Oihana 18
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1A MAHOPE iho o keia mau mea, haalele iho la o Paulo ia Atenai, a hele ae la i Korineto.
1Post tio li foriris el Ateno kaj alvenis en Korinton.
2A loaa ia ia kekahi Iudaio, o Akula kona inoa, i hanauia ma Poneto, ia wa mua iho kona hiki ana mai, mai Italia mai, me kana wahine, o Perisekila, (no ka mea, ua kauoha aku la o Kelaudio i ka poe Iudaio a pau e haalele ia Roma,) a hele mai la ia io laua la.
2Kaj li trovis Judon, nomatan Akvila, Pontanon laŭ gento, antaŭ ne longe venintan el Italujo, kaj Priskilan, lian edzinon, ĉar Klaŭdio jam ordonis, ke ĉiuj Judoj foriru el Romo; kaj li iris al ili;
3A no ka like o kana oihana, noho ia me laua, a hana iho la; no ka mea, he poe humuhumu halelole lakou.
3kaj, ĉar li estis sammetiisto, li loĝis ĉe ili, kaj ili laboris, ĉar ili estis laŭ metio tendofaristoj.
4Kamailio ae la ia maloko o ka halehalawai, i na la Sabati a pau, e hoohuli i na Iudaio a me na Helene.
4Kaj li diskutadis en la sinagogo ĉiusabate, kaj penis konvinki Judojn kaj Grekojn.
5A hiki mai la o Sila laua me Timoteo, mai Makedonia mai, alaila ikaika loa o Paulo ma ka olelo, a hoike aku la i na Iudaio ia Iesu, oia no ka Mesia.
5Kiam do Silas kaj Timoteo alvenis el Makedonujo, Paŭlo estis premata per la predikado, atestante al la Judoj, ke Jesuo estas la Kristo.
6Kuee aku la lakou, olelo hoino mai la, alaila lulu iho la ia i kona kihei, i mai la ia lakou, Aia maluna o ko oukou poo iho ko oukou koko; ua maemae au; ma keia hope aku e hele au i ko na aina e.
6Sed kiam ili kontraŭstaris kaj blasfemis, li elskuis siajn vestojn, kaj diris al ili: Via sango estu sur viaj kapoj; mi estas pura; de nun mi iros al la nacianoj.
7Hele aku la ia mai ia wahi aku, a kipa aku la i ka hale o kekahi kanaka, o Iouseto kona inoa, ua malama i ke Akua; ua pili no hoi kona hale ma ka halehalawai.
7Kaj foririnte de tie, li iris en la domon de homo nomata Tito Justo, kiu adoris Dion, kaj kies domo estis tuj apud la sinagogo.
8A o Kerisepo ka luna o ka halehalawai, manaoio aku la ia i ka Haku me ko kona hale a pau. A lohe ko Korineto he nui loa, a manaoio aku la, a bapetisoia iho la.
8Kaj Krispo, la sinagogestro, kredis al la Sinjoro kune kun ĉiuj siaj domanoj; kaj multaj Korintanoj, aŭdinte, kredis kaj baptiĝis.
9Olelo mai la ka Haku ia Paulo ma ka hihio i ka po, Mai makau oe, aka, e olelo aku, mai hoomumule:
9Kaj la Sinjoro diris per vizio nokte al Paŭlo: Ne timu, sed parolu, kaj ne silentu;
10No ka mea, owau pu kekahi me oe, aole hoi e lele kekahi ia oe e hana ino aku ia oe; no ka mea, ua nui o'u poe kanaka maloko o keia kulanakauhale.
10ĉar mi estas kun vi, kaj neniu vin atakos, por fari al vi malbonon; ĉar mi havas multe da homoj en ĉi tiu urbo.
11Noho iho la ia malaila, hookahi makahiki a me na malama keu eono, e ao ana ia lakou ma ka olelo a ke Akua.
11Kaj li loĝis tie jaron kaj ses monatojn, instruante inter ili la vorton de Dio.
12A i ka wa e noho ana o Galio i alii kiaaina no Akaia, lele lokahi mai la na Iudaio maluna o Paulo, a alakai aku la ia ia ma ka noho hookolokolo.
12Sed kiam Galiono estis prokonsulo de la Aĥaja lando, la Judoj leviĝis unuanime kontraŭ Paŭlo, kaj kondukis lin al la tribunala seĝo,
13I aku la, Ke hooikaika aku nei keia i na kanaka e hoomana aku i ke Akua, ma ka mea ku ole i ke kanawai.
13dirante: Kontraŭ la leĝo ĉi tiu instigas homojn adori Dion.
14A ia Paulo e oaka ana i na waha, olelo ae la o Galio i na Iudaio, E na Iudaio, ina he hewa keia, a he mea kolohe, ina he pono ia'u ke hoomanawanui ia oukou:
14Sed kiam Paŭlo estis malfermonta la buŝon, Galiono diris al la Judoj: Se vere tio estus ia maljustaĵo aŭ malbonega kanajlaĵo, ho Judoj, estus racie, ke mi vin toleru;
15Aka, ina he mea ninau no kahi huaolelo, a me na inoa, a me ke kanawai o oukou, ia oukou no ka nana aku ia mea. Aole loa wau ake e noho i lunakanawai ma kela mau mea.
15sed se prezentiĝas demandoj pri vortoj kaj nomoj kaj via propra leĝo, vi mem ĝin atentu; pri tiaj aferoj mi ne volas esti juĝanto.
16Kipaku aku la oia ia lakou mai ka noho hookolokolo aku.
16Kaj li forpelis ilin de la tribunala seĝo.
17Alaila hopu aku la na Helene a pau ia Sosetene, i ka luna o ka halehalawai, kuikui aku la ia ia imua i ke alo o ka noho hookolokolo. Aole nae i manao o Galio i keia mau mea.
17Kaj ili ĉiuj ekkaptis Sosteneson, la sinagogestron, kaj batis lin antaŭ la tribunala seĝo. Kaj Galiono atentis nenion el tio.
18Noho iho la o Paulo malaila i kekahi mau la, uwe ae la i na hoahanau, holo aku la ia i Suria, o Perisekila laua me Akula kekahi pu me ia. Ua amu e kona poo ma Kenekerea, no ka mea, ua hoohiki ia.
18Kaj Paŭlo, restinte post tio ankoraŭ dum multe da tagoj, adiaŭis la fratojn, kaj de tie ŝipiris al Sirio, kaj kun li Priskila kaj Akvila; sed li razis sian kapon en Kenkrea, ĉar li faris sanktan promeson.
19A hele mai la ia i Epeso, a malaila ia i haalele ai ia laua; a komo aku la ia iloko o ka halehalawai, a kamailio aku la i ka poe Iudaio.
19Kaj ili alvenis en Efeson, kaj li lasis ilin tie; sed li mem eniris en la sinagogon, kaj diskutis kun la Judoj.
20Nonoi aku la lakou ia ia e noho hooliuliu iho me lakou, aole nae ia i ae mai.
20Kaj kiam ili petis lin restadi pli longe, li ne konsentis;
21A uwe aku la ia ia lakou, i aku la, He mea pono ia'u ke malama i keia ahaaina e hiki mai ana, ma Ierusalema; aka, e hoi hou mai no wau io oukou nei ke ae mai ke Akua. Holo aku la ia, mai Epeso aku.
21sed adiaŭinte ilin, kaj dirinte: Mi denove revenos al vi, se plaĉos al Dio — li ekŝipiris el Efeso.
22A pae aku la i Kaisareia, pii aku la ia, a uwe ae la i ka ekalesia, alaila hele ae la ia i Anetioka.
22Kaj elŝipiĝinte en Cezarea, li supreniris kaj salutis la eklezion, kaj poste vojaĝis al Antioĥia.
23A noho malaila, i kekahi wa, a hele aku la, kaahele ae la i na aina a pau o Galatia a me Perugia, e hooikaika ana i na haumana a pau.
23Kaj pasiginte iom da tempo tie, li foriris, kaj trapasis laŭvice la Galatujan kaj Frigian regionon, fortikigante ĉiujn disĉiplojn.
24Aia kekahi Iudaio, o Apolo kona inoa, i hanauia ma Alekanedero, he kanaka akamai i ka olelo, a hele ae la i Epeso, ua ikaika ia i na palapala hemolele.
24Kaj unu Judo, nomata Apolos, Aleksandriano laŭ gento, viro klera, venis al Efeso; kaj li estis potenca en la Skriboj.
25Ua aoia mai no ia ma ka aoao o ka Haku; a ikaika ma ka naau, olelo mai la ia, a ao ikaika mai la i na mea o ka Haku, o ka Ioaue bapetizo ana wale no, kana i ike ai.
25Ĉi tiu jam estis instruita pri la vojo de la Sinjoro; kaj estante fervora en spirito, li paroladis kaj instruadis precize pri Jesuo, konante nur la bapton de Johano;
26Hoomaka iho la ia e olelo wiwo ole mai maloko o ka halehalawai. A lohe o Akula laua me Perisekila, kii aku la laua ia ia, a hoakaka pono aku la ia ia i ka aoao o ke Akua.
26kaj li komencis paroli sentime en la sinagogo. Sed Akvila kaj Priskila, aŭdinte lin, alprenis lin al si, kaj klarigis al li pli precize la vojon de Dio.
27Manao iho la ia e hele aku i Akaia, alaila palapala aku la na hoahanau i na haumana, kauoha aku la ia lakou e apo mai ia ia. A hiki aku la ia, kokua nui aku la ia i ka poe manaoio, no ka lokomaikaiia mai.
27Kaj kiam li volis transiri en la Aĥajan landon, la fratoj kuraĝigis lin, kaj skribis al la disĉiploj, ke ili akceptu lin; kaj alveninte, li multe helpis tiujn, kiuj kredis per graco;
28Hoohuli nui mai la ia i na Iudaio imua i ke alo o na kanaka, hoakaka ae la ma na palapala hemolele ia Iesu oia no ka Mesia.
28ĉar konvinke li refutis la Judojn publike, pruvante per la Skriboj, ke Jesuo estas la Kristo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.