ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ 4
Greek New Testament: Byzantine Text (Robinson–Pierpont 2018)Original language
Greek New Testament: Byzantine Text (Robinson–Pierpont 2018)
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1παρακαλω ουν υμασ εγω ο δεσμιοσ εν κυριω αξιωσ περιπατησαι τησ κλησεωσ ησ εκληθητε
1Portanto, eu, o prisioneiro no Senhor, rogo-lhes que andem de modo digno da vocação com a qual foram chamados,
2μετα πασησ ταπεινοφροσυνησ και πραοτητοσ μετα μακροθυμιασ ανεχομενοι αλληλων εν αγαπη
2com toda a humildade e mansidão, com paciência, suportando uns aos outros em amor,
3σπουδαζοντεσ τηρειν την ενοτητα του πνευματοσ εν τω συνδεσμω τησ ειρηνησ
3empenhando-se em preservar a unidade do Espírito no vínculo da paz.
4εν σωμα και εν πνευμα καθωσ και εκληθητε εν μια ελπιδι τησ κλησεωσ υμων
4Há um só corpo e um só Espírito, assim como vocês também foram chamados em uma só esperança da sua vocação;
5εισ κυριοσ μια πιστισ εν βαπτισμα
5um só Senhor, uma só fé, um só batismo;
6εισ θεοσ και πατηρ παντων ο επι παντων και δια παντων και εν πασιν ημιν
6um só Deus e Pai de todos, que é sobre todos, por meio de todos e em todos nós.
7ενι δε εκαστω ημων εδοθη η χαρισ κατα το μετρον τησ δωρεασ του χριστου
7Mas a cada um de nós a graça foi dada conforme a medida do dom de Cristo.
8διο λεγει αναβασ εισ υψοσ ηχμαλωτευσεν αιχμαλωσιαν και εδωκεν δοματα τοισ ανθρωποισ
8Por isso ele diz: “Quando ele subiu às alturas, levou cativo o cativeiro, e deu dons às pessoas.”
9το δε ανεβη τι εστιν ει μη οτι και κατεβη πρωτον εισ τα κατωτερα μερη τησ γησ
9Ora, isto: “Ele subiu”, o que é, senão que ele também desceu primeiro às partes mais baixas da terra?
10ο καταβασ αυτοσ εστιν και ο αναβασ υπερανω παντων των ουρανων ινα πληρωση τα παντα
10Aquele que desceu é o mesmo que também subiu muito acima de todos os céus, para que pudesse encher todas as coisas.
11και αυτοσ εδωκεν τουσ μεν αποστολουσ τουσ δε προφητασ τουσ δε ευαγγελιστασ τουσ δε ποιμενασ και διδασκαλουσ
11Ele designou alguns para apóstolos; outros para profetas; outros para evangelistas; e outros para apascentadores e mestres;
12προσ τον καταρτισμον των αγιων εισ εργον διακονιασ εισ οικοδομην του σωματοσ του χριστου
12para o aperfeiçoamento dos santos, para a obra de servir, para a edificação do corpo de Cristo,
13μεχρι καταντησωμεν οι παντεσ εισ την ενοτητα τησ πιστεωσ και τησ επιγνωσεωσ του υιου του θεου εισ ανδρα τελειον εισ μετρον ηλικιασ του πληρωματοσ του χριστου
13até que todos alcancemos a unidade da fé e do conhecimento do Filho de Deus, chegando a ser um homem maduro, à medida da estatura da plenitude de Cristo;
14ινα μηκετι ωμεν νηπιοι κλυδωνιζομενοι και περιφερομενοι παντι ανεμω τησ διδασκαλιασ εν τη κυβεια των ανθρωπων εν πανουργια προσ την μεθοδειαν τησ πλανησ
14para que não sejamos mais meninos, jogados de um lado para outro e levados por todo vento de doutrina, pela artimanha dos homens e pela astúcia com que induzem ao erro;
15αληθευοντεσ δε εν αγαπη αυξησωμεν εισ αυτον τα παντα οσ εστιν η κεφαλη ο χριστοσ
15mas, falando a verdade em amor, cresçamos em todas as coisas naquele que é a cabeça, Cristo,
16εξ ου παν το σωμα συναρμολογουμενον και συμβιβαζομενον δια πασησ αφησ τησ επιχορηγιασ κατ ενεργειαν εν μετρω ενοσ εκαστου μερουσ την αυξησιν του σωματοσ ποιειται εισ οικοδομην εαυτου εν αγαπη
16Dele, todo o corpo, bem ajustado e unido por meio de todas as juntas que lhe dão suporte, cresce e edifica a si mesmo em amor, conforme cada parte desempenha a sua função.
17τουτο ουν λεγω και μαρτυρομαι εν κυριω μηκετι υμασ περιπατειν καθωσ και τα λοιπα εθνη περιπατει εν ματαιοτητι του νοοσ αυτων
17Portanto, digo isto e testifico no Senhor: não vivam mais como vivem os demais gentios, na futilidade da sua maneira de pensar,
18εσκοτισμενοι τη διανοια οντεσ απηλλοτριωμενοι τησ ζωησ του θεου δια την αγνοιαν την ουσαν εν αυτοισ δια την πωρωσιν τησ καρδιασ αυτων
18tendo o entendimento escurecido, separados da vida de Deus por causa da ignorância que há neles, devido ao endurecimento de seus corações.
19οιτινεσ απηλγηκοτεσ εαυτουσ παρεδωκαν τη ασελγεια εισ εργασιαν ακαθαρσιασ πασησ εν πλεονεξια
19Eles, tendo se tornado insensíveis, entregaram-se à lascívia, para cometerem com avidez toda espécie de impureza.
20υμεισ δε ουχ ουτωσ εμαθετε τον χριστον
20Mas não foi assim que vocês aprenderam a respeito de Cristo,
21ειγε αυτον ηκουσατε και εν αυτω εδιδαχθητε καθωσ εστιν αληθεια εν τω ιησου
21se é que de fato o ouviram e nele foram ensinados, assim como a verdade está em Jesus:
22αποθεσθαι υμασ κατα την προτεραν αναστροφην τον παλαιον ανθρωπον τον φθειρομενον κατα τασ επιθυμιασ τησ απατησ
22que, quanto à sua antiga maneira de viver, vocês se despojem do velho homem, que se corrompe segundo os desejos enganosos,
23ανανεουσθαι δε τω πνευματι του νοοσ υμων
23e que sejam renovados no espírito da sua mente,
24και ενδυσασθαι τον καινον ανθρωπον τον κατα θεον κτισθεντα εν δικαιοσυνη και οσιοτητι τησ αληθειασ
24e se revistam do novo homem, que, à semelhança de Deus, foi criado em justiça e santidade da verdade.
25διο αποθεμενοι το ψευδοσ λαλειτε αληθειαν εκαστοσ μετα του πλησιον αυτου οτι εσμεν αλληλων μελη
25Portanto, abandonando a mentira, fale cada um a verdade com o seu próximo, pois somos membros uns dos outros.
26οργιζεσθε και μη αμαρτανετε ο ηλιοσ μη επιδυετω επι τω παροργισμω υμων
26“Irem-se, e não pequem.” Não deixem o sol se pôr sobre a sua ira,
27μηδε διδοτε τοπον τω διαβολω
27e não deem lugar ao diabo.
28ο κλεπτων μηκετι κλεπτετω μαλλον δε κοπιατω εργαζομενοσ το αγαθον ταισ χερσιν ινα εχη μεταδιδοναι τω χρειαν εχοντι
28Aquele que furtava, não furte mais; antes, trabalhe, produzindo com as suas mãos o que é bom, para que tenha algo a repartir com quem tem necessidade.
29πασ λογοσ σαπροσ εκ του στοματοσ υμων μη εκπορευεσθω αλλ ει τισ αγαθοσ προσ οικοδομην τησ χρειασ ινα δω χαριν τοισ ακουουσιν
29Não saia da boca de vocês nenhuma palavra torpe, mas apenas a que for boa para a edificação, conforme a necessidade, para que transmita graça aos que ouvem.
30και μη λυπειτε το πνευμα το αγιον του θεου εν ω εσφραγισθητε εισ ημεραν απολυτρωσεωσ
30Não entristeçam o Espírito Santo de Deus, no qual vocês foram selados para o dia da redenção.
31πασα πικρια και θυμοσ και οργη και κραυγη και βλασφημια αρθητω αφ υμων συν παση κακια
31Toda amargura, fúria, ira, gritaria e calúnia sejam afastadas de vocês, juntamente com toda a maldade.
32γινεσθε δε εισ αλληλουσ χρηστοι ευσπλαγχνοι χαριζομενοι εαυτοισ καθωσ και ο θεοσ εν χριστω εχαρισατο ημιν
32E sejam bondosos uns para com os outros, compassivos, perdoando-se mutuamente, assim como Deus também os perdoou em Cristo.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.