Römer 13
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Tongan Bible, Revised West Version
1Jedermann sei untertan der Obrigkeit, die Gewalt über ihn hat. Denn es ist keine Obrigkeit ohne von Gott; wo aber Obrigkeit ist, die ist von Gott verordnet.
1Ke fakavaivai ʻae tangata kotoa pē ki ke pule ʻoku māʻolunga. He ʻoku ʻikai ha pule kae mei he ʻOtua: pea ko e kau pule ʻoku ai, ʻoku tuʻutuʻuni ia ʻe he ʻOtua.
2Wer sich nun der Obrigkeit widersetzt, der widerstrebt Gottes Ordnung; die aber widerstreben, werden über sich ein Urteil empfangen.
2Ko ia ʻoku angatuʻu ki he pule, ʻoku angatuʻu ki he tuʻutuʻuni ʻae ʻOtua: pea ko kinautolu ʻoku angatuʻu, te nau maʻu kiate kinautolu ʻae tautea.
3Denn die Gewaltigen sind nicht den guten Werken, sondern den bösen zu fürchten. Willst du dich aber nicht fürchten vor der Obrigkeit, so tue Gutes, so wirst du Lob von ihr haben.
3He ko e kau pule ʻoku ʻikai ko e fakailifia ki he ngaahi ngāue lelei, ka ki he kovi. Pea ko ho loto ke ʻoua naʻa manavahē koe ki he pule? Fai ʻaia ʻoku lelei, pea te ke maʻu mei ai ʻae fakamālō:
4Denn sie ist Gottes Dienerin dir zu gut. Tust du aber Böses, so fürchte dich; denn sie trägt das Schwert nicht umsonst; sie ist Gottes Dienerin, eine Rächerin zur Strafe über den, der Böses tut.
4He ko e tamaioʻeiki ʻae ʻOtua ia kiate koe ki he lelei. Pea kapau ʻoku ke fai ʻaia ʻoku kovi, ke ke manavahē; he ʻoku ʻikai ke toʻo noa pē ʻe ia ʻae heletā: he ko e tamaioʻeiki ia ʻae ʻOtua, ko e fai totongi ia ke tautea kiate ia ʻoku fai kovi.
5Darum ist's not, untertan zu sein, nicht allein um der Strafe willen, sondern auch um des Gewissens willen.
5Ko ia ʻoku totonu ke mou fakavaivai, ʻo ʻikai pe naʻa ai ha tautea, ka koeʻuhi ko hono totonu.
6Derhalben müßt ihr auch Schoß geben; denn sie sind Gottes Diener, die solchen Schutz handhaben.
6Ko e meʻa ko ia ke mou ʻatu ai ʻae tukuhau foki: he ko e kau tamaioʻeiki ʻae ʻOtua ʻakinautolu, ʻoku tokanga ʻo fai maʻu ki he meʻa ni pē.
7So gebet nun jedermann, was ihr schuldig seid: Schoß, dem der Schoß gebührt; Zoll, dem der Zoll gebührt; Furcht, dem die Furcht gebührt; Ehre, dem die Ehre gebührt.
7Ko ia ke ʻatu ki he kakai kotoa pē ʻaia ʻoku totonu: ʻae tukuhau kiate ia ʻoku totonu ki ai ʻae tukuhau; ko e totongi kiate ia ʻoku ʻaʻana totonu ʻae totongi; ko e manavahē kiate ia ʻoku ʻaʻana totonu ʻae manavahē; mo e fakaʻapaʻapa kiate ia ʻoku ʻaʻana totonu ʻae fakaʻapaʻapa.
8Seid niemand nichts schuldig, als daß ihr euch untereinander liebt; denn wer den andern liebt, der hat das Gesetz erfüllt.
8ʻOua naʻa taʻetotongi ha meʻa ki ha taha, ka mou feʻofaʻaki pē kiate kimoutolu: he ko ia ʻoku ʻofa ki ha tokotaha, kuo fakamoʻoni ia ki he fono.
9Denn was da gesagt ist: “Du sollst nicht ehebrechen; du sollst nicht töten; du sollst nicht stehlen; du sollst nicht falsch Zeugnis geben; dich soll nichts gelüsten”, und so ein anderes Gebot mehr ist, das wird in diesen Worten zusammengefaßt: “Du sollst deinen Nächsten lieben wie dich selbst.”
9Ko ia foki, “ʻOua naʻa ke tono fefine, ʻoua naʻa ke fakapō, ʻoua naʻa ke kaihaʻa, ʻoua naʻa ke fakamoʻoni loi, ʻoua naʻa ke manumanu;” pea ka ai mo ha fekau kehe, ʻoku lau fakataha ia ʻi he fekau ni, ʻa eni, “Ke ke ʻofa ki ho kaungāʻapi ʻo hangē pē ko koe.”
10Denn Liebe tut dem Nächsten nichts Böses. So ist nun die Liebe des Gesetzes Erfüllung.
10ʻOku ʻikai fai ʻe he ʻofa ha kovi ki hono kaungāʻapi: ko ia ko e ʻofa ko hono fakamoʻoni ia ʻoe fono.
11Und weil wir solches wissen, nämlich die Zeit, daß die Stunde da ist, aufzustehen vom Schlaf (sintemal unser Heil jetzt näher ist, denn da wir gläubig wurden;
11Pea ʻāsili pe ʻi hoʻomou ʻilo ʻae kuonga, kuo hokosia ʻaupito ʻae feituʻulaʻā ke ʻā ai mei he mohe: he ʻoku ofi lahi eni hotau fakamoʻui, ʻi heʻetau tomuʻa tui.
12die Nacht ist vorgerückt, der Tag aber nahe herbeigekommen): so lasset uns ablegen die Werke der Finsternis und anlegen die Waffen des Lichtes.
12Kuo tei ʻosi ʻae pō, ʻoku ofi ʻae ʻaho: ko ia ke tau liʻaki ʻae ngaahi ngāue ʻoe poʻuli, pea tau ʻai ʻae mahafu ʻoe maama.
13Lasset uns ehrbar wandeln als am Tage, nicht in Fressen und Saufen, nicht in Kammern und Unzucht, nicht in Hader und Neid;
13Ke tau felakaʻi ʻo matamatalelei, ʻo taau mo e ʻaho; ʻikai ʻi he kātoanga kai mo e faʻa konā, pe ʻi he feʻauaki mo e angafakalielia, pea ʻikai ʻi he fekeʻikeʻi mo e meheka.
14sondern ziehet an den HERRN Jesus Christus und wartet des Leibes, doch also, daß er nicht geil werde.
14Ka ke ʻai ʻekimoutolu ʻae ʻEiki ko Sisu Kalaisi, pea ʻoua naʻa tokonaki maʻae ngaahi holi ʻoe kakano.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.