Orekma 25
Bible Mutal (Kosraean)Translation
Bible Mutal (Kosraean)
Clementine Vulgate, 1598
1Len tolu tukun Festus el tuku nu in facl sac, el som Caesarea lac nu Jerusalem,
1Festus ergo cum venisset in provinciam, post triduum ascendit Jerosolymam a Cæsarea.
2yen ma mwet tol fulat ac mwet kol lun mwet Jew elos tukakunul Paul nu sel. Elos kwafe sel Festus
2Adieruntque eum principes sacerdotum et primi Judæorum adversus Paulum: et rogabant eum,
3elan welulos ke nunak lalos in usalu Paul nu Jerusalem, mweyen elos akoo in unilya inkanek uh ke el tuku uh.
3postulantes gratiam adversus eum, ut juberet perduci eum in Jerusalem, insidias tendentes ut interficerent eum in via.
4A Festus el fahk, “Paul el kapir oasr Caesarea, ac nga ac folokla nu we ke pacl na sa.
4Festus autem respondit servari Paulum in Cæsarea: se autem maturius profecturum.
5Lela mwet kol lowos an in wiyu som nu Caesarea, ac srukak mwe alein lowos an we, fin oasr ma koluk el orala.”
5Qui ergo in vobis, ait, potentes sunt, descendentes simul, si quod est in viro crimen, accusent eum.
6Festus el muta yorolos ke len oalkosr ku singoul, na el fah som nu Caesarea. Ke len se tok ah, el muta ke acn in nununku ac sap in utuku Paul.
6Demoratus autem inter eos dies non amplius quam octo aut decem, descendit Cæsaream, et altera die sedit pro tribunali, et jussit Paulum adduci.
7Ke Paul el utyak, mwet Jew ma tuku Jerusalem me elos tu raunella, ac tukakunul ke ma koluk na yohk puspis, a elos tia ku in akpwayei.
7Qui cum perductus esset, circumsteterunt eum, qui ab Jerosolyma descenderant Judæi, multas et graves causas objicientes, quas non poterant probare:
8Tusruktu Paul el sifacna loangel ac fahk, “Wangin ma koluk nga orala lain Ma Sap lun mwet Jew, ku lain Tempul, ku lain Tokosra Fulat lun mwet Rome.”
8Paulo rationem reddente: Quoniam neque in legem Judæorum, neque in templum, neque in Cæsarem quidquam peccavi.
9Tusruktu Festus el lungse akinsewowoye mwet Jew uh, oru el siyuk sel Paul, “Ya kom lungse som nu Jerusalem in tuh nununkeyuk kom we ye mutuk, ke ma tukakinyuk kom kac inge?”
9Festus autem volens gratiam præstare Judæis, respondens Paulo, dixit: Vis Jerosolymam ascendere, et ibi de his judicari apud me?
10Paul el fahk, “Inge nga tu ke acn in nununku lun Tokosra Fulat, yen se ma fal in nununkeyuk nga we. Wangin ma sufal nga orala nu sin mwet Jew uh, oana ke kom sifacna etu uh.
10Dixit autem Paulus: Ad tribunal Cæsaris sto: ibi me oportet judicari: Judæis non nocui, sicut tu melius nosti.
11Nga fin kunausla ma sap, ku orala kutena ma koluk su fal in anwuki nga kac, nga tia suk in kaingkunla ma inge. Tusruk, fin tia pwaye ma elos tukakinyu kac uh, wangin mwet ku in eisyuyang nu selos. Nga lungse sruhk ma inge nu ke nununku lun Tokosra Fulat.”
11Si enim nocui, aut dignum morte aliquid feci, non recuso mori: si vero nihil est eorum quæ hi accusant me, nemo potest me illis donare. Cæsarem appello.
12Na tukun Festus el lolngok yurin mwet kasru lal, el fahk, “Kom siyuk tari tuh kom in nununkeyuk sel Tokosra Fulat, ouinge ac fah supweyukla kom nwe yorol Tokosra Fulat.”
12Tunc Festus cum concilio locutus, respondit: Cæsarem appellasti? ad Cæsarem ibis.
13In kutu pacl tok, Tokosra Agrippa ac Bernice tuku nu Caesarea in tuh paingul Festus nu we.
13Et cum dies aliquot transacti essent, Agrippa rex et Bernice descenderunt Cæsaream ad salutandum Festum.
14Tukun eltal muta we ke kutu len, Festus el aketeya nu sin tokosra sac tukak ma orek lainul Paul. El fahk, “Mwet se oasr inge su Felix el tuh filiyana in presin ke el som.
14Et cum dies plures ibi demorarentur, Festus regi indicavit de Paulo, dicens: Vir quidam est derelictus a Felice vinctus,
15Ac ke nga tuh som nu Jerusalem, mwet tol fulat ac un mwet matu lun mwet Jew elos tukakunul nu sik ac siyuk ngan fahk mu oasr mwatal.
15de quo cum essem Jerosolymis, adierunt me principes sacerdotum et seniores Judæorum, postulantes adversus illum damnationem.
16Tuh nga fahkang nu selos mu kut mwet Rome uh tia wi sang mwatan mwet tukakyak ke ma koluk nwe ke na el, ac mwet ma tukakunul uh, ngetani in nununku, elan ku in loangel sifacna ye mutun mwet lainul uh.
16Ad quos respondi: Quia non est Romanis consuetudo damnare aliquem hominem priusquam is qui accusatur præsentes habeat accusatores, locumque defendendi accipiat ad abluenda crimina.
17Ke elos tuku nu yenu, nga tia sisla pacl, a ke len se na tok ah nga som nu ke nien nununku, ac sap in utuku mwet sac.
17Cum ergo huc convenissent sine ulla dilatione, sequenti die sedens pro tribunali, jussi adduci virum.
18Mwet ma lainul uh elos tuyak, tusruktu elos tiana lainul ke kutena ma koluk ma nga nunku mu elos ac tukakunul kac uh.
18De quo, cum stetissent accusatores, nullam causam deferebant, de quibus ego suspicabar malum.
19Pwayena ma elos lainul kac uh pa akukuin na ke alu lalos uh, ac ke mwet se pangpang Jesus su misa tari, tuh Paul el fahk mu el moul.
19Quæstiones vero quasdam de sua superstitione habebant adversus eum, et de quodam Jesu defuncto, quem affirmabat Paulus vivere.
20Nga tuh tia ku in etu lah nga ac eis fuka mwe akpwayeye ma inge, pwanang nga tuh siyuk sel Paul lah el ac tia lungse som nu Jerusalem in orek lohngyuk se inge we ke ma tukakinyuk el kac uh.
20Hæsitans autem ego de hujusmodi quæstione, dicebam si vellet ire Jerosolymam, et ibi judicari de istis.
21Tusruktu Paul el tuh sruhk lohngyuk kacl uh in nununkeyuk sel Tokosra Fulat, ac elan mutana ke acn se ac taranyuk el sin mwet liyaung presin. Na pa nga sap elan mutana in presin nwe ke na nga ku in supwalla nu yorol Tokosra Fulat.”
21Paulo autem appellante ut servaretur ad Augusti cognitionem, jussi servari eum, donec mittam eum ad Cæsarem.
22Agrippa el fahk nu sel Festus, “Nga ke sifacna lohng sramsram lun mwet se inge.” Na Festus el fahk, “Kom ac fah lohngol lutu.”
22Agrippa autem dixit ad Festum: Volebam et ipse hominem audire. Cras, inquit, audies eum.
23Ke len tok ah Agrippa ac Bernice eltal tuku nu ke lohm in tukeni lulap, ac ke eltal utyak mwet uh akfulatyaltal ke kain in akfulat puspis. Mwet kol fulat lun un mwet mweun, oayapa leum lun siti uh wi pac tukeni sac. Na Festus el sap in utuku Paul.
23Altera autem die cum venisset Agrippa et Bernice cum multa ambitione, et introissent in auditorium cum tribunis et viris principalibus civitatis, jubente Festo, adductus est Paulus.
24Festus el fahk, “Tokosra Agrippa, ac kowos nukewa su wi tukeni se inge! Kowos liye mwet se inge, su mwet Jew nukewa in acn Jerusalem, ac elos su muta yenu, elos use kas in lain puspis kacl nu yuruk. Elos wowoyak mu in tia lela elan moul.
24Et dicit Festus: Agrippa rex, et omnes qui simul adestis nobiscum viri, videtis hunc de quo omnis multitudo Judæorum interpellavit me Jerosolymis, petentes et acclamantes non oportere eum vivere amplius.
25Tuh nga tiana ku in konauk lah oasr ma koluk el orala ma fal in anwuki el kac. Ac ke el sifacna siyuk lohngyuk kacl uh in orek sel Tokosra Fulat, nga wotela tari nga in supwalla nu yorol.
25Ego vere comperi nihil dignum morte eum admisisse. Ipso autem hoc appellante ad Augustum, judicavi mittere.
26Tuh wanginna kas kalem kacl yuruk ma fal nga in sim fahk nu sin Tokosra Fulat. Pa inge sripa se oru nga usalu nu ye motowos — yokna nu sum, Tokosra Agrippa! — tuh ke tari lohngyuk kacl uh, na ac fah oasr ma nga ku in simis fahk kacl.
26De quo quid certum scribam domino, non habeo. Propter quod produxi eum ad vos, et maxime ad te, rex Agrippa, ut interrogatione facta habeam quid scribam.
27Mweyen wangin sripa nga in supwala sie mwet kapir, nga fin tia akkalemye ma lainyuk el kac uh.”
27Sine ratione enim mihi videtur mittere vinctum, et causas ejus non significare.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.