Markungundru 2
Testamenta Marra (Dieri New Testament)Translation
Testamenta Marra (Dieri New Testament)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1Ja nakaldra ditji palpani ngadani Nau Kapernaum ngurani wirina wonti; ja tanali ngarana wonti Nau pungani ngamai.
1Na enige tijd kwam Hij weer te Kafárnaum terug.
2Ja nurujeli marapu jurborina wonti, jeruja bakana naupini piri manani karakara tanangu wuldru nganana wonti; ja Nulu tanangu jaura kaukaubana wonti.
2Toen men hoorde, dat Hij binnenshuis was, kwamen er aanstonds zo velen bijeen, dat er geen plaats genoeg was, zelfs niet aan de deur. En Hij preekte hun het woord.
3Ja tana nunkangu wokarana wonti, ja nunkangu kana tjunduru wapalkana wonti, nina kana mandru ja mandrujeli padakana wonti.
3Nu kwam men Hem een lamme brengen, die door vier man gedragen werd.
4Ja ngangau tana ngandandarina wonti nina nunkangu karakara wapalkana kana wolarandru, tanali punga mangatandra, woderi Nau nganana wonti, wilpa ngankana wonti. Ja tanali nina matja wilpa ngankana, tanali turarani piri, nunkangupini kana tjunduru paranani, ngarilkana wonti.
4Daar ze hem wegens de menigte niet bij Hem konden brengen, maakten ze een opening in het dak, waar Hij was; en toen ze het hadden opengebroken, lieten ze het bed, waarop de lamme lag, naar beneden.
5Jesujeli tanani morlalu ngundrana najina, Nau kana tjundurani jatana wonti: „Ngatamurajai, madlentji jinkani matja worana warai!“
5Toen Jesus hun geloof zag, sprak Hij tot den lamme: Mijn zoon, uw zonden zijn u vergeven.
6Naka jaura jinkinietja palpa ngamana wonti, tanali ngundrana wonti ngarali tananali:
6Nu zaten er enige schriftgeleerden bij, die bij zichzelf dachten:
7„Minandru Nulupini jeruja Goda ngirkibai? Worana ngurunguru nganai madlentji kalingala, kalitakali Goda kulnulu?“
7Hoe kan Hij zó spreken? Hij lastert God! Wie kan zonden vergeven, dan God alleen?
8Ja nurujeli Jesujeli Jaolali nunkanali ngujamana wonti, tanali jeruja ngundrai, Nau tanangu jatana wonti: „Minandru jura ngarali juranali jenia ngundrai?
8Aanstonds doorzag Jesus in zijn geest, dat ze zo bij zichzelf dachten; en Hij sprak tot hen: Waarom denkt ge dit bij uzelf?
9Mina morla ngaua nganai, kana tjundurani jatala kara: Madlentji jinkani matja worana, jatala kara: Terkakau, turarani piri jinkani maniau ja wapau?
9Wat is gemakkelijker, tot den lamme te zeggen: uw zonden worden u vergeven, of te zeggen: sta op, neem uw bed, en ga heen.
10Ngangau jura ngujamananto, Kanaia Ngatamurajeli ngurula ngamalkai mitani madlentji worala, Nau tjundurani jatana wonti.
10Welnu, opdat ge weten moogt, dat de Mensenzoon macht heeft op aarde, om zonden te vergeven, (hier sprak hij tot den lamme:)
11Ngani jinkangu jatai: Terkakamai, turarani piri jinkani maniau, ja jinkani pungaia wapau!“
11Ik zeg u: sta op, neem uw bed, en ga naar huis.
12Ja nau nurujeli terkakana wonti, ja nulu turarani piri nunkani manina wonti, ja dunkana wonti pratjanani, jeruja pratjana pirna ngaruparana wonti ja Goda jurakokana wonti jeruja jatana: „Wata pota kulno ngaiani jenia najinala.“
12Onmiddellijk stond hij op, nam zijn bed, en ging heen ten aanschouwen van allen, zodat allen verbaasd waren, God loofden, en zeiden: Nooit hebben we zo iets gezien.
13Ja Nau nakaldra panto dirkalaniwirdi wapana wonti, ja kana wolara nunkangu wokarana wonti, ja Nulu tanangu ngujangujara jinkina wonti.
13Weer ging Hij uit naar het meer, en heel de menigte kwam naar Hem toe; en Hij onderrichtte ze.
14Ja wiringana Nulu Levi Alphäuni ngatamura najingana wonti mardatandrakampanietjaia pungani ngamanani, ja Nau nunkangu jatana wonti: „Ngakangu karipateriau!“ Ja nau terkakana wonti ja nunkangu karipaterina wonti.
14In het voorbijgaan zag Hij Levi, den zoon van Alfeus, aan het tolhuis zitten; en Hij zei hem: Volg Mij! Hij stond op, en volgde Hem.
15Ja jendranguta Nau pungani nunkani bukani ngamana wonti, ja mardatandrakampanietja ja kana madlentji marapu Jesungu ja milini nunkanani jela ngamana ngarina wonti bukaia; ngangau tana marapu nganana wonti, ja tana nunkangu karipaterina wonti.
15Toen Hij eens in diens huis aan tafel was, lagen ook vele tollenaars en zondaars met Jesus en zijn leerlingen aan; want velen waren Hem gevolgd.
16Ja jaura jinkinietjali ja Pharisaiali nina najina madlentji ngankanietjanto ja mardatandrakampanietjanto tajinani, tana milini nunkanani jatana wonti: „Minandru Nulu madlentji ngankanietjani ja mardatandrakampanietjani jela tajiai ja tapai?“
16De schriftgeleerden en farizeën zagen dus, dat Hij met de tollenaars en zondaars at, en zeiden tot zijn leerlingen: Waarom eet Hij met tollenaars en zondaars?
17Ja Jesujeli jenia matja ngarana, Nau tanangu jatana wonti: „Ngurungurujeli wata kunki ngundrai, a‐ai, muntjali. Ngani wata wokaranala kana talku karkala, a‐ai, windri kana madlentji.“
17Jesus hoorde het, en sprak tot hen: De gezonden hebben geen geneesheer nodig, wel de zieken. Ik ben niet gekomen, om rechtvaardigen, maar om zondaars te roepen.
18Ja Johannini mili ja Pharisaiani milja ngamana wonti; ja tana wokarana wonti ja nunkangu jatana wonti: „Minandru Johannini ja Pharisaiani mili milja ngamai, ja mili jinkani wata milja ngamai?“
18De leerlingen van Johannes en de farizeën hadden eens een vastendag. En men kwam naar Hem toe, en zeide Hem: Waarom vasten de leerlingen van Johannes en van de farizeën, en vasten uw leerlingen niet?
19Ja Jesus tanangu jatana wonti: „Noangantjanipirnaia kamaneli ngandandariai milja ngamala noangantjanipirna tanangu jela ngananani? Jeruntjaia tanali noangantjanipirna ngamalkai, tana ngandandariai milja ngamala.
19Jesus sprak tot hen: Kunnen de bruiloftsgasten vasten, zolang de bruidegom bij hen is? Zolang ze den bruidegom bij zich hebben, kunnen ze niet vasten.
20Ditji wokarala nganai, tanali noangantjanipirna tanangundru manila nganai, ngadani tanaia milja ngamala nganai.
20Maar de dagen zullen komen, dat de bruidegom van hen wordt weggenomen; op die dag zullen ze vasten.
21Wata kulnujeli katini womalani kati jela ngumu karpai; ngangau kati jela marra nakaldra kati womalandru purateriai, ja wilpa morla pirna pantjiai.
21Niemand zet een lap ongekrompen laken op een oud kleed; anders scheurt het nieuwe stuk van het oude af, en er ontstaat nog groter scheur.
22Ja bakana wata kulnujeli waina marra junga womalani kurarai, a‐ai, waina marrali junga wokaribaiati, ja waina ngakaiati, ja junga pakiati, a‐ai, tanali waina marra junga marrani kurarananto.“
22Ook giet niemand nieuwe wijn in oude zakken; anders doet de wijn de zakken bersten en de wijn loopt weg; neen, nieuwe wijn in nieuwe zakken!
23Ja jendranguta Nau Sabbat ditjini buka maruni palkingana wonti, ja milieli nunkanali wonina wonti palto ngankala buka mangatandra wokaribala.
23Eens ging Hij op de sabbat door het korenveld, en zijn leerlingen begonnen, al voortwandelend, aren te plukken.
24Ja Pharisaia nunkangu jatana wonti: „Mai, Minandru tanalia Sabbat ditjini ngankai, mina wata talku nganai?“
24En de farizeën zeiden Hem: Zie, waarom doen ze op de sabbat wat niet is geoorloofd?
25Ja Nau tanangu jatana wonti: „Jura wata warapanala, mina Davidali ngankana wonti, jendranguta nau buka pani nganana wonti, ja nau, ja tana nunkangunto, mauali nganana wonti?
25Hij sprak tot hen: Hebt ge nooit gelezen, wat David deed, toen hij in nood was met zijn gevolg, en honger had?
26Worderu nau Godaia pungani wirina wonti Abjathar Priesta pirnaia ditjini, ja wondrani buka tajina wonti, tanana tajila wata kuluni manuni kuranala, a‐ai, windri Priestani, ja nulu bakana tanangu nunkangunto, jinkina wonti?
26Hoe hij onder den hogepriester Abjatár het huis van God binnenging, en de toonbroden opat, die alleen de priesters mogen eten: en hoe hij er ook van gaf aan hen, die bij hem waren?
27Ja Nau tanangu jatana wonti: Sabbat ditji kanandru pantjina wonti, ja wata kana Sabbat ditjindru.
27En Hij vervolgde tot hen: De sabbat is om den mens gemaakt, en niet de mens om de sabbat.
28Jendrania Kanaia Ngatamura bakana Sabbat ditjia Kapara nganai.“
28De Mensenzoon is dus ook heer van de sabbat.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.