Handelingen 20
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Testamenta Marra (Dieri New Testament)
1Toen het tumult was bedaard, riep Paulus de leerlingen bijeen; hij vermaande hen, nam afscheid en vertrok naar Macedónië.
1Naupini patijiritjini matja mudana, Paululu mili wolara karkana wonti, ja tanana ngurungutana wonti, ja dunkana wonti Macedoniaia palkala.
2Hij reisde die streken door, en vermaande de broeders door talrijke toespraken; daarna begaf hij zich naar Griekenland,
2Nau tananapini mita matja palkinganani, ja tanana jaura marapujeli matja kurukurubanani, nau Grieka mitani wokarana wonti.
3waar hij drie maanden bleef. Toen hij zich naar Syrië wilde inschepen, legden de Joden hem een hinderlaag; daarom besloot hij, om over Macedónië terug te keren.
3Nau naka pira parkulu matja ngamana, ja ngangau Juda kanali manungana wonti nunkangu, nau jertapaterinani Syriaia pararala, nau manu wokarina wonti Macedoniaia tikala.
4Als reisgezellen had hij een Bereër Sópater, den zoon van Pyrrus, Aristarchus en Secundus van Tessalonika, Cajus van Derbe, Timóteus, en de Asiaten Túchicus en Trófimus;
4Nunkangu jela palkana wonti Asianilu Sopater Pyrrhusuni ngatamura Beröandru; Aristarchus ja Sekundus Thessalonichundru; ja Gajus Derbendru, ja Timotheus; Tychikus ja Trophimus Asiandru.
5maar zij reisden vooruit, en wachtten ons te Troas op.
5Tanapini ngopera wapana wonti, ja ngalingu Troasangu kalkana wonti.
6Wijzelf scheepten ons na de dagen der ongedesemde broden te Filippi in, en kwamen in vijf dagen bij hen te Troas, waar we zeven dagen bleven.
6Ngali pulkurutjeribanibukapani ditjini ngadani Philippindru pararana wonti, ja tanangu Troasangu wokarana wonti ditji mara worani; naka ngaiani ditji mara wora ja mandru ngamana wonti.
7Toen we op de eerste dag van de week bijeen waren gekomen, om brood te breken, hield Paulus, die de volgende morgen moest vertrekken, een toespraak tot hen, en rekte zijn rede tot middernacht.
7Godaia ditjini mili wolara matja jurborina buka wokaribala, Paululu tanangu kaubaubana wonti, ngangau nulu ngundrana wonti ditji kulnuni palkala, ja nulu tinka tertielu jaura jinkina wonti.
8Er brandden veel lampen in de opperzaal, waar we vergaderd waren.
8Praitji marapu punga pirini miri nganana wonti, woderi tana jurborina wonti.
9Een jongeman, Éutuchus genaamd, was in het venster gaan zitten. Toen nu Paulus zo lang bleef spreken, kreeg hij geweldige slaap; en door slaap overmand, viel hij van de derde verdieping naar beneden, en werd dood opgenomen.
9Teri kulno, tala nunkani Eutichus, milkiwilpani ngamana wonti, ja nina muka pirnali patana wonti, ngangau Paulusulu wirdi jaura kaukaubana wonti, ja nau muka pirna jindina wonti, ja nau piri parkulu mirindru purina ngarina wonti, ja tanali nina nari patana wonti.
10Maar Paulus ging naar beneden, strekte zich over hem uit, sloeg zijn armen om hem heen, en zeide: Verontrust u niet; want zijn ziel is in hem.
10Paulus ngarina wonti, ja nunkangu woraterina wonti, ja nina munamana wonti ja jatana wonti: „Wata maritjianau, ngangau nauja mungara nunkangu nganai.“
11Hij ging weer naar boven, brak en at het brood, en sprak nog lange tijd tot aan de dageraad toe; toen vertrok hij.
11Nau tarana tikana wonti, ja buka wokaribana wonti ja tajina wonti, ja nulu tanangu marapu nguramarani kuparajelu kaukaubana wonti, ja jeruja nau palkana wonti.
12Ze brachten den jongeman levend naar huis, en waren niet weinig vertroost.
12Tanali nina teri tepi wokaralkana wonti, ja ngalkalkani pirna manina wonti.
13Wijzelf gingen per schip vooruit, en stevenden naar Assus, om Paulus daar op te nemen; want zo had hij het beschikt, omdat hij zelf over land wilde gaan.
13Ngaiani ngopera botani wirina wonti, ja Assonia pararana wonti, woderi ngaiani jertapaterina wonti Paulus patala, ngangau nulu jeruja jirijiribana wonti, ngangau nulu ngantjana wonti tidnali wapala.
14Toen hij ons te Assus getroffen had, namen we hem aan boord, en vertrokken naar Mitulene.
14Nau Assongu ngaianingu matja mandurina, ngaiani nina patana wonti ja Mitylenengu wokarana wonti.
15Vandaar zeilden we verder, en kwamen de volgende dag op de hoogte van Chios. Daags daarna bereikten we Samos, en de dag daarop kwamen we te Milete aan.
15Ngaiani nakandru matja pararana, ngaiani ditji kulnuni Chionkari wokarana wonti; ja ditji kulnuni ngaiani Samoni wokarana wonti, ja ngaiani Trogylliongu palpa matja ngamana, ngaiani ditji kulnuni Miletingu wokarana wonti.
16Want Paulus had besloten, Éfese voorbij te varen, om geen tijd’ in Azië te verliezen, daar hij zich haastte, om zo mogelijk met Pinksteren te Jerusalem te zijn.
16Paululu ngundrana wonti Ephesungu palkingana, ngangau nulu wata ditji tintananto Asiani, a‐ai, nau nururina wonti, jenia nunkangu pantjinanto, Jaolaia ditji pirnani Jerusalemingu ngamala.
17Maar van Milete uit zond hij iemand naar Éfese, om de priesters van de gemeente te ontbieden.
17Miletungundru nulu Ephesungu jinpana wonti, ja mili wolaraia kapara karkana wonti.
18En toen ze waren aangekomen, sprak hij hen toe: Gij weet, hoe ik, van de eerste dag af, dat ik in Azië kwam, mij steeds onder u heb gedragen;
18Tana nunkangu matja wokarana, nau tanangu jatana wonti: „Jura milkila, ditji ngoperandru, ngani Asiani matja wokarana, worderu ngani jurangu milingeru nganana wonti;
19hoe ik den Heer met alle ootmoedigheid heb gediend, onder tranen en onder beproevingen, die mij overkwamen door de aanslagen der Joden;
19Ja Kaparaia mili nganana wonti wakawaka ngundraterinali ja milkigildi marapujeli, jenia ngakangu pantjina wonti Juda kanandru, tana ngakangu tirikaripaterina wonti;
20hoe ik niet heb nagelaten, alles wat nuttig was, u te verkondigen, en het u te onderwijzen in het openbaar en te huis;
20Worderu ngani panila kurukurumalkana wonti nunkangundru, mina ngumu nganai, jenia jurangu wata kaukaubananto, ja jurangu ngujangujara jinkinanto tinkari ja punga pilki ja pilkini;
21hoe ik bij Joden en heidenen getuigd heb voor de bekering tot God, en voor het geloof in onzen Heer Jesus Christus.
21Ja tinkari ngankana wonti Juda kanani ja Grieka kanani madlentjandru karitjila Godani, ja morlalu ngundrala Kaparani ngaiananani Jesungu Christungu.
22Zie, nu ben ik vast besloten, naar Jerusalem te gaan. Ik weet niet, wat mij daar zal overkomen,
22Ja mai! Ngani Jaolali dupudupu Jerusalemia palkaila, mangapunkujeli mina ngakangu naka mandurila nganai;
23maar wel, dat de Heilige Geest van stad tot stad mij betuigt, dat mij boeien en verdrukkingen wachten.
23Windri Jaola kulikirieli ngura pratjanani ngakangu morlalu tinkari ngankai ja jatai: Dupudupu ja ketjaketjana ngakangu naka kalkateriai.
24Maar zelf hecht ik aan mijn leven geen waarde, zo ik maar mijn taak mag volbrengen, en de bediening, die ik van den Heer Jesus ontving, om voor het evangelie van Gods genade te getuigen.
24Jenia pratjana ngato panila ngundrai, ja bakana ngani mungara ngani wata pirna ngundrateriai; ngangau ngato mindrini ngakani mankinali mudananto, ja ngamalkijiribani, ninaia ngato Kapara Jesundru maninala, ngantjani jaura Godaia manjulandru morlalu tinkari ngankala.
25Zie, thans weet ik, dat gij mij niet weerziet gij allen, onder wie ik rondging, om het koninkrijk Gods te verkondigen.
25Ja mai, karari ngani milkila, ngana mudla jura wata morla najila nganai, jura pratjanali tanangu ngani wirarinani Godaia mililandru kaukaubana.
26Daarom betuig ik u heden, dat ik rein ben van uw aller bloed
26Jendrangundruja ngato jurangu karari ditjini tinkari ngankai, ngani kulikiri nganai pratjanaia kumarandru.
27want ik heb niet nagelaten, u in zijn volle omvang Gods wil te doen kennen.
27Ngangau ngato jurangu panila kurukurumalkana warai, ngato jurangu Godaia jertapaterina pratjana wata kaukaubananto.
28Geeft acht op uzelf, en op heel de kudde, waarover de Heilige Geest u als bewakers gesteld heeft, om Gods Kerk te besturen, die Hij zich door zijn eigen bloed heeft verworven.
28Munta ngamalkaterianau, ja ngami pratjana ngamalkanau, tanangupini Jaola kulikirieli jurana kurana warai najinajibanietja kapara nganala Godaia mili wolara ngamalkala, tanana Nulia mamana wonti kumarali nunkanali.
29Ik weet, dat na mijn heengaan wrede wolven onder u zullen komen, die de kudde niet sparen
29Ngangau ngani milkila, ngakani wapanani ngadani pandipandi tiri jurangu wirila nganai, tanali ngamini wata manju nganala nganai.
30en dat uit uw eigen midden mannen zullen opstaan, die verkeerde dingen leren, om de leerlingen met zich mee te slepen.
30Bakana jurangundru terti materi terkakala nganai, tanali tjautjau jatala nganai, ja mili tanangu ngadani karkarkala nganai.
31Weest daarom waakzaam, en blijft er aan denken, hoe ik drie jaren lang niet gerust heb, nacht en dag onder tranen ieder van u te vermanen.
31Jendrangundruja tepi ngamanau, ja ngundranau ngato kilpawoldra parkuluwirdi tinkani ja ditjini wata mudana warai, jurana pratjana milkigildieli kurukurubala.
32En thans beveel ik u aan den Heer, en aan het woord zijner genade; aan Hem, die machtig is, om de bouw te voltooien, en u te midden van alle heiligen het erfdeel te schenken.
32Ja karari, ngatata ngantjalu, ngato jurana Godangu ja nunkanaia murlaia jaurani kurala wapaia, Nauja ngurunguru nganai jurana wotila, ja jurangu maratunka jinkila nganai kulikirini pratjanani jela.
33Ik heb niemands zilver, goud of kleding begeerd.
33Marda bulu, marda maralje, kati kara, ngato wata kulnundru ngatjina warai.
34Gij weet het zelf, dat deze handen hebben gearbeid voor mijn eigen behoeften en voor mijn gezellen.
34Jura muntali ngujamai, ngakanaia ja ngakanaia wonta ngamalkijiribanandru pudlali marali mili nganana warai.
35In ieder opzicht heb ik u getoond, dat men zó arbeiden moet, om de zwakken te steunen, en de woorden van den Heer Jesus indachtig te zijn, die zelf heeft gezegd “Het is zaliger te geven dan te ontvangen”.
35Pratjanani ngato jurangu wondrana warai, kanali jeruka ngankananto, ja wangiwangini marangokananto, ja Kaparaia Jesuni jaura ngundrananto, ngangau Nauja munta jatana wonti: Jinkina morla murlali pirna nganai maninani.“
36Toen hij dit had gezegd, boog hij zijn knieën, en bad met hen allen.
36Ja nau jenia matja jatana, nau pantjaterkana ngarina wonti, ja tanangu pratjanani jela ngatjina wonti.
37En allen begonnen luide te wenen, vielen Paulus om de hals, en omhelsden hem teder;
37Jindrini marapu tanangunto pratjanani nganana wonti; ja tana Paulungu munkamalina wonti, ja nina manatapana wonti.
38ze waren vooral bedroefd, omdat hij gezegd had, dat ze hem niet zouden weerzien. Daarna deden ze hem uitgeleide naar het schip.
38Morla ngaurongauro tana pantjina wonti nunkangupini jaurandru, nina nau jatana wonti, tanali nina mudla wata morla najinanto. Ja tana nunkangu jela botaia wapana wonti.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.