Lukas 15
Lutherbibel 1912Translation
Lutherbibel 1912
Coptic New Testament
1Es nahten aber zu ihm allerlei Zöllner und Sünder, daß sie ihn hörten.
1ⲛⲁⲩϧⲱⲛⲧ ⲇⲉ ⳿ⲙⲙⲱⲟⲩ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲧⲉⲗⲱⲛⲏⲥ ⲏⲣⲟⲩ ⲉⲙ ⲛⲓⲣⲉϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⳿ⲉⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲉⲣⲟϥ.
2Und die Pharisäer und Schriftgelehrten murrten und sprachen: Dieser nimmt die Sünder an und isset mit ihnen.
2ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩ⳿ⲭⲣⲉⲙⲣⲉⲙ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲫⲁⲣⲓⲥⲉⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲥⲁϧ ⲉⲩϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲫⲁⲓ ϣⲱⲡ ⳿ⲛⲛⲓⲣⲉϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⲉⲣⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ⳿ϥⲟⲩⲱⲙ ⲛⲉⲙⲱⲟⲩ.
3Er sagte aber zu ihnen dies Gleichnis und sprach:
3ⲁϥϫⲉ ⲧⲁⲓⲡⲁⲣⲁⲃⲟⲗⲏ ⲛⲱⲟⲩ ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ.
4Welcher Mensch ist unter euch, der hundert Schafe hat und, so er der eines verliert, der nicht lasse die neunundneunzig in der Wüste und hingehe nach dem verlorenen, bis daß er's finde?
4ϫⲉ ⲛⲓⲙ ⳿ⲛⲣⲱⲙⲓ ⲉⲧϧⲉⲛ ⲑⲏⲛⲟⲩ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛⲧⲉϥ ⲣ̅ ⲛ⳿ⲉⲥⲱⲟⲩ ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⲁϥϣⲁⲛⲧⲁⲕⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛϧⲏⲧⲟⲩ ⲙⲏ ⳿ⲙⲡⲁϥⲭⲁ ⲡⲓϥ̅ⲑ̅ ⳿ⲛⲥⲱϥ ϩⲓ ⳿ⲡϣⲁϥⲉ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲉϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⳿ⲛⲧⲉϥⲕⲱϯ ⳿ⲛⲥⲁ ⲫⲏ ⲧⲁϥⲧⲁⲕⲟ ϣⲁⲧⲉϥϫⲉⲙϥ.
5Und wenn er's gefunden hat, so legt er's auf seine Achseln mit Freuden.
5ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲁⲛϫⲉⲙϥ ϣⲁϥⲧⲁⲗⲟϥ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲛⲉϥⲙⲟϯ ⲉϥⲣⲁϣⲓ.
6Und wenn er heimkommt, ruft er seine Freunde und Nachbarn und spricht zu ihnen: Freuet euch mit mir; denn ich habe mein Schaf gefunden, das verloren war.
6ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲁⲛ⳿ⲓ ⳿ⲉⲡⲓⲏⲓ ϣⲁϥⲙⲟⲩϯ ⳿ⲉⲛⲉϥ⳿ϣⲫⲏⲣ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲑⲉϣⲉⲩ ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲣⲁϣⲓ ⲛⲉⲙⲏⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ϫⲉ ⲁⲓϫⲓⲙⲓ ⳿ⲙⲡⲁ⳿ⲉⲥⲱⲟⲩ ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲕⲟ.
7Ich sage euch: Also wird auch Freude im Himmel sein über einen Sünder, der Buße tut, vor neunundneunzig Gerechten, die der Buße nicht bedürfen.
7ϯϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲱⲧⲉⲛ ⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲣⲁϣⲓ ⲛⲁϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⳿ⲧⲫⲉ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲟⲩⲣⲉϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⳿ⲛⲟⲩⲱⲧ ⲉϥⲉⲣⲙⲉⲧⲁⲛⲟⲓⲛ ⲓⲉ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲡⲓϥ̅ⲑ̅ ⳿ⲛ⳿ⲑⲙⲏⲓ.
8Oder welches Weib ist, die zehn Groschen hat, so sie der einen verliert, die nicht ein Licht anzünde und kehre das Haus und suche mit Fleiß, bis daß sie ihn finde?
8ⲓⲉ ⲛⲓⲙ ⳿ⲛ⳿ⲥϩⲓⲙⲓ ⲉⲧⲉ ⲩⲟⲛⲧⲉⲥ ⲓ̅ ⳿ⲛϫⲉⲥⲕⲓϯ ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⲉϣⲱⲡ ⲁⲥϣⲁⲛⲧⲁⲕⲉ ⲟⲩ⳿ⲓ ⳿ⲙⲙⲱⲟⲩ ⲙⲏ ⳿ⲙⲡⲁⲥϭⲉⲣⲉ ⲟⲩϧⲏⲃⲥ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲉⲥⲥⲁⲣϩ ⲡⲓⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲉⲥⲕⲱϯ ϧⲉⲛ ⲩϥⲓⲣⲱⲟⲩϣ ϣⲁⲧⲉⲥϫⲉⲙⲥ.
9Und wenn sie ihn gefunden hat, ruft sie ihre Freundinnen und Nachbarinnen und spricht: Freuet euch mit mir; denn ich habe meinen Groschen gefunden, den ich verloren hatte.
9ⲟⲩⲟϩ ⲉϣⲱⲡ ⲁⲥϣⲁⲛϫⲉⲙⲥ ϣⲁⲥⲙⲟⲩϯ ⳿ⲉⲛⲉⲥ⳿ϣⲫⲏⲣ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲥⲑⲉϣⲉⲩ ⲉⲥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲣⲁϣⲓ ⲛⲉⲙⲏⲓ ϫⲉ ⲓϫⲓⲙⲓ ⳿ⲛⲧⲁϫⲉⲥⲕⲓϯ ⲉⲧⲁⲥⲧⲁⲕⲟ.
10Also auch, sage ich euch, wird Freude sein vor den Engeln Gottes über einen Sünder, der Buße tut.
10ⲡⲁⲓⲣⲏϯ ϯϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ϣⲁⲣⲉ ⲟⲩⲣⲁϣⲓ ϣⲱⲡⲓ ⳿ⲙⲡⲉ⳿ⲙⲑⲟ ⳿ⲛⲛⲓⲁⲅⲅⲉⲗⲟⲥ ⳿ⲛⲧⲉ ⲫϯ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲩⲣⲉϥⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⳿ⲛⲟⲩⲱⲧ ⲉϥⲉⲣⲙⲉⲧⲁⲛⲟⲓⲛ.
11Und er sprach: Ein Mensch hatte zwei Söhne.
11ⲡⲉϫⲁϥ ⲇⲉ ϫⲉ ⲛⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⳿ⲉⲟⲩⲟⲛⲧⲉϥ ϣⲏⲣⲓ ⲃ̅ ⳿ⲙⲙⲁⲩ.
12Und der jüngste unter ihnen sprach zu dem Vater: Gib mir, Vater, das Teil der Güter, das mir gehört. Und er teilte ihnen das Gut.
12ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ ⲓⲕⲟⲩϫⲓ ⲉⲧⲉ⳿ⲛϧⲏⲧⲟⲩ ⳿ⲙⲡⲉϥⲓⲱⲧ ϫⲉ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲙⲟⲓ ⲛⲏⲓ ⳿ⲛⲧⲁⲧⲟⲓ ⳿ⲛⲧⲉ ϯⲟⲩⲥⲓⲁ ⳿ⲛⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲁϥⲫⲱϣ ⳿ⲙⲡⲓⲱⲛϧ ⳿ⲉ⳿ϩⲣⲁⲩ.
13Und nicht lange darnach sammelte der jüngste Sohn alles zusammen und zog ferne über Land; und daselbst brachte er sein Gut um mit Prassen.
13ⲟⲩⲟϩ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲩⲙⲏϣ ⳿ⲛ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ⲁⲛ ⲁϥⲑⲱⲟⲩⲧ ⳿ⲛϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓⲕⲟⲩϫⲓ ⳿ⲛϣⲏⲣⲓ ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⳿ⲉ⳿ⲡϣⲉⲙⲙⲟ ⳿ⲉⲟⲩⲭⲱⲣⲁ ⲉⲥⲟⲩⲏⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϫⲉⲣ ⲧⲉϥⲟⲩⲥⲓ⳿ⲁ ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⲉϥⲟⲛϧ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲙⲉⲧⲁⲧⲟⲩϫⲁⲓ.
14Da er nun all das Seine verzehrt hatte, ward eine große Teuerung durch dasselbe ganze Land, und er fing an zu darben.
14ⲉⲧⲁϥⲟⲩⲱ ⲇⲉ ⲉϥϭⲟ ⳿ⲛϩⲱⲃ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲁϥϣⲱⲡⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⳿ⲛ⳿ϩⲃⲱⲛ ϧⲉⲛ ⲭⲱⲣⲁ ⲉⲧⲉ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲑⲟϥ ϩⲱϥ ⲁϥⲉⲣϩⲏ ⲧⲥ ⳿ⲛⲉⲣϧⲁ⳿ⲉ.
15Und ging hin und hängte sich an einen Bürger des Landes; der schickte ihn auf seinen Acker, die Säue zu hüten.
15ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⲁϥⲧⲟⲙϥ ⳿ⲉⲟⲩⲁⲓ ⳿ⲛⲛⲓⲣⲉⲙⲃⲁⲕⲓ ⳿ⲛⲧⲉ ϯⲭⲱⲣⲁ ⳿ⲉⲧⲉ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲩⲟⲣⲡϥ ⳿ⲉ⳿ⲧⲕⲟⲓ ⳿ⲉⲙⲟⲛⲓ ⳿ⲛϩⲁⲛⲉϣⲁⲩ.
16Und er begehrte seinen Bauch zu füllen mit Trebern, die die Säue aßen; und niemand gab sie ihm.
16ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥⲉⲣⲉⲡⲓⲑⲩⲙⲓⲛ ⳿ⲉⲙⲁϩ ϧⲏⲧϥ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲓϫⲓⲛ⳿ⲓⲣⲓ ⲛⲏ ⲉⲛⲁⲩⲟⲩⲟⲙⲟⲩ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲉϣⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲉ⳿ⲙⲙⲟⲛ ⳿ϩⲗⲓ ϯ ⲛⲁϥ ⲡⲉ.
17Da schlug er in sich und sprach: Wie viel Tagelöhner hat mein Vater, die Brot die Fülle haben, und ich verderbe im Hunger!
17ⲉⲧⲁ ⲡⲉϥϩⲏⲧ ⲇⲉ ⲓ̅ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲏⲣ ⳿ⲛⲣⲉⲙⲃⲉⲭⲉ ⳿ⲛⲧⲉ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲡⲓⲱⲓⲕ ⲟⲓ ⲛϩⲟⲩ⳿ⲟ ⳿ⲉⲣⲱⲟⲩ ⲁⲛⲟⲕ ⲇⲉ ϯⲛⲁⲧⲁⲕⲟ ⳿ⲙⲡⲁⲓⲙⲁ ϧⲉⲛ ⲟⲩ⳿ϩⲃⲱⲛ.
18Ich will mich aufmachen und zu meinem Vater gehen und zu ihm sagen: Vater, ich habe gesündigt gegen den Himmel und vor dir
18ϯⲛⲁⲧⲱⲛⲧ ⳿ⲛⲧⲁϣⲉ ⲛⲏⲓ ϩⲁ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲁϫⲟⲥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲁⲓⲱⲧ ⲓⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⳿ⲉ⳿ⲧⲫⲉ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲕ⳿ⲙⲑⲟ ⳿ⲉⲃⲟⲗ.
19und bin hinfort nicht mehr wert, daß ich dein Sohn heiße; mache mich zu einem deiner Tagelöhner!
19⳿ⲛϯ⳿ⲙ⳿ⲡϣⲁ ⲁⲛ ϫⲉ ⲉⲑⲣⲟⲩⲙⲟⲩϯ ⳿ⲉⲣⲟⲓ ϫⲉ ⲡⲉⲕϣⲏⲣⲓ ⲁⲣⲓⲧ ⳿ⲙ⳿ⲫⲣⲏϯ ⳿ⲛⲟⲩⲁⲓ ⳿ⲛⲛⲉⲕⲣⲉⲙⲃⲉⲭ ⲉ.
20Und er machte sich auf und kam zu seinem Vater. Da er aber noch ferne von dannen war, sah ihn sein Vater, und es jammerte ihn, lief und fiel ihm um seinen Hals und küßte ihn.
20ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲧⲱⲛϥ ⲁϥ⳿ⲓ ϩⲁ ⲡⲉϥⲓⲱⲧ ⲉⲧⲓ ⲇⲉ ⲓⲥϫⲉⲛ ⲉϥⲟⲩⲏⲟⲩ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲁϥⲛⲁⲩ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲉϥⲓⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲉⲛϩⲏⲧ ⲁϥ ϭⲟϫⲓ ϥϩⲓⲧϥ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲧⲉϥⲛⲁϩⲃⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥ ϯⲫⲓ ⳿ⲉⲣⲱϥ.
21Der Sohn aber sprach zu ihm: Vater, ich habe gesündigt gegen den Himmel und vor dir; ich bin hinfort nicht mehr wert, daß ich dein Sohn heiße.
21ⲡⲉϫⲉ ⲡⲉϥϣⲏⲣⲓ ⲇⲉ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲡⲁⲓⲱⲧ ⲁⲓⲉⲣⲛⲟⲃⲓ ⳿ⲉ⳿ⲧⲫⲉ ⲛⲉⲙ ⲡⲉⲕ⳿ⲙⲑⲟ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛϯ ⳿ⲙ⳿ⲡϣⲁ ⲁⲛ ϫⲉ ⲉⲑⲣⲟⲩⲙⲟⲩϯ ⳿ⲉⲣⲟⲓ ϫⲉ ⲡⲉⲕϣⲏ ⲣⲓ.
22Aber der Vater sprach zu seinen Knechten: Bringet das beste Kleid hervor und tut es ihm an, und gebet ihm einen Fingerreif an seine Hand und Schuhe an seine Füße,
22ⲡⲉϫⲉ ⲡⲉϥⲓⲱⲧ ⲇⲉ ⳿ⲛⲛⲉϥⲉⲃⲓⲁⲓⲕ ⲭⲱⲗⲉⲙ ⳿ⲁⲛⲓⲟⲩ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛϯϩⲟⲩⲓϯ ⳿ⲛ⳿ⲥⲧⲟⲗⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲏⲓⲥ ϩⲓⲱⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲁ ⲟⲩ⳿ϣϭⲟⲩⲣ ⳿ⲉⲧⲉϥϫⲓϫ ⲛⲉⲙ ⲟⲩⲑⲱⲟⲩ⳿ⲓ ⳿ⲉⲛⲉϥϭⲁⲗⲁⲩϫ.
23und bringet ein gemästet Kalb her und schlachtet's; lasset uns essen und fröhlich sein!
23ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲁⲛⲓⲟⲩ⳿ⲓ ⳿ⲙⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲉⲧϣⲁⲛⲉⲩϣ ϣⲁⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲧⲉⲛⲟⲩⲱⲙ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲉⲛⲟⲩⲛⲟϥ ⳿ⲙⲙⲟⲛ.
24denn dieser mein Sohn war tot und ist wieder lebendig geworden; er war verloren und ist gefunden worden. Und sie fingen an fröhlich zu sein.
24ϫⲉ ⲡⲁϣⲏⲣⲓ ⲫⲁⲓ ⲛⲁϥⲙⲱⲟⲩⲧ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲱⲛϧ ⲛⲁϥⲧⲁⲕⲏⲟⲩⲧ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲛϫⲉⲙϥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲉⲣϩⲏⲧⲥ ⳿ⲛⲟⲩⲛⲟϥ ⳿ⲙⲙⲱⲟⲩ.
25Aber der älteste Sohn war auf dem Felde. Und als er nahe zum Hause kam, hörte er das Gesänge und den Reigen;
25ⲡⲉϥⲛⲓϣϯ ⲇⲉ ⳿ⲛϣⲏⲣⲓ ⲛⲁϥⲭⲏ ϧⲉⲛ ⳿ⲧⲕⲟⲓ ⲟⲩⲟϩ ϩⲱⲥ ⲉϥⲛⲏⲟⲩ ⳿ⲉ⳿ϩⲣⲏⲓ ⲁϥϧⲱⲛⲧ ⳿ⲉⲡⲓⲏⲓ ϥⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲉⲟⲩⲥⲩⲙⲫⲱⲛⲓⲁ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛ ⲭⲟⲣⲟⲥ.
26und er rief zu sich der Knechte einen und fragte, was das wäre.
26ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥⲙⲟⲩϯ ⳿ⲉⲟⲩⲁⲓ ⳿ⲛⲛⲓ⳿ⲁⲗⲱⲟⲩ⳿ⲓ ⲛⲁϥϣⲓⲛⲓ ⳿ⲙⲙⲟϥ ϫⲉ ⲟⲩ ⲛⲉ ⲛⲁⲓ.
27Der aber sagte ihm: Dein Bruder ist gekommen, und dein Vater hat ein gemästet Kalb geschlachtet, daß er ihn gesund wieder hat.
27ⲛⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲡⲉⲕⲥⲟⲛ ⲁϥ⳿ⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉⲕⲓⲱⲧ ϣⲱⲧ ⳿ⲙⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲉⲧϣⲁⲛⲉⲩϣ ϫⲉ ⲁϥϭⲓⲧϥ ⲉϥⲟⲩⲟϫ.
28Da ward er zornig und wollte nicht hineingehen. Da ging sein Vater heraus und bat ihn.
28ⲁϥϫⲱⲛⲧ ⲇⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲡⲉϥⲟⲩⲱϣ ⳿ⲉ⳿ⲓ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⲡⲉϥⲓⲱⲧ ⲇⲉ ⲉⲧⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲛⲁϥϯϩⲟ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲡⲉ.
29Er aber antwortete und sprach zum Vater: Siehe, so viel Jahre diene ich dir und habe dein Gebot noch nie übertreten; und du hast mir nie einen Bock gegeben, daß ich mit meinen Freunden fröhlich wäre.
29⳿ⲛⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲉⲧⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲡⲉϫⲁϥ ⳿ⲙⲡⲉϥⲓⲱⲧ ϫⲉ ⲓⲥ ⲟⲩⲏⲣ ⲛⲣⲟⲙⲡⲓ ϯⲟⲓ ⳿ⲙⲃⲱⲕ ⲛⲁⲕ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲙⲡⲓⲉⲣⲥⲁⲃⲟⲗ ⳿ⲛⲟⲩⲉⲛⲧⲟⲗⲏ ⳿ⲛⲧⲁⲕ ⲉⲛⲉϩ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⳿ⲙⲡⲉⲕϯ ⳿ⲛⲟⲩⲙⲁⲥⲓ ⳿ⲙⲃⲁⲉⲙⲡⲓ ⲛⲏⲓ ⲉⲛⲉϩ ϩⲓⲛⲁ ⲛⲧⲁⲟⲩⲛⲟϥ ⳿ⲙⲙⲟⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲁ⳿ϣⲫⲏⲣ.
30Nun aber dieser dein Sohn gekommen ist, der sein Gut mit Huren verschlungen hat, hast du ihm ein gemästet Kalb geschlachtet.
30ϩⲟⲧⲉ ⲇⲉ ⲉⲧⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲉⲕϣⲏⲣⲓ ⲫⲁⲓ ⲉⲧⲁϥⲟⲩⲱⲙ ⳿ⲙⲡⲉϥⲱⲛϧ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲡⲟⲣⲛⲟⲥ ⲁⲕϣⲱⲧ ⲛⲁϥ ⲙⲡⲓⲙⲁⲥⲓ ⲉⲧϣⲁⲛⲉⲩϣ.
31Er aber sprach zu ihm: Mein Sohn, du bist allezeit bei mir, und alles, was mein ist, das ist dein.
31⳿ⲛⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲁϥ ϫⲉ ⲡⲁϣⲏⲣⲓ ⳿ⲛⲑⲟⲕ ⲭⲏ ⲛⲉⲙⲏⲓ ⳿ⲛⲥⲏⲟⲩ ⲛⲓⲃⲉⲛ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲏⲉⲧⲉⲛⲟⲩ⳿ⲓ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲛⲟⲩⲕ ⲛⲉ.
32Du solltest aber fröhlich und gutes Muts sein; denn dieser dein Bruder war tot und ist wieder lebendig geworden; er war verloren und ist wieder gefunden.
32ⲛⲁⲥ⳿ⲙ⳿ⲡϣⲁ ⳿ⲛⲧⲉⲛⲟⲩⲛⲟϥ ⳿ⲙⲙⲟⲛ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲉⲛⲣⲁϣⲓ ϫⲉ ⲡⲉⲕⲥⲟⲛ ⲫⲁⲓ ⲛⲁϥⲙⲱⲟⲩⲧ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲱⲛϧ ⲛⲁϥⲧⲁⲕⲏⲟⲩⲧ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲛϫⲉⲙϥ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.