Lunakanawai 9
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1HELE aku la o Abimeleka, ke keiki a Ierubaala, i Sekema, i na hoahanau o kona makuwahine, a ohumu pu iho la me lakou a me ka ohana a pau o ka makuakane o kona makuwahine, i ae la,
1Abimeleque, filho de Jerubaal, foi a Siquém aos irmãos de sua mãe, e falou com eles e com toda a família da casa do pai de sua mãe, dizendo:
2Ke noi aku nei au ia oukou, e olelo aku oukou ma na pepeiao o na kanaka o Sekema, Heaha ka maikai ia oukou, i lilo na kanaka, he kanahiku, i alii maluna o oukou, oia hoi na keiki a pau o Ierubaala, i lilo paha ke kanaka hookahi i alii maluna o oukou? E hoomanao hoi, no ko oukou iwi au, a no ko oukou io.
2“Por favor, falem aos ouvidos de todos os líderes de Siquém: ‘O que é melhor para vocês: que todos os filhos de Jerubaal, que são setenta homens, governem sobre vocês, ou que apenas um governe sobre vocês?’ Lembrem-se também de que eu sou osso e carne de vocês.”
3Olelo aku la na hoahanau o kona makuwahine nona, ma na pepeiao o na kanaka a pau o Sekema, i keia mau olelo a pau. Hahai aku la ko lakou naau mamuli o Abimeleka; no ka mea, i ae la lakou, Oia ko kakou kaikaina.
3Os irmãos de sua mãe falaram todas estas palavras a respeito dele aos ouvidos de todos os líderes de Siquém. Os corações deles se inclinaram a seguir Abimeleque; pois disseram: “Ele é nosso irmão.”
4Haawi mai la lakou ia ia i kanahiku moni, noloko mai o ka hale o Baalaberita, a me ia o Abimeleka i hoolimalima aku ai i kanaka hewa, lapuwale, a hahai aku la lakou mamuli ona.
4Eles lhe deram setenta peças de prata do templo de Baal-Berite, com as quais Abimeleque contratou homens vadios e inconsequentes que o seguiram.
5Hele aku la oia i ka hale o kona makuakane, ma Opera, a pepehi aku la i kona poe hoahanau, i na keiki a Ierubaala, he kanahiku kanaka, ma ka pohaku hookahi. Koe no nae o Iotama ke keikikane muli loa a Ierubaala, no ka mea, ua pee oia.
5Ele foi à casa de seu pai em Ofra e matou os seus irmãos, os filhos de Jerubaal, sendo setenta homens, sobre uma mesma pedra; mas Jotão, o filho mais novo de Jerubaal, sobreviveu, pois se escondeu.
6Akoakoa mai la na kanaka a pau o Sekema, a me ko ka hale a pau o Milo, a hele ae la, a hoalii iho la ia Abimeleka ma ka laau oka, ma ka pakaua o Sekema.
6Todos os líderes de Siquém se reuniram com toda a casa de Milo, e foram e fizeram de Abimeleque rei, junto ao carvalho do pilar que estava em Siquém.
7A hai ae la lakou ia Iotama, alaila, hele aku la ia, a ku iho la maluna o ka piko o ka mauna o Gerizima, a hookiekie ae la i kona leo, hea aku la, i aku la ia lakou, E hoolohe mai oukou ia'u, e na kanaka o Sekema, a e hoolohe mai hoi ke Akua ia oukou.
7Quando contaram isso a Jotão, ele foi e ficou no topo do monte Gerizim e, levantando a voz, clamou e lhes disse: “Ouçam-me, líderes de Siquém, para que Deus os ouça a vocês.
8Hele aku la na laau e poni i alii no lakou. I aku la lakou i ka laau oliva, I alii oe maluna o makou.
8Certa vez as árvores saíram para ungir um rei sobre si. Disseram à oliveira: ‘Reine sobre nós.’
9I mai la ka laau oliva ia lakou, E haalele anei au i ko'u momona, ka mea a lakou e hoomaikai ai i ke Akua, a me kanaka, ma o'u nei, a hele e hoalii maluna o na laau?
9“Mas a oliveira lhes disse: ‘Deveria eu deixar de produzir o meu óleo, pelo qual honram a Deus e aos homens, e ir balançar sobre as árvores?’
10Alaila, olelo aku la na laau i ka laau fiku, E hele mai oe e noho alii maluna o makou.
10“As árvores disseram à figueira: ‘Venha e reine sobre nós.’
11I mai la ka laau fiku ia lakou, E haalele anei au i ko'u ono, a me ko'u hua maikai, a hele e noho alii maluna o na laau?
11“Mas a figueira lhes disse: ‘Deveria eu deixar a minha doçura e o meu bom fruto, e ir balançar sobre as árvores?’
12Alaila, olelo aku la na laau i ke kumu waina, E hele mai oe, a noho i alii maluna o makou.
12“As árvores disseram à videira: ‘Venha e reine sobre nós.’
13I mai la ke kumu waina ia lakou, E haalele anei au i ko'u waina, ka mea e lealea ai ke Akua a me kanaka, a hele e noho alii maluna o na laau?
13“A videira lhes disse: ‘Deveria eu deixar o meu vinho novo, que alegra a Deus e aos homens, e ir balançar sobre as árvores?’
14Alaila, olelo aku la na laau a pau i ka laauooi, E hele mai oe a noho alii maluna o makou.
14“Então todas as árvores disseram ao espinheiro: ‘Venha e reine sobre nós.’
15I mai la ka laauooi i na laau, Ina e poni oiaio mai oukou ia'u, i alii maluna o oukou, alaila, e hele mai oukou e kanaho malalo iho o ko'u malu; a i ole hoi, alaila, e puka aku no ke ahi, mai ka laauooi aku, a hoopau i na laau kedera o Lebanona.
15“O espinheiro disse às árvores: ‘Se na verdade vocês me ungem como rei sobre vocês, então venham e refugiem-se à minha sombra; mas se não, que saia fogo do espinheiro e devore os cedros do Líbano.’
16Ina i hana oukou me ka oiaio, a me ka pono, i ko oukou hoalii ana ia Abimeleka, a ina i hana maikai oukou ia Ierubaala, a me kona poe, a ina i hana oukou ia ia e like me ka pono o kona mau lima:
16“Agora, pois, se vocês agiram com verdade e justiça ao fazerem de Abimeleque rei, e se trataram bem a Jerubaal e à sua casa, e lhe fizeram de acordo com o que as suas mãos mereciam
17(No ka mea, kaua no ko'u makuakane no oukou, a kiola aku la i kona ola iho, a hoopakele ia oukou, mai ka lima ae o ko Midiana;
17(pois o meu pai lutou por vocês, arriscou a própria vida e os livrou das mãos de Midiã;
18A ua ku mai oukou i keia la, e ku e i ko ka hale o ko'u makuakane, a ua luku mai i kana poe keikikane, he kanahiku, maluna o ka pohaku hookahi, a ua hoolilo ia Abimeleka, i ke keiki a kana haia wahine, i alii maluna o kanaka o Sekema, no ka mea, o ko oukou hoahanau ia;)
18mas vocês se levantaram contra a casa do meu pai no dia de hoje e mataram os seus filhos, setenta homens, sobre uma mesma pedra, e fizeram de Abimeleque, o filho da sua serva, rei sobre os líderes de Siquém, porque ele é seu irmão);
19Nolaila, ina i hana oukou i keia la me ka oiaio, a me ka pono ia Ierubaala, a me ko kona hale, alaila, e olioli oukou ia Abimeleka, a e olioli no hoi oia ia oukou:
19se vocês, portanto, agiram com verdade e justiça para com Jerubaal e para com a sua casa no dia de hoje, então alegrem-se em Abimeleque, e que ele também se alegre em vocês;
20A i ole, alaila, e puka mai ke ahi mai Abimeleka mai, a e hoopau i na kanaka o Sekema, a me ko ka hale o Milo; a e puka mai ke ahi mai na kanaka mai o Sekema, a mai ka hale mai o Milo, a e hoopau ia Abimeleka.
20mas se não, que saia fogo de Abimeleque e devore os líderes de Siquém e a casa de Milo; e que saia fogo dos líderes de Siquém e da casa de Milo e devore Abimeleque.”
21Holo aku la o Iotama, a pee aku la, a hele aku i Beera, a noho iho la malaila, no ka makau ia Abimeleka i kona hoahanau.
21Jotão fugiu e escapou, indo para Beer e viveu ali, com medo de Abimeleque, seu irmão.
22A noho alii o Abimeleka maluna o ka Iseraela, i ekolu makahiki,
22Abimeleque governou sobre Israel três anos.
23Alaila, haawi mai la ke Akua i manao hewa mawaena o Abimeleka, a me na kanaka o Sekema; a hana hoopunipuni aku la na kanaka o Sekema ia Abimeleka:
23Então Deus enviou um espírito maligno entre Abimeleque e os líderes de Siquém; e os líderes de Siquém agiram traiçoeiramente com Abimeleque,
24I kau mai ka lokoinoia o na keiki a Ierubaala, he kanahiku, a me ko lakou koko, i kau mai ia maluna o Abimeleka, o ko lakou kaikaina, ka mea i luku mai ia lakou, a maluna hoi o na kanaka o Sekema, ka poe i hooikaika i kona lima e luku i kona poe hoahanau.
24para que a violência cometida contra os setenta filhos de Jerubaal fosse vingada, e para que o sangue deles caísse sobre Abimeleque, seu irmão, que os matou, e sobre os líderes de Siquém, que fortaleceram as mãos dele para matar os seus próprios irmãos.
25Hoonoho iho la na luna o Sekema i poe hoohalua ia ia, maluna iho o na mauna; a hoohalua aku la lakou i ka poe a pau i hele ae ma ia ala io lakou la, a ua haiia ia Abimeleka.
25Os líderes de Siquém prepararam-lhe emboscadas no topo das montanhas, e roubavam todos os que passavam por eles naquele caminho; e contaram isso a Abimeleque.
26Hele mai la o Gaala ke keiki a Ebeda, oia, a me kona poe hoahanau, hele ae la lakou, a Sekema; a hilinai na kanaka o Sekema ia ia.
26Gaal, filho de Ebede, veio com os seus irmãos e passou a morar em Siquém; e os líderes de Siquém puseram a sua confiança nele.
27Hele aku la lakou i na mahinaai, hoiliili ae la i ko ka malawaina o lakou, hahi iho la, a hula ae la, a komo aku la iloko o ka hale o ko lakou akua, ai iho la, a inu, a hoino aku la ia Abimeleka.
27Eles saíram ao campo, colheram em suas vinhas, pisaram as uvas, celebraram, e entraram no templo do seu deus, e comeram e beberam, e amaldiçoaram Abimeleque.
28I mai la Gaala, ke keiki a Ebeda, Owai o Abimeleka, a owai hoi o Sekema, i malama aku kakou ia ia? Aole anei ia ke keiki a Ierubaala, a o Zebula kona luna? E malama oukou i kanaka o Hamora, i ka makuakane o Sekema. No ke aha kakou e malama ia ia nei?
28Gaal, filho de Ebede, disse: “Quem é Abimeleque, e quem é Siquém, para que nós o sirvamos? Ele não é o filho de Jerubaal? E não é Zebul o seu oficial? Sirvam aos homens de Hamor, pai de Siquém! Mas por que nós deveríamos servi-lo?
29Ina e noho ana keia poe kanaka malalo iho o ko'u lima! alaila, kipaku aku au ia Abimeleka. I aku la oia ia Abimeleka, E hoomahuahua oe i kou poe koa, a e puka mai iwaho.
29Quem dera este povo estivesse sob o meu comando! Então eu removeria Abimeleque.” E disse a Abimeleque: “Aumente o seu exército e venha lutar!”
30A lohe o Zebula, ka luna o ia kulanakauhale, i na olelo a Gaala, ke keiki a Ebeda, wela iho la kona huhu.
30Quando Zebul, o governante da cidade, ouviu as palavras de Gaal, filho de Ebede, a sua ira se acendeu.
31Hoouna aku la ia i mau elele ia Abimeleka, me ka wahahee aku, i aku la, Aia hoi, o Gaala, ke keiki a Ebeda, a me kona poe hoahanau, ua hele mai i Sekema; aia hoi e hoopilikia ana lakou i ke kulanakauhale, e ku e ia oe.
31Ele enviou astutamente mensageiros a Abimeleque, dizendo: “Eis que Gaal, filho de Ebede, e os seus irmãos vieram a Siquém; e eis que eles estão incitando a cidade contra o senhor.
32Nolaila, e ala oe i ka po, o oe, a me na kanaka pu me oe, a e hoohalua ma ke kula.
32Agora, portanto, levante-se de noite, você e o povo que está com você, e fique de emboscada no campo.
33A i kakahiaka, i ka puka ana a ka la, alaila, e ala koke oe a e kaua aku i ua kulanakauhale la, aia puka mai ia iwaho, a me ka poe kanaka me ia, e ku e ia oe, alaila, e hana aku oe ia lakou i ka mea i loaa i kou lima.
33Ao amanhecer, assim que o sol nascer, você se levantará cedo e atacará a cidade. Eis que, quando ele e o povo que está com ele saírem contra você, então faça com eles o que a ocasião permitir.”
34Ala mai la o Abimeleka i ka po, a me na kanaka a pau pu me ia, a hoohalua lakou ia Sekema, eha poe lakou.
34Abimeleque se levantou de noite, com todo o povo que estava com ele, e montaram uma emboscada contra Siquém em quatro companhias.
35Hele aku la o Gaala, ke keiki a Ebeda iwaho, a ku ma kahi e komo ai i ka puka o ke kulanakauhale. Ala mai la o Abimeleka, mai kona hoohalua ana, a me na kanaka pu me ia.
35Gaal, filho de Ebede, saiu e ficou à entrada da porta da cidade. Abimeleque se levantou da emboscada, e também o povo que estava com ele.
36A ike aku la o Gaala i na kanaka, i ae la ia ia Zebula, Aia hoi, ke iho mai la na kanaka, mai ka piko o ka mauna mai. I ae la o Zebula ia ia, O ke aka o na mauna kau e ike nei, me he poe kanaka la.
36Quando Gaal viu as pessoas, disse a Zebul: “Eis que vêm pessoas descendo do topo das montanhas.” Zebul lhe disse: “Você está vendo as sombras das montanhas como se fossem homens.”
37Olelo hou aku o Gaala, i aku la, Aia, ke iho mai nei na kanaka mawaena pono o ka aina, a aia kekahi poe, ke hele mai la, ma ka laau oka o Meonenima.
37Gaal falou novamente e disse: “Eis que há pessoas descendo pelo meio do campo, e uma companhia vem pelo caminho do carvalho de Meonenim.”
38Alaila, olelo mai o Zebula ia ia, Auhea hoi kou waha, ka mea au i olelo ai, Owai o Abimeleka, i hookauwa aku kakou nana? Aole anei keia ka poe kanaka au i hoowahawaha ai? O ko'u manao, e hele aku oe iwaho, a kaua aku ia lakou.
38Então Zebul lhe disse: “Onde está agora aquela sua boca com a qual você disse: ‘Quem é Abimeleque, para que o sirvamos?’ Não é este o povo que você desprezou? Por favor, saia agora e lute contra eles.”
39Hele aku la o Gaala imua o na kanaka o Sekema, a kaua aku la ia Abimeleka.
39Gaal saiu à frente dos líderes de Siquém e lutou contra Abimeleque.
40Hahai mai la o Abimeleka ia ia, a hee ae la keia imua ona, a nui ka poe i oia, a hina ilalo, a hiki i ke komo ana i ka puka.
40Abimeleque o perseguiu, e ele fugiu de diante dele, e muitos caíram feridos, até a entrada da porta.
41Noho iho la o Abimeleka ma Aruma. Kipaku aku la o Zebula ia Gaala, a me kona poe hoahanau, i noho ole lakou ma Sekema.
41Abimeleque fixou residência em Arumá; e Zebul expulsou Gaal e os seus irmãos, para que não habitassem em Siquém.
42A ia la iho, hele aku la na kanaka, a i kahi papu, a ua haiia ia Abimeleka.
42No dia seguinte, o povo saiu ao campo; e avisaram Abimeleque.
43Alaila mahele ae la ia i kanaka, ekolu poe, hoohalua iho la ma kahi papu. Nana aku la oia, aia hoi, ua puka mai na kanaka, mailoko mai o ke kulanakauhale. Ala ae la keia e ku e ia lakou, a luku aku la ia lakou.
43Ele tomou o povo, dividiu-o em três companhias e armou emboscadas no campo; ele olhou, e eis que o povo saía da cidade. Então, ele se levantou contra eles e os feriu.
44A o Abimeleka a me ka poe pu me ia, hoouka iho la lakou, a ku ma kahi e komo aku i ka puka o ke kulanakauhale. A lele aku la kela mau poe elua, maluna o na mea a pau ma ke kula, a luku iho la ia lakou.
44Abimeleque e as companhias que estavam com ele avançaram e tomaram posição à entrada da porta da cidade; e as outras duas companhias atacaram todos os que estavam no campo e os feriram.
45Kaua aku la o Abimeleka i ke kulanakauhale, a po ia la, a hoopio iho la ia kulanakauhale, a luku ae la i na kanaka a pau maloko, a wawahi aku la i ke kulanakauhale, a lulu iho la i ka paakai malaila.
45Abimeleque lutou contra a cidade o dia todo; tomou a cidade e matou o povo que nela estava. Ele destruiu a cidade e a semeou com sal.
46A lohe na kanaka a pau o ka halekiai o Sekema, alaila komo lakou iloko o kahi kaua o ka hale akua o Berita.
46Quando todos os líderes da torre de Siquém ouviram isso, entraram na fortaleza do templo de El-Berite.
47Haiia'ku la ia Abimeleka, ua akoakoa na kanaka a pau o ka halekiai o Sekema.
47Foi relatado a Abimeleque que todos os líderes da torre de Siquém estavam reunidos.
48Pii aku la o Abimeleka i ka mauna o Zalemona, oia, a me na kanaka a pau pu me ia; a lawe o Abimeleka i ke koi lipi ma kona lima, a kua iho la i lala laau, a hapai ae la, a kau iluna o kona a-i, a olelo aku la i kanaka, O ka mea a oukou i ike mai ai ia'u, e hana ana, e wikiwiki oukou e hana, e like me au nei.
48Abimeleque subiu ao monte Salmom, ele e todo o povo que estava com ele; e Abimeleque pegou um machado na mão, cortou um galho de árvore, levantou-o e colocou no ombro. Depois disse ao povo que estava com ele: “O que me viram fazer, apressem-se e façam como eu fiz!”
49Oki iho la na kanaka a pau, o kela kanaka o keia kanaka, i kana lala, a hahai lakou ia Abimeleka, a waiho iho la ia mau mea ma ka hale kaua, a puhi iho la i ka hale kaua i ke ahi maluna o lakou. Pela i make ai na kanaka a pau o ka halekiai o Sekema, hookahi tausani kane a me na wahine.
49Todos os homens, da mesma forma, cortaram cada um o seu galho, seguiram Abimeleque, os colocaram na base da fortaleza, e incendiaram a fortaleza sobre eles, de modo que todas as pessoas da torre de Siquém também morreram, cerca de mil homens e mulheres.
50Alaila, hele aku la o Abimeleka, a Tebeza, a kaua aku la ia Tebeza, a hoopio iho la ia wahi.
50Em seguida, Abimeleque foi a Tebes, acampou contra Tebes e a tomou.
51Aia maloko o ia kulanakauhale he halekaua ikaika, a malaila no i pee aku ai na kane a pau a me na wahine, a me na mea a pau o ke kulanakauhale, a pani iho la mahope o lakou, a pii aku la i kahi maluna o ka halekaua.
51Mas havia uma torre forte no meio da cidade, e todos os homens e mulheres da cidade fugiram para lá, trancaram-se por dentro e subiram para o telhado da torre.
52Hele mai la o Abimeleka i ka halekaua, a kaua mai la ia, a hele kokoke mai i ka puka o ka halekaua, e puhi ia mea i ke ahi.
52Abimeleque chegou à torre e lutou contra ela; e aproximou-se da porta da torre para incendiá-la.
53A hoolei iho la kehahi wahine i ka pohaku kaa palaoa maluna iho o ke poo o Abimeleka, a wawahi i kona iwipoo.
53Uma certa mulher atirou uma pedra superior de moinho na cabeça de Abimeleque, quebrando-lhe o crânio.
54Alaila, hea koke ae la ia i ke kanaka ui i lawe i kona kahiko kaua, i aku la ia ia, E unuhi oe i kou pahi a e pepehi mai ia'u, i olelo ole mai ai na kanaka no'u, Na ka wahine ia i pepehi. Hou aku la kona kanaka ia ia, a make ia.
54Então ele chamou depressa o jovem, seu escudeiro, e lhe disse: “Puxe a sua espada e me mate, para que não digam de mim: ‘Uma mulher o matou.’” Seu jovem o atravessou, e ele morreu.
55A ike na kanaka o ka Iseraela ua make o Abimeleka, alaila hoi aku kela kanaka, keia kanaka i kona wahi.
55Quando os homens de Israel viram que Abimeleque estava morto, foram cada um para o seu lugar.
56Pela i hoopai ai ke Akua i ka hewa o Abimeleka, ana i hana aku ai i kona makuakane, i kona pepehi ana i kona poe hoahanau he kanahiku.
56Assim Deus retribuiu a maldade de Abimeleque, que ele cometeu contra o seu pai ao matar os seus setenta irmãos;
57A hoopai no hoi ke Akua i ka hewa a pau o na kanaka o Sekema maluna o ko lakou poo iho. A maluna o lakou i hiki mai ai hoi ka hoino a Iotama, ke keiki a Ierubaala.
57e Deus retribuiu toda a maldade dos homens de Siquém sobre as cabeças deles; e a maldição de Jotão, filho de Jerubaal, veio sobre eles.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.