Actes 11
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Testamenta Marra (Dieri New Testament)
1Les apôtres et les frères qui étaient dans la Judée apprirent que les païens avaient aussi reçu la parole de Dieu.
1Apostel worali ja ngatata mara worali, tana Judaiani ngamana, ngarana wonti, bakana kana kojeli Godaia jaura patana warai.
2Et lorsque Pierre fut monté à Jérusalem, les fidèles circoncis lui adressèrent des reproches,
2Ja Petrus Jerusalemia matja tarana, tana karuwalilali jatamalina wonti nunkangu.
3en disant: Tu es entré chez des incirconcis, et tu as mangé avec eux.
3Ja jatana wonti: „Jidni kanani wirina paraia, tana wata karuwalila nganai, ja tanangu jela tajina paraia.“
4Pierre se mit à leur exposer d’une manière suivie ce qui s’était passé.
4Petrulu wonina wonti, ja tanangu warupotuni warapaterina wonti ja jatana wonti:
5Il dit: J’étais dans la ville de Joppé, et, pendant que je priais, je tombai en extase et j’eus une vision: un objet, semblable à une grande nappe attachée par les quatre coins, descendait du ciel et vint jusqu’à moi.
5„Ngani Joppe ngurani matja ngatjinani, ja ngani ngaramarlarina paraia, ja mudlamalka najina paraia: Koko kulno, kati pirna jeribaka, buru mandru ja mandruni pariwilpandru ngarinani, ja nau ngakangu wokarana paraia.
6Les regards fixés sur cette nappe, j’examinai, et je vis les quadrupèdes de la terre, les bêtes sauvages, les reptiles, et les oiseaux du ciel.
6Ja ngato nina ngurutalpana najina paraia, ja ngujangujamana paraia, ja ngato najina paraia mitaia nganti tidna mandrumandrunto ja nganti jampa ja tjutju ja paia ngaranala.
7Et j’entendis une voix qui me disait: Lève-toi, Pierre, tue et mange.
7Ja ngato ngaiala ngakangu jatanani ngarana paraia: «Petrujai, terkala tarau, nandrau ja tajiau!»
8Mais je dis: Non, Seigneur, car jamais rien de souillé ni d’impur n’est entré dans ma bouche.
8Ngani jatana paraia: A‐ai, Kaparajai, ngangau jampa kara murumuru kara, wata pota kulno ngakangu manani wirina warai.
9Et pour la seconde fois la voix se fit entendre du ciel: Ce que Dieu a déclaré pur, ne le regarde pas comme souillé.
9Ngaialali pariwilpandru pota mandrula ngakangu kalabana paraia: «Mina Godali kulirkana warai, ninapara jundru wata murumuru patau!»
10Cela arriva jusqu’à trois fois; puis tout fut retiré dans le ciel.
10Jenia pota parkulu pantjina paraia; ja nakaldra pratjana pariwilpani taralkana tikana paraia.
11Et voici, aussitôt trois hommes envoyés de Césarée vers moi se présentèrent devant la porte de la maison où j’étais.
11Ja mai, nurujeli materi parkulu pungani terkana wirinani, nunkangu ngani ngamanani, tanana Cäsareandru ngakangu matja jinpana.
12L’Esprit me dit de partir avec eux sans hésiter. Les six hommes que voici m’accompagnèrent, et nous entrâmes dans la maison de Corneille.
12Jaola ngakangu jatana paraia, ngani tanangu jela wapananto, wata mangangankani. Ngakangu jela bakana tanapini ngatata mara wora ja kulno wapana paraia, ja ngaiani nunkangupini materaia pungani wokarana paraia.
13Cet homme nous raconta comment il avait vu dans sa maison l’ange se présentant à lui et disant: Envoie à Joppé, et fais venir Simon, surnommé Pierre,
13Ja nulu ngaianingu kaukaubana paraia, worderu nulu najina warai pungani nunkanani angela terkanani ja nunkangu jatanani: «Materi Joppia jinpau ja Simon, nina tanali dikai Petrus, karkau.
14qui te dira des choses par lesquelles tu seras sauvé, toi et toute ta maison.
14Nau jinkangu jaura jatala nganai, tanangundru jundru ja jinkani pungalali tepi ngurali manila nganai.»
15Lorsque je me fus mis à parler, le Saint-Esprit descendit sur eux, comme sur nous au commencement.
15Ngato wonina paraia kaukaubala, Jaola kulikiri tanangu pratjanani ngarina paraia, ngaianangu jeribaka ngopera.
16Et je me souvins de cette parole du Seigneur: Jean a baptisé d’eau, mais vous, vous serez baptisés du Saint-Esprit.
16Ngato Kaparala jaura ngundrana paraia, worderu Nauja jatana wonti: «Johannili ngapali multibana wonti, jura Jaolali kulikirieli multibanila manila nganai.»
17Or, puisque Dieu leur a accordé le même don qu’à nous qui avons cru au Seigneur Jésus-Christ, pouvais-je, moi, m’opposer à Dieu?
17Godali tanangu poto jinkinani, worderu bakana ngaianangu, ngaiana Kapara Jesungu Christungu morlalu ngundrana wonti: Worana ngani nganana paraia? Ngani ngurunguru nganana paraia Godani daudauala?“
18Après avoir entendu cela, ils se calmèrent, et ils glorifièrent Dieu, en disant: Dieu a donc accordé la repentance aussi aux païens, afin qu’ils aient la vie.
18Tanali jenia ngarana, tana ngapurina wonti; ja tanali Goda jurakokana wonti ja jatana wonti: „Jeruja bakana kana koni Godali madlentjandru karitjini jinkina paraia tepia.“
19Ceux qui avaient été dispersés par la persécution survenue à l’occasion d’Étienne allèrent jusqu’en Phénicie, dans l’île de Chypre, et à Antioche, annonçant la parole seulement aux Juifs.
19Tana ketjaketjanandru, nau Stephanusungundru pantjina, piltjaru nganana wonti Phönicielu ja Cypernilu ja Antiochialu marurina wonti, ja wata kulnuni jaura kaukaubana wonti, a‐ai, windri Juda kanani.
20Il y eut cependant parmi eux quelques hommes de Chypre et de Cyrène, qui, étant venus à Antioche, s’adressèrent aussi aux Grecs, et leur annoncèrent la bonne nouvelle du Seigneur Jésus.
20Palpa tanangundru Cypriala ja Kyrenala nganana wonti, tana Antiochiani matja wokarana, bakana Grieka kanani jatana wonti, ja ngantjani jaura Kapara Jesungundru kaukaubana wonti.
21La main du Seigneur était avec eux, et un grand nombre de personnes crurent et se convertirent au Seigneur.
21Ja Kaparaia mara tanangunto nganana wonti; ja kana marapu, tana morlalu ngundrana wonti, Kaparaia karitjina wonti.
22Le bruit en parvint aux oreilles des membres de l’Église de Jérusalem, et ils envoyèrent Barnabas jusqu’à Antioche.
22Naupini pinti Jerusalem mili wolarani talpani wokarana wonti, ja tanali Barnabas jinpana wonti, nau Antiochialu wapananto.
23Lorsqu’il fut arrivé, et qu’il eut vu la grâce de Dieu, il s’en réjouit, et il les exhorta tous à rester d’un cœur ferme attachés au Seigneur.
23Nau naka matja wokarana, ja Godaia murla najina, nau mankina wonti, ja nulu pratjana kurukurubana wonti, ngara wonkieli Kaparani wonki ngamala.
24Car c’était un homme de bien, plein d’Esprit-Saint et de foi. Et une foule assez nombreuse se joignit au Seigneur.
24Ngangau nau kana ngumu nganana wonti, Jaola kulikirieli ja morlalu ngundranali manamiri. Ja kana wolara marapu Kaparani ngokana wonti.
25Barnabas se rendit ensuite à Tarse, pour chercher Saul;
25Barnabas Tarsuja palkana wonti Saulus wontila; ja nulu nina matja mankamankana, nulu nina Antiochiaia manina tikana wonti.
26et, l’ayant trouvé, il l’amena à Antioche. Pendant toute une année, ils se réunirent aux assemblées de l’Église, et ils enseignèrent beaucoup de personnes. Ce fut à Antioche que, pour la première fois, les disciples furent appelés chrétiens.
26Jendranguta pudla kilpawoldra kulno mili wolarani jela ngamana wonti, ja mili wolarani ngujangujara jinkina wonti, ja tanali ngopera Antiochiani mili „Christiala“ dikana wonti.
27En ce temps-là, des prophètes descendirent de Jérusalem à Antioche.
27Tanangupini ditjini Jerusalemingundru Propheta Antiochiaia ngarina wonti.
28L’un d’eux, nommé Agabus, se leva, et annonça par l’Esprit qu’il y aurait une grande famine sur toute la terre. Elle arriva, en effet, sous Claude.
28Kulno tanangundru, tala nunkani Agabus, terkakana wonti, ja Jaolali wondrana wonti, maua pirna mita maruni wokarala nganai. Naupini bakana kantji wokarana wonti mitaia kapara Claudiungu.
29Les disciples résolurent d’envoyer, chacun selon ses moyens, un secours aux frères qui habitaient la Judée.
29Milieli pratjanali, kulno ja kulnujeli, kurana wonti, nunkani potundru palpa kalumiltjamiltjarina jinpananto tanangu ngatatani, tana Judaiani ngamanani.
30Ils le firent parvenir aux anciens par les mains de Barnabas et de Saul.
30Jenia tanali bakana ngankana wonti, ja jenia pinarani jinpana wonti Barnabas ja Saulus marali.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.