Agoj 4
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Testamenta Marra (Dieri New Testament)
1Kaj dum ili parolis al la popolo, venis sur ilin la ĉefpastroj, la kapitano de la templo, kaj la Sadukeoj,
1Pudlali kana wolarani kaukaubanani, pudlangu Priesta ja Godaia pungaia kapara, ja Sadducaia wokarana wonti,
2ĉagrenate, ke ili instruas la popolon kaj proklamas per Jesuo la releviĝon el la mortintoj.
2Tana buljubuljurina wonti, ngangau pudlali kana wolarani ngujangujara jinkina wonti ja Jesungu narindru jiritjini kaukaubana wonti.
3Kaj ili metis sur ilin la manojn, kaj metis ilin en gardejon ĝis la sekvanta tago; ĉar estis jam vespero.
3Ja tanali mara pudlangu kurana wonti, ja pudlana kanjangari pungani widmana wonti tankubanajelu, ngangau karari kalkaura nganana wonti.
4Tamen multaj el tiuj, kiuj aŭdis la vorton, kredis; kaj la nombro de la viroj estis proksimume kvin mil.
4Marapujeli tanangundru, tanali jaura matja ngarana, morlalu ngundrana wonti. Ja tana kana 5000 nganana wonti.
5Kaj en la sekvanta tago kunvenis en Jerusalem la regantoj kaj pliaĝuloj kaj skribistoj
5Jendranguta ditji kulnuni tankutankubana tanani kana kapara ja pinaru ja jaura jinkinietja jurborina wonti Jerusalemingu,
6kaj Anas, la ĉefpastro, kaj Kajafas kaj Johano kaj Aleksandro, kaj ĉiuj, kiuj estis de la ĉefpastra parencaro.
6Bakana Hannas Priesta pirna ja Kaiphas ja Johannes ja Alexander, ja jeruntja Priesta pirnaia ngujandru nganana wonti.
7Kaj stariginte ilin en la mezo, tiuj demandis: Per kia potenco aŭ per kia nomo vi faris tion?
7Ja tanali pudlana tanangu terti terkibana wonti ja pudlana jakalkana wonti: „Mina ngurulali kara wani talani kara judla jenia ngankala wiri?“
8Tiam Petro, plenigite de la Sankta Spirito, diris al ili: Regantoj de la popolo kaj pliaĝuloj,
8Petrus Jaolali kulikirieli manamiri, tanangu jatana wonti: „Kana wolaraia kapara worajai ja Israelaia pinaru worajai!
9se ni hodiaŭ estas eldemandataj pri la bonfaro al la senfortulo, per kio li resaniĝis,
9Ngali karari kalala maninani nunkangupini ngumulandru kana muntjani, nunkangundru nauja tepi pantjila wiri?
10estu sciate al vi ĉiuj kaj al la tuta popolo Izraela, ke en la nomo de Jesuo Kristo, la Nazaretano, kiun vi krucumis, kiun Dio levis el la mortintoj, ĉi tiu staras sana antaŭ vi.
10Jeruja jura pratjana ja Israel kana wolara milkila nganananto Jesuni Christuni Nazarethalani talani, ninaia jura kunarkuni katibana paraia, ninaia Godali narindru jiritjibana paraia, nunkangu naupini ninkida jurangu tepi terkala wapaia.
11Tiu estas la ŝtono, kiun vi konstruantoj malŝatis, kaj kiu fariĝis ŝtono bazangula.
11Naupini nauja marda nganai, ninaia jura punga wotinietjali woraranala, nauja marda kapara pantjinala.
12Kaj en neniu alia estas savo; ĉar ne estas sub la ĉielo alia nomo, donita inter homoj, per kiu ni devas esti savitaj.
12Ja wata kulno nguruni tepi nganai, ja wata tala nguru pariwilpaia ngalpani kanani matja jinkina, nunkangundru tanali tepi maninanto.“
13Sed kiam ili rimarkis la kuraĝon de Petro kaj Johano, kaj komprenis, ke ili estas malkleruloj kaj nesciuloj, ili miris, kaj rekonis ilin, ke ili estis kun Jesuo.
13Tanali Petruni ja Johannini manubaku najina wonti, ja ngujamana wonti pudla kana ko ja kiri pani, tana ngaruparana wonti, ja pudlana ngujamana wonti, pudla Jesungu jela ngamana paraia.
14Kaj vidante la resanigiton starantan apud tiuj, ili ne havis, kion kontraŭdiri.
14Tanali nina kana, nau tepi pantjila wiri, pudlangu jela terkanani najina wonti, tanali panila ngamalkana wonti tjakakala.
15Sed ordoninte ilin foriri el la sinedrio, ili interkonsiliĝis,
15Tanali jirijiribana wonti, pudla kana kaparandru dunkananto; ja tanali ngankamalina wonti ja jatana wonti:
16dirante: Kion ni devas fari al ĉi tiuj homoj? ĉar estas videble por ĉiuj loĝantoj en Jerusalem, ke rimarkinda signo fariĝis per ili, kaj nei ĝin ni ne povas.
16„Mina ngaiana pudlangupini kanani ngankananto? Ngangau malka morlalu pudlangundru pantjila wiri, jenia Jerusalemalani pratjanani tinkari nganai, ja ngaiana ngandandariai ninaia kutibala.
17Sed por ke ĝi ne plu disvastiĝu inter la popolo, ni minacu ilin, ke ili de nun ne parolu al iu ajn en ĉi tiu nomo.
17Windri jenia wata morla pintipintikaritjinanto kana wolarani, ngaiana pudlana parparali dikidikibananto, pudlali wata morla nunkangupini talandru kana kulnuni kaukaubananto.“
18Kaj ili vokis ilin, kaj ordonis al ili tute ne paroli nek instrui en la nomo de Jesuo.
18Ja tanali pudlana karkana wonti, ja pudlangu jirijiribana wonti, pudla ngapu nganananto, ja wata morla ngujangujara jinkinanto Jesuni talani.
19Sed Petro kaj Johano responde diris al ili: Ĉu estas juste antaŭ Dio aŭskulti vin prefere ol Dion, vi juĝu;
19Petrulu ja Johannili tanangu kalabana wonti ja jatana wonti: „Muntali ngundranau, jenia Godandru talku nganai kara, ngali jurangu morla pankinanto Godangu.
20ĉar ni ne povas ne paroli pri tio, kion ni vidis kaj aŭdis.
20Ngangau ngali ngandandariai worani patala kaukaubala nunkangundru, mina ngali najina wonti ja ngarana wonti.“
21Kaj ili, denove minacinte, liberigis ilin, trovinte nenion, pro kio ili povus ilin puni, pro la popolo; ĉar ĉiuj gloris Dion pro la faritaĵo.
21Tanali pudlana nakaldra dikidikibana wonti ja pudlana jinpana wonti; ngangau tanali wata mankamankana wonti, worderu tanali pudlangu kalala jinkinanto kana wolarandru; ngangau pratjanali Goda jurakokana wonti nunkangundru, mina pantjila wiri.
22Ĉar estis pli ol kvardekjara la viro, sur kiu fariĝis ĉi tiu signo resaniga.
22Ngangau kilpawoldra pota mandrumandru marapratjanani naupini kana, nunkangu nauja tepia malka pantjila wiri, wiringana wonti.
23Kaj liberigite, ili venis al siaj kunuloj kaj rakontis ĉion, kion la ĉefpastroj kaj pliaĝuloj diris al ili.
23Tanali pudlana matja kurakana warai, pudla pudlani kamanelini wokarana wonti, ja pratjana kaukaubana wonti, mina Priesta pirna ja kapara pudlangu jatana warai.
24Kaj aŭdinte, ili levis la voĉon al Dio unuanime, kaj diris: Ho Plejpotenculo, kiu faris la ĉielon kaj la teron kaj la maron, kaj ĉion, kio estas en ili,
24Tanali jenia ngarana, tanali ngaiala kulnukulnuni parparali Godani miri ngankana wonti ja jatana wonti: „Kaparajai, jidni Goda, jundru pantjimana wonti pariwilpa ja mita maru ja panto pirna ja pratjana mina tanangu mandrani nganai.
25kaj kiu per la Sankta Spirito, per la buŝo de nia patro David, Via servanto, diris: Kial tumultas popoloj, Kaj gentoj pripensas vanaĵon?
25Jundru Davidali jinkanali milieli manali jatana wonti: «Minani kana ko tiririai, ja kana wolarali ngundrai bakuni?»
26Leviĝis la reĝoj de la tero, Kaj la regantoj kolektiĝis kune, Kontraŭ la Eternulo kaj kontraŭ Lia Sanktoleito;
26Mitaia kapara wora terkakai, ja kapakapara manduiriai Kaparani ja nunkani Christuni,
27ĉar vere en ĉi tiu urbo kolektiĝis kontraŭ Via sankta Servanto Jesuo, kiun Vi sanktoleis, kune Herodo kaj Pontio Pilato kun la gentoj kaj la popoloj de Izrael,
27Ngangau morlalu tana mapaterina paraia nunkangupini ngurani, jinkani Kupa kulikirini Jesungu, ninaia jundru wiribana wonti, Herodes ja Pontius Pilatus, kana koni ja Israel kana wolarani jela,
28por fari ĉion, kion Via mano kaj Via intenco antaŭdifinis.
28Jeruja ngankala, mina jundru marali ja jinkani jertapaterinali ngopera kurana wonti jenia pantjinanto.
29Kaj nun, ho Eternulo, rigardu iliajn minacojn; kaj donu al Viaj sklavoj paroli Vian vorton kun plena kuraĝo,
29Ja karari Kaparajai, najiau tanani dikidikibani, ja jinkiau jinkani milini, tana manubakujeli jaura jinkani kaukaubananto;
30dum Vi etendos Vian manon por sanigado, kaj signoj kaj mirakloj fariĝos per la nomo de Via sankta Servanto Jesuo.
30Ja mara jinkani ngutateriau tepi ngankala, ja malka ja pirnala pantjinanto jinkani mili kulikiria Jesuni talani.“
31Kaj post ilia preĝado skuiĝis la loko, en kiu ili kolektiĝis; kaj ili ĉiuj pleniĝis de la Sankta Spirito, kaj parolis kuraĝe la vorton de Dio.
31Ja tana matja ngatjina, naupini piri, woderi tana mapaterinani, wiltjiwiltjina wonti, ja tana pratjana Jaolali kulikirieli manamiri pantjina wonti, ja Godaia jaura manubakujeli kaukaubana wonti.
32Kaj la anaro de la kredantoj estis unukora kaj unuanima, kaj neniu diris, ke io el lia havaĵo estas propra al li; sed ĉe ili ĉio estis komuna.
32Kana wolara pratjanali matja morlalu ngundrana, ngara kulno ja mungara kulno nganana wonti, ja wata kulno tanangundru nunkani potundru jatana wonti nau potuja kupana nganai, a‐ai, pratjana tanangu kulnukulnuni nganana wonti.
33Kaj kun granda potenco la apostoloj atestis pri la releviĝo de la Sinjoro Jesuo; kaj granda graco estis sur ĉiuj.
33Ja ngurula pirnali Apostel worali Jesuja Christuja tepi terkakani tinkari ngankana wonti, ja murla pirna tanangu pratjanani nganana wonti.
34Inter ili neniu havis mankon, ĉar ĉiuj posedantoj de bienoj aŭ domoj vendis ilin, kaj alportis la prezon de la venditaĵoj
34Ngangau bakana wata wangiwangi kulno tanangu nganana wonti, a‐ai, jeruntjali tanangundru mita kara punga kara ngamalkana wonti, tanali jenia kalalaia jinkina wonti, ja kalala padakana wonti,
35kaj metis ĝin antaŭ la piedoj de la apostoloj; kaj estis disdonate al ĉiu laŭ ĉies aparta bezono.
35Ja nina Apostel tidnani kurana wonti; ja tanali kulnuni ja kulnuni piltjaru ngankana wonti, worderuntja nulu ngamalkananto.
36Kaj Jozef, kiu de la apostoloj estis alnomita Barnabas (tio estas, Filo de Konsolo), Levido, Kiprano laŭ sia naskiĝo,
36Joses, nina Apostel worali dikana wonti Barnabas, jenia wondrai: „Ngankalkani ngatamura“ Levita kana Cyperala dankanala,
37posedante kampon, vendis ĝin, kaj alportis la prezon kaj metis ĝin antaŭ la piedoj de la apostoloj.
37Nulu maru kulno ngamalkana wonti, ja nulu nina kalalaia jinkina wonti ja mardatandra padakana wonti, ja nina Apostel tidnani kurana wonti.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.