Offenbarung 12
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Tongan Bible, Revised West Version
1Und es erschien ein großes Zeichen im Himmel: ein Weib, mit der Sonne bekleidet, und der Mond unter ihren Füßen und auf ihrem Haupt eine Krone mit zwölf goldenen Sternen.
1Pea naʻe hā mai ʻae meʻa fakaofo lahi ʻi he langi; ko e fefine kuo kofuʻaki ʻae laʻā, pea ʻi hono lalo vaʻe ʻae māhina, pea naʻe ʻi hono ʻulu ʻae pale ʻoe fetuʻu ʻe hongofulu ma ua:
2Und sie war schwanger und schrie in Kindesnöten und hatte große Qual zur Geburt.
2Pea naʻe feitama ia pea tangi, ʻo langā, pea mamahi ke fānau.
3Und es erschien ein anderes Zeichen im Himmel, und siehe, ein großer, roter Drache, der hatte sieben Häupter und zehn Hörner und auf seinen Häuptern sieben Kronen;
3Pea naʻe hā mai mo e meʻa fakaofo ʻe taha ʻi he langi; pea vakai, ko e fuʻu ngata lahi naʻe kulokula, kuo fitu hono ʻulu, pea naʻe ʻi ai ʻae nifo ʻe hongofulu, pea fitu ʻae pale ʻi hono ngaahi ʻulu.
4und sein Schwanz zog den dritten Teil der Sterne des Himmels hinweg und warf sie auf die Erde. Und der Drache trat vor das Weib, die gebären sollte, auf daß, wenn sie geboren hätte, er ihr Kind fräße.
4Pea naʻe toho ʻaki ʻe hono iku hono tolu ʻoe vahe ʻoe ngaahi fetuʻu ʻo e langi, ʻo ne lī hifo ʻakinautolu ki he fonua: pea naʻe tuʻu ʻae fuʻu ngata ʻi he ʻao ʻoe fefine naʻe teu ke fānau, koeʻuhi, ka fanauʻi leva ʻene tamasiʻi, ke ne kai ʻo ʻosi ia.
5Und sie gebar einen Sohn, ein Knäblein, der alle Heiden sollte weiden mit eisernem Stabe. Und ihr Kind ward entrückt zu Gott und seinem Stuhl.
5Pea ne fanauʻi ʻae tamasiʻi tangata, ʻaia te ne puleʻi ʻae puleʻanga kotoa pē ʻaki ʻae vaʻa ukamea: pea naʻe toʻo hake ʻene tamasiʻi ki he ʻOtua, pea ki hono nofoʻa fakaʻeiʻeiki.
6Und das Weib entfloh in die Wüste, wo sie einen Ort hat, bereitet von Gott, daß sie daselbst ernährt würde tausend zweihundertundsechzig Tage.
6Pea naʻe hola ʻae fefine ki he toafa, ʻaia ʻoku ai hono potu kuo teu ʻe he ʻOtua, koeʻuhi ke nau fafanga ia ʻi ai ko e ʻaho ʻe taha afe ma uangeau ma onongofulu.
7Und es erhob sich ein Streit im Himmel: Michael und seine Engel stritten mit dem Drachen; und der Drache stritt und seine Engel,
7Pea naʻe fai ʻa ʻetau ʻi he langi: ko Maikeli mo ʻene kau ʻāngelo naʻa nau tauʻi ʻae fuʻu ngata; pea naʻe tau ʻae fuʻu ngata mo ʻene kau ʻāngelo.
8und siegten nicht, auch ward ihre Stätte nicht mehr gefunden im Himmel.
8Ka naʻe ʻikai te nau ikuna; pea naʻe ʻikai kei ʻilo hanau potu ʻi he langi.
9Und es ward ausgeworfen der große Drache, die alte Schlange, die da heißt der Teufel und Satanas, der die ganze Welt verführt, und ward geworfen auf die Erde, und seine Engel wurden auch dahin geworfen.
9Pea naʻe lī kituʻa ʻae fuʻu ngata lahi, ʻae ngata motuʻa ko ia, ʻoku ui ko Tēvolo, mo Sētane, ʻaia ʻoku ne kākaaʻi ʻa māmani kotoa pē: naʻe lī ia kituʻa ki he fonua, pea naʻe lī kituʻa mo ia ʻa ʻene kau ʻāngelo.
10Und ich hörte eine große Stimme, die sprach im Himmel: Nun ist das Heil und die Kraft und das Reich unsers Gottes geworden und die Macht seines Christus, weil der Verkläger unserer Brüder verworfen ist, der sie verklagte Tag und Nacht vor Gott.
10Pea ne u ongoʻi ʻae leʻo lahi ʻi he langi, naʻe pehē, “Ko eni kuo hoko mai ʻae fakamoʻui, mo e mālohi, mo e puleʻanga ʻo hotau ʻOtua, mo e mālohi ʻo hono Kalaisi: he kuo lī ki lalo ʻae fakakovi ʻo hotau kāinga, ʻaia naʻa ne fakakoviʻi ʻakinautolu ʻi he ʻao ʻo hotau ʻOtua ʻi he ʻaho mo e pō.
11Und sie haben ihn überwunden durch des Lammes Blut und durch das Wort ihres Zeugnisses und haben ihr Leben nicht geliebt bis an den Tod.
11Pea naʻa nau ikuna ia ʻaki ʻae taʻataʻa ʻoe Lami, mo e lea ʻo ʻenau fakamoʻoni; pea naʻe ʻikai te nau mamae ki heʻenau moʻui ka nau mate.
12Darum freuet euch, ihr Himmel und die darin wohnen! Weh denen, die auf Erden wohnen und auf dem Meer! denn der Teufel kommt zu euch hinab und hat einen großen Zorn und weiß, daß er wenig Zeit hat.
12Ko ia ke fiefia, ʻae ngaahi langi, mo kimoutolu ʻoku nofo ai. ʻE malaʻia ʻae kakai ʻoku nofo ʻi he maama na mo e tahi! He kuo ʻalu hifo ʻae tēvolo kiate kimoutolu, kuo ʻita lahi, koeʻuhi ʻoku ne ʻilo ʻoku fuoloa siʻi pe hono kuonga.”
13Und da der Drache sah, daß er verworfen war auf die Erde, verfolgte er das Weib, die das Knäblein geboren hatte.
13Pea ʻi he mamata ʻe he fuʻu ngata kuo lī ia ki he māmani, naʻa ne fakatangaʻi ʻae fefine ne ne fanauʻi ʻae tamasiʻi tangata.
14Und es wurden dem Weibe zwei Flügel gegeben wie eines Adlers, daß sie in die Wüste flöge an ihren Ort, da sie ernährt würde eine Zeit und zwei Zeiten und eine halbe Zeit vor dem Angesicht der Schlange.
14Pea naʻe foaki ki he fefine ʻae kapakau ʻe ua ʻoe ʻikale lahi, ke ne puna ʻaki ia ki he toafa, ki hono potu, ʻaia ʻoku tauhi ai ia ʻi ha kuonga, mo e ngaahi kuonga, mo e vaeua mālieʻanga ʻoe kuonga, mei he ʻao ʻoe ngata.
15Und die Schlange schoß nach dem Weibe aus ihrem Munde ein Wasser wie einen Strom, daß er sie ersäufte.
15Pea naʻe puʻaki ʻe he ngata ki he fefine ʻae vai mei hono ngutu ʻo hangē ha vaitafe, koeʻuhi ke ne fai ke ʻauhia ia ʻi he vai.
16Aber die Erde half dem Weibe und tat ihren Mund auf und verschlang den Strom, den der Drache aus seinem Munde schoß.
16Pea naʻe tokoniʻi ʻae fefine ʻe he fonua, pea matoʻo ʻe he fonua hono ngutu, ʻo ne folo hifo ʻae vai, ʻaia naʻe puʻaki ʻe he fuʻu ngata mei hono ngutu.
17Und der Drache ward zornig über das Weib und ging hin zu streiten mit den übrigen von ihrem Samen, die da Gottes Gebote halten und haben das Zeugnis Jesu Christi.
17Pea naʻe ʻita ʻae fuʻu ngata ki he fefine, ʻo ne ʻalu ke tauʻi hono toe ʻo hono hako, ʻakinautolu ʻoku fai ʻae ngaahi fekau ʻae ʻOtua, pea maʻu mo e fakamoʻoni ʻo Sisu Kalaisi.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.