Ezekiel
Chapter 45
Baibal Olcim (Matupi Chin)
vs Lutherbibel 1912
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Ezekiel 45

Baibal Olcim (Matupi Chin)
Lutherbibel 1912
1Khohmuen te rho la na naan uh vaengah BOEIPA te khosaa neh na pomsang ni. Khohmuen te a yun thawng kul thawng nga sen tih a daang thawng rha te hmuencim la hoep lamtah a kaepvai kah a rhi khaw boeih ah cimcaihnah om saeh.
1Wenn ihr nun das Land durchs Los austeilt, so sollt ihr ein Hebopfer vom Lande absondern, das dem HERRN heilig sein soll, fünfundzwanzigtausend Ruten lang und zehntausend breit; der Platz soll heilig sein, soweit er reicht.
2Hmuencim ham he ya nga, ya nga ah hniboeng bangla om saeh. A kaep, kaep ah dong sawmnga te khocaak la om saeh.
2Und von diesem sollen zum Heiligtum kommen je fünfhundert Ruten ins Gevierte und dazu ein freier Raum umher fünfzig Ellen.
3Te tlam cungnueh nen a yun thawng kul thawng nga, panga neh a daang thawng rha nueh lamtah a khui te hmuencim kah hmuencim rhokso la om saeh.
3Und auf dem Platz, der fünfundzwanzigtausend Ruten lang und zehntausend breit ist, soll das Heiligtum stehen, das Allerheiligste.
4Khohmuen lamkah hmuencim te BOEIPA taengah thohtat ham aka paan tih rhokso kah aka thotat khosoih rhoek ham om saeh. Amih ham im neh rhokso kah rhokso hmuen la om saeh.
4Das übrige aber vom geheiligten Lande soll den Priestern gehören, die im Heiligtum dienen und vor den HERRN treten, ihm zu dienen, daß sie Raum zu Häusern haben, und soll auch heilig sein.
5Te vaengah thawng kul thawng nga te a yun saeh lamtah thawng rha te a daang la om saeh. Te vaengah im kah aka thotat, amih Levi rhoek ham te khohut la imkhan pakul om pah saeh.
5Aber die Leviten, so vor dem Hause dienen, sollen auch fünfundzwanzigtausend Ruten lang und zehntausend breit haben zu ihrem Teil, daß sie da wohnen.
6Khopuei kah khohut te a daang thawng nga neh a yun thawng kul nga te voeivang ah hoep pah. Te te Israel imkhui pum ham khosaa hmuencim la om saeh.
6Und der Stadt sollt ihr auch einen Platz lassen für das ganze Haus Israel, fünftausend Ruten breit und fünfundzwanzigtausend lang, neben dem geheiligten Lande.
7Hmuencim khosaa kah a kaep, kaep ah, khopuei khohut kah hmuencim khosaa hmai duela, khotlak tuipuei ngong lamloh khothoeng kah khothoeng ngong khopuei khohut hmai duela, khotlak rhi lamloh khothoeng rhi duela voeivang kah khoyun te khoboei ham khoyo pakhat la om saeh.
7Dem Fürsten aber sollt ihr auch einen Platz geben zu beiden Seiten, neben dem geheiligten Lande und neben dem Platz der Stadt, und soll der Platz gegen Abend und gegen Morgen so weit reichen als die Teile der Stämme.
8Te khohmuen te Israel lakli ah anih kah khohut la om saeh. Te dongah ka khoboei rhoek loh ka pilnam te vuelvaek voel boel saeh. Tedae khohmuen te Israel imkhui ham a koca tarhing a paek bitni.
8Das soll sein eigen Teil sein in Israel, damit meine Fürsten nicht mehr meinem Volk das Ihre nehmen, sondern sollen das Land dem Haus Israel lassen für ihre Stämme.
9Ka Boeipa Yahovah loh he ni a thui. Israel khoboei rhoek nangmih te tamah laeh saeh, kuthlahnah neh rhoelrhanah te toeng uh laeh. Tiktamnah neh duengnah mah saii uh. Nangmih hlanghmu pathai khaw ka pilnam taeng lamloh temah laeh saeh. He he ka Boeipa Yahovah kah olphong ni.
9Denn so spricht der Herr HERR: Ihr habt's lange genug gemacht, ihr Fürsten Israels; lasset ab von Frevel und Gewalt und tut, was recht und gut ist, und tut ab von meinem Volk euer Austreiben, spricht der Herr HERR.
10Duengnah cooi neh duengnah cangnoek, duengnah bath mah nangmih taengah om saeh.
10Ihr sollt rechtes Gewicht und rechte Scheffel und rechtes Maß haben.
11Cangnoek neh bath kah a rhimong te pakhat la om saeh. Bath pakhat dongah homer parha, homer pakhat dongah cangnoek parha kun saeh lamtah homer te a lan a tang la om saeh.
11Epha und Bath sollen gleich sein, daß ein Bath den zehnten Teil vom Homer habe und das Epha den zehnten Teil vom Homer; denn nach dem Homer soll man sie beide messen.
12Shekel khat gerah pakul lo. Shekel pakul panga phoeiah shekel pakul phoeiah shekel hlai nga te nangmih ham mina pakhat la om saeh.
12Aber ein Lot soll zwanzig Gera haben; und eine Mina macht zwanzig Lot, fünfundzwanzig Lot und fünfzehn Lot.
13Khocang he cang homer pakhat dongkah cangnoek parhuk ah tloeng lamtah cangtun homer khat te cangnoek parhuk la loeng pah.
13Das soll nun das Hebopfer sein, das ihr heben sollt, nämlich den sechsten Teil eines Epha von einem Homer Weizen und den sechsten Teil eines Epha von einem Homer Gerste.
14Situi ham tah bath dongah oltlueh khueh saeh. Situi he kore pakhat ah bath parha lo saeh. Homer pakhat te bath parha, bath parha te homer pakhat lo ni.
14Und vom Öl sollt ihr geben je den zehnten Teil eines Bath vom Kor, welches zehn Bath oder ein Homer ist; denn zehn Bath machen einen Homer.
15Israel kah buhtoi boiva yahnih dongah tu pakhat te khocang neh hmueihhlutnah la, rhoepnah ham amih kah tholh aka dawth la om saeh. He tah ka Boeipa Yahovah kah olphong ni.
15Und je ein Lamm von zweihundert Schafen aus der Herde auf der Weide Israels zum Speisopfer und Brandopfer und Dankopfer, zur Versöhnung für sie, spricht der Herr HERR.
16Khohmuen pilnam boeih loh he khosaa neh Israel khoboei taengla mop uh saeh.
16Alles Volk im Lande soll solches Hebopfer zum Fürsten in Israel bringen.
17Khoboei soah he hmueihhlutnah neh khocang khaw, khotue kah tuisi neh hlasae Sabbath khaw, Israel imkhui kah tingtunnah boeih khaw om ni. Israel imkhui yueng tholh dawth ham te boirhaem neh khocang khaw, hmueihhlutnah neh rhoepnah khaw a saii pah ni.
17Und der Fürst soll die Brandopfer, Speisopfer und Trankopfer ausrichten auf die Feste, Neumonde und Sabbate, auf alle Feiertage des Hauses Israel; er soll die Sündopfer und Speisopfer, Brandopfer und Dankopfer tun zur Versöhnung für das Haus Israel.
18Ka Boeipa Yahovah loh he ni a thui. Lamhmacuek kah hlasae hnin at dongah saelhung ca khuikah vaito hmabut te lo lamtah rhokso te ciim kuekluek.
18So spricht der Herr HERR: Am ersten Tage des ersten Monats sollst du nehmen einen jungen Farren, der ohne Fehl sei, und das Heiligtum entsündigen.
19Boirhaem thii te khosoih loh lo saeh lamtah im kah rhungsut neh hmueihtuk tungkha a kil te pali dongah khaw, khuiben vongup vongka kah rhungsut dongah khaw hluk saeh.
19Und der Priester soll von dem Blut des Sündopfers nehmen und die Pfosten am Hause damit besprengen und die vier Ecken des Absatzes am Altar samt den Pfosten am Tor des Innern Vorhofs.
20Te tlam te a hla rhih dongah khaw aka palang hlang ham neh hlangyoe ham saii pah. Te tlam ni im ham khaw na dawth eh.
20Also sollst du auch tun am siebenten Tage des Monats wegen derer, die geirrt haben oder weggeführt worden sind, daß ihr das Haus entsündigt.
21Lamhma la hlasae hnin hlai li te nangmih ham Yoom la om vetih khotue yalh khohnin ah tah vaidamding mah ca saeh.
21Am vierzehnten Tage des ersten Monats sollt ihr das Passah halten und sieben Tage feiern und ungesäuertes Brot essen.
22Te khohnin ah khoboei loh amah yueng neh khohmuen pilnam boeih yueng, boirhaem la vaitotal ngawn saeh.
22Und am selben Tage soll der Fürst für sich und für alles Volk im Lande einen Farren zum Sündopfer opfern.
23Khotue hnin rhih khuiah BOEIPA taengkah hmueihhlutnah te vaitotal parhih neh tutal parhih hmabut neh, khohnin hnin rhih kah boirhaem te hnin at ham maae tal ca pakhat ngawn saeh.
23Aber die sieben Tage des Festes soll er dem HERRN täglich ein Brandopfer tun: je sieben Farren und sieben Widder, die ohne Fehl seien; und je einen Ziegenbock zum Sündopfer.
24Khocang te vaito pakhat dongah cangnoek pakhat, tutal pakhat dongah cangnoek neh cangnoek pakhat dongah situi bunang pakhat hmoel saeh.
24Zum Speisopfer aber soll er je ein Epha zu einem Farren und ein Epha zu einem Widder opfern und je ein Hin Öl zu einem Epha.
25Hla rhih, hnin hlai nga dongkah khotue vaengah khaw hnin rhih khuiah boirhaem ham neh hmueihhlutnah ham khaw, khocang ham neh situi ham khaw te rhoek bangla saii saeh.
25Am fünfzehnten Tage des siebenten Monats soll er sieben Tage nacheinander feiern, gleichwie jene sieben Tage, und es ebenso halten mit Sündopfer, Brandopfer, Speisopfer samt dem Öl.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.