اول پادشاهان 3
Old Persian Version (ترجمه قدیم)Translation
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1و سلیمان با فرعون، پادشاه مصر، مصاهرت نموده، دختر فرعون را گرفت، واو را به شهر داود آورد تا بنای خانه خود و خانه خداوند و حصار اورشلیم را به هر طرفش تمام کند.
1Salomão fez uma aliança de casamento com o Faraó, rei do Egito. Ele casou-se com a filha do Faraó e a trouxe para a cidade de Davi, até que terminasse de construir a sua própria casa, a casa do SENHOR e a muralha ao redor de Jerusalém.
2لیکن قوم در مکانهای بلند قربانی می‌گذرانیدند زیرا خانه‌ای برای اسم خداوند تاآن زمان بنا نشده بود.
2No entanto, o povo sacrificava nos lugares altos, porque ainda não havia uma casa construída para o nome do SENHOR.
3و سلیمان خداوند را دوست داشته، به فرایض پدر خود، داود رفتار می‌نمود، جز اینکه در مکانهای بلند قربانی می‌گذرانید و بخورمی سوزانید.
3Salomão amava o SENHOR, andando nos estatutos de Davi, seu pai, apenas que ele sacrificava e queimava incenso nos lugares altos.
4و پادشاه به جبعون رفت تا در آنجاقربانی بگذراند زیرا که مکان بلند عظیم، آن بود وسلیمان بر آن مذبح هزار قربانی سوختنی گذرانید.
4O rei foi a Gibeão para sacrificar lá, pois aquele era o principal lugar alto. Salomão ofereceu mil holocaustos naquele altar.
5و خداوند به سلیمان در جبعون درخواب شب ظاهر شد. و خدا گفت: «آنچه را که به تو بدهم، طلب نما.»
5Em Gibeão, o SENHOR apareceu a Salomão em um sonho durante a noite; e Deus disse: “Peça o que eu devo lhe dar.”
6سلیمان گفت: «تو با بنده ات، پدرم داود، هرگاه در حضور تو با راستی و عدالت و قلب سلیم با تو رفتار می‌نمود، احسان عظیم می‌نمودی، و این احسان عظیم را برای اونگاه داشتی که پسری به او دادی تا بر کرسی وی بنشیند، چنانکه امروز واقع شده است.
6Salomão disse: “O Senhor mostrou ao seu servo Davi, meu pai, grande bondade, porque ele andou diante do Senhor em verdade, em justiça e em retidão de coração. O Senhor manteve para ele esta grande bondade, e lhe deu um filho para se assentar no seu trono, como se vê hoje.
7و الان‌ای یهوه، خدای من، تو بنده خود را به‌جای پدرم داود، پادشاه ساختی و من طفل صغیر هستم که خروج و دخول را نمی دانم.
7Agora, SENHOR meu Deus, o Senhor fez do seu servo rei em lugar de Davi, meu pai. Eu sou apenas uma criança pequena. Não sei como sair nem entrar.
8و بنده ات در میان قوم تو که برگزیده‌ای هستم، قوم عظیمی که کثیرند به حدی که ایشان را نتوان شمرد و حساب کرد.
8O seu servo está no meio do seu povo que o Senhor escolheu, um grande povo, que não pode ser numerado nem contado de tão numeroso.
9پس به بنده خود دل فهیم عطا فرما تا قوم تو را داوری نمایم و در میان نیک و بد تمیز کنم، زیرا کیست که این قوم عظیم تو را داوری تواندنمود؟»
9Dê, portanto, ao seu servo um coração com entendimento para julgar o seu povo, para que eu possa discernir entre o bem e o mal; pois quem é capaz de julgar este seu grande povo?”
10و این امر به نظر خداوند پسند آمد که سلیمان این چیز را خواسته بود.
10Este pedido agradou ao Senhor, por Salomão ter pedido tal coisa.
11پس خدا وی را گفت: «چونکه این چیز را خواستی و طول ایام برای خویشتن نطلبیدی، و دولت برای خودسوال ننمودی، و جان دشمنانت را نطلبیدی، بلکه به جهت خود حکمت خواستی تا انصاف رابفهمی،
11Deus lhe disse: “Já que você pediu isso, e não pediu para si mesmo vida longa, nem pediu riquezas para si mesmo, nem pediu a vida dos seus inimigos, mas pediu para si mesmo entendimento para discernir a justiça,
12اینک بر‌حسب کلام تو کردم و اینک دل حکیم و فهیم به تو دادم به طوری که پیش از تومثل تویی نبوده است و بعد از تو کسی مثل تونخواهد برخاست.
12eis que fiz segundo a sua palavra. Eis que lhe dei um coração sábio e com entendimento, de modo que não houve ninguém como você antes, e depois de você não se levantará ninguém igual a você.
13و نیز آنچه را نطلبیدی، یعنی هم دولت و هم جلال را به تو عطا فرمودم به حدی که در تمامی روزهایت کسی مثل تو درمیان پادشاهان نخواهد بود.
13Também lhe dei o que você não pediu, tanto riquezas quanto honra, de modo que não haverá nenhum entre os reis como você por todos os seus dias.
14و اگر در راههای من سلوک نموده، فرایض و اوامر مرا نگاه داری به طوری که پدر تو داود سلوک نمود، آنگاه روزهایت را طویل خواهم گردانید.»
14Se você andar nos meus caminhos, guardando os meus estatutos e os meus mandamentos, como andou Davi, seu pai, então prolongarei os seus dias.”
15پس سلیمان بیدار شد و اینک خواب بود وبه اورشلیم آمده، پیش تابوت عهد خداوند ایستاد، و قربانی های سوختنی گذرانید و ذبایح سلامتی ذبح کرده، برای تمامی بندگانش ضیافت نمود.
15Salomão acordou; e eis que era um sonho. Então ele foi a Jerusalém e se colocou diante da arca da aliança do SENHOR, e ofereceu holocaustos, ofereceu sacrifícios pacíficos e fez um banquete para todos os seus servos.
16آنگاه دو زن زانیه نزد پادشاه آمده، درحضورش ایستادند.
16Então duas mulheres que eram prostitutas vieram ao rei e se apresentaram diante dele.
17و یکی از آن زنان گفت: «ای آقایم، من و این زن در یک خانه ساکنیم و درآن خانه با او زاییدم.
17Uma mulher disse: “Ah, meu senhor, eu e esta mulher moramos na mesma casa. Eu dei à luz um filho estando com ela na casa.
18و روز سوم بعد از زاییدنم واقع شد که این زن نیز زایید و ما با یکدیگر بودیم و کسی دیگر با ما در خانه نبود و ما هر دو در خانه‌تنها بودیم.
18No terceiro dia depois que eu dei à luz, esta mulher também deu à luz. Nós estávamos juntas. Não havia nenhum estranho conosco na casa, apenas nós duas na casa.
19و در شب، پسر این زن مرد زیرا که بر او خوابیده بود.
19O filho desta mulher morreu durante a noite, porque ela se deitou sobre ele.
20و او در نصف شب برخاسته، پسر مرا وقتی که کنیزت در خواب بود از پهلوی من گرفت و در بغل خود گذاشت و پسر مرده خودرا در بغل من نهاد.
20Ela se levantou à meia-noite, e tirou o meu filho do meu lado enquanto a sua serva dormia, e o deitou no seu colo, e deitou o seu filho morto no meu colo.
21و بامدادان چون برخاستم تاپسر خود را شیر دهم‌اینک مرده بود اما چون دروقت صبح بر او نگاه کردم، دیدم که پسری که من زاییده بودم، نیست.»
21Quando me levantei de manhã para amamentar o meu filho, eis que ele estava morto; mas quando olhei para ele de manhã, eis que não era o meu filho, que eu havia dado à luz.”
22زن دیگر گفت: «نی، بلکه پسر زنده از آن من است و پسر مرده از آن توست.» و آن دیگر گفت: «نی، بلکه پسر مرده ازآن توست و پسر زنده از آن من است.» و به حضورپادشاه مکالمه می‌کردند.
22A outra mulher disse: “Não! O vivo é o meu filho, e o morto é o seu filho.” A primeira disse: “Não! O morto é o seu filho, e o vivo é o meu filho.” Elas discutiam assim diante do rei.
23پس پادشاه گفت: «این می‌گوید که این پسرزنده از آن من است و پسر مرده از آن توست و آن می‌گوید نی، بلکه پسر مرده از آن توست و پسرزنده از آن من است.»
23Então o rei disse: “Uma diz: 'Este é o meu filho que está vivo, e o seu filho é o morto'; e a outra diz: 'Não! O seu filho é o morto, e o meu filho é o vivo'.”
24و پادشاه گفت: «شمشیری نزد من بیاورید.» پس شمشیری به حضور پادشاه آوردند.
24O rei disse: “Tragam-me uma espada.” Então trouxeram uma espada diante do rei.
25و پادشاه گفت: «پسرزنده را به دو حصه تقسیم نمایید و نصفش را به این و نصفش را به آن بدهید.»
25O rei disse: “Dividam o menino vivo em dois, e deem metade a uma, e metade à outra.”
26و زنی که پسرزنده از آن او بود چونکه دلش بر پسرش می سوخت به پادشاه عرض کرده، گفت: «ای آقایم! پسر زنده را به او بدهید و او را هرگزمکشید.» اما آن دیگری گفت: «نه از آن من و نه ازآن تو باشد؛ او را تقسیم نمایید.»
26Então a mulher de quem era o menino vivo falou ao rei, pois o seu coração ansiava pelo seu filho, e ela disse: “Ah, meu senhor, dê a ela o menino vivo, e de modo nenhum o mate!” Mas a outra disse: “Ele não será nem meu nem seu. Dividam-no.”
27آنگاه پادشاه امر فرموده، گفت: «پسر زنده را به او بدهید و او راالبته مکشید زیرا که مادرش این است.»
27Então o rei respondeu: “Deem à primeira mulher o menino vivo, e definitivamente não o matem. Ela é a mãe dele.”
28و چون تمامی اسرائیل حکمی را که پادشاه کرده بود، شنیدند از پادشاه بترسیدند زیرا دیدند که حکمت خدایی به جهت داوری کردن در دل اوست.
28Todo o Israel ouviu falar do julgamento que o rei havia proferido; e temeram o rei, pois viram que a sabedoria de Deus estava nele para fazer justiça.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.