ယောဘဝတ္တု။

Old Testament

Chapter 7
Judson Burmese Bible (18…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

ယောဘဝတ္တု။ 7

Judson Burmese Bible (1840)
Freedom Bible (Thai)
1လူ တို့သည် မြေကြီး ပေါ် မှာ ပင်ပန်းစွာအမှု ထမ်း ရသည် မ ဟုတ်လော။ သူ နေရသော နေ့ ရက်တို့သည် အငှါး ခံသောသူ၏ နေ့ ရက်ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်မဟုတ်လော။
1“มนุษย์​ไม่​ได้​ถูก​บังคับ​ให้​ตรากตรำ​บน​แผ่นดิน​หรือ? วัน​เวลา​ของ​เขา​ไม่​เหมือน​ของ​ลูกจ้าง​หรือ?
2ကျွန် ခံရသောသူသည် မိုဃ်းချုပ် သောအချိန်ကို တောင့်တ ၍၊ အငှါး ခံသောသူသည် အခ ရမည့်အချိန်ကို မြော်လင့် သကဲ့သို့၊
2เหมือน​คนรับใช้​ที่​เฝ้า​รอ​ร่มเงา เหมือน​ลูกจ้าง​ที่​คอย​ค่าจ้าง
3ထိုနည်းတူငါသည် ဒုက္ခနေ့လ တို့နှင့်ဆိုင် ရ၏။ ပင်ပန်း စွာခံရသောညဉ့် တို့သည်လည်း ငါ ၏အငန်း အတာ ဖြစ်၏။
3ผม​ต้อง​อยู่​กับ​ความทุกข์​เดือน​แล้ว​เดือน​เล่า คืน​อัน​เหนื่อย​ล้า​ถูก​กำหนด​ไว้​ให้​ผม
4အဘယ် အခါမှ ညဉ့် ကုန်၍ ငါထ ရပါမည်နည်းဟုငါသည် ညည်းတွားလျက် အိပ် ရ၏။ မိုဃ်းလင်း သည် တိုင်အောင် လှိမ့် လျက် လူးလျက်နေရ၏။
4เมื่อ​นอน​ลง ผม​ถาม​ว่า ‘เมื่อไร​จะ​ได้​ลุก​ขึ้น เมื่อไร​กลางคืน​จะ​ผ่าน​ไป?’ ผม​พลิก​ตัว​ไป​มา​จน​ฟ้า​สาง
5လောက် နှင့် ရွှံ့ တို့သည် အဝတ်ကဲ့သို့ငါ့ ကိုယ် ကို ဖုံးလွှမ်း ကြ၏။ ငါ့ အရေ သည်ကွဲ ၍ ယိ လျက်ရှိ၏။
5เนื้อตัว​ผม​มี​หนอน​และ​ฝุ่น​ดิน​จับ​เป็น​ก้อน​ปกคลุม ผิวหนัง​สมาน​แล้ว​ก็​แตก​เป็น​แผล​อีก
6ငါ့ နေ့ ရက်တို့သည် ရက်ကန်းလွန်း ထက် မြန် ၍ မြော်လင့် ခြင်းမ ရှိဘဲ လွန် သွားတတ်ကြ၏။
6วัน​ของ​ผม​เร็ว​กว่า​กระสวยทอผ้า หมด​ไป​โดย​ไม่​มี​ความหวัง
7ငါ့ အသက် သည် လေ သက်သက်ဖြစ်ကြောင်း ကို အောက်မေ့ တော်မူပါ။ နောက်တဖန် ကောင်း သော အကျိုးကို ငါ မ မြင် ရ။
7ขอ​พระองค์​ระลึก​ว่า ชีวิต​ข้าพเจ้า​เป็น​เพียง​ลมหายใจ ตา​ข้าพเจ้า​จะ​ไม่​เห็น​สิ่งดี​อีก
8ငါ့ ကို မြင် သောသူသည် နောက်တဖန်မ မြင် ရ။ ကိုယ်တော် သည် ကြည့်ရှု တော်မူသောအခါ ငါ ပျောက် ပါပြီ။
8ตา​ของ​คน​ที่​เห็น​ข้าพเจ้า​จะ​ไม่​เห็น​อีก​ต่อ​ไป ตา​ของ​พระองค์​จะ​มอง​ข้าพเจ้า แต่​ข้าพเจ้า​จะ​ไม่​อยู่​แล้ว
9မိုဃ်းတိမ် သည် ပြယ်ပျောက် ကွယ်လွင့် သကဲ့သို့၊ သင်္ချိုင်း တွင်းထဲသို့ ဆင်း သောသူသည် နောက်တဖန် မ တက် ရ။
9เมฆ​สลาย​และ​หาย​ไป​ฉันใด คน​ที่​ลง​สู่​เชโอล​ก็​จะ​ไม่​ขึ้น​มา​อีก​ฉัน​นั้น
10မိမိ အိမ် သို့ မ ပြန် ရ။ သူ ၏နေရင်းအရပ် သည် နောက် တဖန် သူ့ ကိုမ သိ ရ။
10เขา​จะ​ไม่​กลับ​บ้าน​อีก ที่​ที่​เคย​อยู่​จะ​ไม่​รู้จัก​เขา​อีก​ต่อ​ไป
11ထို့ကြောင့် ငါ သည်ကိုယ် နှုတ် ကို မ ချုပ်တည်း။ စိတ် ပင်ပန်း လျက်နှင့်စကားပြော ရ၏။ အလွန်ညှိုးငယ် သောစိတ် နှင့် မြည်တမ်း ရ၏။
11“ข้าพเจ้า​จึง​จะ​ไม่​เงียบ จะ​พูด​ด้วย​ความปวดร้าว​ใน​วิญญาณ จะ​ร้อง​ทุกข์​ด้วย​ความขมขื่น​ในใจ
12ငါ သည် ပင်လယ် ဖြစ်သလော။ နဂါး ဖြစ်သလော။ ထိုသို့ ဖြစ်သောကြောင့်ငါ့ ကို အစောင့် ထား တော်မူရသလော။
12ข้าพเจ้า​เป็น​ทะเล​หรือ​สัตว์ประหลาด​ใน​ทะเล​หรือ พระองค์​จึง​ตั้ง​ยาม​เฝ้า​ข้าพเจ้า?
13ငါ သည်အိပ် ၍ သက်သာ မည်။ ငါ့ ခုတင် သည် ချမ်းသာ ပေးမည်ဟု ငါဆို လျှင်၊
13เมื่อ​ข้าพเจ้า​คิด​ว่า ‘เตียง​จะ​ปลอบใจ​ข้าพเจ้า ที่นอน​จะ​บรรเทา​ความทุกข์’
14ကိုယ်တော်သည် ကြောက်မက် ဘွယ်သော အိပ်မက် ကို ပေးတော်မူ၏။ ညဉ့်ရူပါရုံ အားဖြင့် ငါ့ ကို ထိတ်လန့် စေတော်မူ၏။
14พระองค์​กลับ​ทำให้​ข้าพเจ้า​ผวา​ด้วย​ความฝัน ทำให้​หวาดกลัว​ด้วย​นิมิต
15ငါ သည်ကိုယ်အရိုး ကို နှမြောသည်ထက် အသက် ချုပ် ၍သေ ရသောအခွင့်ကို သာ၍ တောင့်တပါ၏။
15จน​ข้าพเจ้า​อยาก​ถูก​บีบ​คอ​ตาย เลือก​ตาย​มากกว่า​จะ​อยู่​กับ​กระดูก​ของ​ตน
16ငါသည်အားလျော့ လျက်ရှိ၏။ အစဉ် မပြတ်အသက် မ ရှင်ရာ။ ငါ့ ကိုတတ် တိုင်း ရှိစေတော်မူပါ။ ငါ့ အသက် သည် အခိုး အငွေ့ဖြစ်၏။
16ข้าพเจ้า​รังเกียจ​ชีวิต​นี้ ไม่​อยาก​อยู่​ตลอด​ไป ปล่อย​ข้าพเจ้า​ไว้​เถิด เพราะ​วัน​เวลา​ของ​ข้าพเจ้า​เป็น​เพียง​ลมหายใจ
17ကိုယ်တော်သည် လူ ကိုပမာဏ ပြု၍ စိတ် စွဲလမ်း တော်မူမည်အကြောင်း၊
17มนุษย์​เป็น​อะไร พระองค์​จึง​ให้​ความสำคัญ​นัก จึง​เอาใจ​ใส่​เขา
18သူ့ ကိုနံနက် တိုင်း အကြည့် အရှုကြွလာ၍ ၊ ခဏ ခဏစုံစမ်း တော်မူမည်အကြောင်း၊ လူသည် အဘယ် သို့သောသူဖြစ်ပါသနည်း။
18จึง​มา​เยี่ยม​ทุก​เช้า และ​ทดสอบ​ทุก​ขณะ?
19အဘယ် ကာလမှငါ့ ကိုမ ကြည့်မရှု မျက်နှာ လွှဲတော်မူမည်နည်း။ ငါသည်ကိုယ် တံထွေး ကို မျို ရသည် တိုင်အောင် ၊ အဘယ်ကာလမှတတ်တိုင်းရှိစေတော်မူမည်နည်း။
19เมื่อไร​พระองค์​จะ​เลิก​จ้อง​ข้าพเจ้า และ​ปล่อย​ข้าพเจ้า​ไว้​ตามลำพัง แม้​เพียง​ชั่ว​กลืน​น้ำลาย?
20လူ ကိုစောင့် တော်မူသောအရှင်၊ အကျွန်ုပ်အပြစ် ရှိသည်မှန်ပါစေတော့။ ကိုယ်တော် ရှေ့ မှာ အဘယ် သို့ပြု ရပါမည်နည်း။ အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ် ကိုကိုယ်ရွံ့ရှာရ သည်တိုင်အောင်အကျွန်ုပ် ကို အဘယ်ကြောင့် ပစ် စရာ စက်သွင်းတော်မူသနည်း။
20ถ้า​ข้าพเจ้า​ทำบาป ข้าพเจ้า​ทำ​อะไร​แก่​พระองค์ ผู้​เฝ้า​มอง​มนุษย์? ทำไม​จึง​ตั้ง​ข้าพเจ้า​เป็น​เป้า​ของ​พระองค์ จน​ข้าพเจ้า​เป็น​ภาระ​แก่​ตัวเอง?
21အကျွန်ုပ် ပြစ်မှား ခြင်းကို အဘယ်ကြောင့် သည်းခံ တော်မ မူသနည်း။ အကျွန်ုပ် အပြစ် ကို အဘယ်ကြောင့် ဖြေရှင်း တော်မမူသနည်း။ ယခု မှာအကျွန်ုပ်သည် မြေမှုန့် ၌ အိပ် ရပါမည်။ ကိုယ်တော်သည် နံနက်အချိန်၌ ရှာ တော်မူသောအခါ၊ အကျွန်ုပ် မ ရှိပါဟု မြွက်ဆို၏။
21ทำไม​พระองค์​ไม่​อภัย​การฝ่าฝืน​ของ​ข้าพเจ้า และ​เอา​ความผิด​ไป​เสีย? อีก​ไม่​นาน​ข้าพเจ้า​จะ​นอน​อยู่​ใน​ฝุ่น พระองค์​จะ​เพียร​ค้นหา​ข้าพเจ้า แต่​ข้าพเจ้า​จะ​ไม่​อยู่​แล้ว”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.