Ruta 2
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1HE hoahanau ko Naomi, no kana kane, he kanaka waiwai nui, no ka hanauna o Elimeleka, o Boaza kona inoa.
1Noemi tinha um parente de seu marido, um homem muito rico, da família de Elimeleque, e o seu nome era Boaz.
2I ae la o Ruta ka Moaba ia Naomi, E hele au i ka mahinaai ea, a hoiliili mawaena o na opuu palaoa, mamuli o ka mea e aloha mai ia'u. I mai la ia, O hele, e kuu kaikamahine.
2Rute, a moabita, disse a Noemi: “Deixe-me ir ao campo, e apanhar espigas atrás daquele a cujos olhos eu encontrar favor.” Ela lhe disse: “Vá, minha filha.”
3Hele aku la ia a hiki, a hoiliili iho la ma ka mahinaai, mamuli o ka poe okioki. A loaa kana puu ma kahi kihapai no Boaza, no ka hanauna ia o Elimeleka.
3Ela foi, chegou e começou a apanhar espigas no campo atrás dos ceifeiros; e por acaso ela chegou à parte do campo que pertencia a Boaz, que era da família de Elimeleque.
4Aia hoi, hele mai la o Boaza, mai Betelehema mai, i mai la i ka poe okioki, O Iehova pu kekahi me oukou. I aku la lakou ia ia, Na Iehova no e hoopomaikai mai ia oe.
4Eis que Boaz veio de Belém e disse aos ceifeiros: “Que o SENHOR esteja com vocês.” Eles lhe responderam: “Que o SENHOR o abençoe.”
5Alaila, i mai la o Boaza i kana kauwa i hoonohoia maluna o ka poe okioki, Nawai keia kaikamahine?
5Então Boaz perguntou ao seu servo que estava encarregado dos ceifeiros: “De quem é esta jovem?”
6Olelo aku la ke kauwa i hoonohoia maluna o ka poe okioki, i aku la, Ke kaikamahine ia no Moaba, o ka mea i hoi pu mai me Naomi, mai ka aina o Moaba mai.
6O servo que estava encarregado dos ceifeiros respondeu: “É a jovem moabita que voltou com Noemi das terras de Moabe.
7Nonoi mai ia, Ea, e hoiliili paha au, a hoahu mahope o ka poe okioki, iwaena o na pua. Alaila, hele mai la oia, a ua hoomau, mai ke kakahiaka a i keia wa, hoomaha iki no nae ma ka hale.
7Ela disse: ‘Por favor, deixe-me apanhar e juntar espigas entre os feixes, atrás dos ceifeiros.’ Assim ela veio e tem continuado desde a manhã até agora, exceto por um pouco de descanso no abrigo.”
8Alaila, i ae la o Boaza ia Ruta, E kuu kaikamahine, aole anei oe i lohe? Mai hele oe e hoiliili i ka mahinaai e ae, mai haalele oe i keia wahi. E hoopili oe me ko'u poe kaikamahine maanei.
8Então Boaz disse a Rute: “Ouça, minha filha. Não vá apanhar espigas em outro campo, nem saia daqui, mas fique aqui, perto das minhas servas.
9E kau kou mau maka ma ke kihapai a lakou e okioki ai, a e hahai oe mamuli o lakou. Aole anei a'u i kauoha aku i na kanaka ui, i hoopa ole mai lakou ia oe? A makewai oe ea, e hele oe a inu i ka mea a na kanaka ui i ukuhi ai.
9Mantenha os seus olhos no campo em que eles estão ceifando e vá atrás delas. Não ordenei aos jovens que não toquem em você? Quando tiver sede, vá às vasilhas e beba da água que os jovens tiraram.”
10Alaila, haule e iho la kona maka ilalo, a kulou oia ilalo i ka honua, i mai la ia ia, No ke aha la i loaa mai ai ia'u ka lokomaikaiia mai imua o kou mau maka, i ike mai ai oe ia'u, no ka mea, he malihini au?
10Então ela se prostrou com o rosto em terra, e lhe disse: “Por que encontrei favor aos seus olhos, para que se importe comigo, visto que sou estrangeira?”
11Olelo aku la o Boaza, i aku la, Ua hoakaka pono ia mai ia'u na mea a pau au i hana aku ai i kou makuahonowaiwahine, mahope mai o ka make ana o kau kane; a ua haalele oe i kou makuakane, a me kou makuwahine, a me kahi au i hanau ai, a ua hele mai hoi i ka poe kanaka au i ike ole ai mamua.
11Boaz lhe respondeu: “Contaram-me tudo o que você tem feito pela sua sogra desde a morte de seu marido, e como você deixou o seu pai, a sua mãe e a terra do seu nascimento, e veio para um povo que antes não conhecia.
12Na Iehova no e uku mai i kau hana, a e haawiia mai no hoi ia oe ka uku nui loa e Iehova, ke Akua o ka Iseraela. Ua hele mai hoi oe e hilinai ma ka malu o kona mau eheu.
12Que o SENHOR recompense o seu trabalho, e que lhe seja dada uma recompensa completa da parte do SENHOR, o Deus de Israel, sob cujas asas você veio buscar refúgio.”
13I mai la ia, E loaa paha ia'u ka lokomaikaiia mai i na maka o ko'u haku; no ka mea, ua hoomaha mai oe ia'u, a ua olelo mai hoi i ka naau o kau kauwawahine nei, aole nae au i like me kau poe kauwawahine.
13Então ela disse: “Que eu encontre favor aos seus olhos, meu senhor, porque o senhor me consolou e porque falou com bondade à sua serva, embora eu não seja nem como uma de suas servas.”
14I aku la o Boaza ia ia, I ka manawa e ai ai, e hele mai oe e ai i ka berena, e hou iho i kou hakina maloko o ka vinega, Noho iho la ia ma ka aoao o ka poe okioki; haawi ae la oia ia ia i ai i pulehuia, a ai iho la ia a maona, a koe no.
14Na hora da refeição, Boaz lhe disse: “Venha cá, coma um pouco de pão e molhe o seu pedaço no vinagre.” Ela se sentou ao lado dos ceifeiros, e ele lhe ofereceu grãos tostados. Ela comeu, ficou satisfeita e ainda sobrou.
15A ku mai la ia e hoiliili, alaila kauoha mai o Boaza i kona poe kanaka ui, i mai la, E hoiliili oia mawaena o na pua, mai hoohilahila ia ia.
15Quando ela se levantou para apanhar espigas, Boaz deu ordens aos seus jovens, dizendo: “Deixem-na apanhar espigas até mesmo entre os feixes, e não a repreendam.
16E unuhi hoi i kekahi, maloko mai o na pua, a e waiho aku nana, i hoiliili ai oia: mai papa aku ia ia.
16Tirem também algumas espigas dos feixes para ela, e deixem-nas cair. Deixem-na apanhar, e não a repreendam.”
17Hoiliili iho la oia ma ka mahinaai, a ahiahi, a kaka aku la i ka mea ana i hoiliili ai, hookahi paha epa huabale.
17Assim ela apanhou espigas no campo até a tarde; e debulhou o que havia apanhado, e deu quase um efa de cevada.
18A lawe iho la ia, a hele aku la i ke kulanakauhale, a ike mai la kona makuahonowaiwahine i ka mea ana i hoiliili ai; a lawe mai la ia a haawi mai ia ia i ke koena ana i malama'i mahope o kona maona ana.
18Ela o pegou e foi para a cidade. Então a sua sogra viu o que ela havia apanhado; e ela trouxe e lhe deu o que havia sobrado depois de ter comido o suficiente.
19Ninau mai la kona makuahonowaiwahine ia ia, Mahea la oe i hoiliili ai i keia la, a mahea oe i hana'i? e hoopomaikaiia ka mea i ike mai ia oe. Hoike aku la oia i kona makuahonowaiwahine i ka mea ana i hana pu ai, i aku la, O Boaza ka inoa o ka mea a'u i hana pu ai i keia la.
19A sua sogra lhe perguntou: “Onde você apanhou espigas hoje? Onde você trabalhou? Bendito seja aquele que se importou com você.” Ela contou à sua sogra com quem havia trabalhado: “O nome do homem com quem trabalhei hoje é Boaz.”
20I mai la o Naomi i kana hunonawahine, E pomaikai ana ia Iehova ka mea nana i hooki ole i kana hana lokomaikai ana i ka mea i ola, a me ka mea i make. I mai la o Naomi ia ia, He hoahanau ia e pili koke ana ia kaua, oia hoi ko kaua mea i pili koko.
20Noemi disse à sua nora: “Que ele seja abençoado pelo SENHOR, que não retirou a sua bondade dos vivos e dos mortos.” E Noemi lhe acrescentou: “O homem é nosso parente próximo, um dos nossos resgatadores.”
21I aku la o Ruta ka Moaba, Ua olelo mai no hoi oia ia'u, E hoopili oe mo ko'u poe kanaka, a hoopau wale lakou i ko'u hoiliili ana.
21Rute, a moabita, disse: “Ele também me disse: ‘Você deve ficar perto dos meus jovens até que eles terminem toda a minha colheita.’”
22I mai o Naomi ia Ruta, i kana hunonawahine, E kuu kaikamahine, he mea maikai ke hele pu oe me kona mau kaikamahine, i loaa ole oe ia lakou ma ka mahinaai e ae.
22Noemi disse a Rute, sua nora: “É bom, minha filha, que você saia com as servas dele, para que não a incomodem em outro campo.”
23Nolaila, pili paa loa oia me na kaikamahine o Boaza, a pau wale ka hoiliili ana i ka huabale a me ka hoiliili ana i ka huapalaoa; a noho pu no me kona makuahonowaiwahine.
23Assim, ela ficou perto das servas de Boaz, apanhando espigas até o fim da colheita da cevada e da colheita do trigo; e ela continuou morando com a sua sogra.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.