ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α
Chapter 3

ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α

Septuagint (Greek Old Te…
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

ΜΑΚΚΑΒΑΙΩΝ Α 3

Septuagint (Greek Old Testament), second edition
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1ΚΑΙ ἀνέστη Ἰούδας ὁ καλούμενος Μακκαβαῖος υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ.
1Judas, seu filho, chamado Macabeu, levantou-se em seu lugar.
2καὶ ἐβοήθουν αὐτῷ πάντες οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ πάντες, ὅσοι ἐκολλήθησαν τῷ πατρὶ αὐτοῦ, καὶ ἐπολέμουν τὸν πόλεμον Ἰσραὴλ μετ᾿ εὐφροσύνης.
2Todos os seus parentes o ajudaram, assim como todos os que haviam se unido a seu pai, e lutaram com alegria a batalha de Israel.
3καὶ ἐπλάτυνε δόξαν τῷ λαῷ αὐτοῦ καὶ ἐνεδύσατο θώρακα ὡς γίγας καὶ συνεζώσατο τὰ σκεύη αὐτοῦ τὰ πολεμικὰ καὶ συνεστήσατο πολέμους σκεπάζων παρεμβολὴν ἐν ρομφαίᾳ.
3Ele trouxe grande glória ao seu povo, vestiu uma couraça como um gigante, cingiu suas armas de guerra, organizou batalhas e protegeu o exército com sua espada.
4καὶ ὡμοιώθη λέοντι ἐν τοῖς ἔργοις αὐτοῦ καὶ ὡς σκύμνος ἐρευγόμενος εἰς θήραν.
4Em seus feitos, era como um leão e como um filhote de leão rugindo por sua presa.
5καὶ ἐδίωξεν ἀνόμους ἐξερευνῶν καὶ τοὺς ταράσσοντας τὸν λαὸν αὐτοῦ ἐφλόγισε.
5Perseguiu e caçou os homens sem Lei e queimou os que perturbavam seu povo.
6καὶ συνεστάλησαν οἱ ἄνομοι ἀπὸ τοῦ φόβου αὐτοῦ, καὶ πάντες οἱ ἐργάτες τῆς ἀνομίας συνεταράχθησαν, καὶ εὐωδώθη σωτηρία ἐν χειρὶ αὐτοῦ.
6Os homens sem Lei recuaram de medo dele; todos os que praticavam a injustiça ficaram muito perturbados, e a libertação prosperou em suas mãos.
7καὶ ἐπίκρανε βασιλεῖς πολλοὺς καὶ εὔφρανε τὸν Ἰακὼβ ἐν τοῖς ἔργοις αὐτοῦ, καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος τὸ μνημόσυνον αὐτοῦ εἰς εὐλογίαν.
7Provocou a ira de muitos reis e alegrou Jacó com seus feitos. Sua memória é bendita para sempre.
8καὶ διῆλθεν ἐν πόλεσιν Ἰούδα καὶ ἐξωλόθρευσεν ἀσεβεῖς ἐξ αὐτῆς καὶ ἀπέστρεψεν ὀργὴν ἀπὸ Ἰσραὴλ
8Percorreu as cidades de Judá, destruiu os ímpios da terra e afastou a ira de Israel.
9καὶ ὠνομάσθη ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς καὶ συνήγαγεν ἀπολλυμένους.
9Seu nome tornou-se conhecido até os confins da terra. Reuniu os que estavam prestes a perecer.
10Καὶ συνήγαγεν Ἀπολλώνιος ἔθνη καὶ ἀπὸ Σαμαρείας δύναμιν μεγάλην τοῦ πολεμῆσαι πρὸς Ἰσραήλ.
10Apolônio reuniu os gentios e um grande exército da Samaria para lutar contra Israel.
11καὶ ἔγνω Ἰούδας καὶ ἐξῆλθεν εἰς συνάντησιν αὐτῷ καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν καὶ ἀπέκτεινεν αὐτόν· καὶ ἔπεσον τραυματίαι πολλοί, καὶ οἱ ἐπίλοιποι ἔφυγον.
11Judas soube disso, saiu ao encontro dele, derrotou-o e o matou. Muitos caíram feridos de morte, e os restantes fugiram.
12καὶ ἔλαβον τὰ σκῦλα αὐτῶν, καὶ τὴν μάχαιραν Ἀπολλωνίου ἔλαβεν Ἰούδας καὶ ἦν πολεμῶν ἐν αὐτῇ πάσας τὰς ἡμέρας.
12Tomaram seus despojos, e Judas tomou a espada de Apolônio e lutou com ela todos os dias de sua vida.
13καὶ ἤκουσε Σήρων ὁ ἄρχων τῆς δυνάμεως Συρίας ὅτι ἤθροισεν Ἰούδας ἄθροισμα καὶ ἐκκλησίαν πιστῶν μετ᾿ αὐτοῦ ἐκπορευομένων εἰς πόλεμον,
13Serom, comandante do exército da Síria, ouviu que Judas havia reunido uma grande multidão, incluindo um grupo de homens fiéis que permaneciam com ele e saíam para a guerra.
14καὶ εἶπε· ποιήσω ἐμαυτῷ ὄνομα καὶ δοξασθήσομαι ἐν τῇ βασιλείᾳ καὶ πολεμήσω τὸν Ἰούδαν καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ τοὺς ἐξουδενοῦντας τὸν λόγον τοῦ βασιλέως.
14Ele disse: “Conquistarei para mim um nome e glória no reino. Lutarei contra Judas e os que estão com ele, que desprezam a ordem do rei.”
15καὶ προσέθετο τοῦ ἀναβῆναι· καὶ ἀνέβη μετ᾿ αὐτοῦ παρεμβολὴ ἀσεβῶν ἰσχυρὰ βοηθῆσαι αὐτῷ καὶ ποιῆσαι τὴν ἐκδίκησιν ἐν υἱοῖς Ἰσραήλ.
15Um poderoso exército de ímpios subiu com ele para ajudá-lo a se vingar dos filhos de Israel.
16καὶ ἤγγισαν ἕως ἀναβάσεως Βαιθωρών, καὶ ἐξῆλθεν Ἰούδας εἰς συνάντησιν αὐτῶν ὀλιγοστός.
16Ele se aproximou da subida de Bet-Horom, e Judas saiu ao encontro dele com um pequeno grupo.
17ὡς δὲ εἶδον τὴν παρεμβολὴν ἐρχομένην εἰς συνάντησιν αὐτοῖς, εἶπον τῷ Ἰούδᾳ· πῶς δυνησόμεθα ὀλιγοστοὶ ὄντες πολεμῆσαι πρὸς πλῆθος τοσοῦτον ἰσχυρόν; καὶ ἡμεῖς ἐκλελύμεθα ἀσιτοῦντες σήμερον.
17Quando viram o exército vindo contra eles, disseram a Judas: “Como poderemos, sendo tão poucos, lutar contra uma multidão tão grande e poderosa? Além disso, estamos fracos, pois hoje não provamos alimento algum.”
18καὶ εἶπεν Ἰούδας· εὔκοπόν ἐστι συγκλεισθῆναι πολλοὺς ἐν χερσὶν ὀλίγων, καὶ οὐκ ἔστι διαφορὰ ἐναντίον τοῦ Θεοῦ τοῦ οὐρανοῦ σῴζειν ἐν πολλοῖς ἢ ἐν ὀλίγοις·
18Judas respondeu: “É fácil muitos serem cercados pelas mãos de poucos. Para o céu, tanto faz salvar por muitos ou por poucos,
19ὅτι οὐκ ἐν πλήθει δυνάμεως νίκη πολέμου ἐστίν, ἀλλ᾿ ἢ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἡ ἰσχύς.
19pois a vitória na batalha não depende da multidão de um exército; a força vem do céu.
20αὐτοὶ ἔρχονται πρὸς ἡμᾶς ἐν πλήθει ὕβρεως καὶ ἀνομίας τοῦ ἐξᾶραι ἡμᾶς καὶ τὰς γυναῖκας ἡμῶν καὶ τὰ τέκνα ἡμῶν, τοῦ σκυλεῦσαι ἡμᾶς,
20Eles vêm contra nós cheios de insolência e injustiça, para nos destruir, juntamente com nossas esposas e nossos filhos, e para nos saquear;
21ἡμεῖς δὲ πολεμοῦμεν περὶ τῶν ψυχῶν ἡμῶν καὶ τῶν νομίμων ἡμῶν.
21nós, porém, lutamos por nossa vida e por nossas leis.
22καὶ αὐτὸς συντρίψει αὐτοὺς πρὸ προσώπου ἡμῶν· ὑμεῖς δὲ μὴ φοβηθῆτε ἀπ᾿ αὐτῶν.
22Ele mesmo os esmagará diante de nós. Quanto a vocês, não tenham medo deles.”
23ὡς δὲ ἐπαύσατο λαλῶν, ἐνήλατο εἰς αὐτοὺς ἄφνω, καὶ συνετρίβη Σήρων καὶ ἡ παρεμβολὴ αὐτοῦ ἐνώπιον αὐτοῦ.
23Assim que terminou de falar, lançou-se de repente contra Serom e seu exército, e eles foram derrotados diante dele.
24καὶ ἐδίωκον αὐτὸν ἐν τῇ καταβάσει Βαιθωρὼν ἕως τοῦ πεδίου· καὶ ἔπεσον ἀπ᾿ αὐτῶν εἰς ἄνδρας ὀκτακοσίους, οἱ δὲ λοιποὶ ἔφυγον εἰς γῆν Φυλιστιείμ.
24Perseguiram-nos pela descida de Bet-Horom até a planície, e cerca de oitocentos homens deles caíram. Os demais fugiram para a terra dos filisteus.
25καὶ ἤρξατο ὁ φόβος Ἰούδα καὶ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ καὶ ἡ πτόησις ἐπιπίπτειν ἐπὶ τὰ ἔθνη τὰ κύκλῳ αὐτῶν.
25Então o temor de Judas e de seus irmãos, e o pavor deles, começaram a cair sobre as nações ao redor.
26καὶ ἤγγισεν ἕως τοῦ βασιλέως τὸ ὄνομα αὐτοῦ, καὶ ὑπὲρ τῶν παρατάξεων Ἰούδα ἐξηγεῖτο πᾶν ἔθνος.
26Sua fama chegou ao rei, e todas as nações falavam das batalhas de Judas.
27Ὡς δὲ ἤκουσεν Ἀντίοχος ὁ βασιλεὺς τοὺς λόγους τούτους, ὠργίσθη θυμῷ καὶ ἀπέστειλε καὶ συνήγαγε τὰς δυνάμεις πάσας τῆς βασιλείας αὐτοῦ, παρεμβολὴν ἰσχυρὰν σφόδρα.
27Quando o rei Antíoco ouviu essas notícias, encheu-se de indignação. Mandou reunir todas as forças de seu reino, um exército extremamente poderoso.
28καὶ ἤνοιξε τὸ γαζοφυλάκιον αὐτοῦ καὶ ἔδωκεν ὀψώνια ταῖς δυνάμεσιν αὐτοῦ εἰς ἐνιαυτὸν καὶ ἐνετείλατο εἶναι αὐτοὺς ἑτοίμους εἰς πᾶσαν χρείαν.
28Abriu seu tesouro, pagou às tropas o soldo de um ano e ordenou que estivessem prontas para qualquer necessidade.
29καὶ εἶδεν ὅτι ἐξέλιπε τὸ ἀργύριον ἀπὸ τῶν θησαυρῶν καὶ οἱ φόροι τῆς χώρας ὀλίγοι, χάριν τῆς διχοστασίας καὶ πληγῆς, ἧς κατεσκεύασεν ἐν τῇ γῇ τοῦ ἆραι τὰ νόμιμα, ἃ ἦσαν ἀφ᾿ ἡμερῶν τῶν πρώτων.
29Viu que o dinheiro de seus tesouros havia acabado e que os tributos do país eram poucos por causa da divisão e do desastre que ele havia trazido sobre a terra ao tentar abolir as leis existentes desde os tempos antigos.
30καὶ εὐλαβήθη μὴ οὐκ ἔχῃ ὡς ἅπαξ καὶ δὶς εἰς τὰς δαπάνας καὶ τὰ δόματα, ἃ ἐδίδου ἔμπροσθεν δαψιλεῖ χειρὶ καὶ ἐπερίσσευσεν ὑπὲρ τοὺς βασιλεῖς τοὺς ἔμπροσθεν,
30Teve medo de não ter o suficiente, como em outras ocasiões, para as despesas e os presentes que costumava distribuir generosamente, com mais abundância do que os reis que o antecederam.
31καὶ ἠπορεῖτο τῇ ψυχῇ αὐτοῦ σφόδρα καὶ ἐβουλεύσατο τοῦ πορευθῆναι εἰς τὴν Περσίδα καὶ λαβεῖν τοὺς φόρους τῶν χωρῶν καὶ συναγαγεῖν ἀργύριον πολύ.
31Ficou profundamente perplexo e decidiu ir à Pérsia, recolher os tributos daqueles países e juntar muito dinheiro.
32καὶ κατέλιπε Λυσίαν ἄνθρωπον ἔνδοξον καὶ ἀπὸ γένους τῆς βασιλείας ἐπὶ τῶν πραγμάτων τοῦ βασιλέως ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ Εὐφράτου ἕως τῶν ὁρίων Αἰγύπτου
32Deixou Lísias, homem honrado e de linhagem real, encarregado dos assuntos do rei desde o rio Eufrates até as fronteiras do Egito,
33καὶ τρέφει Ἀντίοχον τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἕως τοῦ ἐπιστρέψαι αὐτόν.
33e encarregado de criar seu filho Antíoco até que ele voltasse.
34καὶ παρέδωκεν αὐτῷ τὰς ἡμίσεις τῶν δυνάμεων καὶ τοὺς ἐλέφαντας καὶ ἐνετείλατο αὐτῷ περὶ πάντων, ὦν ἐβούλετο, καὶ περὶ τῶν κατοικούντων τὴν Ἰουδαίαν καὶ Ἱερουσαλὴμ
34Entregou a Lísias metade de suas tropas e os elefantes e lhe deu ordens a respeito de tudo o que queria que fosse feito, especialmente quanto aos habitantes da Judeia e de Jerusalém:
35ἀποστεῖλαι ἐπ᾿ αὐτοὺς δύναμιν τοῦ ἐκτρίψαι καὶ ἐξᾶραι τὴν ἰσχὺν Ἰσραὴλ καὶ τὸ κατάλειμμα Ἱερουσαλὴμ καὶ ἆραι τὸ μνημόσυνον αὐτῶν ἀπὸ τοῦ τόπου
35deveria enviar um exército contra eles para arrancar e destruir a força de Israel e o remanescente de Jerusalém e apagar sua memória daquele lugar;
36καὶ κατοικίσαι υἱοὺς ἀλλογενεῖς ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις αὐτῶν καὶ κατακληροδοτῆσαι τὴν γῆν αὐτῶν.
36deveria fazer estrangeiros habitarem em todo o território deles e dividir a terra entre esses estrangeiros por sorteio.
37καὶ ὁ βασιλεὺς παρέλαβε τὰς ἡμίσεις τῶν δυνάμεων τὰς καταλειφθείσας καὶ ἀπῇρεν ἀπὸ Ἀντιοχείας ἀπὸ πόλεως βασιλείας αὐτοῦ, ἔτους ἑβδόμου καὶ τεσσαρακοστοῦ καὶ ἑκατοστοῦ, καὶ διεπέρασε τὸν Εὐφράτην ποταμὸν καὶ διεπορεύετο τὰς ἐπάνω χώρας.
37O rei tomou a metade restante das tropas e deixou Antioquia, sua cidade real, no ano cento e quarenta e sete; atravessou o rio Eufrates e percorreu as regiões do norte.
38Καὶ ἐπέλεξε Λυσίας Πτολεμαῖον τὸν Δορυμένους καὶ Νικάνορα καὶ Γοργίαν ἄνδρας δυνατοὺς τῶν φίλων τοῦ βασιλέως,
38Lísias escolheu Ptolomeu, filho de Dorímenes, Nicanor e Górgias, homens poderosos dentre os amigos do rei,
39καὶ ἀπέστειλε μετ᾿ αὐτῶν τεσσαράκοντα χιλιάδας ἀνδρῶν καὶ ἑπτακισχιλίαν ἵππον τοῦ ἐξελθεῖν εἰς γῆν Ἰούδα καὶ καταφθεῖραι αὐτὴν κατὰ τὸν λόγον τοῦ βασιλέως.
39e enviou com eles quarenta mil soldados de infantaria e sete mil cavaleiros para entrar na terra de Judá e destruí-la conforme a palavra do rei.
40καὶ ἀπῇραν σὺν πάσῃ τῇ δυνάμει αὐτῶν, καὶ ἦλθον καὶ παρενέβαλον πλησίον Ἐμμανοὺμ ἐν τῇ γῇ τῇ πεδινῇ.
40Eles partiram com todo o exército e chegaram perto de Emaús, onde acamparam na planície.
41καὶ ἤκουσαν οἱ ἔμποροι τῆς χώρας τὸ ὄνομα αὐτῶν καὶ ἔλαβον ἀργύριον καὶ χρυσίον πολὺ σφόδρα καὶ πέδας καὶ ἦλθον εἰς τὴν παρεμβολὴν τοῦ λαβεῖν τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ εἰς παῖδας. καὶ προσετέθησαν πρὸς αὐτοὺς δύναμις Συρίας καὶ γῆς ἀλλοφύλων.
41Os mercadores da região ouviram falar da fama deles e vieram ao acampamento com muita prata, ouro e correntes, para comprar os filhos de Israel como escravos. Tropas da Síria e da terra dos filisteus juntaram-se a eles.
42καὶ εἶδεν Ἰούδας καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, ὅτι ἐπληθύνθη τὰ κακὰ καὶ αἱ δυνάμεις παρεμβάλλουσιν ἐν τοῖς ὁρίοις αὐτῶν, καὶ ἐπέγνωσαν τοὺς λόγους τοῦ βασιλέως, οὓς ἐνετείλατο ποιῆσαι τῷ λαῷ εἰς ἀπώλειαν καὶ συντέλειαν.
42Judas e seus irmãos viram que os males se multiplicavam e que os exércitos acampavam em suas fronteiras. Ficaram sabendo das ordens do rei para destruir o povo e acabar com ele.
43καὶ εἶπεν ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ· ἀναστήσωμεν τὴν καθαίρεσιν τοῦ λαοῦ ἡμῶν καὶ πολεμήσωμεν περὶ τοῦ λαοῦ ἡμῶν καὶ τῶν ἁγίων.
43Então disseram uns aos outros: “Vamos restaurar as ruínas de nosso povo e lutar por nosso povo e pelo lugar santo.”
44καὶ συνηθροίσθη ἡ συναγωγὴ τοῦ εἶναι ἑτοίμους εἰς πόλεμον καὶ τοῦ προσεύξασθαι καὶ αἰτῆσαι ἔλεον καὶ οἰκτιρμούς.
44A assembleia se reuniu para se preparar para a batalha e para orar e pedir misericórdia e compaixão.
45καὶ Ἱερουσαλὴμ ἦν ἀοίκητος ὡς ἔρημος· οὐκ ἦν ὁ εἰσπορευόμενος καὶ ἐκπορευόμενος ἐκ τῶν γενημάτων αὐτῆς, καὶ τὸ ἁγίασμα καταπατούμενον, καὶ υἱοὶ ἀλλογενῶν ἐν τῇ ἄκρᾳ, κατάλυμα τοῖς ἔθνεσι· καὶ ἐξῃ£ρθη τέρψις ἐξ Ἰακώβ, καὶ ἐξέλιπεν αὐλὸς καὶ κινύρα.
45Jerusalém estava desabitada como um deserto. Nenhum de seus filhos entrava ou saía. O santuário estava sendo pisoteado. Filhos de estrangeiros ocupavam a cidadela. Os gentios moravam ali. A alegria foi tirada de Jacó, e a flauta e a harpa silenciaram.
46καὶ συνήχθησαν καὶ ἤλθοσαν εἰς Μασσηφὰ κατέναντι Ἱερουσαλήμ, ὅτι τόπος προσευχῆς εἰς Μασσηφὰ τὸ πρότερον τῷ Ἰσραήλ.
46Eles se reuniram e foram a Mispá, perto de Jerusalém, pois antigamente havia em Mispá um lugar de oração para Israel.
47καὶ ἐνήστευσαν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ περιεβάλοντο σάκκους καὶ σποδὸν ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν καὶ διέρρηξαν τὰ ἱμάτια αὐτῶν.
47Jejuaram naquele dia, vestiram pano de saco, colocaram cinzas sobre a cabeça e rasgaram as roupas.
48καὶ ἐξεπέτασαν τὸ βιβλίον τοῦ νόμου, περὶ ὧν ἐξηρεύνων τὰ ἔθνη τὰ ὁμοιώματα τῶν εἰδώλων αὐτῶν.
48Abriram o livro da Lei para buscar orientação, como os gentios consultavam as imagens de seus ídolos.
49καὶ ἤνεγκαν τὰ ἱμάτια τῆς ἱερωσύνης καὶ τὰ πρωτογενήματα καὶ τὰς δεκάτας καὶ ἤγειραν τοὺς ναζιραίους, οἳ ἐπλήρωσαν τὰς ἡμέρας,
49Trouxeram as vestes dos sacerdotes, as primícias e os dízimos e convocaram os nazireus que haviam completado os dias de seu voto.
50καὶ ἐβόησαν φωνῇ εἰς τὸν οὐρανὸν λέγοντες· τί ποιήσωμεν τούτοις καὶ ποῦ αὐτοὺς ἀπαγάγωμεν;
50Clamaram em alta voz ao céu: “O que faremos com estes homens? Para onde os levaremos?
no verse 51 in this text
51Teu lugar santo está sendo pisoteado e profanado. Teus sacerdotes estão de luto e humilhados.
52καὶ τὰ ἅγιά σου καταπεπάτηται καὶ βεβήλωται καὶ οἱ ἱερεῖς σου ἐν πένθει καὶ ταπεινώσει. καὶ ἰδοὺ τὰ ἔθνη συνῆκται ἐφ᾿ ἡμᾶς τοῦ ἐξᾶραι ἡμᾶς· σὺ οἶδας ἃ λογίζονται ἐφ᾿ ἡμᾶς.
52Eis que os gentios se reuniram contra nós para nos destruir. Tu sabes o que planejam contra nós.
53πῶς δυνησόμεθα ὑποστῆναι κατὰ πρόσωπον αὐτῶν, ἐὰν μὴ σὺ βοηθήσῃς ἡμῖν;
53Como poderemos resistir a eles se tu não nos ajudares?”
54καὶ ἐσάλπισαν ταῖς σάλπιγξι καὶ ἐβόησαν φωνῇ μεγάλῃ.
54Então tocaram as trombetas e deram um grande grito.
55καὶ μετὰ τοῦτο κατέστησεν Ἰούδας ἡγούμενος τοῦ λαοῦ χιλιάρχους καὶ ἑκατοντάρχους καὶ πεντηκοντάρχους καὶ δεκάρχους.
55Depois disso, Judas nomeou líderes do povo: comandantes de milhares, de centenas, de cinquenta e de dez.
56καὶ εἶπον τοῖς οἰκοδομοῦσιν οἰκίας καὶ μνηστευομένοις γυναῖκας καὶ φυτεύουσιν ἀμπελῶνας καὶ δειλοῖς ἀποστρέφειν ἕκαστον εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ κατὰ τὸν νόμον.
56Conforme a Lei, disse aos que estavam construindo casas, aos que estavam noivos, aos que estavam plantando vinhas e aos medrosos que voltassem, cada um para sua casa.
57καὶ ἀπῇρεν ἡ παρεμβολή, καὶ παρενέβαλε κατὰ νότον Ἀμμαούς.
57O exército partiu e acampou ao sul de Emaús.
58καὶ εἶπεν Ἰούδας· περιζώσασθε καὶ γίνεσθε εἰς υἱοὺς δυνατοὺς καὶ γίνεσθε ἕτοιμοι εἰς τὸ πρωΐ τοῦ πολεμῆσαι ἐν τοῖς ἔθνεσι τούτοις τοῖς ἐπισυνηγμένοις ἐφ᾿ ἡμᾶς ἐξᾶραι ἡμᾶς καὶ τὰ ἅγια ἡμῶν·
58Judas disse: “Armem-se e sejam valentes! Estejam prontos pela manhã para lutar contra esses gentios que se reuniram contra nós para nos destruir e destruir nosso lugar santo.
59ὅτι κρεῖσσον ἡμᾶς ἀποθανεῖν ἐν τῷ πολέμῳ ἢ ἐπιδεῖν ἐπὶ τὰ κακὰ τοῦ ἔθνους ἡμῶν καὶ τῶν ἁγίων.
59Pois é melhor morrermos em batalha do que vermos as calamidades de nossa nação e do lugar santo.
60ὡς δ᾿ ἂν ᾖ θέλημα ἐν οὐρανῷ, οὕτω ποιήσει.
60No entanto, seja feita a vontade do céu.”

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.