تثنیه 20
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1چون برای مقاتله با دشمن خود بیرون روی، و اسبها و ارابه‌ها و قومی را زیاده از خودبینی، از ایشان مترس زیرا یهوه خدایت که تو را از زمین مصر برآورده است، با توست.
1Nangcae khaeah Izip prae thung hoiah nangcae zaehoikung na Angraeng Sithaw oh pongah, misatuk han na caeh o naah, nangmacae pong kapop kue hrangnawk, hrang lakoknawk hoi kaminawk to na hnuk o cadoeh, nihcae to zii o hmah.
2وچون به جنگ نزدیک شوید آنگاه کاهن پیش آمده، قوم را مخاطب سازد.
2Misatuk han na caeh o tom naah, qaima mah hmaa ah caeh moe, kaminawk khaeah,
3و ایشان را گوید: «ای اسرائیل بشنوید شما امروز برای مقاتله بادشمنان خود پیش می‌روید، دل شما ضعیف نشود، و از ایشان ترسان و لرزان و هراسان مباشید.
3aw Israel kaminawk, tahngai oh; vaihniah misatuk han na caeh o; palungboeng o hmah loe, zii o hmah; tasoeh o hmah loe, nihcae hmaa ah tasoehhaih hoiah doeh om o hmah;
4زیرا یهوه، خدای شما، با شما می‌رود، تا برای شما با دشمنان شما جنگ کرده شما رانجات دهد.»
4na Angraeng Sithaw loe nangcae ih misanawk to tuk moe, nangcae pahlong hanah, nangcae hoi nawnto a caeh, tiah thui pae tih.
5و سروران، قوم را خطاب کرده، گویند: «کیست که خانه نو بنا کرده، آن راتخصیص نکرده است؛ او روانه شده، به خانه خودبرگردد، مبادا در جنگ بمیرد و دیگری آن راتخصیص نماید.
5Ukkungnawk mah doeh kaminawk khaeah, Im kangtha na sak o naah, Angraeng khae aap ai kami na oh o maw? Anih loe a im ah amlaem let nasoe; to tih ai nahaeloe anih loe misatukhaih ahmuen ah dueh ueloe, kalah kami mah a im to aap pae ving tih.
6و کیست که تاکستانی غرس نموده، آن را حلال نکرده است؛ او روانه شده، به خانه خود برگردد، مبادا در جنگ بمیرد، ودیگری آن را حلال کند.
6Misur takha to na sak o, toe athaih caa ai kami na oh o maw? Anih loe a im ah amlaem let nasoe, to tih ai nahaeloe anih loe misatukhaih ahmuen ah dueh ueloe, kalah kami mah anih ih misur thaih to caa pae ving tih.
7و کیست که دختری نامزد کرده، به نکاح در نیاورده است، او روانه شده، به خانه خود برگردد، مبادا در جنگ بمیرد ودیگری او را به نکاح درآورد.»
7Nongpata maeto zu ah na hamh, toe zu haih ai kami na oh o maw? Anih loe a im ah amlaem let nasoe; to tih ai nahaeloe anih loe misatukhaih ahmuen ah dueh ueloe, kalah kami mah anih ih zu to la pae ving moeng tih, tiah thuih pae o tih.
8و سروران نیزقوم را خطاب کرده، گویند: «کیست که ترسان وضعیف دل است؛ او روانه شده، به خانه‌اش برگردد، مبادا دل برادرانش مثل دل او گداخته شود.»
8To pacoengah ukkungnawk mah minawk khaeah, Zit pongah palungboeng kami na oh o maw? Anih loe a im ah amlaem let nasoe; anih palungboeng baktih toengah angmah ih nawkamyanawk doeh palungboengsak moeng tih, tiah thui pae let bae ah.
9و چون سروران از تکلم نمودن به قوم فارغ شوند، بر سر قوم، سرداران لشکر مقررسازند.
9Ukkungnawk mah kaminawk khaeah lokthuih boih pacoengah, kaminawk zaehhoih hanah, misatuh angraengnawk suek han angai vop.
10چون به شهری نزدیک آیی تا با آن جنگ نمایی، آن را برای صلح ندا بکن.
10Vangpui maeto tuk han na caeh o naah, anih mah vangpui thungah kaom kaminawk khaeah angdaehhaih lok to thui tih.
11و اگر تو راجواب صلح بدهد، و دروازه‌ها را برای توبگشاید، آنگاه تمامی قومی که در آن یافت شوند، به تو جزیه دهند و تو را خدمت نمایند.
11Nihcae mah angdaehhaih lok to pathim moe, thok paong o nahaeloe, to vangpui thungah kaom kaminawk boih mah nangcae han tamut paek o ueloe, na tok to sah o tih.
12و اگر باتو صلح نکرده، با تو جنگ نمایند، پس آن رامحاصره کن.
12Toe nang hoi angdaehhaih sak koeh o ai moe, nangcae hoi misa angtuk hanah amsak o nahaeloe, vangpui to takui oh.
13و چون یهوه، خدایت، آن را به‌دست تو بسپارد، جمیع ذکورانش را به دم شمشیربکش.
13Na Angraeng Sithaw mah to vangpui nangcae ban ah paek naah, to vangpui thungah kaom nongpanawk to sumsen hoiah hum o boih ah;
14لیکن زنان و اطفال و بهایم و آنچه درشهر باشد، یعنی تمامی غنیمتش را برای خود به تاراج ببر، و غنایم دشمنان خود را که یهوه خدایت به تو دهد، بخور.
14toe nongpatanawk, nawktanawk hoi maitawnawk, vangpui thung ih hmuennawk boih loe, nangmacae hanah la oh; na Angraeng mah paek ih na misanawk khae hoiah na lak o ih hmuennawk to loe caa oh.
15به همه شهرهایی که از تو بسیار دورند که از شهرهای این امتها نباشند، چنین رفتار نما.
15Nangcae taengah kaom prae kaminawk ih vangpui na ai ah, nangcae hoi kangthla ah kaom vangpuinawk boih to tiah sah oh.
16اما از شهرهای این امتهایی که یهوه، خدایت، تو را به ملکیت می‌دهد، هیچ ذی نفس را زنده مگذار.
16Toe na Angraeng Sithaw mah qawktoep hanah ang paek o ih prae kaminawk ih vangpui thungah loe, anghahhaih takhi tawn kami maeto doeh pathlung o hmah;
17بلکه ایشان را، یعنی حتیان و اموریان و کنعانیان و فرزیان و حویان ویبوسیان را، چنانکه یهوه، خدایت، تو را امرفرموده است، بالکل هلاک ساز.
17na Angraeng Sithaw mah paek ih lok baktih toengah, Hit kami, Amor kami, Kanaan kami, Periz kami, Hiv kami hoi Jebus kaminawk to hum o boih ah:
18تا شما راتعلیم ندهند که موافق همه رجاساتی که ایشان باخدایان خود عمل می‌نمودند، عمل نمایید. و به یهوه، خدای خود، گناه کنید.
18to tih ai nahaeloe angmacae sithawnawk khaeah a sak o ih panuet thok hmuen to na patuk o ueloe, na Angraeng Sithaw hmaa ah na zae o moeng tih.
19چون برای گرفتن شهری با آن جنگ کنی، وآن را روزهای بسیار محاصره نمایی، تبر بر درختهایش مزن و آنها را تلف مساز. چونکه ازآنها می‌خوری پس آنها را قطع منما، زیرا آیادرخت صحرا انسان است تا آن را محاصره نمایی؟
19Vangpui maeto tuk hanah kasawk parai ah na takui o nahaeloe, thingkungnawk to pakhruh o hmah; taw ah kamprawk thing loe kami hinghaih ah oh pongah, athaih khue to caa oh, vangpui takui pongah thing to pakhruh o hmah;
20و اما درختی که میدانی درختی نیست که از آن خورده شود آن را تلف ساخته، قطع نما وسنگری بر شهری که با تو جنگ می‌کند، بنا کن تامنهدم شود.
20toe caak koi ai thingnawk loe pakhruh oh loe, nangcae hoi misatuh kaminawk na pazawk o ai karoek to, vangpui tuk hanah misa abuephaih to sah oh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.