Luko 12
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
1Dume, kiam la miriadoj de la homamaso kunkolektiĝis tiel, ke ili piedpremis unu la alian, li ekparolis al siaj disĉiploj, dirante unue: Gardu vin kontraŭ la fermentaĵo de la Fariseoj, kiu estas hipokriteco.
1Ын время ачея, кынд се стрынсесерэ нороаделе ку мииле, аша кэ се кэлкау уний пе алций, Исус а ынчепут сэ спунэ ученичилор Сэй: „Май ынтый де тоате, пэзици-вэде алуатул фарисеилор, каре есте фэцэрничия.
2Sed estas nenio kovrita, kio ne estos elmontrita; kaj nenio kaŝita, kio ne estos sciata.
2Нуесте нимик акоперит каре ну ва фи дескоперит, нич аскунс каре ну ва фи куноскут.
3Tial, kion vi diris en la mallumo, tio estos aŭdita en la lumo; kaj kion vi parolis en orelon en internaj ĉambroj, tio estos proklamita sur la tegmentoj.
3Де ачея, орьче аць спус ла ынтунерик ва фи аузит ла луминэ; ши орьче аць грэит ла уреке, ын одэице, ва фи вестит де пе акоперишул каселор.
4Kaj mi diras al vi, miaj amikoj: Ne timu tiujn, kiuj mortigas la korpon, kaj poste ne povas fari ion plu.
4Вэспун воуэ, приетенийМей, сэ ну вэ темець де чей че учид трупул, ши дупэ ачея ну май пот фаче нимик.
5Sed mi montros al vi, kiun vi devas timi: Timu Tiun, kiu, mortiginte, plue havas aŭtoritaton enĵeti en Gehenan; jes, mi diras al vi: Tiun timu.
5Ам сэ вэ арэт де чине сэ вэ темець. Темеци-вэ де Ачела каре, дупэ че а учис, аре путеря сэ арунче ын геенэ; да, вэ спун, де Ел сэ вэ темець.
6Ĉu oni ne vendas kvin paserojn por du asaroj? kaj eĉ unu el ili ne estas forgesita antaŭ Dio.
6Ну се вынд оаре чинч врэбий ку дой бань? Тотушь, ничуна дин еле ну есте уйтатэ ынаинтя луй Думнезеу.
7Sed eĉ la haroj de via kapo estas ĉiuj kalkulitaj. Ne timu; vi pli valoras ol multaj paseroj.
7Ши кяр перий дин кап, тоць вэ сунт нумэраць. Деч сэ ну вэ темець: вой сунтець май де прец декыт мулте врэбий.
8Kaj mi diras al vi: Ĉiun, kiu konfesos min antaŭ la homoj, la Filo de homo ankaŭ konfesos antaŭ la anĝeloj de Dio;
8Еувэ спун: пе орьчине Мэ ва мэртуриси ынаинтя оаменилор, ыл ва мэртуриси ши Фиул омулуй ынаинтя ынӂерилор луй Думнезеу,
9sed kiu malkonfesos min antaŭ la homoj, tiu estos malkonfesita antaŭ la anĝeloj de Dio.
9дар чине се ва лепэда де Мине ынаинтя оаменилор ва фи лепэдат ши ел ынаинтя ынӂерилор луй Думнезеу.
10Kaj por ĉiu, kiu parolos vorton kontraŭ la Filo de homo, estos pardono; sed por tiu, kiu blasfemas kontraŭ la Sankta Spirito, ne estos pardono.
10Шиорькуй ва ворби ымпотрива Фиулуй омулуй, и се ва ерта, дар орькуй ва хули ымпотрива Духулуй Сфынт, ну и се ва ерта.
11Kaj kiam oni kondukos vin antaŭ la sinagogojn kaj regantojn kaj aŭtoritatulojn, ne zorgu, kiel aŭ kion respondi, aŭ kion diri;
11Кындвэ вор дуче ынаинтя синагоӂилор, ынаинтя дрегэторилор ши ынаинтя стэпынирилор, сэ ну вэ ынгрижораць кум вець рэспунде пентру апэраря воастрэ, нич че вець ворби,
12ĉar la Sankta Spirito instruos al vi en tiu horo mem tion, kion vi devas diri.
12кэч Духул Сфынт вэ ва ынвэца кяр ын часул ачела че ва требуи сэ ворбиць.”
13Kaj unu el la homamaso diris al li: Majstro, diru al mia frato, ke li dividu kun mi la heredaĵon.
13Унул дин мулциме а зис луй Исус: „Ынвэцэторуле, спуне фрателуй меу сэ ымпартэ ку мине моштениря ноастрэ.”
14Sed li diris al li: Ho viro, kiu starigis min super vi kiel juĝanton aŭ dividanton?
14„Омуле” , й-а рэспунс Исус, „чине М-а пус пе Мине жудекэтор сау ымпэрцитор песте вой?”
15Kaj li diris al ili: Zorgu, kaj gardu vin kontraŭ ĉia avideco, ĉar la vivo de homo ne konsistas en la abundeco de liaj posedaĵoj.
15Апой ле-а зис: „Ведецьши пэзици-вэ де орьче фел де лэкомие де бань, кэч вяца куйва ну стэ ын белшугул авуцией луй.”
16Kaj li parolis al ili parabolon, dirante: La bieno de unu riĉulo donis abunde;
16Ши ле-а спус пилда ачаста: „Царина унуй ом богат родисе мулт.
17kaj li konsideris, dirante: Kion mi faru, ĉar mi ne havas lokon, kie mi povas amasigi miajn fruktojn?
17Ши ел се гындя ын сине ши зичя: ‘Че вой фаче? Фииндкэ ну май ам лок унде сэ-мь стрынг роаделе.
18Kaj li diris: Jen kion mi faros: mi disbatos miajn grenejojn kaj konstruos pli grandajn, kaj tie mi amasigos mian grenon kaj miajn posedaĵojn.
18Ятэ, а зис ел, че вой фаче: ымь вой стрика грынареле ши вой зиди алтеле май марь; аколо вой стрынӂе тоате роаделе ши тоате бунэтэциле меле
19Kaj mi diros al mia animo: Animo, vi havas multajn posedaĵojn, provizitajn por multaj jaroj; ripozu, manĝu, trinku, estu gaja.
19ши вой зиче суфлетулуй меу: «Суфлете, ай мулте бунэтэць стрынсе пентру мулць ань; одихнеште-те, мэнынкэ, бя ши веселеште-те!»’
20Sed Dio diris al li: Ho senprudentulo! ĉi tiun nokton oni postulas de vi vian animon; kies estos tio, kion vi preparis?
20Дар Думнезеу й-а зис: ‘Небунуле! Кяр ын ноаптя ачаста ци се вачере ынапой суфлетул, шилукруриле пе каре ле-ай прегэтит але куй вор фи?’
21Tia estas tiu, kiu kolektas por si trezoron, kaj ne estas riĉa rilate Dion.
21Тот аша есте ши ку чел че ышь адунэ коморь пентру ел шину се ымбогэцеште фацэ де Думнезеу.”
22Kaj li diris al siaj disĉiploj: Tial mi diras al vi: Ne zorgu pri via vivo, kion vi manĝu; nek pri via korpo, kion vi surmetu.
22Исус а зис апой ученичилор сэй: „Де ачея вэ спун: Нувэ ынгрижораць ку привире ла вяца воастрэ, гындинду-вэ че вець мынка, нич ку привире ла трупул востру, гындинду-вэ ку че вэ вець ымбрэка.
23Ĉar la vivo estas pli ol nutraĵo, kaj la korpo pli ol vestaĵo.
23Вяца есте май мулт декыт храна, ши трупул, май мулт декыт ымбрэкэминтя.
24Pripensu la korvojn, ke ili ne semas, nek rikoltas, kaj ne havas provizejon nek grenejon; kaj Dio nutras ilin; kiom pli vi valoras, ol la birdoj!
24Уйтаци-вэ ку бэгаре де сямэ ла корбь: ей ну сямэнэ, нич ну сечерэ, н-ау нич кэмарэ, нич грынар, ши тотушь Думнезеуый хрэнеште. Ку кыт май де прец сунтець вой декыт пэсэриле!
25Kaj kiu el vi per zorgado povas aldoni unu ulnon al sia staturo?
25Ши апой, чине динтре вой, кяр ынгрижорынду-се, поате сэ адауӂе ун кот ла лунӂимя веций луй?
26Se do vi ne povas fari eĉ la plej malgrandan aferon, kial vi zorgas pri la ceteraj?
26Деч, дакэ ну путець фаче нич чел май мик лукру, пентру че вэ май ынгрижораць де челелалте?
27Pripensu la liliojn, kiel ili kreskas; ili ne laboras, nek ŝpinas; tamen mi diras al vi: Eĉ Salomono en sia tuta gloro ne estis ornamita tiel, kiel unu el ĉi tiuj.
27Уйтаци-вэ ку бэгаре де сямэ кум креск криний: ей ну торк, нич ну цес, тотушь вэ спун кэ нич Соломон, ын тоатэ слава луй, н-а фост ымбрэкат ка унул дин ей.
28Sed se Dio tiel vestas la kampan herbaĵon, kiu hodiaŭ ekzistas, kaj morgaŭ estos ĵetata en fornon, kiom pli certe Li vestos vin, ho malgrandfiduloj!
28Дакэ астфел ымбракэ Думнезеу ярба, каре астэзь есте пе кымп, яр мыне ва фи арункатэ ын куптор, ку кыт май мулт вэ ва ымбрэка Ел пе вой, пуцин крединчошилор?
29Kaj ne serĉu, kion vi manĝos, kaj kion vi trinkos, kaj ne estu dubemaj.
29Сэ ну кэутаць че вець мынка сау че вець бя ши ну вэ фрэмынтаць минтя.
30Ĉar pri ĉio tio serĉas la nacioj de la mondo; sed via Patro scias, ke vi tion bezonas.
30Кэч тоате ачесте лукрурь нямуриле лумий ле каутэ. Татэл востру штие кэ авець требуинцэ де еле.
31Sed celu Lian regnon, kaj ĉio tio estos aldonita al vi.
31Кэутацьмай ынтый Ымпэрэция луй Думнезеу, ши тоате ачесте лукрурь ви се вор да пе дясупра.
32Ne timu, malgranda grego; ĉar bone plaĉis al la Patro doni al vi la regnon.
32Ну те теме, турмэ микэ, пентру кэТатэл востру вэ дэ ку плэчере Ымпэрэция.
33Vendu viajn posedaĵojn, kaj donu almozon; faru por vi monujojn, kiuj ne fariĝos malnovaj, trezoron ne mankontan en la ĉielo, kie ŝtelisto ne alproksimiĝas kaj tineo ne detruas.
33Виндецьче авець ши даць милостение. Фачеци-вэрост де пунӂь каре ну се ынвекеск, о комоарэ несекатэ ын черурь, унде ну се апропие хоцул ши унде ну роаде молия.
34Ĉar kie estas via trezoro, tie estos ankaŭ via koro.
34Кэч унде есте комоара воастрэ, аколо есте ши инима воастрэ.
35Viaj lumboj estu zonitaj, kaj viaj lampoj estu brulantaj;
35Мижлокул сэ вэ фие ынчинс ши фэклиилеапринсе.
36kaj vi mem estu similaj al viroj, kiuj atendas sian sinjoron, kiam li revenos de la edziĝa festo; por ke ili tuj malfermu al li, kiam li venos kaj frapos.
36Ши сэ фиць ка ниште оамень каре аштяптэ пе стэпынул лор сэ се ынтоаркэ де ла нунтэ, ка сэ-й дескидэ ындатэ, кынд ва вени ши ва бате ла ушэ.
37Feliĉaj estas tiuj servistoj, kiujn la sinjoro, kiam li venos, trovos viglaj; vere mi diras al vi, ke li sin zonos, kaj sidigos ilin por manĝi, kaj mem venos kaj servos al ili.
37Феричеде робий ачея пе каре стэпынул ый ва гэси вегинд ла вениря луй! Адевэрат вэ спун кэ ел се ва ынчинӂе, ый ва пуне сэ шадэ ла масэ ши се ва апропия сэ ле служяскэ.
38Kaj se li alvenos nokte dum la dua gardoparto, aŭ dum la tria gardoparto, kaj tiel ilin trovos, feliĉaj estas tiuj servistoj.
38Фие кэ вине ла а доуа стражэ дин ноапте, фие кэ вине ла а трея стражэ, фериче де робий ачея, дакэ-й ва гэси вегинд!
39Sed sciu, ke se la domomastro scius, je kioma horo la ŝtelisto venos, li maldormus kaj ne lasus sian domon trafosiĝi.
39Сэштиць бине кэ, дакэ ар шти стэпынул касей ла че час ва вени хоцул, ар вегя ши н-ар лэса сэ-й спаргэ каса.
40Vi ankaŭ estu pretaj, ĉar en tiu horo, kiun vi ne pripensas, la Filo de homo venos.
40Шивой дар фиць гата, кэч Фиул омулуй ва вени ын часул ын каре ну вэ гындиць.”
41Kaj Petro diris: Sinjoro, ĉu vi parolas ĉi tiun parabolon por ni, aŭ ankaŭ por ĉiuj?
41„Доамне”, Й-а зис Петру, „пентру ной спуй пилда ачаста сау пентру тоць?”
42Kaj la Sinjoro diris: Kiu do estas la fidela kaj saĝa administranto, kiun lia sinjoro starigos super sia servantaro, por doni al ili ĝustatempe ilian porcion da nutraĵo?
42Ши Домнул а зис: „Чинеесте исправникул крединчос ши ынцелепт, пе каре-л ва пуне стэпынул сэу песте слуӂиле сале, ка сэ ле дя партя лор де хранэ ла время потривитэ?
43Feliĉa estas tiu servisto, kiun lia sinjoro, veninte, trovos aganta tiel.
43Фериче де робул ачела пе каре стэпынул, ла вениря луй, ыл ва гэси фэкынд аша!
44Vere mi diras al vi, ke li starigos lin super ĉio, kion li havas.
44Адевэратвэ спун кэ ыл ва пуне песте тоатэ авуция са.
45Sed se tiu servisto diros en sia koro: Mia sinjoro prokrastas sian alvenon; kaj komencos bati la knabojn kaj la knabinojn, kaj manĝos kaj trinkos kaj ebriiĝos,
45Дар, дакэ робул ачела зиче ын инима луй: Стэпынул меу зэбовеште сэ винэ, дакэ ва ынчепе сэ батэ пе слуӂь ши пе служниче, сэ мэнынче, сэ бя ши сэ се ымбете,
46la sinjoro de tiu servisto alvenos en tago, kiam li ne atendas, kaj en horo, pri kiu li ne scias; kaj tranĉe skurĝos lin, kaj difinos por li parton kun la senfiduloj.
46стэпынул робулуй ачелуя ва вени ын зиуа ын каре ел ну се аштяптэ ши ын часул ын каре ну штие ши-л ва тэя ын букэць; ши соарта луй ва фи соарта челор некрединчошь ын лукрул ынкрединцат лор.
47Kaj tiu servisto, kiu sciis la volon de sia sinjoro, kaj nenion pretigis, nek faris laŭ lia volo, suferos multajn batojn;
47Робулачела, каре а штиут воя стэпынулуй сэу ши ну с-а прегэтит делок ши н-а лукрат дупэ воя луй, ва фи бэтут ку мулте ловитурь.
48sed tiu, kiu ne sciis, kaj laŭ siaj agoj meritis batojn, suferos malmultajn batojn. Kaj al kiu multo estas donita, el tiu estos multo postulata; kaj al kiu oni multon komisiis, el tiu oni des pli multon postulos.
48Дарчине н-а штиут-о ши а фэкут лукрурь вредниче де ловитурь ва фи бэтут ку пуцине ловитурь. Куй и с-а дат мулт, и се ва чере мулт ши куй и с-а ынкрединцат мулт, и се ва чере май мулт.
49Mi alvenis, por ĵeti fajron sur la teron; kaj kion mi volas, se jam ĝi ekbrulis?
49Еу ам венит сэ арунк ун фок пе пэмынт. Ши че вряу декыт сэ фие апринс кяр акум!
50Sed mi havas bapton, per kiu esti baptita; kaj kiel mi premiĝas, ĝis ĝi estos plenumita!
50Ам ун ботез кукаре требуе сэ фиу ботезат, ши кыт де мулт дореск сэ се ындеплиняскэ!
51Ĉu vi supozas, ke mi alvenis, por doni pacon sur la tero? Mi diras al vi: Ne; sed pli vere disigon;
51Кредецькэ ам венит сэ адук паче пе пэмынт? Еу вэ спун: Ну, чимай деграбэ дезбинаре.
52ĉar de nun estos kvin el unu domo disigitaj, tri kontraŭ du, kaj du kontraŭ tri.
52Кэч, де акум ынаинте, дин чинч, каре вор фи ынтр-о касэ, трей вор фи дезбинаць ымпотрива а дой ши дой, ымпотрива а трей.
53Estos disigitaj patro kontraŭ filo, kaj filo kontraŭ patro; patrino kontraŭ filino, kaj filino kontraŭ patrino; bopatrino kontraŭ bofilino, kaj bofilino kontraŭ bopatrino.
53Татэл ва фи дезбинат ымпотрива фиулуй, ши фиул ымпотрива татэлуй; мама ымпотрива фийчей, ши фийка ымпотрива мамей; соакра ымпотрива нурорий, ши нора ымпотрива соакрей.”
54Kaj li diris al la homamasoj: Kiam vi vidas nubon leviĝantan en la okcidento, vi tuj diras: Venos pluveto; kaj tiel fariĝas.
54Ел а май зис нороаделор: „Кындведець ун нор ридикынду-се ла апус, ындатэ зичець: ‘Вине плоая.’ Ши аша се ынтымплэ.
55Kaj kiam blovas la suda vento, vi diras: Estos varmego; kaj tiel fariĝas.
55Ши кынд ведець суфлынд вынтул де ла мязэзи, зичець: ‘Аре сэ фие зэдуф.’ Ши аша се ынтымплэ.
56Ho hipokrituloj! vi scias esplori la aspekton de la tero kaj de la ĉielo; sed kial vi ne scias esplori ĉi tiun tempon?
56Фэцарничилор, фаца пэмынтулуй ши а черулуй штиць с-о деосебиць, время ачаста кум де н-о деосебиць?
57Kaj kial eĉ per vi mem vi ne juĝas, kio estas justa?
57Ши пентру че ну жудекаць ши вой сингурь че есте дрепт?
58Ĉar dum vi iradas kun via kontraŭulo al la reganto, survoje klopodu liberiĝi de li; por ne lasi, ke li trenu vin al la juĝisto, kaj la juĝisto vin transdonu al la oficisto de la tribunalo, kaj la oficisto vin ĵetu en malliberejon.
58Кындте дучь ку пырышул тэу ынаинтя жудекэторулуй, пе друмкаутэ сэ скапь де ел, ка ну кумва сэ те тыраскэ ынаинтя жудекэторулуй, жудекэторул сэ те дя пе мына темничерулуй, ши темничерул сэ те арунче ын темницэ.
59Mi diras al vi: Vi neniel el tie eliros, ĝis vi pagos la lastan lepton.
59Ыць спун кэ ну вей еши де аколо пынэ ну вей плэти ши чел май де пе урмэ бэнуц.”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.