Markus 11
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Baibala Hemolele (Hawaiian Bible, 1868 revision)
1Und da sie nahe an Jerusalem kamen, gen Bethphage und Bethanien an den Ölberg, sandte er seiner Jünger zwei
1A KOKOKE mai la lakou i Ierusalema, ua hiki i Betepage, a me Betania ma ka mauna o Oliveta, hoouna mai la ia i na haumana ana elua,
2und sprach zu ihnen: Gehet hin in den Flecken, der vor euch liegt; und alsbald, wenn ihr hineinkommt, werdet ihr finden ein Füllen angebunden, auf welchem nie ein Mensch gesessen hat; löset es ab und führet es her!
2I mai la ia laua, E hele olua i kela kulanakauhale mamua o olua; a i ko olua komo ana iloko, e loaa koke no ia olua kekahi hoki keiki, ua nakinakiia, aole i nohoia e ke kanaka; e kala ae olua, a e alakai mai.
3Und so jemand zu euch sagen wird: Warum tut ihr das? so sprechet: Der HERR bedarf sein; so wird er's alsbald hersenden.
3A i olelo mai kekahi ia olua, No ke aha olua e hana'i i keia mea? E olelo aku olua, No ka Haku keia e pono ai; a e hoouna koke mai kela ia ia maanei.
4Sie gingen hin und fanden das Füllen gebunden an die Tür, außen auf der Wegscheide, und lösten es ab.
4Hele aku la laua, a loaa iho la ia laua ka hoki keiki, ua nakinakiia ma ka ipuka mawaho, ma na huina alanui. Kala ae la laua ia ia.
5Und etliche, die dastanden, sprachen zu ihnen: Was macht ihr, daß ihr das Füllen ablöset?
5Olelo mai la kekahi o lakou e ku ana malaila ia laua, No ke aha olua i kala'i i ka hoki keiki?
6Sie sagten aber zu ihnen, wie ihnen Jesus geboten hatte, und die ließen's zu.
6I aku la laua ia lakou, e like me ka Iesu kauoha ana mai; a kuu mai la lakou ia laua.
7Und sie führten das Füllen zu Jesu und legten ihre Kleider darauf, und er setzte sich darauf.
7Alakai mai la laua i ua hoki keiki la io Iesu la, hohola ae la lakou i ko lakou kapa maluna ona, a noho no o Iesu iluna iho ona.
8Viele aber breiteten ihre Kleider auf den Weg; etliche hieben Maien von den Bäumen und streuten sie auf den Weg.
8Nui na mea i haliilii ae i ko lakou kapa ma ke alanui; a o kekahi poe e hoi, ooki ae la lakou i na lala laau, a haliilii iho la ma ke alanui.
9Und die vorne vorgingen und die hernach folgten, schrieen und sprachen: Hosianna! Gelobt sei, der da kommt im Namen des HERRN!
9Hookani aku la ka poe i hele mamua, a me lakou e hahai ana mahope, i aku la, Hosana; nani wale ka mea i hele mai ma ka inoa o ka Haku.
10Gelobt sei das Reich unsers Vaters David, das da kommt in dem Namen des HERRN! Hosianna in der Höhe!
10Pomaikai ke aupuni o ko kakou kupunakane, o Davida, e hele mai ana ma ka inoa o ka Haku: Hosana iluna lilo loa.
11Und der HERR ging ein zu Jerusalem und in den Tempel, und er besah alles; und am Abend ging er hinaus gen Bethanien mit den Zwölfen.
11A komo aku la o Iesu iloko o Ierusalema, a iloko o ka luakini, a nana ao la ia i na mea a pau loa; a ahiahi ao la, hele aku la ia me kana poe haumana i Betania.
12Und des anderen Tages, da sie von Bethanien gingen, hungerte ihn.
12A ia la iho, i ko lakou hoi ana ae mai Betania mai, pololi iho la ia.
13Und er sah einen Feigenbaum von ferne, der Blätter hatte; da trat er hinzu, ob er etwas darauf fände, und da er hinzukam, fand er nichts denn nur Blätter, denn es war noch nicht Zeit, daß Feigen sein sollten.
13Ike aku la ia i kekahi laau fiku, ma kahi mamao aku, he lau maluna; hele ae la ia e imi i ko luna o ka laau; a hiki ae la ia ilaila, loaa ia ia he lau wale no; no ka mea, aole ia o ka manawa fiku.
14Und Jesus antwortete und sprach zu ihm: Nun esse von dir niemand ewiglich! Und seine Jünger hörten das.
14Olelo ae la Iesu, i ae la ia ia, Aole loa e ai kekahi kanaka i kau hua, ma neia hope aku; a lohe no kana poe haumana.
15Und sie kamen gen Jerusalem. Und Jesus ging in den Tempel, fing an und trieb aus die Verkäufer und Käufer in dem Tempel; und die Tische der Wechsler und die Stühle der Taubenkrämer stieß er um,
15A hiki ae la lakou i Ierusalema; alaila, komo ae la Iesu iloko o ka luakini, hookuke aku la i ka poe kuai lilo aku, a kuai lilo mai iloko o ka luakini, hookahuli ae la i na papa o ka poe kuai kala, a me na noho o ka poe kuai manu nunu.
16und ließ nicht zu, das jemand etwas durch den Tempel trüge.
16Aole oia i ae mai, o laweia kekahi mea, mawaena ae o ka luakini.
17Und er lehrte und sprach zu ihnen: Steht nicht geschrieben: “Mein Haus soll heißen ein Bethaus allen Völkern”? Ihr aber habt eine Mördergrube daraus gemacht.
17Ao mai la ia, i mai la ia lakou, Aole anei i palapalaia mai, E kapaia ko'u hale e na aina a pau, he hale pule? Ua hoolilo ae nei oukou ia i lua no na powa.
18Und es kam vor die Schriftgelehrten und Hohenpriester; und sie trachteten, wie sie ihn umbrächten. Sie fürchteten sich aber vor ihm; denn alles Volk verwunderte sich über seine Lehre.
18A lohe ae la ka poe kakauolelo, a me ka poe kahuna nui, imi iho la lakou i mea nona e make ai ia lakou; makau no nae lakou ia ia, no ka mea, ua mnhalo loa na kanaka a pau i kana olelo.
19Und des Abends ging er hinaus vor die Stadt.
19A ahiahi ae la, hele aku la ia iwaho o ke kulanakauhale.
20Und am Morgen gingen sie vorüber und sahen den Feigenbaum, daß er verdorrt war bis auf die Wurzel.
20A kakahiaka ae, i ko lakou hoi ana mai, ike aku la lakou i ka laau fiku, ua pau i ka maloo, mai ke kumu ae.
21Und Petrus gedachte daran und sprach zu ihm: Rabbi, siehe, der Feigenbaum, den du verflucht hast, ist verdorrt.
21Hoomanao iho la o Petero, i ae la ia ia, E ka Haku, e nana, aia ka laau fiku au i hoino ai, ua maloo loa.
22Jesus antwortete und sprach zu ihnen: Habt Glauben an Gott.
22Olelo mai la Iesu ia lakou, i mai la, E manaoio aku oukou i ko Akua.
23Wahrlich, ich sage euch: Wer zu diesem Berge spräche: Hebe dich und wirf dich ins Meer! und zweifelte nicht in seinem Herzen, sondern glaubte, daß es geschehen würde, was er sagt, so wird's ihm geschehen, was er sagt.
23No ka mea, he oiaio ka'u olelo aku nei ia oukou, O ka mea e olelo mai i keia mauna, E hoonee aku, a e lele i ke kai, aole hoi e kanalua kona naau, aka, ua manaoio no, e hanaia keia mau mea ana e olelo ai; e loaa io no ia ia ka mea ana e olelo ai.
24Darum sage ich euch: Alles, was ihr bittet in eurem Gebet, glaubet nur, daß ihr's empfangen werdet, so wird's euch werden.
24No ia mea la, ke olelo aku nei au ia oukou, O na mea a pau a oukou e noi aku ai ma ka oukou pule ana, e manaoio oukou i ka loaa ana, alaila e loaa io aku no ia oukou ia.
25Und wenn ihr stehet und betet, so vergebet, wo ihr etwas wider jemand habt, auf daß auch euer Vater im Himmel euch vergebe eure Fehler.
25A i ko oukou ku ana e pule, ina e hoomauhala ana oukou i kekahi, e kala aku oukou ia ia, i kala mai ai hoi ko oukou Makua iloko o ka lani i ko oukou hewa.
26Wenn ihr aber nicht vergeben werdet, so wird euch euer Vater, der im Himmel ist, eure Fehler nicht vergeben.
26Ina, aole oukou e kala aku, aole no hoi e kala mai ko oukou Makua iloko o ka lani, i ko oukou hewa.
27Und sie kamen abermals gen Jerusalem. Und da er im Tempel wandelte, kamen zu ihm die Hohenpriester und Schriftgelehrten und die Ältesten
27Hele hou mai la lakou i Ierusalema; a i kona hele ana iloko o ka luakini, hele mai la io na la ka poe kahuna nui, a me ka poe kakauolelo, a me ka poe lunakahiko,
28und sprachen zu ihm: Aus was für Macht tust du das? und wer hat dir die Macht gegeben, daß du solches tust?
28I mai la ia ia, Heaha kou pono e hana'i i keia mau mea? Nawai la hoi oe i haawi mai ia pono e hana i ua mau mea la?
29Jesus aber antwortete und sprach zu ihnen: Ich will euch auch ein Wort fragen; antwortet mir, so will ich euch sagen, aus was für Macht ich das tue.
29Olelo aku la Iesu ia lakou, i aku la, E niuau aku no hoi au ia oukou i kekahi mea; e hai mai oukou ia'u, alaila, hai aku au ia oukou i ko'u pono e hana'i i keia mau mea.
30Die Taufe des Johannes, war sie vom Himmel oder von den Menschen? Antwortet mir!
30No ka lani anei ka bapetiso ana a Ioane? No kanaka anei? E hai mai hoi ia'u.
31Und sie gedachten bei sich selbst und sprachen: Sagen wir sie war vom Himmel, so wird er sagen: Warum habt ihr denn ihm nicht geglaubt?
31Kukakuka iho la lakou ia lakou iho no, i ae la, A i olelo aku paha kakou, No ka lani mai, alaila, e ninau mai no oia ia kakou, No ke aha la hoi oukou i manaoio ole aku ai ia ia?
32Sagen wir aber, sie war von Menschen, so fürchten wir uns vor dem Volk. Denn sie hielten alle, daß Johannes ein rechter Prophet wäre.
32Aka, i olelo paha uanei kakou, No kanaka; makau no hoi lakou i kanaka, no ka mea, ua manao nui na kanaka, he kaula io o Ioane.
33Und sie antworteten und sprachen zu Jesu: Wir wissen's nicht. Und Jesus antwortete und sprach zu ihnen: So sage ich euch auch nicht, aus was für Macht ich solches tue.
33Olelo mai la lakou ia Iesu, i mai la, Aole makou ike. Alaila, olelo aku la Iesu ia lakou, i aku la, Aole no hoi au e hai aku ia oukou i ka'u pono e hana'i i keia mau mea.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.