عبرانیان 11
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1پس ایمان، اعتماد بر چیزهای امید داشته شده است و برهان چیزهای نادیده.
1Tanghaih loe oep ih hmuen oh tangtang, tiah hnukhaih ah oh moe, hnuk ai ih hmuen to oh, tiah panoekthaihaih ih to ni.
2زیرا که به این، برای قدما شهادت داده شد.
2Hae pongah ni canghnii ih kacoehtanawk mah pakoehhaih to hnuk o.
3به ایمان فهمیده‌ایم که عالم‌ها به کلمه خدامرتب گردید، حتی آنکه چیزهای دیدنی ازچیزهای نادیدنی ساخته شد.
3Long ah kaom hmuennawk loe Sithaw ih lok hoiah ni sak, tito tanghaih rang hoiah a panoek o; a hnuk o ih hmuennawk loe kamtueng hmuennawk hoiah sak ih na ai ni.
4به ایمان هابیل قربانی نیکوتر از قائن را به خدا گذرانید و به‌سبب آن شهادت داده شد که عادل است، به آنکه خدا به هدایای او شهادت می‌دهد؛ و به‌سبب همان بعد از مردن هنوزگوینده است.
4Tanghaih rang hoiah ni Abel mah Kain pongah kahoih kue hmuen to Sithaw khaeah paek, to tiah hmuenpaekhaih rang hoiah anih loe kami katoeng ni, tito amtuengsak, anih mah paek ih tangqumnawk loe Sithaw mah talawk pae: anih loe duek boeh, toe vaihi khoek to lok a thuih vop.
5به ایمان خنوخ منتقل گشت تا موت را نبیندو نایاب شد چرا‌که خدا او را منتقل ساخت زیراقبل از انتقال وی شهادت داده شد که رضامندی خدا را حاصل کرد.
5Tanghaih rang hoiah ni Enok loe duekhaih pataeng han ai ah lak ving ah oh; anih loe Sithaw mah lak ving boeh pongah, hnu thai ai boeh; anih to la ving ai naah, anih loe Sithaw palung tongh kami, tiah thuihaih to a hnuk.
6لیکن بدون ایمان تحصیل رضامندی او محال است، زیرا هر‌که تقرب به خدا جوید، لازم است که ایمان آورد بر اینکه اوهست و جویندگان خود را جزا می‌دهد.
6Toe tanghaih om ai ah loe Sithaw palung anghoesak thai ai: Sithaw khaeah angzo kami mah Sithaw loe oh, Anih loe loktang hoi Anih pakrong kaminawk khaeah tangqum paekkung ah oh, tiah tang han angaih.
7به ایمان نوح چون درباره اموری که تا آن وقت دیده نشده، الهام یافته بود، خداترس شده، کشتی‌ای بجهت اهل خانه خود بساخت و به آن، دنیا را ملزم ساخته، وارث آن عدالتی که از ایمان است گردید.
7Tanghaih rang hoiah ni Noah loe, hnuk vai ai ih angzo han koi hmuen to Sithaw mah thuih pae coek, Sithaw zithaih hoiah khosak pongah, angmah ih imthung takoh kaminawk pahlong hanah palong to a thuk; a tanghaih rang hoiah long kaminawk to lokcaek moe, tanghaih rang hoiah toenghaih qawk toepkung ah oh.
8به ایمان ابراهیم چون خوانده شد، اطاعت نمود و بیرون رفت به سمت آن مکانی که می‌بایست به میراث یابد. پس بیرون آمد ونمی دانست به کجا می‌رود.
8Qawktoep han ih prae ah caeh hanah Abraham to kawk naah, anih mah naa ah maw a caeh, tito panoek ai, tanghaih rang hoiah ni Anih ih lok to tahngaih moe a caeh.
9و به ایمان در زمین وعده مثل زمین بیگانه غربت پذیرفت و درخیمه‌ها با اسحاق و یعقوب که در میراث همین وعده شریک بودند مسکن نمود.
9Tanghaih rang hoiah ni lokkam ih prae ah kholong a caeh moe, angvin baktiah a oh, angmah hoi kanghmong lokkamhaih qawktoep koi Isak, Jakob hoi nawnto kahni imthung ah a oh:
10زانرو که مترقب شهری بابنیاد بود که معمار و سازنده آن خداست.
10Abraham loe Sithaw mah sak ih, angdoethaih kaom kacak vangpui to ni pakrong.
11به ایمان خود ساره نیز قوت قبول نسل یافت و بعد از انقضای وقت زایید، چونکه وعده‌دهنده را امین دانست.
11Tanghaih rang hoiah ni Sarah mah doeh lokkamhaih paek, Anih loe oepthoh, tiah panoek moe, mitong pacoengah zokpom hanah, thacakhaih to a hnuk.
12و از این سبب، ازیک نفر و آن هم مرده، مثل ستارگان آسمان، کثیرو مانند ریگهای کنار دریا، بی‌شمار زاییده شدند.
12Kadueh hoi kanghmong, anih maeto khae hoiah ni, van cakaeh zetto kapop, tuipui taeng ih kroek laek ai savuet baktiah angpung o.
13در ایمان همه ایشان فوت شدند، درحالیکه وعده‌ها را نیافته بودند، بلکه آنها را از دوردیده، تحیت گفتند و اقرار کردند که بر روی زمین، بیگانه و غریب بودند.
13Hae kaminawk loe lokkamhaih hnu ai ah duek o boih, toe palung thung hoiah panoek o moe, pakuem o; to hmuennawk to kangthla ahmuen hoiah a danh o, nihcae mah kaicae loe long nuiah angvin hoi kholong caeh kami ah ni ka oh o, tiah panoek o.
14زیرا کسانی که همچنین می‌گویند، ظاهر می‌سازند که در جستجوی وطنی هستند.
14To tiah lokthui kaminawk mah nihcae loe angmacae ohhaih prae to ni pakrong o, tito amtueng o sak.
15و اگر جایی را که از آن بیرون آمدند، بخاطر می‌آوردند، هرآینه فرصت می‌داشتند که (بدانجا) برگردند.
15Nihcae mah angmacae tacawthaih prae to poek o nahaeloe, to prae ah amlaem thaihaih atue karaem to hnu o tih boeh.
16لکن الحال مشتاق وطنی نیکوتر یعنی (وطن ) سماوی هستند و از اینرو خدا از ایشان عار ندارد که خدای ایشان خوانده شود، چونکه برای ایشان شهری مهیا ساخته است.
16Toe vaihi loe nihcae mah kahoih kue, van ah kaom prae to a koeh o; to pongah Sithaw mah kai loe nihcae ih Sithaw ah ka oh, tiah thuih han azat ai: Sithaw mah nihcae ohhaih vangpui to paroep pae boeh.
17به ایمان ابراهیم چون امتحان شد، اسحاق را گذرانید و آنکه وعده‌ها را پذیرفته بود، پسریگانه خود را قربانی می‌کرد؛
17Abraham mah tanoekhaih tongh naah, tanghaih rang hoiah ni Isak to a paek: to tiah Sithaw lokkamhaih kahnuh Abraham mah maeto khue a tawnh ih a capa to a paek kik,
18که به او گفته شده بود که «نسل تو به اسحاق خوانده خواهد شد.»
18anih kawng pongah, Nang ih atii loe Isak khae hoiah ni kroek tih, tiah thuih ih lok to oh:
19چونکه یقین دانست که خدا قادر بربرانگیزانیدن از اموات است و همچنین او را درمثلی از اموات نیز باز‌یافت.
19Sithaw mah loe kadueh kami to pathawk thaih, tiah anih mah tang; to pongah patahhaih baktiah duekhaih thung hoiah angthawk let a capa to anih mah hnuk.
20به ایمان اسحاق نیز یعقوب و عیسو را درامور آینده برکت داد.
20Tanghaih rang hoiah ni angzo han koi hmuennawk pongah, Isak mah Jakob hoi Esau to tahamhoihaih paek.
21به ایمان یعقوب در وقت مردن خود، هریکی از پسران یوسف را برکت داد و بر سر عصای خود سجده کرد.
21Tanghaih rang hoiah ni Jakob mah duek tom naah, Joseph ih caanawk to tahamhoihaih paek; angmah ih cunghet pongah amha moe, Sithaw to a bok.
22به ایمان یوسف در حین وفات خود، ازخروج بنی‌اسرائیل اخبار نمود و درباره استخوانهای خود وصیت کرد.
22Tanghaih rang hoiah ni Joseph mah duek tom naah, Israel kaminawk tacawthaih kawng hoi angmah ih ahuh kawng to a thuih.
23به ایمان موسی چون متولد شد، والدینش او را طفلی جمیل یافته، سه ماه پنهان کردند و ازحکم پادشاه بیم نداشتند.
23Mosi tapen naah, tanghaih rang hoiah ni kranghoih nawkta, tiah a hnuk o naah, siangpahrang lokpaekhaih zii ai ah, amno hoi ampa mah khrah thumto thungah hawk hoi ving.
24به ایمان چون موسی بزرگ شد، ابا نمود ازاینکه پسر دختر فرعون خوانده شود،
24Tanghaih rang hoiah ni Mosi loe saning akoep pacoengah, Faro canu ih capa ah oh han koeh ai;
25و ذلیل بودن با قوم خدا را پسندیده تر داشت از آنکه لذت اندک زمانی گناه را ببرد؛
25zae koehhaih thungah atue setta thung kanawm acaeng pongah loe, anih mah Sithaw kaminawk hoi nawnto patangkhanghaih to qoih lat;
26و عار مسیح رادولتی بزرگتر از خزائن مصر پنداشت زیرا که به سوی مجازات نظر می‌داشت.
26Kri pongah kasae thuihaih loe, Izip prae ih tacongnawk pongah atho oh kue, tiah a poek moe, a hnuk han koi tangqum to a khet lat.
27به ایمان، مصررا ترک کرد و از غضب پادشاه نترسید زیرا که چون آن نادیده را بدید، استوار ماند.
27Tanghaih rang hoiah ni siangpahrang palungphuihaih to zii ai ah, Izip prae to a caehtaak: hnuk thai ai ih Sithaw to a hnuk thaih pongah, pauephaih hoiah khosak.
28به ایمان، عید فصح و پاشیدن خون را بعمل آورد تاهلاک کننده نخستزادگان، بر ایشان دست نگذارد.
28Tanghaih rang hoiah ni misong loihaih poih hoi athii pathaekhaih to a sak, to tih ai nahaeloe calu humkung Anih mah Israel kaminawk to hum tih.
29به ایمان، از بحر قلزم به خشکی عبورنمودند واهل مصر قصد آن کرده، غرق شدند.
29Tanghaih rang hoiah ni nihcae mah, tuipui kathim to saoeng ah caeh baktiah a caeh o: Izip kaminawk mah to tiah caeh o toeng han amsak o naah loe, tui mah nihcae to uem boih.
30به ایمان حصار اریحا چون هفت روز آن راطواف کرده بودند، به زیر افتاد.
30Tanghaih rang hoiah ni Jeriko tapang to ni sarihto takui o pacoengah amtimh rup.
31به ایمان، راحاب فاحشه با عاصیان هلاک نشد زیرا که جاسوسان را به سلامتی پذیرفته بود.
31Tanghaih rang hoiah ni tangzat zaw Rahap loe tamquta hoi misa khen kaminawk to oephaih hoiah talawk moe, katang ai kaminawk hoi nawnto anghmaa ai.
32و دیگر‌چه گویم؟ زیرا که وقت مرا کفاف نمی دهد که از جدعون و باراق و شمشون و یفتاح و داود و سموئیل و انبیا اخبار نمایم،
32To khue ai timaw ka thuih bae han vop? Gideon, Barak, Samson, Japhet, David, Samuel hoi tahmaanawk kawng to ka thuih nahaeloe, atue mah khawt mak ai:
33که ازایمان، تسخیر ممالک کردند و به اعمال صالحه پرداختند و وعده‌ها را پذیرفتند و دهان شیران رابستند،
33tanghaih rang hoiah ni nihcae mah praenawk to lak o, toenghaih to a sak o pongah lokkamhaih to a hnuk o moe, kaipui pakha to tamuep o,
34سورت آتش را خاموش کردند و از دم شمشیرها رستگار شدند و از ضعف، توانایی یافتند و در جنگ شجاع شدند و لشکرهای غربارا منهزم ساختند.
34tha kaom hmaipalai to paduek o, aha kanoe sumsen thung hoiah a loih o, thacak ai thung hoiah thacakhaih to a tawnh o pongah, acaeng kalah misanawk to a haek o.
35زنان، مردگان خود را به قیامتی باز‌یافتند، لکن دیگران معذب شدند وخلاصی را قبول نکردند تا به قیامت نیکوتربرسند.
35Nongpatanawk mah kangthawk let kadueh a caa to hnuk o: kalah kaminawk loe pacaekthlaekhaih tongh o, kahoih kue angthawk lethaih to hnuk o hanah, loihaih to koeh o ai.
36و دیگران از استهزاها و تازیانه‌ها بلکه از بندها و زندان آزموده شدند.
36Thoemto kaminawk loe pahnui thuihaih hoi bohhaihnawk to tong o, ue, sumqui hoiah pathlet o moe, thongim ah pakhrak o:
37سنگسارگردیدند و با اره دوپاره گشتند. تجربه کرده شدندو به شمشیر مقتول گشتند. در پوستهای گوسفندان و بزها محتاج و مظلوم و ذلیل و آواره شدند.
37nihcae to thlung hoiah vah o moe, sarang hoiah aah o pat, hraem o moe, sumsen hoiah hum o: amtanghaih, patangkhanghaih, pacaekthlaekhaih hoiah oh o moe, tuu hin hoi maeh hin angkhuk hoiah amhet o;
38آنانی که جهان لایق ایشان نبود، درصحراها و کوهها و مغاره‌ها و شکافهای زمین پراکنده گشتند.
38(nihcae hanah loe long hae atho om ai:) nihcae loe praezaek hoi mae nuiah amhet o moe, tahawt hoi thlungkhaw thungah khosak o.
39پس جمیع ایشان با اینکه از ایمان شهادت داده شدند، وعده را نیافتند.
39Tanghaih rang hoiah ni hae kaminawk boih mah pakoehhaih to hnuk o, toe lokkamhaih loe hnu o ai:
40زیرا خدا برای ماچیزی نیکوتر مهیا کرده است تا آنکه بدون ماکامل نشوند.
40Sithaw mah aicae hanah kahoih kue hmuen ang suek pae pongah, aicae ai ah loe nihcae mah akoephaih hnu o thai mak ai.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.