1Korin 3
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Lutherbibel 1912
1Manuca rhoek, kai tah nangmih te mueihla hlang bangla ka thui ham a coeng moenih. Tedae pumsa hlang, Khrih ah cahmang rhoek bangla kam voek.
1Und ich, liebe Brüder, konnte nicht mit euch reden als mit Geistlichen, sondern als mit Fleischlichen, wie mit jungen Kindern in Christo.
2Nangmih te suktui ni kan tul. Na coeng uh hlan dongah buhhap kan cah moenih. Tahae due khaw na coeng uh moenih.
2Milch habe ich euch zu trinken gegeben, und nicht Speise; denn ihr konntet noch nicht. Auch könnt ihr jetzt noch nicht,
3Pumsa la na khuiah thatlainah, tohhaemnah dongah na om uh pueng. Pumsa la na om uh tih hlang dongah na pongpa uh pawt nim?
3dieweil ihr noch fleischlich seid. Denn sintemal Eifer und Zank und Zwietracht unter euch sind, seid ihr nicht fleischlich und wandelt nach menschlicher Weise?
4Pakhat loh, “Kai tah Paul kah ni, a tloe long khaw, “Kai tah Apollos kah,” tila na thui vaengah hlang la na om uh mahnim?
4Denn so einer sagt ich bin paulisch, der andere aber: Ich bin apollisch, seid ihr nicht fleischlich?
5Te dongah Apollos tah metlam a om? Paul tah metlam a om? Boeipa loh a paek vanbangla te rhoek lamlong ni tueihyoeih rhoek te rhip na tangnah uh.
5Wer ist nun Paulus? Wer ist Apollos? Diener sind sie, durch welche ihr seid gläubig geworden, und das, wie der HERR einem jeglichen gegeben hat.
6Kai loh ka phung tih Apollos loh a suep dae Pathen long ni a rhoeng sak.
6Ich habe gepflanzt, Apollos hat begossen; aber Gott hat das Gedeihen gegeben.
7Te dongah aka phung te a tloe moenih, aka suep tah a tloe la a om moenih. Tedae te tah Pathen long ni a rhoeng sak.
7So ist nun weder der da pflanzt noch der da begießt, etwas, sondern Gott, der das Gedeihen gibt.
8Aka phung neh aka suep tah pakhat la a om dongah a thakthaenah bangla a thapang rhip a dang ni.
8Der aber pflanzt und der da begießt, ist einer wie der andere. Ein jeglicher aber wird seinen Lohn empfangen nach seiner Arbeit.
9Pathen lohmuen ah Pathen kah bibipuei la ka om uh tih Pathen kah a imsak la na om uh.
9Denn wir sind Gottes Mitarbeiter; ihr seid Gottes Ackerwerk und Gottes Bau.
10Pathen kah lungvatnah kai m'paek lamloh aka cueih imsakung bangla khoengim ka tloeng. A tloe loh a tlingtlawn thil dae metla a tlingtlawn khaw rhip hmu nawn saeh.
10Ich nach Gottes Gnade, die mir gegeben ist, habe den Grund gelegt als weiser Baumeister; ein anderer baut darauf. Ein jeglicher aber sehe zu, wie er darauf baue.
11Khoengim aka sut Jesuh Khrih amah a om phoeiah a tloe loh sut ham a coeng moenih.
11Einen anderen Grund kann niemand legen außer dem, der gelegt ist, welcher ist Jesus Christus.
12Tedae khat khat loh khoengim te sui, ngun, lungthen, thing, khopol, cangkong, dongah a sak atah,
12So aber jemand auf diesen Grund baut Gold, Silber, edle Steine, Holz, Heu, Stoppeln,
13khat rhip kah khoboe tah mingpha la om vetih a khohnin loh a thuicaih bitni. Hmai te a pumphoe pah coeng dongah khat rhip kah khoboe te metla a om khaw hmai mah loh a nuemnai bitni.
13so wird eines jeglichen Werk offenbar werden: der Tag wird's klar machen. Denn es wird durchs Feuer offenbar werden; und welcherlei eines jeglichen Werk sei, wird das Feuer bewähren.
14Pakhat kah a khueng te a bitat a kuei atah thapang a dang ni.
14Wird jemandes Werk bleiben, das er darauf gebaut hat, so wird er Lohn empfangen.
15Pakhat kah a bisai te a tlum atah sungdaeh ni. Tedae amah ngawntah hmai lamloh a loeih vanbangla a khang van ni.
15Wird aber jemandes Werk verbrennen, so wird er Schaden leiden; er selbst aber wird selig werden, so doch durchs Feuer.
16Pathen kah bawkim la na om uh tih Pathen Mueihla loh nangmih khuiah a kol te na ming uh moenih a?
16Wisset ihr nicht, daß ihr Gottes Tempel seid und der Geist Gottes in euch wohnt?
17Pakhat long ni Pathen kah bawkim te a poeih atah anih te Pathen loh a poeih ni. Pathen kah bawkim tah cim ta. Te tah nangmih ni.
17So jemand den Tempel Gottes verderbt, den wird Gott verderben; denn der Tempel Gottes ist heilig, der seid ihr.
18Pakhat khaw amah neh amah hoilae uh boel saeh. Nangmih khuikah khat khat loh ta kumhal ah hlang cueih la om ham a poek atah hlang ang la om dae saeh. Te daengah ni hlang cueih la a om eh.
18Niemand betrüge sich selbst. Welcher sich unter euch dünkt weise zu sein, der werde ein Narr in dieser Welt, daß er möge weise sein.
19Diklai cueihnah tah Pathen taengah angnah la om. A daek tangtae dongah, aka cueih rhoek te amih kah rhaithinah neh a khum.
19Denn dieser Welt Weisheit ist Torheit bei Gott. Denn es steht geschrieben: “Die Weisen erhascht er in ihrer Klugheit.”
20Te phoeiah aka cueih rhoek kah poeknah he a honghi la a coeng te Boeipa loh koep a ming.
20Und abermals: “Der HERR weiß der Weisen Gedanken, daß sie eitel sind.”
21A cungluem he nangmih ham a om coeng dongah hlang dongah tah pomsang tangloeng boel saeh.
21Darum rühme sich niemand eines Menschen. Es ist alles euer:
22Paul khaw, Apollos khaw, Kephas khaw, Diklai khaw, hingnah khaw, dueknah khaw, aka pai nawn khaw, hmailong khaw, nangmih kah boeih ni.
22es sei Paulus oder Apollos, es sei Kephas oder die Welt, es sei das Leben oder der Tod, es sei das Gegenwärtige oder das Zukünftige, alles ist euer;
23Nangmih khaw Khrih kah tih Khrih khaw Pathen kah ni.
23ihr aber seid Christi, Christus aber ist Gottes.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.