Johano 8
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1sed Jesuo iris al la monto Olivarba.
1Jesu loe Olive mae ah caeh.
2Kaj li revenis frumatene en la templon, kaj la tuta popolo venis al li; kaj li sidiĝis, kaj instruadis ilin.
2Anih loe khawnbang khawnthaw ah tempul ah caeh let, to naah kaminawk boih anih khaeah angzoh o; anih loe anghnut moe, nihcae to patuk.
3Kaj la skribistoj kaj Fariseoj alkondukis virinon, kaptitan en adulto; kaj stariginte ŝin en la mezo,
3To naah ca tarik kaminawk hoi Farasinawk mah sava laep ah zaehaih sah nongpata maeto anih khaeah hoih o; kaminawk salakah nongpata to angdoet o sak pacoengah,
4ili diris al li: Majstro, ĉi tiu virino estas kaptita adultante, en la faro mem.
4nihcae mah Jesu khaeah, Patukkung, zaehaih sak li naah hae nongpata hae ka naeh o.
5En la leĝo Moseo ordonis al ni tiajn ŝtonmortigi; sed kion vi diras?
5Mosi ih kaalok baktiah, hae baktih nongpata loe thlung hoi vah maat han oh: toe nangmah loe kawbangmaw na poek? tiah a naa o.
6Kaj tion ili diris, provante lin, por povi lin akuzi pri io. Sed Jesuo sin klinis, kaj per fingro skribis sur la tero.
6Anih to zae net thai hanah, nihcae mah Anih to tanoek o. Toe Jesu loe lu takhum moe, nihcae ih lok thaih ai baktiah banpazung hoiah long ah ca tarik.
7Kiam ili ankoraŭ demandis lin, li leviĝis, kaj diris al ili: Kiu el vi estas senpeka, tiu unua ĵetu sur ŝin ŝtonon.
7Nihcae mah boeng ai ah Anih to lokdueng o pongah, Anih loe angthawk tahang moe, nihcae khaeah, Nangcae thung ih zaehaih tawn ai kami mah, nongpata to thlung hoi va o hmaloe nasoe, tiah a naa.
8Kaj denove li sin klinis kaj skribis sur la tero.
8Anih loe takhum moe, long ah ca tarik let.
9Sed aŭdinte tion, ili eliris unu post alia, komencante de la plej maljunaj kaj ĝis la lastaj; kaj restis Jesuo sola, kaj la virino staranta en la mezo.
9Nihcae mah to lok to thaih o naah, angmacae panoekhaih palung mah angmacae zaehaih to amtuengsak pongah, kacoeh hoi kamtong boeng khoek to, maeto pacoeng maeto tacawt o boih: Jesu hoi toah nawnto angdoe nongpata khue oh hoi sut.
10Kaj Jesuo leviĝis, kaj diris al ŝi: Virino, kie ili estas? ĉu neniu vin kondamnis?
10Jesu angthawk naah, nongpata khue ai ah loe, mi doeh hnu ai boeh. Anih mah nongpata khaeah, Nongpata, Nang zaehaih net kaminawk loe naa ah maw caeh o boih boeh? Mi mah doeh lok na caek o ai maw? tiah a naa.
11Kaj ŝi diris: Neniu, Sinjoro. Jesuo diris al ŝi: Ankaŭ mi vin ne kondamnas; iru, kaj de nun ne plu peku.]
11Nongpata mah, Angraeng, Mi mah doeh lok na caek o ai, tiah naa. Jesu mah nongpata khaeah, Kai mah doeh lok kang caek ai: caeh ah loe zaehaih sah let hmah lai ah, tiah a naa.
12Jesuo denove parolis al ili, dirante: Mi estas la lumo de la mondo; kiu min sekvas, tiu ne iros en mallumo, sed havos la lumon de la vivo.
12Jesu mah nihcae khaeah lokthuih let, Kai loe long aanghaih ah ka oh: Ka hnukah bang kami loe, vinghaih thungah caeh mak ai, hinghaih to hnu tih, tiah a naa.
13La Fariseoj do diris al li: Vi atestas pri vi mem; via atesto ne estas vera.
13Farasinawk mah anih khaeah, Nang loe nangmah hoi nangmah hnukung ah na oh; hnukung ah na ohhaih to amsoem ai, tiah a naa o.
14Jesuo respondis kaj diris al ili: Kvankam mi atestas pri mi mem, tamen mia atesto estas vera; ĉar mi scias, de kie mi venis, kaj kien mi iras; sed vi ne scias, de kie mi venis, nek kien mi iras.
14Jesu mah nihcae khaeah, Kaimah hoi kaimah hnukung ah oh cadoeh, Kai loe naa hoiah maw angzoh moe, naa ah maw ka caeh han, tito ka panoek pongah, hnukung ah ka ohhaih loe amsoem: toe nangcae loe Kai naa hoiah maw angzoh moe, naa ah maw ka caeh han, tito na panoek o ai.
15Vi juĝas laŭ la karno; mi juĝas neniun.
15Nangcae loe taksa baktiah lok na caek o; toe Kai loe mi doeh lok ka caek vai ai.
16Tamen, eĉ se mi juĝas, mia juĝo estas vera; ĉar mi ne estas sola, sed mi kaj la Patro, kiu min sendis.
16Kai loe kaimah bueng ah ka om ai, Kai patoehkung Pa hoi nawnto ka oh pongah, lok ka caek aep to mah, ka lokcaekhaih loe amsoem.
17Estas ja skribite en via leĝo, ke la atesto de du homoj estas vera.
17Kami hnetto mah thuih ih lok loe amsoem, tiah nangmacae ih daan thungah tarik ih oh.
18Mi estas atestanto pri mi mem, kaj la Patro, kiu min sendis, atestas pri mi.
18Kai loe kaimah hoi kaimah hnukung ah Ka oh, Kai patoehkung Pa doeh Kai hnukung ah oh.
19Ili do diris al li: Kie estas via Patro? Respondis Jesuo: Vi konas nek min, nek mian Patron; se vi konus min, vi konus ankaŭ mian Patron.
19To naah nihcae mah anih khaeah, Nam pa loe naa ah maw oh? tiah dueng o. Jesu mah, Kai doeh Kam Pa doeh na panoek o ai: Kai nang panoek o soe nahaeloe, kam Pa doeh na panoek o tih, tiah a naa.
20Tiujn vortojn Jesuo parolis en la trezorejo, dum li instruis en la templo; kaj neniu arestis lin, ĉar lia horo ankoraŭ ne venis.
20Hae lok loe Jesu mah tempul thung ih phoisa bawm suekhaih taengah patuk nathuem ah thuih pae ih lok ah oh: angmah ih atue pha ai vop pongah, mi mah doeh anih to naeh o ai.
21Jesuo do denove diris al ili: Mi foriras, kaj vi serĉos min, kaj vi mortos en via peko; kien mi iras, tien vi ne povas veni.
21Jesu mah nihcae khaeah lokthuih pae let, Kai loe ka caeh ving han boeh, kai nang pakrong o tih, toe nangmacae zaehaih pongah na dueh o tih: ka caehhaih ahmuen ah nang zo o thai mak ai, tiah a naa.
22La Judoj do diris: Ĉu li sin mortigos? ĉar li diras: Kien mi iras, tien vi ne povas veni.
22Judahnawk mah, Ka caehhaih ahmuen ah nang zo o thai mak ai, tiah a thuih pongah, angmah hoi angmah anghum han thuih kalang mue, tiah poek o.
23Kaj li diris al ili: Vi estas de malsupre, mi estas de supre; vi estas de ĉi tiu mondo, mi ne estas de ĉi tiu mondo.
23Toe anih mah nihcae khaeah, Nangcae loe atlim bang ih kami ah na oh o; kai loe ranui bang ih kami ah ni ka oh: nangcae loe hae long kami ah na oh o; kai loe hae long kami na ai ni.
24Mi tial diris al vi, ke vi mortos en viaj pekoj; ĉar se vi ne kredos, ke mi estas, vi mortos en viaj pekoj.
24To pongah kang thuih o, Na zae o haih pongah na dueh o tih: Kai loe Anih to boeh ni, tiah na tang o ai nahaeloe, nangmacae zaehaih pongah na dueh o tih, tiah a naa.
25Ili do diris al li: Kiu vi estas? Jesuo diris al ili: Laŭ tio, kion mi diradis al vi de la komenco.
25Nihcae mah anih khaeah, Nang loe mi aa? tiah dueng o. Jesu mah nihcae khaeah, Kai loe tangsuek nathuem hoi kang thuih o khing ih kami ah ka oh.
26Mi havas multon por diri kaj juĝi pri vi; sed Tiu, kiu min sendis, estas vera; kaj tion, kion mi aŭdis de Li, mi parolas al la mondo.
26Lok thuih moe, nangcae lokcaek hanah ka tawnh mangh: toe kai patoehkung loe loktang ah oh; anih khae hoi ka thaih ih hmuennawk ni long khaeah ka thuih, tiah a naa.
27Ili ne komprenis, ke li parolas al ili pri la Patro.
27Jesu mah thuih ih Ampa kawng to nihcae mah thai pae o kop ai.
28Jesuo do diris: Kiam vi levos la Filon de homo, tiam vi scios, ke mi estas, kaj ke mi ne faras ion per mi mem; sed kiel la Patro instruis min, tion mi parolas.
28Jesu mah nihcae khaeah, Kami Capa na takhing o naah ni, Kai loe Anih to boeh ni, kaimah bueng ah tidoeh Ka sah ai; kam Pa mah ang patuk ih loknawk ni ka thuih, tiah na panoek o vop tih.
29Kaj Tiu, kiu min sendis, estas kun mi; Li ne lasis min sola; ĉar mi ĉiam faras tion, kio plaĉas al Li.
29Kai patoehkung loe Kai hoi nawnto oh: Pa mah kaimah bueng na caehtaak sut ai; a koeh ih hmuennawk ni ka sak pae toepsoep, tiah a naa.
30Dum li parolis tion, multaj kredis al li.
30Anih mah hae loknawk thuih naah, paroeai kaminawk mah anih to tang o.
31Jesuo do diris al la Judoj, kiuj kredis al li: Se vi restos en mia vorto, vi estas vere miaj disĉiploj;
31Jesu mah Anih tanghaih tawn Judahnawk khaeah, Ka lok ah na oh o poe nahaeloe, ka hnukbang kami tangtang ah ni na oh o.
32kaj vi scios la veron, kaj la vero vin liberigos.
32Loktang to na panoek o ueloe, loktang mah na loih o sak tih, tiah a naa.
33Ili respondis al li: Ni estas idaro de Abraham, kaj ankoraŭ al neniu ni estis sklavoj; kial vi diras: Vi estos liberigitaj?
33Nihcae mah anih khaeah, Kaicae loe Abraham ih atii ah ka oh o, minawk ih tamna ah ka om o vai ai: kawbangmaw na loih o tih, tiah na thuih? tiah pathim pae o.
34Jesuo respondis al ili: Vere, vere, mi diras al vi: Ĉiu, kiu faras pekon, estas sklavo de peko.
34Jesu mah nihcae khaeah, Loktang to, loktang ah, Kang thuih o, mi kawbaktih doeh zaehaih sah kami loe zaehaih tamna ah oh.
35Kaj la sklavo ne ĉiam restas en la domo, sed la filo ĉiam restas.
35Tamna loe im ah om poe ai: toe Capa loe oh poe.
36Se do la Filo vin liberigos, vi estos efektive liberaj.
36To pongah Capa mah na loih o sak nahaeloe, na loih o tangtang tih.
37Mi scias, ke vi estas idaro de Abraham; sed vi celas mortigi min, ĉar mia vorto ne progresas en vi.
37Abraham ih atii ah na oh o, tito ka panoek; toe nangcae thungah ka lok ohhaih ahmuen om ai pongah, kai hum hanah nang pakrong o.
38Mi parolas tion, kion mi vidis ĉe mia Patro; kaj vi ankaŭ faras tion, kion vi vidis ĉe via patro.
38Kai loe Kam Pa khae hoi ka hnuk ih hmuen to ni ka thuih: nangcae loe nam pa khae hoi na hnuk o ih hmuen to na sak o, tiah a naa.
39Ili respondis kaj diris al li: Nia patro estas Abraham. Jesuo diris al ili: Se vi estus Abrahamidoj, vi farus la farojn de Abraham.
39Nihcae mah anih khaeah, Abraham loe kaicae ih ampa ni, tiah pathim pae o. Jesu mah nihcae khaeah, Abraham ih caa ah na oh o nahaeloe, Abraham mah sak ih toknawk to na sak o han oh bae.
40Sed nun vi celas mortigi min, homon, kiu parolis al vi la veron, kiun mi aŭdis de Dio; tion Abraham ne faris.
40Toe Sithaw khae hoi ka thaih ih, loktang lok kang thuih o pongah, vaihi Kai hum hanah nang pakrong o, Abraham loe to baktih hmuen to sah ai.
41Vi faras la farojn de via patro. Tiam ili diris al li: Ni ne naskiĝis per malĉasteco; unu Patron ni havas, Dion.
41Nangcae loe nam panawk mah sak o ih hmuennawk ni na sak o, tiah a naa. Nihcae mah Anih khaeah, Kaicae loe payang caa na ai ni; kaicae loe Ampa, Sithaw maeto ni ka tawnh o, tiah a naa o.
42Jesuo diris al ili: Se Dio estus via Patro, vi min amus; ĉar de Dio mi elvenis, kaj estas veninta; ĉar mi ne venis de mi mem, sed Li min sendis.
42Jesu mah nihcae khaeah, Kai loe Sithaw khae hoi tacawt kami ah ka oh, anih khae hoiah ni kang zoh; kai mah koeh ah kang zo ai, Sithaw loe nangcae Ampa ah om nahaeloe, anih mah kai ang patoeh pongah, kai hae nang palung o tih.
43Kial vi ne komprenas mian parolon? Tial, ke vi ne povas aŭdi mian vorton.
43Tipongah ka thuih ih lok na thaih o kop ai loe? Ka lok na tahngai o kop ai pongah ni, kalok hae na thaih o kop ai.
44Vi estas de patro, la diablo, kaj vi volas fari la dezirojn de via patro. Li estis hommortiganto de la komenco, kaj ne staras en la vero, ĉar vero ne estas en li. Kiam li parolas mensogon, li parolas sian propraĵon, ĉar li estas mensoganto, kaj la patro de ĝi.
44Nangcae loe nam pa taqawk ih caa ah na oh o, to pongah nam pa koehhaih sak hanah na koeh o. Anih loe tangsuek nathuem hoi boeh ni kami humkung ah oh, anih thungah loktang om ai pongah, anih loe loktang ah angdoe ai. Anih mah amsawnlok thuih naah, angmah koeh baktiah ni a thuih: anih loe lok amlai kami ah oh moe, lok amlai kaminawk ih ampa ah oh.
45Sed tial, ke mi parolas la veron, vi ne kredas al mi.
45Loktang lok ka thuih pongah, Kai nang tang o ai.
46Kiu el vi pruvas kontraŭ mi pekon? Se mi diras la veron, kial vi ne kredas al mi?
46Nangcae thungah kai zaehaih net thaih na oh o maw? Loktang bae kang thuih o, tipongah Kai nang tang o ai loe?
47Kiu estas de Dio, tiu aŭskultas la vortojn de Dio; vi ne aŭskultas, ĉar vi ne estas el Dio.
47Sithaw kami loe, Sithaw ih loknawk to tahngaih: Sithaw kami ah na om o ai pongah ni, a lok na tahngai o ai, tiah a naa.
48La Judoj respondis kaj diris al li: Ĉu ne prave ni diras, ke vi estas Samariano kaj havas demonon?
48Judahnawk mah anih khaeah, Taqawk na tawnh, Samaritan kami maeto ah na oh, tiah kang naa o ih lok loe amsoem, tiah pathim pae o.
49Jesuo respondis: Mi ne havas demonon; sed mi honoras mian Patron, kaj vi min malhonoras.
49Jesu mah, Taqawk ka tawn ai; kam Pa to ni ka pakoeh, toe nangcae mah loe kasae nang thuih o.
50Sed mi ne serĉas mian gloron: estas Unu, kiu serĉas kaj juĝas.
50Kaimah hoi kaimah amkoehhaih ka pakrong ai: Ka lensawkhaih pakrong moe, lokcaek kami Maeto oh.
51Vere, vere, mi diras al vi: Se iu observos mian vorton, tiu la morton neniam vidos.
51Loktang to, loktang ah, Kang thuih o, Ka thuih ih lok pakuem kami loe, natuek naah doeh dueh mak ai, tiah a naa.
52La Judoj diris al li: Nun ni scias, ke vi havas demonon. Mortis Abraham, kaj la profetoj; kaj vi diras: Se iu observos mian vorton, tiu la morton neniam gustumos.
52Judahnawk mah anih khaeah, Taqawk na tawnh, tiah vaihi kang panoek o boeh. Abraham loe duek boeh moe, Tahmaanawk doeh duek o boeh; toe nang mah loe Ka lok pakuem kami loe, natuek naah doeh duekhaih hnu mak ai, tiah na thuih.
53Ĉu vi estas pli granda ol nia patro Abraham, kiu mortis? kaj la profetoj mortis; kiu vi pretendas esti?
53Nang loe kaicae ampa Abraham pongah na len kue maw? Anih loe duek boeh, tahmaanawk doeh duek o boeh: nangmah hoi nangmah to kawbangmaw na poek? tiah a naa o.
54Jesuo respondis: Se mi gloros min mem, mia gloro estas nenio; Tiu, kiu min gloras, estas mia Patro, pri kiu vi diras, ke Li estas via Dio;
54Jesu mah, Kaimah hoi kaimah amkoeh nahaeloe, to tiah kam koehhaih to tiah doeh angcoeng mak ai: Anih loe kaicae ih Sithaw ni, tiah na thuih o ih, Kam Pa mah ni Kai hae ang pakoeh:
55kaj vi Lin ne konis, sed mi Lin konas; kaj se mi diros, ke mi Lin ne konas, mi estos, kiel vi, mensoganto; sed mi Lin konas, kaj observas Lian vorton.
55Anih to na panoek o ai, toe kaimah loe Anih to panoek: Anih to Ka panoek ai, tiah Ka thuih nahaeloe, Kai doeh nangcae baktiah amsawnlok thui kami ah ni ka om tih: toe anih to ka panoek moe, a thuih ih lok to ka pakuem.
56Via patro Abraham ĝojegis vidi mian tagon, kaj li vidis kaj estis ravita.
56Nangcae ampa Abraham loe Kai ih ani to hnuk hanah koeh parai: anih mah hnuk naah, paroeai anghoe, tiah pathim pae.
57Tiam la Judoj diris al li: Vi ankoraŭ ne estas kvindekjara, kaj ĉu vi vidis Abrahamon?
57Judahnawk mah anih khaeah, Nang loe saning quipangato mataeng doeh akoep ai vop, Abraham to na hnuk maw? tiah a naa o.
58Jesuo diris al ili: Vere, vere, mi diras al vi: Antaŭ ol naskiĝis Abraham, mi ekzistas.
58Jesu mah nihcae khaeah, Loktang to, loktang ah, Kang thuih o, Abraham om ai naah, Ka oh boeh, tiah a naa.
59Tiam ili prenis ŝtonojn, por ĵeti sur lin; sed Jesuo sin kaŝis, kaj eliris el la templo.
59To naah nihcae mah Anih vah hanah thlung akhui o: toe Jesu mah anghawk taak ving, paroeai kaminawk salakah a caeh moe, tempul thung hoiah tacawt ving.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.