3. Mose 14
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Und der HERR redete mit Mose und sprach:
1BOEIPA loh Moses te a voek tih,
2Das ist das Gesetz über den Aussätzigen, wenn er soll gereinigt werden. Er soll zum Priester kommen.
2“He tah aka pahuk te ciimnah khohnin ah khosoih taengla a khuen vaengkah olkhueng ni.
3Und der Priester soll aus dem Lager gehen und besehen, wie das Mal des Aussatzes am Aussätzigen heil geworden ist,
3Te dongah khosoih te rhaehhmuen vongvoel la cet saeh. Te phoeiah khosoih loh so saeh lamtah aka pahuk kah hmaibae tloh te a hoeih atah,
4und soll gebieten dem, der zu reinigen ist, daß er zwei lebendige Vögel nehme, die da rein sind, und Zedernholz und scharlachfarbene Wolle und Isop.
4khosoih loh uen saeh lamtah caihcil sak ham aka hing vathawt phiknit a cimbit neh lamphai thing, hlampai lingdik neh pumpiding te khuen saeh.
5Und soll gebieten, den einen Vogel zu schlachten in ein irdenes Gefäß über frischem Wasser.
5Te phoeiah khosoih loh uen saeh lamtah vathawt pakhat te lai am khuikah tui hing soah ngawn saeh.
6Und soll den lebendigen Vogel nehmen mit dem Zedernholz, scharlachfarbener Wolle und Isop und in des Vogels Blut tauchen, der über dem frischen Wasser geschlachtet ist,
6Vathawt pakhat te a hing la khuen saeh lamtah lamphai thing neh, hlampai a lingdik khaw, pumpiding khaw, vathawt aka hing te khaw tui hing sokah a ngawn vathawt thii khuila nuem saeh.
7und besprengen den, der vom Aussatz zu reinigen ist, siebenmal; und reinige ihn also und lasse den lebendigen Vogel ins freie Feld fliegen.
7Te phoeiah hmaibae aka caihcil soah voei rhih haeh thil saeh lamtah caihcil coeng ti saeh. Te phoeiah vaa hing te khohmuen hoeng la tueih saeh.
8Der Gereinigte aber soll seine Kleider waschen und alle seine Haare abscheren und sich mit Wasser baden, so ist er rein. Darnach gehe er ins Lager; doch soll er außerhalb seiner Hütte sieben Tage bleiben.
8Te phoeiah aka caihcil coeng long te a himbai suk saeh lamtah a sam boeih vo saeh. Te phoeiah tui hlu saeh lamtah caihcil uh saeh. Te phoeiah rhaehhmuen khuila ha kun saeh. Tedae dap tol ah hnin rhih khosa saeh.
9Und am siebenten Tage soll er alle seine Haare abscheren auf dem Haupt, am Bart, an den Augenbrauen, daß alle Haare abgeschoren seien, und soll seine Kleider waschen und sein Fleisch im Wasser baden, so ist er rein.
9Tedae hnin rhih a lo vaengah a lu neh a baengpae dongkah a sam boeih, a mik kong khaw vo saeh. A mul te boeih vo saeh lamtah a himbai te suk saeh. A pumsa te tui neh sil saeh lamtah caihcil saeh.
10Und am achten Tage soll er zwei Lämmer nehmen ohne Fehl und ein jähriges Schaf ohne Fehl und drei zehntel Semmelmehl zum Speisopfer, mit Öl gemengt, und ein Log Öl.
10A hnin rhet dongah tutal a hmabut pumnit neh tumanu kum khat ca a hmabut pumat, situi neh a thoek khocang vaidam doh thum, situi khap at khuen saeh.
11Da soll der Priester den Gereinigten und diese Dinge stellen vor den HERRN, vor der Tür der Hütte des Stifts.
11Te phoeiah khosoih taengah nawn saeh lamtah aka caihcil hlang te tingtunnah dap thohka kah BOEIPA mikhmuh ah caihcil saeh.
12Und soll das eine Lamm nehmen und zum Schuldopfer opfern mit dem Log Öl; und soll solches vor dem HERRN weben
12Te vaengah tutal pakhat te khosoih loh lo saeh lamtah situi khap at neh hmaithennah la rhen nawn saeh. Te phoeiah thueng hmueih te BOEIPA mikhmuh ah thueng saeh.
13und darnach das Lamm schlachten, wo man das Sündopfer und Brandopfer schlachtet, nämlich an heiliger Stätte; denn wie das Sündopfer, also ist auch das Schuldopfer des Priesters; denn es ist ein Hochheiliges.
13Tuca te hmaithennah boirhaem bangla khosoih ham cim tih a cim koek coeng dongah boirhaem neh hmuen cim dongkah hmueihhlutnah a ngawn nah hmuen ah ngawn saeh.
14Und der Priester soll von dem Blut nehmen vom Schuldopfer und dem Gereinigten auf den Knorpel des rechten Ohrs tun und auf den Daumen seiner rechten Hand und auf die große Zehe seines rechten Fußes.
14Te vaengah hmaithennah thii te khosoih loh lo saeh. Te phoeiah aka caihcil hlang kah bantang hna, a hnapae neh bantang kut kah kutnu dongah khaw, bantang kho kah khopuei dongah khaw khosoih loh koelh pah saeh.
15Darnach soll er von dem Log Öl nehmen und es in seine, des Priesters, linke Hand gießen
15Khap dongkah situi te khaw khosoih loh lo saeh lamtah khosoih kah banvoei kutpha dongah bueih saeh.
16und mit seinem rechten Finger in das Öl tauchen, das in seiner linken Hand ist, und sprengen vom Öl mit seinem Finger siebenmal vor dem HERRN.
16Te phoeiah khosoih loh a banvoei kutpha dongkah situi khuila bantang kutdawn te nuem saeh lamtah situi te BOEIPA mikhmuh ah a kutdawn neh voei rhih haeh saeh.
17Vom übrigen Öl aber in seiner Hand soll er dem Gereinigten auf den Knorpel des rechten Ohrs tun und auf den rechten Daumen und auf die große Zehe seines rechten Fußes, oben auf das Blut des Schuldopfers.
17A kutpha dongkah situi aka coih te khosoih loh aka caihcil kah bantang hna hnapae dongah khaw, a bantang kut kah kutnu dongah khaw, a bantang kho kah khonu dongah khaw, hmaithennah thii soah khaw koelh saeh.
18Das übrige Öl aber in seiner Hand soll er auf des Gereinigten Haupt tun und ihn versöhnen vor dem HERRN.
18Khosoih kutpha dongah situi aka coih te aka caihcil kah a lu dongah hluk pah saeh lamtah anih ham te khosoih loh BOEIPA mikhmuh ah dawth pah saeh.
19Und soll das Sündopfer machen und den Gereinigten versöhnen seiner Unreinigkeit halben; und soll darnach das Brandopfer schlachten
19Te vaengah boirhaem te khosoih loh nawn saeh lamtah hmueihhlutnah te a ngawn phoeiah a tihnai lamkah aka caihcil ham dawth pah saeh.
20und soll es auf dem Altar opfern samt dem Speisopfer und ihn versöhnen, so ist er rein.
20Hmueihtuk dongkah hmueihhlutnah neh khocang te khaw khosoih loh nawn saeh. Te phoeiah anih ham te khosoih loh dawth pah saeh lamtah caihcil saeh.
21Ist er aber arm und erwirbt mit seiner Hand nicht so viel, so nehme er ein Lamm zum Schuldopfer, zu weben, zu seiner Versöhnung und ein zehntel Semmelmehl, mit Öl gemengt, zum Speisopfer, und ein Log Öl
21Tedae anih te tattloel oeh tih a kut loh a na pawt atah anih ham a dawth pah vaengkah thueng hmueih la hmaithennah tuca pakhat, khocang ham situi neh a thoek vaidam doh at neh situi khap at,
22und zwei Turteltauben oder zwei junge Tauben, die er mit seiner Hand erwerben kann, daß eine sei ein Sündopfer, die andere ein Brandopfer,
22vahu phiknit mai khaw, vahui ca phiknit mai khaw a kut loh a na thai te tah khuen van saeh lamtah pakhat te boirhaem la, pakhat te hmueihhlutnah la om saeh.
23und bringe sie am achten Tage seiner Reinigung zum Priester vor die Tür der Hütte des Stifts, vor den HERRN.
23Te te a rhet hnin dongah tah amah kah a ciimnah ham te tingtunnah dap thohka kah BOEIPA mikhmuh ah khosoih taengla khuen saeh.
24Da soll der Priester das Lamm zum Schuldopfer nehmen und das Log Öl und soll's alles weben vor dem HERRN
24Te vaengah hmaithennah tuca neh situi khap at te khosoih loh lo saeh lamtah BOEIPA mikhmuh ah thueng hmueih la khosoih loh thueng saeh.
25und das Lamm des Schuldopfers schlachten und Blut nehmen von demselben Schuldopfer und es dem Gereinigten tun auf den Knorpel seines rechten Ohrs und auf den Daumen seiner rechten Hand und auf die große Zehe seines rechten Fußes,
25Hmaithennah tuca te khaw ngawn saeh. Te phoeiah hmaithennah thii te khosoih loh lo saeh lamtah aka caihcil kah bantang hna hnapae neh bantang kut kah kutnu dongah khaw, bantang kho kah khonu dongah khaw koelh pah saeh.
26und von dem Öl in seine, des Priesters, linke Hand gießen
26Situi te khaw khosoih loh khosoih kah banvoei kutpha dongah bueih saeh.
27und mit seinem rechten Finger vom Öl, das in seiner linken Hand ist, siebenmal sprengen vor dem HERRN.
27banvoei kutpha dongkah situi te BOEIPA mikhmuh ah khosoih loh a bantang kutdawn neh voei rhih haeh saeh.
28Von dem übrigen aber in seiner Hand soll er dem Gereinigten auf den Knorpel seines rechten Ohrs und auf den Daumen seiner rechten Hand und auf die große Zehe seines rechten Fußes tun, oben auf das Blut des Schuldopfers.
28A kutpha dongkah situi te khosoih loh a caihcil sak hlang kah bantang hna hnapae dongah, bantang kut kah kutnu dongah khaw, bantang kho kah khonu dongah khaw, hmaithennah thii hmuen ah khaw koelh saeh.
29Das übrige Öl aber in seiner Hand soll er dem Gereinigten auf das Haupt tun, ihn zu versöhnen vor dem HERRN;
29Khosoih kutpha dongkah situi aka coih te a caihcil sak kah a lu soah hluk pah saeh lamtah anih ham te BOEIPA mikhmuh ah dawth pah saeh.
30und darnach aus der einen Turteltaube oder jungen Taube, wie seine Hand hat mögen erwerben,
30Te phoeiah amah kut loh a na van te vahu neh vahui ca khuikah khat khat te nawn saeh.
31ein Sündopfer, aus der andern ein Brandopfer machen samt dem Speisopfer. Und soll der Priester den Gereinigten also versöhnen vor dem HERRN.
31A kut loh a na dong kah pakhat te boirhaem la, pakhat te hmueihhlutnah la khocang neh rhen khueh saeh. Te phoeiah BOEIPA mikhmuh ah a caihcil sak hlang ham te khosoih loh dawth pah saeh.
32Das sei das Gesetz für den Aussätzigen, der mit seiner Hand nicht erwerben kann, was zur Reinigung gehört.
32He tah a pum dongah hmaibae tloh om dae a ciimnah ham a kut loh aka na pawt ham olkhueng ni,” a ti nah.
33Und der HERR redete mit Mose und Aaron und sprach:
33BOEIPA loh Moses neh Aaron te a voek tih,
34Wenn ihr in das Land Kanaan kommt, das ich euch zur Besitzung gebe, und ich werde irgend in einem Hause eurer Besitzung ein Aussatzmal geben,
34“Kai loh nangmih taengah khohut la kam paek Kanaan kho la na kun uh vaengah na khohut, im lo ah hmaibae tloh ka khueh atah,
35so soll der kommen, des das Haus ist, es dem Priester ansagen und sprechen: Es sieht mich an, als sei ein Aussatzmal an meinem Hause.
35Im kung amah te cet saeh lamtah khosoih taengah puen saeh. Te vaengah, 'Ka im khuiah tloh bangla puek coeng,’ ti nah saeh.
36Da soll der Priester heißen, daß sie das Haus ausräumen, ehe denn der Priester hineingeht, das Mal zu besehen, auf daß nicht unrein werde alles, was im Hause ist; darnach soll der Priester hineingehen, das Haus zu besehen.
36Te vaengah khosoih loh uen saeh lamtah tloh te sawt ham khosoih a kun hlan ah a im te saekboe saeh. Te daengah ni im khuikah boeih te a poeih uh pawt eh. Te phoeiah im te sawt ham khosoih kun saeh.
37Wenn er nun das Mal besieht und findet, daß an der Wand des Hauses grünliche oder rötliche Grüblein sind und ihr Ansehen tiefer denn sonst die Wand ist,
37Te phoeiah tloh te so saeh. Tloh te im pangbueng dongah a hma a hing neh a ling la om tih a hmuethma khaw pangbueng khuila dung mai ni.
38so soll er aus dem Hause zur Tür herausgehen und das Haus sieben Tage verschließen.
38Te phoeiah khosoih te imkhui lamkah im thohka la cet saeh lamtah im te hnin rhih parhaeng pah saeh.
39Und wenn er am siebenten Tage wiederkommt und sieht, daß das Mal weitergefressen hat an des Hauses Wand,
39A hnin rhih dongah khosoih loh koep mael saeh lamtah so saeh. Te vaengah a tloh te im pangbueng dongah a phoei mai thai.
40so soll er die Steine heißen ausbrechen, darin das Mal ist, und hinaus vor die Stadt an einen unreinen Ort werfen.
40Tedae khosoih loh uen saeh lamtah tloh aka om lungto te phil uh saeh. Te phoeiah khopuei vongvoel kah rhalawt hmuen la voei uh saeh.
41Und das Haus soll man inwendig ringsherum schaben und die abgeschabte Tünche hinaus vor die Stadt an einen unreinen Ort schütten
41Te phoeiah im te a khui khaw, a kaepvai khaw kuet saeh lamtah a kuet dongkah a laipi te khopuei vongvoel kah rhalawt hmuen ah hawk uh saeh.
42und andere Steine nehmen und an jener Statt tun und andern Lehm nehmen und das Haus bewerfen.
42Te phoeiah lungto a thai lo uh saeh lamtah lamhma lungto yuneg la khueh uh saeh. Dikpo khaw a thai lo saeh lamtah im te bol saeh.
43Wenn das Mal wiederkommt und ausbricht am Hause, nachdem man die Steine ausgerissen und das Haus anders beworfen hat,
43Lungto te a phil tih im a kuet phoeikah a bol hnukah khaw tloh te puek im dongla a phoei mai thai.
44so soll der Priester hineingehen. Und wenn er sieht, daß das Mal weitergefressen hat am Hause, so ist's gewiß ein fressender Aussatz am Hause, und es ist unrein.
44Tedae khosoih te cet lamtah so saeh. Te vaengah tloh te im khuiah a pung atah hmaibae loh a dom im khui te rhalawt coeng.
45Darum soll man das Haus abbrechen, Steine und Holz und alle Tünche am Hause, und soll's hinausführen vor die Stadt an einen unreinen Ort.
45Te dongah im dongkah lungto neh thing khaw, im dongkah laipi boeih te khaw palet saeh lamtah khopuei vongvoel kah rhalawt hmuen la thak saeh.
46Und wer in das Haus geht, solange es verschlossen ist, der ist unrein bis an den Abend.
46Te te parhaeng hnin khuiah a im khuila aka kun tah kholaeh due poeih uhla om saeh.
47Und wer darin liegt oder darin ißt, der soll seine Kleider waschen.
47Im khuiah aka yalh tah a himbai te suk saeh. Im khuiah caak aka ca long khaw a himbai te suk saeh.
48Wo aber der Priester, wenn er hineingeht, sieht, daß dies Mal nicht weiter am Haus gefressen hat, nachdem das Haus beworfen ist, so soll er's rein sprechen; denn das Mal ist heil geworden.
48Tedae khosoih ha pawk la ha pawk tih a sawt vaengah a im ah tloh a pung voel pawt atah im te koep bol saeh. Tloh a hoeih coeng dongah im te khaw khosoih loh caihcil coeng ti saeh.
49Und soll zum Sündopfer für das Haus nehmen zwei Vögel, Zedernholz und scharlachfarbene Wolle und Isop,
49Te dongah im ciim ham vaa phiknit, lamphai thing, hlampai a lingdik neh pumpiding te khuen saeh.
50und den einen Vogel schlachten in ein irdenes Gefäß über frischem Wasser.
50Te phoeiah vaa pakhat te lai am dongkah tui hing soah ngawn saeh.
51Und soll nehmen das Zedernholz, die scharlachfarbene Wolle, den Isop und den lebendigen Vogel, und in des geschlachteten Vogels Blut und in das frische Wasser tauchen, und das Haus siebenmal besprengen.
51Lamphai thing neh pumpiding te khaw, hlampai a lingdik te khaw, vaa hing te khaw lo bal saeh lamtah tui hing soah a ngawn vaa thii khuiah nuem saeh. Te phoeiah im dongla voei rhih haeh saeh.
52Und soll also das Haus entsündigen mit dem Blut des Vogels und mit dem frischen Wasser, mit dem lebendigen Vogel, mit dem Zedernholz, mit Isop und mit scharlachfarbener Wolle.
52Im te khaw vaa thii, tui hing, vaa hing, lamphai thing, pumpiding, hlampai a lingdik neh ciim saeh.
53Und soll den lebendigen Vogel lassen hinaus vor die Stadt ins freie Feld fliegen, und das Haus versöhnen, so ist's rein.
53Tedae vaa hing te khopuei vongvoel kah khohmuen hoeng la a hlah phoeiah im ham dawth pah saeh lamtah caihcil sak saeh.
54Das ist das Gesetz über allerlei Mal des Aussatzes und Grindes,
54He tah hmaibae tloh neh thak cungkuem ham khaw,
55über den Aussatz der Kleider und der Häuser,
55himbai neh im khuikah hmaibae ham khaw,
56über Beulen, Ausschlag und Eiterweiß,
56a phuem, vinhna, a dikdak ham khaw,
57auf daß man wisse, wann etwas unrein oder rein ist. Das ist das Gesetz vom Aussatz.
57He hmaibae olkhueng he rhalawt hnin neh cuemcaih hnin ah khaw aka thuinuet ham olkhueng ni, ' a ti nah.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.