Giudici 16
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1OR Sansone andò in Gaza, e vide quivi una meretrice, ed entrò da lei.
1Самсон а плекат ла Газа; аколо а вэзут о курвэ ши а интрат ла еа.
2E fu detto a que' di Gaza: Sansone è venuto qua. Ed essi l'intorniarono, e gli posero insidie tutta quella notte, stando alla porta della città, e stettero cheti tutta quella notte, dicendo: Aspettiamo fino allo schiarir della mattina; allora l'uccideremo.
2С-а спус оаменилор дин Газа: „Самсон а венит аич.” Ши л-ау ынконжурат ши ау пындит тоатэ ноаптя ла поарта четэций. Ау стат лиништиць тоатэ ноаптя ши ау зис: „Кынд се ва лумина де зиуэ, ыл вом оморы.”
3Ma Sansone, giaciuto fino a mezza notte, in su la mezza notte si levò, e diè di piglio alle reggi delle porte della città, e alla due imposte, e le levò via, insieme con la sbarra; e, recatelesi in ispalla, le portò in su la sommità del monte, ch' è dirimpetto ad Hebron.
3Самсон а рэмас кулкат пынэ ла мезул нопций. Пе ла мезул нопций, с-а скулат ши а апукат порциле четэций ку амындой стылпий, ле-а скос ымпреунэ ку зэворул, ле-а пус пе умерь ши ле-а дус пе вырфул мунтелуй дин фаца Хебронулуй.
4Egli avvenne poi, ch'egli amò una donna, della valle di Sorec, il cui nome era Delila.
4Дупэ ачея, а юбит пе о фемее ын валя Сорек. Еа се нумя Далила.
5E i principi de' Filistei salirono a lei, e le dissero: Lusingalo, e vedi in che consiste quella sua gran forza, e come noi potremmo superarlo, acciocchè lo leghiamo, per domarlo; e ciascun di noi ti donerà mille e cento sicli d'argento.
5Домниторий филистенилор с-ау суит ла еа ши й-ау зис: „Ындуплекэ-л ши афлэ де унде-й вине путеря луй чя маре ши кум ам путя сэ-л бируим, ка сэ-л легэм ши сэ-л слэбим, ши-ць вом да фиекаре кыте о мие о сутэ де сикли де арӂинт.”
6Delila adunque disse a Sansone: Deh! dichiarami in che consiste la tua gran forza, e come tu potresti esser legato, per esser domato.
6Далила а зис луй Самсон: „Спуне-мь, те рог, де унде-ць вине путеря та чя маре ши ку че ар требуи сэ фий легат ка сэ фий бируит.”
7E Sansone le disse: Se io fossi legato di sette ritorte fresche, che non fossero ancora secche, io diventerei fiacco, e sarei come un altr 'uomo.
7Самсон й-а зис: „Дакэ аш фи легат ку шапте фуний ной, каре сэ ну фие ускате ынкэ, аш слэби ши аш фи ка орьче алт ом.”
8E i principi de' Filistei le portarono sette ritorte fresche, che non erano ancora secche; ed ella lo legò con esse.
8Домниторий филистенилор ау адус Далилей шапте фуний ной, неускате ынкэ. Ши еа л-а легат ку фунииле ачестя.
9Or ella avea posto un agguato nella sua camera. Ed ella gli disse: O Sansone, i Filistei ti sono addosso. Ed egli ruppe le ritorte, come si rompe un fil di stoppa, quando sente il fuoco. E non fu conosciuto in che consistesse la sua forza.
9Яр ниште оамень стэтяу ла пындэ ла еа, ынтр-о одае. Еа й-а зис: „Филистений сунт асупра та, Самсон!” Ши ел а рупт фунииле кум се рупе о ацэ де кылць кынд се атинӂе де фок. Ши, астфел, н-ау штиут де унде-й веня путеря.
10E Delila disse a Sansone: Ecco, tu mi hai beffata, e mi hai dette delle bugie; ora dunque, dichiarami, ti prego, con che tu potresti esser legato.
10Далила а зис луй Самсон: „Везь, ць-ай бэтут жок де мине, мь-ай спус минчунь. Акум, те рог, аратэ-мь ку че требуе сэ фий легат.”
11Ed egli le disse: Se io fossi legato ben bene con grosse corde nuove, le quali non fossero ancora state adoperate, io diventerei fiacco, e sarei come un altr 'uomo.
11Ел й-а зис: „Дакэ аш фи легат ку фуний ной, каре сэ ну фи фост ынтребуинцате ничодатэ, аш слэби ши аш фи ка орьче алт ом.”
12E Delila prese delle grosse corde nuove, e lo legò; poi gli disse: O Sansone, i Filistei ti sono addosso. Or l'agguato era posto nella camera. Ed egli ruppe quelle corde d'in su le sue braccia, come refe.
12Далила а луат ниште фуний ной ши л-а легат ку еле. Апой й-а зис: „Филистений сунт асупра та, Самсон!” Яр ниште оамень стэтяу ла пындэ ынтр-о одае. Ши ел а рупт фунииле де ла браце ка пе о ацэ.
13Poi Delila gli disse: Tu mi hai beffata fino ad ora, e mi hai dette delle bugie; dichiarami con che tu potresti esser legato. Ed egli le disse: Se tu tessessi le sette ciocche del mio capo ad un subbio.
13Далила а зис луй Самсон: „Пынэ акум ць-ай бэтут жок де мине ши мь-ай спус минчунь. Спуне-мь ку че требуе сэ фий легат.” Ел й-а зис: „Н-ай декыт сэ ымплетешть челе шапте шувице де пэр дин капул меу ын урзяла цесэтурий.”
14Ed ella conficcò il subbio con la caviglia, e gli disse: O Sansone, i Filistei ti sono addosso. Ed egli, svegliatosi dal suo sonno, se ne andò con la caviglia del telaro, e col subbio.
14Ши еа ле-а пиронит ку ун куй де лемн ын пэмынт. Апой й-а зис: „Филистений сунт асупра та, Самсон!” Ши ел с-а трезит дин сомн ши а смулс куюл де лемн дин пэмынт ку урзялэ ку тот.
15Ed ella gli disse: Come dici: Io t'amo; e pure il tuo cuore non è meco? Già tre volte tu mi hai beffata, e non mi hai dichiarato in che consiste la tua gran forza.
15Еа й-а зис: „Кум поць спуне: ‘Те юбеск!’, кынд инима та ну есте ку мине? Ятэ кэ де трей орь ць-ай бэтут жок де мине ши ну мь-ай спус де унде-ць вине путеря та чя маре.”
16Or avvenne che, premendolo essa ogni giorno con le sue parole, e molestandolo, sì ch'egli si ne accorava l'animo fino alla morte,
16Фииндкэ еа ыл некэжя ши-л кинуя ын фиекаре зи ку стэруинцеле ей, суфлетул и с-а умплут де о нелиниште де моарте,
17egli le dichiarò tutto il suo cuore, e le disse: Rasoio non salì mai in sul mio capo; perciocchè io son Nazireo a Dio dal seno di mia madre; se io fossi raso, la mia forza si partirebbe da me, e diventerei fiacco, e sarei come qualunque altr 'uomo.
17шь-а дескис тоатэ инима фацэ де еа ши й-а зис: „Бричул н-а трекут песте капул меу, пентру кэ сунт ынкинат Домнулуй дин пынтечеле майчий меле. Дакэ аш фи рас, путеря м-ар пэрэси, аш слэби ши аш фи ка орьче алт ом.”
18Delila adunque, veduto ch'egli le avea dichiarato tutto il cuor suo, mandò a chiamare i principi de' Filistei, dicendo: Venite questa volta; perciocchè egli mi ha dichiarato tutto il cuor suo. E i principi de' Filistei salirono a lei, recando in mano i danari.
18Далила, вэзынд кэ ышь дескисесе тоатэ инима фацэ де еа, а тримис сэ кеме пе домниторий филистенилор ши а пус сэ ле спунэ: „Суици-вэ де дата ачаста, кэч мь-а дескис тоатэ инима луй.” Ши домниторий филистенилор с-ау суит ла еа ши ау адус арӂинтул ын мынь.
19Ed ella addormentò Sansone sopra le sue ginocchia; poi, chiamato un uomo, gli fece radere le sette ciocche del capo; e così fu la prima a domarlo, e la sua forza si partì da lui.
19Еа л-а адормит пе ӂенункий ей. Ши, кемынд ун ом, а рас челе шапте шувице де пе капул луй Самсон ши а ынчепут астфел сэ-л слэбяскэ. Ел шь-а пердут путеря.
20Allora ella gli disse: O Sansone, i Filistei ti sono addosso. Ed egli, risvegliatosi dal suo sonno, disse: Io uscirò come l'altre volte, e mi riscoterò; ma egli non sapeva che il Signore si era partito da lui.
20Атунч, еа а зис: „Филистений сунт асупра та, Самсон!” Ши ел с-а трезит дин сомн ши а зис: „Вой фаче ка ши май ынаинте ши мэ вой скутура.” Ну штия кэ Домнул Се депэртасе де ел.
21E i Filistei lo presero, e gli abbacinarono gli occhi, e lo menarono in Gaza, e lo legarono con due catene di rame. Ed egli se ne stava macinando nella prigione.
21Филистений л-ау апукат ши й-ау скос окий; л-ау коборыт ла Газа ши л-ау легат ку ниште ланцурь де арамэ. Ел ынвыртя ла рышницэ ын темницэ.
22Or i capelli del capo ricominciandogli a crescere, come erano quando fu raso,
22Дар пэрул капулуй луй а ынчепут ярэшь сэ кряскэ дупэ че фусесе рас.
23i principi de' Filistei si adunarono per fare un gran sacrificio a Dagon, loro dio, e per rallegrarsi; e dissero: Il nostro dio ci ha dato nelle mani Sansone, nostro nemico.
23Ши домниторий филистенилор с-ау стрынс ка сэ адукэ о маре жертфэ думнезеулуй лор Дагон ши ка сэ се веселяскэ. Ей зичяу: „Думнезеул ностру а дат ын мыниле ноастре пе Самсон, врэжмашул ностру.”
24Il popolo anch'esso, avendolo veduto, avea lodato il suo dio; perciocchè dicevano: Il nostro dio ci ha dato nelle mani il nostro nemico, e il distruggitore del nostro paese, il quale ha uccisi tanti di noi.
24Ши, кынд л-а вэзут попорул, ау лэудат пе думнезеул лор, зикынд: „Думнезеул ностру а дат ын мыниле ноастре пе врэжмашул ностру, пе ачела каре не пустия цара ши не ынмулця морций.”
25E, quando ebbero il cuore allegro, dissero: Chiamate Sansone, acciocchè ci faccia ridere. Sansone adunque fu chiamato dalla prigione, e giocava in presenza loro. Ed essi lo fecero stare in piè fra le colonne.
25Ын букурия инимий лор, ау зис: „Кемаць пе Самсон, ка сэ не десфэтезе!” Ау скос пе Самсон дин темницэ ши ел а жукат ынаинтя лор. Л-ау ашезат ынтре стылпь.
26E Sansone disse al fanciullo che lo teneva per la mano: Lasciami, e fammi toccar le colonne, sopra le quali la casa è posta; acciocchè io mi appoggi ad esse.
26Ши Самсон а зис тынэрулуй каре-л циня де мынэ: „Ласэ-мэ ка сэ мэ пот атинӂе де стылпий пе каре се ряземэ каса ши сэ мэ рязем де ей.”
27Or la casa era piena d'uomini e di donne; e tutti i principi de' Filistei erano quivi; e in sul tetto v'erano intorno a tremila persone , uomini e donne, che stavano a veder Sansone, che giocava.
27Каса ера плинэ де бэрбаць ши де фемей; тоць домниторий филистенилор ерау аколо ши пе акопериш ерау апроапе трей мий де иншь, бэрбаць ши фемей, каре привяу ла Самсон кум жука.
28Allora Sansone invocò il Signore, e disse: Signore Iddio, ricordati, ti prego, di me, e fortificami pur questa volta, o Dio; acciocchè ad un tratto io mi vendichi de' Filistei, per li miei due occhi.
28Атунч Самсон а стригат кэтре Домнул ши а зис: „Доамне Думнезеуле, аду-Ць аминте де мине, Те рог; Думнезеуле, дэ-мь путере нумай де дата ачаста ши, ку о сингурэ ловитурэ, сэ мэ рэзбун пе филистень пентру чей дой окь ай мей!”
29Poi, abbracciate le due colonne di mezzo, sopra le quali la casa era posta, pontò , attenendosi ad esse, avendo l'una alla man destra, e l'altra alla sinistra.
29Ши Самсон а ымбрэцишат амындой стылпий де ла мижлок пе каре се сприжиня каса ши с-а реземат де ей; унул ера ла дряпта луй ши алтул, ла стынга.
30E disse: Muoia io pur co' Filistei. E, inchinatosi di forza, la casa cadde addosso a' principi, e addosso a tutto il popolo che v'era dentro. E più furono quelli che Sansone fece morire alla sua morte, che quelli ch'egli avea fatti morire in vita sua.
30Самсон а зис: „Сэ мор ымпреунэ ку филистений!” С-а плекат ку тоатэ путеря, ши каса а кэзут песте домниторь ши песте тот попорул каре ера аколо. Чей пе каре й-а прэпэдит ла моартя луй ау фост май мулць декыт чей пе каре-й оморысе ын тимпул веций.
31Poi i suoi fratelli, e tutta la casa di suo padre, vennero, e lo portarono via; e salirono, e lo seppellirono fra Sorea ed Estaol, nella sepoltura di Manoa, suo padre. Or egli giudicò Israele venti anni.
31Фраций луй ши тоатэ каса татэлуй сэу с-ау коборыт ши л-ау луат. Кынд с-ау суит ынапой, л-ау ынгропат ынтре Цорея ши Ештаол, ын мормынтул татэлуй сэу Маноах. Ел фусесе жудекэтор ын Исраел доуэзечь де ань.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.