست و بر شست پای راست کسی‌که تطهیر می‌شود، بر جای خون قربانی جرم بمالد.
28A kutpha dongkah situi te khosoih loh a caihcil sak hlang kah bantang hna hnapae dongah, bantang kut kah kutnu dongah khaw, bantang kho kah khonu dongah khaw, hmaithennah thii hmuen ah khaw koelh saeh.
29و بقیه روغنی که در دست کاهن است آن را بر سر کسی‌که تطهیر می‌شود بمالد تا برای وی به حضور خداوند کفاره کند.
29Khosoih kutpha dongkah situi aka coih te a caihcil sak kah a lu soah hluk pah saeh lamtah anih ham te BOEIPA mikhmuh ah dawth pah saeh.
30و یکی از دوفاخته یا از دو جوجه کبوتر را از آنچه دستش به آن رسیده باشد بگذراند.
30Te phoeiah amah kut loh a na van te vahu neh vahui ca khuikah khat khat te nawn saeh.
31یعنی هر‌آنچه دست وی به آن برسد، یکی را برای قربانی گناه ودیگری را برای قربانی سوختنی با هدیه آردی. وکاهن برای کسی‌که تطهیر می‌شود به حضورخداوند کفاره خواهد کرد.»
31A kut loh a na dong kah pakhat te boirhaem la, pakhat te hmueihhlutnah la khocang neh rhen khueh saeh. Te phoeiah BOEIPA mikhmuh ah a caihcil sak hlang ham te khosoih loh dawth pah saeh.
32این است قانون کسی‌که بلای برص دارد، و دست وی به تطهیرخود نمی رسد.
32He tah a pum dongah hmaibae tloh om dae a ciimnah ham a kut loh aka na pawt ham olkhueng ni,” a ti nah.
33و خداوند موسی و هارون را خطاب کرده، گفت:
33BOEIPA loh Moses neh Aaron te a voek tih,
34«چون به زمین کنعان که من آن را به شمابه ملکیت می‌دهم داخل شوید، و بلای برص رادر خانه‌ای از زمین ملک شما عارض گردانم،
34“Kai loh nangmih taengah khohut la kam paek Kanaan kho la na kun uh vaengah na khohut, im lo ah hmaibae tloh ka khueh atah,
35آنگاه صاحب‌خانه آمده، کاهن را اطلاع داده، بگوید که مرا به نظر می‌آید که مثل بلا در خانه است.
35Im kung amah te cet saeh lamtah khosoih taengah puen saeh. Te vaengah, 'Ka im khuiah tloh bangla puek coeng,’ ti nah saeh.
36و کاهن امر فرماید تا قبل از داخل شدن کاهن برای دیدن بلا، خانه را خالی کنند، مباداآنچه در خانه است نجس شود، و بعد از آن کاهن برای دیدن خانه داخل شود،
36Te vaengah khosoih loh uen saeh lamtah tloh te sawt ham khosoih a kun hlan ah a im te saekboe saeh. Te daengah ni im khuikah boeih te a poeih uh pawt eh. Te phoeiah im te sawt ham khosoih kun saeh.
37و بلا را ملاحظه نماید. اگر بلا در دیوارهای خانه از خطهای مایل به سبزی یا سرخی باشد، و از سطح دیوار گودتربنماید،
37Te phoeiah tloh te so saeh. Tloh te im pangbueng dongah a hma a hing neh a ling la om tih a hmuethma khaw pangbueng khuila dung mai ni.
38پس کاهن از خانه نزد در بیرون رود وخانه را هفت روز ببندد.
38Te phoeiah khosoih te imkhui lamkah im thohka la cet saeh lamtah im te hnin rhih parhaeng pah saeh.
39و در روز هفتم کاهن باز بیاید و ملاحظه نماید اگر بلا در دیوارهای خانه پهن شده باشد،
39A hnin rhih dongah khosoih loh koep mael saeh lamtah so saeh. Te vaengah a tloh te im pangbueng dongah a phoei mai thai.
40آنگاه کاهن امر فرماید تاسنگهایی را که بلا در آنهاست کنده، آنها را به‌جای ناپاک بیرون شهر بیندازند.
40Tedae khosoih loh uen saeh lamtah tloh aka om lungto te phil uh saeh. Te phoeiah khopuei vongvoel kah rhalawt hmuen la voei uh saeh.
41و اندرون خانه را از هر طرف بتراشند و خاکی را که تراشیده باشند به‌جای ناپاک بیرون شهر بریزند.
41Te phoeiah im te a khui khaw, a kaepvai khaw kuet saeh lamtah a kuet dongkah a laipi te khopuei vongvoel kah rhalawt hmuen ah hawk uh saeh.
42وسنگهای دیگر گرفته، به‌جای آن سنگها بگذارندو خاک دیگر گرفته، خانه را اندود کنند.
42Te phoeiah lungto a thai lo uh saeh lamtah lamhma lungto yuneg la khueh uh saeh. Dikpo khaw a thai lo saeh lamtah im te bol saeh.
43و اگربلا برگردد و بعد از کندن سنگها و تراشیدن واندود کردن خانه باز در خانه بروز کند،
43Lungto te a phil tih im a kuet phoeikah a bol hnukah khaw tloh te puek im dongla a phoei mai thai.
44پس کاهن بیاید و ملاحظه نماید. اگر بلا در خانه پهن شده باشد این برص مفسد در خانه است و آن نجس است.
44Tedae khosoih te cet lamtah so saeh. Te vaengah tloh te im khuiah a pung atah hmaibae loh a dom im khui te rhalawt coeng.
45پس خانه را خراب کند باسنگهایش و چوبش و تمامی خاک خانه و به‌جای ناپاک بیرون شهر بیندازند.
45Te dongah im dongkah lungto neh thing khaw, im dongkah laipi boeih te khaw palet saeh lamtah khopuei vongvoel kah rhalawt hmuen la thak saeh.
46و هر‌که داخل خانه شود در تمام روزهایی که بسته باشد تا شام نجس خواهد بود.
46Te te parhaeng hnin khuiah a im khuila aka kun tah kholaeh due poeih uhla om saeh.
47و هر‌که در خانه بخوابدرخت خود را بشوید و هر‌که در خانه چیزی خورد، رخت خود را بشوید.
47Im khuiah aka yalh tah a himbai te suk saeh. Im khuiah caak aka ca long khaw a himbai te suk saeh.
48و چون کاهن بیاید و ملاحظه نماید اگر بعد از اندود کردن خانه بلا در خانه پهن نشده باشد، پس کاهن حکم به طهارت خانه بدهد، زیرا بلا رفع شده است.
48Tedae khosoih ha pawk la ha pawk tih a sawt vaengah a im ah tloh a pung voel pawt atah im te koep bol saeh. Tloh a hoeih coeng dongah im te khaw khosoih loh caihcil coeng ti saeh.
49وبرای تطهیر خانه دو گنجشک و چوب ارز و قرمزو زوفا بگیرد.
49Te dongah im ciim ham vaa phiknit, lamphai thing, hlampai a lingdik neh pumpiding te khuen saeh.
50و یک گنجشک را در ظرف سفالین بر آب روان ذبح نماید،
50Te phoeiah vaa pakhat te lai am dongkah tui hing soah ngawn saeh.
51و چوب ارز وزوفا و قرمز و گنجشک زنده را گرفته، آنها را به خون گنجشک ذبح شده و آب روان فرو برد، وهفت مرتبه بر خانه بپاشد.
51Lamphai thing neh pumpiding te khaw, hlampai a lingdik te khaw, vaa hing te khaw lo bal saeh lamtah tui hing soah a ngawn vaa thii khuiah nuem saeh. Te phoeiah im dongla voei rhih haeh saeh.
52و خانه را به خون گنجشک و به آب روان و به گنجشک زنده و به چوب ارز و زوفا و قرمز تطهیر نماید.
52Im te khaw vaa thii, tui hing, vaa hing, lamphai thing, pumpiding, hlampai a lingdik neh ciim saeh.
53وگنجشک زنده را بیرون شهر به سوی صحرا رهاکند، و خانه را کفاره نماید و طاهر خواهد بود.»
53Tedae vaa hing te khopuei vongvoel kah khohmuen hoeng la a hlah phoeiah im ham dawth pah saeh lamtah caihcil sak saeh.
54این است قانون، برای هر بلای برص و برای سعفه،
54He tah hmaibae tloh neh thak cungkuem ham khaw,
55و برای برص رخت و خانه،
55himbai neh im khuikah hmaibae ham khaw,
56و برای آماس و قوبا و لکه براق.
56a phuem, vinhna, a dikdak ham khaw,
57و برای تعلیم دادن که چه وقت نجس می‌باشد و چه وقت طاهر. این قانون برص است.
57He hmaibae olkhueng he rhalawt hnin neh cuemcaih hnin ah khaw aka thuinuet ham olkhueng ni, ' a ti nah.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.