تثنیه 2
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1پس برگشته، چنانکه خداوند به من گفته بود، از راه بحرقلزم در بیابان کوچ کردیم وروزهای بسیار کوه سعیر را دور زدیم.
1Então nos viramos e seguimos nossa jornada para o deserto, pelo caminho do Mar Vermelho, como o SENHOR me falou; e rodeamos o monte Seir por muitos dias.
2پس خداوند مرا خطاب کرده، گفت:
2O SENHOR me falou, dizendo:
3«دور زدن شمابه این کوه بس است، بسوی شمال برگردید.
3“Vocês já rodearam esta montanha por tempo suficiente. Virem-se para o norte.
4وقوم را امر فرموده، بگو که شما از حدود برادران خود بنی عیسو که در سعیر ساکنند باید بگذرید، و ایشان از شما خواهند ترسید، پس بسیاراحتیاط کنید.
4Ordene ao povo, dizendo: ‘Vocês estão para passar pela fronteira de seus irmãos, os filhos de Esaú, que habitam em Seir; e eles terão medo de vocês. Portanto, tenham muito cuidado.
5و با ایشان منازعه مکنید، زیرا که از زمین ایشان بقدر کف پایی هم به شما نخواهم داد، چونکه کوه سعیر را به عیسو به ملکیت داده‌ام.
5Não entrem em conflito com eles; pois eu não lhes darei nada da terra deles, não, nem mesmo o espaço para a sola do pé pisar, porque eu dei o monte Seir a Esaú por possessão.
6خوراک را از ایشان به نقره خریده، بخورید و آب را نیز از ایشان به نقره خریده، بنوشید.»
6Vocês comprarão comida deles por dinheiro, para que possam comer. Vocês também comprarão água deles por dinheiro, para que possam beber.’”
7زیرا که یهوه خدای تو، تو را در همه کارهای دستت برکت داده است، او راه رفتنت رادر این بیابان بزرگ می‌داند، الان چهل سال است که یهوه خدایت با تو بوده است و به هیچ‌چیزمحتاج نشده‌ای.
7Pois o SENHOR, o seu Deus, os abençoou em toda a obra das suas mãos. Ele conheceu a sua caminhada por este grande deserto. Nestes quarenta anos, o SENHOR, o seu Deus, esteve com vocês. Nada lhes faltou.
8پس از برادران خود بنی عیسوکه در سعیر ساکنند، از راه عربه از ایلت و عصیون جابر عبور نمودیم.
8Assim, passamos ao largo de nossos irmãos, os filhos de Esaú, que habitam em Seir, afastando-nos do caminho da Arabá, de Elate e de Eziom-Geber. Nós nos viramos e passamos pelo caminho do deserto de Moabe.
9پس برگشته، از راه بیابان موآب گذشتیم، وخداوند مرا گفت: «موآب را اذیت مرسان و باایشان منازعت و جنگ منما، زیرا که از زمین ایشان هیچ نصیبی به شما نخواهم داد، چونکه عاررا به بنی لوط برای ملکیت داده‌ام.»
9O SENHOR me disse: “Não incomode Moabe, nem entre em conflito com eles em batalha; pois eu não lhe darei nada da terra dele por possessão, porque eu dei Ar aos filhos de Ló por possessão.”
10ایمیان که قوم عظیم و کثیر و بلند قد مثل عناقیان بودند، پیش در آنجا سکونت داشتند.
10(Os emins habitavam lá antes, um povo grande e numeroso, e alto como os anaquins.
11ایشان نیز مثل عناقیان از رفائیان محسوب بودند، لیکن موآبیان ایشان را ایمیان می‌خوانند.
11Estes também são considerados refains, como os anaquins; mas os moabitas os chamam de emins.
12و حوریان در سعیرپیشتر ساکن بودند، و بنی عیسو ایشان را اخراج نموده، ایشان را از پیش روی خود هلاک ساختند، و در جای ایشان ساکن شدند، چنانکه اسرائیل به زمین میراث خود که خداوند به ایشان داده بود، کردند.
12Os horeus também habitavam em Seir no passado, mas os filhos de Esaú os desapossaram. Eles os destruíram de diante de si e habitaram em seu lugar, assim como Israel fez com a terra da sua possessão, que o SENHOR lhes deu.)
13الان برخیزید و از وادی زاردعبور نمایید. پس از وادی زارد عبور نمودیم.
13“Agora levantem-se e atravessem o ribeiro de Zerede.” E nós atravessamos o ribeiro de Zerede.
14وایامی که از قادش برنیع راه می‌رفتیم تا از وادی زارد عبور نمودیم سی و هشت سال بود، تاتمامی آن طبقه مردان جنگی از میان اردو تمام شدند، چنانکه خداوند برای ایشان قسم خورده بود.
14Os dias em que caminhamos desde Cades-Barneia até atravessarmos o ribeiro de Zerede foram trinta e oito anos, até que toda a geração dos homens de guerra fosse consumida do meio do acampamento, como o SENHOR lhes havia jurado.
15و دست خداوند نیز بر ایشان می‌بود تاایشان را از میان اردو بالکل هلاک کند.
15Além disso, a mão do SENHOR esteve contra eles, para destruí-los do meio do acampamento, até que fossem consumidos.
16پس چون جمیع مردان جنگی از میان قوم بالکل مردند،
16Assim, quando todos os homens de guerra foram consumidos e morreram do meio do povo,
17آنگاه خداوند مرا خطاب کرده، گفت:
17o SENHOR me falou, dizendo:
18«تو امروز از عار که سرحد موآب باشد، باید بگذری.
18“Você passará hoje por Ar, a fronteira de Moabe.
19و چون به مقابل بنی عمون برسی ایشان را مرنجان و با ایشان منازعه مکن، زیرا که اززمین بنی عمون نصیبی به تو نخواهم داد چونکه آن را به بنی لوط به ملکیت داده‌ام.
19Quando você se aproximar da fronteira dos filhos de Amom, não os incomode, nem entre em conflito com eles; pois eu não lhe darei nada da terra dos filhos de Amom por possessão, porque eu a dei aos filhos de Ló por possessão.”
20(آن نیز زمین رفائیان شمرده می‌شود و رفائیان پیشتر ساکن آنجا بودند، لیکن عمونیان ایشان را زمزمیان می‌خوانند.
20(Essa também é considerada uma terra de refains. Os refains habitavam lá no passado, mas os amonitas os chamam de zanzumins,
21ایشان قومی عظیم و کثیر و بلند قدمثل عناقیان بودند، و خداوند آنها را از پیش روی ایشان هلاک کرد، پس ایشان را اخراج نموده، درجای ایشان ساکن شدند.
21um povo grande, numeroso e alto, como os anaquins; mas o SENHOR os destruiu de diante de Israel, e eles os sucederam, e habitaram em seu lugar,
22چنانکه برای بنی عیسو که در سعیر ساکنند عمل نموده، حوریان را از حضور ایشان هلاک ساخته، آنها رااخراج نمودند، و تا امروز در جای ایشان ساکنند.
22assim como ele fez pelos filhos de Esaú que habitam em Seir, quando destruiu os horeus de diante deles; e eles os sucederam, e habitaram em seu lugar até o dia de hoje.
23و عویان را که در دهات تا به غزا ساکن بودندکفتوریان که از کفتور بیرون آمدند هلاک ساخته، در جای ایشان ساکن شدند. )
23Quanto aos aveus, que habitavam em vilarejos até Gaza: os caftoreus, que saíram de Caftor, os destruíram e habitaram em seu lugar.)
24پس برخیزید وکوچ کرده، از وادی ارنون عبور کنید، اینک سیحون اموری ملک حشبون و زمین او را به‌دست تو دادم، به تصرف آن شروع کن و با ایشان جنگ نما.
24“Levantem-se, sigam sua jornada e atravessem o vale do Arnom. Eis que entreguei em suas mãos Seom, o amorreu, rei de Hesbom, e a sua terra; comecem a tomar posse dela e entrem em conflito com ele em batalha.
25امروز شروع کرده، خوف و ترس تورا بر قومهای زیر تمام آسمان مستولی می‌گردانم، و ایشان آوازه تو را شنیده، خواهندلرزید، و از ترس تو مضطرب خواهند شد.»
25Hoje começarei a colocar o pavor e o medo de vocês sobre os povos que estão debaixo de todo o céu, os quais ouvirão a fama de vocês, e tremerão e se angustiarão por causa de vocês.”
26پس قاصدان با سخنان صلح‌آمیز از بیابان قدیموت نزد سیحون ملک حشبون فرستاده، گفتم:
26Enviei mensageiros do deserto de Quedemote a Seom, rei de Hesbom, com palavras de paz, dizendo:
27«اجازت بده که از زمین تو بگذرم، به شاهراه خواهم رفت و به طرف راست یا چپ میل نخواهم کرد.
27“Deixe-me passar pela sua terra. Seguirei somente pela estrada principal. Não me desviarei nem para a direita nem para a esquerda.
28خوراک را به نقره به من بفروش تابخورم، و آب را به نقره به من بده تا بنوشم، فقطاجازت بده تا بر پایهای خود بگذرم.
28Você me venderá comida por dinheiro, para que eu coma; e me dará água por dinheiro, para que eu beba. Apenas deixe-me passar a pé,
29چنانکه بنی عیسو که در سعیر ساکنند و موآبیان که در عارساکنند به من رفتار نمودند، تا از اردن به زمینی که یهوه خدای ما به ما می‌دهد، عبور نمایم.»
29assim como fizeram comigo os filhos de Esaú, que habitam em Seir, e os moabitas, que habitam em Ar, até que eu atravesse o Jordão para a terra que o SENHOR, nosso Deus, nos dá.”
30اماسیحون ملک حشبون نخواست که ما را از سرحدخود راه بدهد، زیرا که یهوه خدای تو روح او رابه قساوت و دل او را به سختی واگذاشت، تا او راچنانکه امروز شده است، به‌دست تو تسلیم نماید.
30Mas Seom, rei de Hesbom, não nos deixou passar por ele, pois o SENHOR, o seu Deus, endureceu o espírito dele e tornou o seu coração obstinado, para que o entregasse em suas mãos, como se vê no dia de hoje.
31و خداوند مرا گفت: «اینک به تسلیم نمودن سیحون و زمین او به‌دست تو شروع کردم، پس بنابه تصرف آن بنما تا زمین او را مالک شوی.»
31O SENHOR me disse: “Eis que comecei a entregar Seom e a sua terra diante de você. Comece a tomar posse, para que você herde a terra dele.”
32آنگاه سیحون با تمامی قوم خود به مقابله مابرای جنگ کردن در یاهص بیرون آمدند.
32Então Seom saiu contra nós, ele e todo o seu povo, para a batalha em Jaza.
33ویهوه خدای ما او را به‌دست ما تسلیم نموده، او رابا پسرانش و جمیع قومش زدیم.
33O SENHOR, nosso Deus, o entregou diante de nós; e nós o ferimos, junto com seus filhos e todo o seu povo.
34و تمامی شهرهای او را در آنوقت گرفته، مردان و زنان واطفال هر شهر را هلاک کردیم که یکی را باقی نگذاشتیم.
34Tomamos todas as suas cidades naquele tempo, e destruímos totalmente cada cidade habitada, com as mulheres e as crianças. Não deixamos nenhum sobrevivente.
35لیکن بهایم را با غنیمت شهرهایی که گرفته بودیم، برای خود به غارت بردیم.
35Somente os rebanhos tomamos como despojo para nós mesmos, com os despojos das cidades que havíamos tomado.
36ازعروعیر که برکناره وادی ارنون است، و شهری که در وادی است، تا جلعاد قریه‌ای نبود که به ماممتنع باشد، یهوه خدای ما همه را به ما تسلیم نمود.
36Desde Aroer, que está à beira do vale do Arnom, e a cidade que está no vale, até Gileade, não houve cidade alta demais para nós. O SENHOR, nosso Deus, entregou tudo diante de nós.
37لیکن به زمین بنی عمون و به تمامی کناره وادی یبوق و شهرهای کوهستان، و به هر جایی که یهوه خدای ما نهی فرموده بود، نزدیک نشدیم.
37Somente da terra dos filhos de Amom você não se aproximou: de todas as margens do rio Jaboque, das cidades da região montanhosa, e de qualquer lugar que o SENHOR, nosso Deus, nos proibiu.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.