1 Korintiers 4
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Tongan Bible, Revised West Version
1Men moet ons zonder meer als dienaars van Christus beschouwen, en beheerders van Gods geheimenissen.
1Ko ia ke pehē ʻae lau ʻe he tangata kiate kimautolu, ʻo taau mo e kau tamaioʻeiki ʻa Kalaisi, mo e kau tauhi ʻoe ngaahi meʻa fakalilolilo ʻae ʻOtua.
2Welnu, van de beheerders wordt slechts gevorderd, dat ze trouw worden bevonden.
2Ko eni foki, ʻoku ʻamanaki ki he kau tauhi, ke nau fai totonu.
3En dàn is er mij weinig aan gelegen, of ik door u of een menselijk gericht word geoordeeld. Ja, ik oordeel mezelf niet eens;
3Ka ko e meʻa siʻi ʻaupito kiate au ke fakamaau au ʻekimoutolu, pe ko e fakamaau ʻae tangata: ʻio, ʻoku ʻikai te u fakamaau au ʻeau.
4want wel ben ik mezelf niets bewust, maar daardoor ben ik niet gerechtvaardigd. De Heer is het, die mij oordeelt.
4He ʻoku ʻikai te u ʻilo ha meʻa ʻiate au pe; ka ʻoku ʻikai te u tonuhia ai: ka ko ia ʻoku ne fakamaau au, ko e ʻEiki ia.
5Daarom, oordeelt niet vóór de tijd, niet voordat de Heer komt, die zowel de verborgenheden der duisternis aan het licht zal brengen, als de bedoelingen der harten openbaren. En dan zal een ieder lof ontvangen van God.
5Ko ia ʻoua naʻa fakamaau ha meʻa ʻi he teʻeki hoko hono kuonga, pea ʻoua ke hoko mai ʻae ʻEiki, ʻaia te ne ʻomi ki he maama ʻae ngaahi meʻa fufū ʻoe poʻuli, pea te ne fakahā ʻae ngaahi filioʻi ʻoe loto: pea ʻe toki maʻu ai ʻo taki taha kotoa pē ʻae fakamālō mei he ʻOtua.
6Broeders, ik heb deze dingen toegepast op mijzelf en Apollo terwille van u, opdat gij in ons voorbeeld zoudt leren: “Niet boven hetgeen geschreven staat;” opdat de een zich niet opblaast ten voordele van een ander en ten nadele van een derde.
6Pea ko e meʻa ni, ʻe kāinga, kuo u fakahoko fakatātā kiate au mo ʻApolosi koeʻuhi ko kimoutolu; koeʻuhi ke mou ʻilo ʻiate kimaua ke ʻoua naʻa lahi hoʻomou lau ʻi he meʻa kuo tohi, “Ke ʻoua naʻa ai hamou tokotaha ʻe fielahi ʻi he filifilimānako ki ha taha kae kovi ki ha taha.”
7Wie eigenlijk houdt u voor zo iets bijzonders? Of wat hebt ge, dat ge niet verkregen hebt? En zo ge het verkregen hebt, wat pocht ge dan, als hadt ge het niet verkregen?
7He ko hai ʻoku ne fakakeheʻi koe? Pea ko e hā ʻoku ʻaʻau, naʻe ʻikai te ke maʻu? Pea kapau naʻa ke maʻu ia, ko e hā ʻoku ke vikiviki ai ʻo hangē naʻe ʻikai te ke maʻu ia?
8Zeker wel, gij zijt reeds verzadigd! Nu reeds zijt gij rijk! Buiten ons om bezit gij het koningschap! Och, was het toch werkelijk waar, dat gij het koningschap bezat, dan mochten wij er misschien wel in delen!
8Pea ko eni, ʻoku mou mākona, kuo mou mohu meʻa, kuo mou pule, ʻo hangē ko e ngaahi tuʻi, pea taʻekau ʻakimautolu: pea ʻoku ʻamusiaange ʻeau ʻoku mou pule, koeʻuhi ke tau pule mo kimoutolu foki.
9Want waarlijk, ik geloof, dat God ons, Apostelen, de laatste plaats heeft toegewezen, als ter dood veroordeelden; want wij zijn een schouwspel geworden voor de wereld, voor engelen en mensen!
9He ʻoku ou ʻilo ʻeau kuo tuku ʻe he ʻOtua ʻakimautolu ʻae kau ʻaposetolo ki mui, ʻo hangē ko e tukupau ki he mate, he kuo ngaohi ʻakimautolu ko e siofiaʻanga ʻo māmani, mo e kau ʻāngelo, mo e kakai.
10Wij, wij zijn dwazen terwille van Christus; gij echter wijzen in Christus. Wij zijn zwak, gij zijt sterk. Gij zijt geëerd, wij veracht.
10Ko e kau vale ʻakimautolu koeʻuhi ko Kalaisi, ka ʻoku poto ʻakimoutolu ʻia Kalaisi; ʻoku mau vaivai, ka ʻoku mālohi ʻakimoutolu; ʻoku ʻapasia ʻakimoutolu, ka ʻoku manukia ʻakimautolu.
11Tot op dit uur lijden we honger, dorst en naaktheid; we worden mishandeld, we zwerven rond;
11ʻIo , ʻo aʻu ki he feituʻulaʻā ni ʻoku mau fiekaia, mo fieinu, ʻoku mau telefua, pea sipiʻi, pea ʻoku ʻikai hamau nofoʻanga maʻu:
12in handenarbeid putten we ons uit. Worden we gescholden, we zegenen; worden we vervolgd, we verdragen het;
12ʻO ngāue, pea fai ʻaki homau nima ʻomautolu: kuo manukia, ka mau tāpuaki; kuo fakatangaʻi, ka mau kātaki ia:
13worden we gelasterd, we spreken ten goede. Als uitvaagsel der wereld zijn we geworden, het grootste uitschot tot op de huidige dag.
13Kuo lauʻikovi, ka ʻoku mau kole; kuo hoko ʻakimautolu ʻo hangē ko e ʻuli ʻoe fonua, pea mo e efe ʻoe meʻa kotoa pē ʻo aʻu ki he ʻaho ni.
14Ik schrijf u deze dingen, niet om u te beschamen, maar om u terecht te wijzen, als mijn geliefde kinderen.
14ʻOku ʻikai te u tohi ʻae ngaahi meʻa ni ke fakamā ʻakimoutolu, ka ko ʻeku valoki ki heʻeku fānau ʻoku ou ʻofa ai.
15Want al hadt gij ook tienduizend leermeesters in Christus, vele vaders hebt gij niet; ik heb u door het Evangelie in Jesus Christus verwekt.
15He neongo ʻoku toko mano hoʻomou akonaki ʻia Kalaisi, ʻoku ʻikai tokolahi ʻae tamai: he ko au ne u fakatupu ʻakimoutolu ia.
16En daarom smeek ik u: weest mijn navolgers.
16Ko ia ʻoku ou kole ai kiate kimoutolu, ke mou faʻifaʻitaki kiate au.
17Om dezelfde reden heb ik Timóteus naar u toe gezonden, die mijn geliefde en getrouwe zoon is in den Heer; hij zal u mijn wegen in Christus in herinnering brengen, zoals ik ze overal in alle kerken leer.
17Ko e meʻa ko ia kuo u fekau atu ai kiate kimoutolu ʻa Timote, ʻaia ko hoku foha ʻofa, mo e angatonu ʻi he ʻEiki, pea te ne fakamanatu kiate kimoutolu hoku ngaahi ʻaluʻanga ʻaia ʻoku ʻia Kalaisi, ʻo hangē ko ia ʻoku ou ako ʻaki ʻi he potu kotoa pē mo e siasi kotoa pē.
18Sommigen zijn verwaand in de overtuiging, dat ik toch niet bij u kom.
18Ka kuo fielahi ʻae niʻihi, ʻo hangē ʻe ʻikai te u ʻalu atu kiate kimoutolu.
19Toch zal ik spoedig bij u komen, zo de Heer het wil; dan zal ik me eens op de hoogte stellen, niet van het woord van die verwaanden, maar van hun kracht.
19Ka te u ʻalu vave atu kiate kimoutolu, ʻo kapau ko e finangalo ia ʻoe ʻEiki, pea te u ʻeke, kae ʻikai ki he lea pē ʻanautolu ʻoku fakafuofua lahi, ka ko ʻenau mālohi.
20Want het koninkrijk Gods bestaat niet in woorden, maar in kracht.
20He ko e puleʻanga ʻoe ʻOtua ʻoku ʻikai ʻi he lea pe, ka ʻoku ʻi he mālohi.
21Wat verkiest gij? Zal ik met de roede tot u komen, of met liefde en zachtmoedigheid?
21Ko e hā homou loto? Te u ʻalu atu kiate kimoutolu mo e meʻa tā, pe ʻi he ʻofa, pe ʻi he loto angavaivai?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.