Evangelo Di S. Matteo 18
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1IN quell'ora i discepoli vennero a Gesù dicendo: Deh! chi è il maggiore nel regno de' cieli?
1Ын клипа ачея, ученичий с-ау апропият де Исус ши Л-ау ынтребат: „Чине есте май маре ын Ымпэрэция черурилор?”
2E Gesù, chiamato a sè un piccol fanciullo, lo pose nel mezzo di loro, e disse:
2Исус а кемат ла Ел ун копилаш, л-а пус ын мижлокул лор
3Io vi dico in verità, che se non siete mutati, e non divenite come i piccoli fanciulli, voi non entrerete punto nel regno de' cieli.
3ши ле-а зис: „Адевэрат вэ спун кэ, дакэну вэ вець ынтоарче ла Думнезеу ши ну вэ вець фаче ка ниште копилашь, ку ничун кип ну вець интра ын Ымпэрэция черурилор.
4Ogni uomo adunque, che si sarà abbassato, come questo piccol fanciullo, è il maggiore nel regno de' cieli.
4Де ачея, орьчинесе ва смери ка ачест копилаш ва фи чел май маре ын Ымпэрэция черурилор.
5E chiunque riceve un tal piccol fanciullo, nel nome mio, riceve me.
5Ши орьчинева прими ун копилаш ка ачеста ын Нумеле Меу Мэ примеште пе Мине.
6Ma chi avrà scandalezzato uno di questi piccoli che credono in me, meglio per lui sarebbe che gli fosse appiccata una macina da asino al collo, e che fosse sommerso nel fondo del mare.
6Дарпентру орьчине ва фаче сэ пэкэтуяскэ пе унул дин ачешть микуць каре кред ын Мине, ар фи май де фолос сэ и се атырне де гыт о пятрэ маре де моарэ ши сэ фие ынекат ын адынкул мэрий.
7Guai al mondo per gli scandali! perciocchè, bene è necessario che scandali avvengano; ma nondimeno, guai a quell'uomo per cui lo scandalo avviene!
7Вай де луме, дин причина прилежурилорде пэкэтуире, фииндкэ ну се поате сэ ну винэ прилежурь де пэкэтуире! Дар вайде омул ачела прин каре вине прилежул де пэкэтуире!
8Ora, se la tua mano, o il tuo piè, ti fa intoppare, mozzali, e getta li via da te; meglio è per te d'entrar nella vita zoppo, o monco, che, avendo due mani, e due piedi, esser gettato nel fuoco eterno.
8Акум, дакэмына та сау пичорул тэу те фаче сэ казь ын пэкат, тае-л ши ляпэдэ-л де ла тине. Есте май бине пентру тине сэ интри ын вяцэ шкьоп сау чунг, декыт сэ ай доуэ мынь сау доуэ пичоаре ши сэ фий арункат ын фокул вешник.
9Parimente, se l'occhio tuo ti fa intoppare, cavalo, e gettalo via da te; meglio è per te d'entrar nella vita, avendo un occhio solo, che, avendone due, esser gettato nella geenna del fuoco.
9Ши, дакэ окюл тэу те фаче сэ казь ын пэкат, скоате-л ши ляпэдэ-л де ла тине. Есте май бине пентру тине сэ интри ын вяцэ нумай ку ун окь, декыт сэ ай амындой окий ши сэ фий арункат ын фокул гееней.
10Guardate che non isprezziate alcuno di questi piccoli; perciocchè io vi dico che gli angeli loro vedono del continuo ne' cieli la faccia del Padre mio, che è ne' cieli.
10Ферици-вэ сэ ну дефэймаць нич мэкар пе унул дин ачешть микуць; кэч вэ спун кэ ынӂерий лор ын черурь вэдпурурь фаца Татэлуй Меу, каре есте ын черурь.
11Poichè il Figliuol dell'uomo è venuto per salvar ciò che era perito.
11ФииндкэФиул омулуй а венит сэ мынтуяскэ че ера пердут.
12Che vi par egli? Se un uomo ha cento pecore, ed una di esse si smarrisce, non lascerà egli le novantanove, e non andrà egli su per i monti cercando la smarrita?
12Чекредець? Дакэ ун ом аре о сутэ де ой ши се рэтэчеште уна дин еле, ну ласэ ел пе челе ноуэзечь ши ноуэ пе мунць ши се дуче сэ кауте пе чя рэтэчитэ?
13E se pure avviene ch'egli la trovi, io vi dico in verità, che egli più si rallegra di quella, che delle novantanove, che non si erano smarrite.
13Ши, дакэ и се ынтымплэ с-о гэсяскэ, адевэрат вэ спун кэ аре май мултэ букурие де еа, декыт де челе ноуэзечь ши ноуэ каре ну се рэтэчисерэ.
14Così, la volontà del Padre vostro ch' è ne' cieli è, che neppur uno di questi piccoli perisca.
14Тот аша, ну есте воя Татэлуй востру дин черурь сэ пярэ унул мэкар дин ачешть микуць.
15ORA, se il tuo fratello ha peccato contro a te, va' e riprendilo fra te e lui solo; se egli ti ascolta, tu hai guadagnato il tuo fratello.
15Дакэ фрателе тэу а пэкэтуит ымпотрива та, ду-те ши мустрэ-л ынтре тине ши ел сингур. Дакэ те аскултэ, ай кыштигат пе фрателе тэу.
16Ma, se non ti ascolta, prendi teco ancora uno o due, acciocchè ogni parola sia confermata per la bocca di due, o di tre testimoni.
16Дар, дакэ ну те аскултэ, май я ку тине унул сау дой иншь, пентру ка орьче ворбэсэ фие сприжинитэ пе мэртурия а дой сау трей марторь.
17E s'egli disdegna di ascoltarli, dillo alla chiesa; e se disdegna eziandio di ascoltar la chiesa, siati come il pagano, o il pubblicano.
17Дакэ ну вря сэ аскулте де ей, спуне-л Бисеричий ши, дакэ ну вря сэ аскулте нич де Бисерикэ, сэ фие пентру тине ка ун пэгынши ка ун вамеш.
18Io vi dico in verità, che tutte le cose che voi avrete legate sopra la terra saranno legate nel cielo, e tutte le cose che avrete sciolte sopra la terra saranno sciolte nel cielo.
18Адевэрат вэ спун кэ орьчевець лега пе пэмынт ва фи легат ын чер; ши орьче вець дезлега пе пэмынт ва фи дезлегат ын чер.
19Oltre a ciò, io vi dico, che, se due di voi consentono sopra la terra, intorno a qualunque cosa chiederanno, quella sarà lor fatta dal Padre mio, che è ne' cieli.
19Вэмай спун ярэшь кэ, дакэ дой динтре вой се ынвоеск пе пэмынт сэ чарэ ун лукру оарекаре, ле ва фидат де Татэл Меу, каре есте ын черурь.
20Perciocchè, dovunque due, o tre, son raunati nel nome mio, quivi son io nel mezzo di loro.
20Кэч, аколо унде сунт дой сау трей адунаць ынНумеле Меу, сунт ши Еу ын мижлокул лор.”
21Allora Pietro, accostatoglisi, disse: Signore, quante volte, peccando il mio fratello contro a me, gli perdonerò io? fino a sette volte?
21Атунч, Петру с-а апропият де Ел ши Й-а зис: „Доамне, де кыте орь сэ ерт пе фрателе меу кынд ва пэкэтуи ымпотрива мя? Пынэ ла шапте орь?”
22Gesù gli disse: Io non ti dico fino a sette volte, ma fino a settanta volte sette.
22Исус й-а зис: „Еу ну-ць зик пынэ ла шапте орь, чипынэ ла шаптезечь де орь кыте шапте.
23Perciò, il regno de' cieli è assomigliato ad un re, il qual volle far ragione co' suoi servitori.
23Де ачея, Ымпэрэция черурилор се асямэнэ ку ун ымпэрат каре а врут сэ се сокотяскэ ку робий сэй.
24Ed avendo cominciato a far ragione, gli fu presentato uno, ch'era debitore di diecimila talenti.
24А ынчепут сэ факэ сокотяла ши й-ау адус пе унул каре ый датора зече мий де галбень.
25E non avendo egli da pagare, il suo signore comandò ch'egli, e la sua moglie, e i suoi figliuoli, e tutto quanto avea, fosse venduto, e che il debito fosse pagato.
25Фииндкэ ел н-авя ку че плэти, стэпынул луй а порунчит сэ-лвындэ пе ел, пе неваста луй, пе копиий луй ши тот че авя, ши сэ се плэтяскэ датория.
26Laonde il servitore, gettatosi a terra, si prostese davanti a lui, dicendo: Signore, abbi pazienza inverso me, ed io ti pagherò tutto.
26Робул с-а арункат ла пэмынт, и с-а ынкинат ши а зис: ‘Доамне, май ынгэдуе-мэ, ши-ць вой плэти тот.’
27E il signor di quel servitore, mosso da compassione, lo lasciò andare, e gli rimise il debito.
27Стэпынул робулуй ачелуя, фэкынду-и-се милэ де ел, й-а дат друмул ши й-а ертат датория.
28Ma quel servitore, uscito fuori, trovò uno de' suoi conservi, il qual gli dovea cento denari: ed egli lo prese, e lo strangolava, dicendo: Pagami ciò che tu mi devi.
28Робул ачела, кынд а ешит афарэ, а ынтылнит пе унул дин товарэший луй де службэ, каре-й ера датор о сутэ де лей. А пус мына пе ел ши-л стрынӂя де гыт, зикынд: ‘Плэтеште-мь че-мь ешть датор.’
29Laonde il suo conservo, gettatoglisi a' piedi, lo pregava, dicendo: Abbi pazienza inverso me, ed io ti pagherò tutto.
29Товарэшул луй с-а арункат ла пэмынт, ыл руга ши зичя: ‘Май ынгэдуе-мэ, ши-ць вой плэти.’
30Ma egli non volle, anzi andò, e lo cacciò in prigione, finchè avesse pagato il debito.
30Дар ел н-а врут, чи с-а дус ши л-а арункат ын темницэ пынэ ва плэти датория.
31Or i suoi conservi, veduto il fatto, ne furono grandemente contristati, e vennero al lor signore, e gli dichiararono tutto il fatto.
31Кынд ау вэзут товарэший луй челе ынтымплате, с-ау ынтристат фоарте мулт ши с-ау дус де ау спус стэпынулуй лор тоате челе петрекуте.
32Allora il suo signore lo chiamò a sè, e gli disse: Malvagio servitore, io ti rimisi tutto quel debito, perciocchè tu me ne pregasti.
32Атунч, стэпынул а кемат ла ел пе робул ачеста ши й-а зис: ‘Роб виклян! Еу ць-ам ертат тоатэ датория, фииндкэ м-ай ругат.
33Non ti si conveniva egli altresì aver pietà del tuo conservo, siccome io ancora avea avuta pietà di te?
33Оаре ну се кэдя сэ ай ши ту милэ де товарэшул тэу, кум ам авут еу милэ де тине?’
34E il suo signore, adiratosi, lo diede in man de' sergenti, da martoriarlo, infino a tanto ch'egli avesse pagato tutto ciò che gli era dovuto.
34Ши стэпынул с-а мыният ши л-а дат пе мына кинуиторилор пынэ ва плэти тот че датора.
35Così ancora vi farà il vostro Padre celeste, se voi non rimettete di cuore ognuno al suo fratello i suoi falli.
35Тот ашавэ ва фаче ши Татэл Меу чел череск, дакэ фиекаре дин вой ну яртэ дин тоатэ инима пе фрателе сэу.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.