Romeinen 9
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1Ik spreek de waarheid in Christus en lieg niet; en ook mijn geweten getuigt met mij mee in den heiligen Geest,
1KE olelo aku nei au i ka oiaio ma Kristo, aole o'u hoopunipuni, a o kuu lunamanao kekahi e hoike nei ia'u, ma ka Uhane Hemolele;
2dat ik een grote droefheid en een voortdurend harteleed ondervind,
2He kaumaha nui ko'u a me ka ehaeha mau ma kuu naau.
3Waarachtig, zelf zou ik van Christus gescheiden willen zijn terwille van mijn broeders, mijn stamverwanten naar het vlees.
3No ka mea, he pono i kuu manao e okiia mai au, mai o Kristo mai, no kuu poe hoahanau, na hanauna o'u ma ke kino.
4Israëlieten zijn ze toch; aan hen behoort het kindschap, de heerlijkheid en het Verbond, de Wet, de eredienst en de Beloften;
4He poe Iseraela lakou, ia lakou ka hookamaia, a me ka nani, a me na berita, a me ka haawi ana mai i ke kanawai, a me ka hoomana, a me na olelo pomaikai;
5tot hen behoren de Vaders, en van hen stamt Christus af naar het vlees: Hij die God is, boven alles gezegend in eeuwigheid. Amen!
5No lakou hoi ka poe kupuna, a na lakou mai hoi o Kristo ma ke kino, oia no maluna o na mea a pau, ke Akua hoomaikai mau loa ia. Amene.
6Maar toch, Gods woord heeft niet gefaald! Want niet allen, die afstammen van Israël, behoren tot Israël;
6Aole nae i haule wale ka olelo a ke Akua. No ka mea, aole ka poe Iseraela lakou a pau na Iseraela mai:
7en niet allen zijn kinderen, omdat ze zijn uit Abrahams geslacht. Integendeel: “Het kroost van Isaäk zal uw kroost worden genoemd,”
7Aole hoi he poe keiki lakou a pau ka poe mamo na Aberahama mai; aka, maloko o Isaaka e kohoia ai kaa poe mamo;
8dat wil zeggen: niet de kinderen naar het vlees zijn de kinderen van God, maar de kinderen der Belofte worden als kroost beschouwd.
8Oia hoi o na keiki ma ke kino, aole lakou ka poe keiki na ke Akua; aka, o na keiki a ka olelo hoopomaikai e heluia na mamo.
9De Belofte nu was als volgt: “Omstreeks deze tijd zal ik terugkomen, en zal Sara een zoon hebben.”
9No ka mea, penei ka olelo hoopomaikai, I keia wa e hoi mai ana au, a e loaa ia Sara he keiki kane.
10Maar dit staat niet alleen. Ook Rebekka werd bevrucht door één man, Isaäk, onzen Vader.
10Aole hoi keia wale no; aka, o Rebeka kekahi, hapai ae la ia na kekahi, na Isaaka ko kakou kupuna kane,
11Welnu, toen haar kinderen nog niet waren geboren, en goed noch kwaad hadden verricht, toen reeds, -opdat Gods vrije raadsbesluit van kracht zou blijven,
11No ka mea, (aole laua i hanau, aole hoi i hana i ka mea maikai, aole hoi i ka hewa, i kupaa ai ka manao o ke Akua, ma ka wae ana, aole no ka hana, aka, no ka mea nana i koho mai,)
12dat niet afhangt van de werken, maar van Hem die roept, -toen reeds werd haar gezegd:
12Ua haiia mai keia ia ia, E hookauwa aku ke kaikuaana na ke kaikaina;
13“De oudste zal den jongste dienen;” zoals er geschreven staat: “Jakob heb ik bemind, maar Esau heb ik gehaat.”
13Me ka mea i palapalaia mai, O Iakoba ka'u i aluha ai, a o Esau hoi ka'u i hoowahawaha ai.
14Wat zullen we daarop zeggen? Is er dan onrechtvaardigheid bij God? Dat nooit!
14Heaha hoi ka kakou e olelo nei? He hewa anei ko ke Akua? Aole loa.
15Hij zegt immers tot Moses: “Ik zal Mij ontfermen over wien Ik Mij ontfermen wil; en Mij erbarmen over wien Ik Mij erbarmen wil”.
15No ka mea, ua olelo mai la oia ia Mose, E aloha ana au i ka'u mea e aloha aku ai, a e menemene ana au i ka'u mea e menemene aku ai.
16Het hangt dus niet af van hem die wil, noch van hem, die zijn krachten inspant, maar van de ontferming Gods.
16No ia hoi, aole na ka mea e makemake ana, aole hoi na ka mea e holo ana, aka, na ke Akua no, nana i aloha mai.
17Want de Schrift zegt tot Fárao: “Hiertoe juist heb Ik u doen optreden, opdat in u mijn macht zou blijken, en mijn Naam over heel de aarde zou worden verkondigd.”
17No ka mea, olelo mai la ka Palapala hemolele ia Parao, No keia wahi mea ua hoala mai au ia oe, i hoike aku au i ko'u mana ma ou la, a i kaulana ai ko'u inoa ma ka honua a pau.
18Derhalve, Hij ontfermt Zich over wien Hij wil, en Hij verhardt wien Hij wil.
18Nolaila hoi, ua aloha mai ai oia i kana mea i manao ai, a ua hoopaakiki hoi oia i kana mea i manao ai.
19Ge zult me dan zeggen: Wat heeft Hij dan nog verwijten te doen; wie toch weerstaat aan zijn wil?
19A e ninau mai no hoi oe ia'u, No ke aha la ia i hoohewa mai ai? Nawai la hoi kona makemake i pale aku?
20O mens, wie zijt ge dan wel, dat ge opwerpingen maakt tegen God? Zegt het beeld soms tot den boetseerder: Waarom hebt ge mij zó gemaakt?
20Kahaha, E ke kanaka, owai la hoi oe ke pakike aku i ke Akua? E pono anei i ka mea i hanaia, ke olelo aku i ka mea nana i hana, No ke aha la oe i hana mai ai ia'u pela?
21Of is soms de pottenbakker geen baas over het leem, om uit eenzelfde massa het ene vat te maken met een eervolle, het andere met een smadelijke bestemming?
21Aole anei e hiki i ka potera ke hana iho noloko o ka popo lepo hookahi i kekahi ipu no ka mahaloia, a i kekahi no ka mahalo ole ia?
22Maar wat dan, zo God met grote lankmoedigheid de vaten van gramschap heeft verdragen, gereed voor de ondergang, omdat Hij zijn gramschap wil tonen en zijn macht wil bewijzen;
22Heaha hoi, ina, e manao ana ke Akua, e hoomaopopo i koua huhu, a e hoike hoi i kona mana, ua hoomanawanui mai ia mo ke ahonui loa i na ipu e huhuia i hoomakaukauia no ka luku;
23doch, om de rijkdom zijner glorie te tonen in de vaten van barmhartigheid, die Hij heeft voorbereid tot de glorie,
23A e hoike mai hoi i ka nui o kona lokomaikai mai i na ipu e alohaia ana i hoomakaukau mua ai no ka nani,
24òns heeft geroepen niet slechts uit de Joden, maar ook uit de heidenen?
24Ia kakou hoi ka poe ana i koho mai ai, aole mawaena o ka poe Indaio wale no, mawaena o na kauaka e kekahi.
25Zo zegt Hij ook in Osee: “Wat mijn volk niet was, zal ik mijn volk noemen; En die de geliefde niet was, den geliefde.
25E like me kana i olelo mai ai ma Hosea, E kapa ana au i ka poe kanaka aole no'u, i poe kanaka no'u, a me ka mea i aloha ole ia, i mea aloha.
26En op de plaats waar hun gezegd was: Mijn volk zijt gij niet, Daar zullen ze worden genoemd: Kinderen van den levenden God.”
26A ma kahi i oleloia'i ia lakou, Aole o ko'u poe kanaka oukou; ma laila e kapaia'i lakou he poe keiki lakou a ke Akua ola.
27En over Israël roept Isaias het uit: “Al was het getal van Israëls zonen Als het zand van de zee, Slechts het overschot zal worden gered;
27Ua olelo mai hoi o Isaia no ka Iseraela, Ina he lehulehu na mamo a Iseraela, e like me ke one o ke kai, he hapa ka poe e hoolaia.
28Want de Heer zal zijn woord op aarde gestand doen, Volkomen en snel.”
28No ka mea, e hooko ana oia i kana olelo, a ua paa ia ma ka pono, no ka mea, e hana ana ka Haku ma ka honua i kana mea i hai maopopo ai.
29Zo heeft Isaias ook voorspeld: “Zo de Heer der legerscharen Ons geen kroost had nagelaten, Dan zouden we als Sódoma zijn geworden, En aan Gomorra gelijk.”
29E like hoi me ka Isaia i olelo mua mai ai, Ina i waiho ole mai Iehova Sabaota i koena no kakou, ina, ua like pu kakou me Sodoma, a ua hoohalikeia hoi me Gomora.
30Wat zullen we daaruit besluiten? Dit! De heidenen, die niet naar de gerechtigheid hebben gestreefd, hebben de gerechtigheid verkregen, maar dan een gerechtigheid uit het geloof;
30Heaha ka kakou e olelo nei no ia? O ko na aina e, ka poe i imi ole i ka hoaponoia, ua loaa ia lakou ka hoaponoia, o ka hoaponoia ma ka manaoio.
31maar Israël heeft gestreefd naar een wèt der gerechtigheid, doch heeft die wet niet bereikt.
31Aka, o ka Iseraela, ka poe i imi i ke kanawai e hoaponoia'i, aole loaa ia lakou ke kanawai e hoaponoia'i.
32Waarom? Omdat het niet uit geloof geschiedde, maar uit kracht van de werken. Ze stieten zich aan de steen des aanstoots,
32No ke aha? No ka mea, aole imi ma ka manaoio, aka, ma na hana ana o ke kanawai: no ka mea, ua kuia lakou i kela pohaku e kuia'i;
33zoals er geschreven staat: “Zie Ik stel in Sion een steen des aanstoots, En een rotsblok van ergernis; En wie in Hem gelooft, Zal niet worden beschaamd.”
33E like me ka mea i palapalaia, Eia hoi, ke waiho nei au ma Ziona i ka pohaku e kuia'i, a i ka pohaku e hina ai: a o ka mea i manaoio ia ia, aole ia e hoka.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.