Lukáš 8
Kralice Bible (1613)Translation
Kralice Bible (1613)
Coptic New Testament
1I stalo se potom, že on chodil po městech a po městečkách, káže a zvěstuje království Boží, a dvanácte s ním,
1ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲙⲉⲛⲉⲛⲥⲁ ⲛⲁⲓ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲑⲟϥ ⲛⲁϥⲙⲟϣⲓ ⲕⲁⲧⲁ ⲃⲁⲕⲓ ⲛⲉⲙ ϯⲙⲓ ⲉϥϩⲓⲱⲓϣ ⲟⲩⲟϩ ⲉϥϩⲓϣⲉⲛⲛⲟⲩϥⲓ ⲛϯⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⳿ⲛⲧⲉ ⲫϯ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲓⲓ̅ⲃ̅ ⲉⲩⲛⲉⲙⲁϥ.
2I ženy některé, kteréž byly uzdraveny od duchů zlých a od nemocí: Maria, jenž slove Magdaléna, z nížto bylo sedm ďáblů vyšlo,
2ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲕⲉϩⲓ⳿ⲟⲙⲓ ⲛⲏⲉⲧⲁϥⲉⲣⲫⲁϧⲣⲓ ⳿ⲉⲣⲱⲟⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲡ͞ⲛⲁ̅ ⲉⲩϩⲱⲟⲩ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛϣⲱⲛⲓ ⲙⲁⲣⲓ⳿ⲁ ⲑⲏ ⲉⲧⲟⲩⲙⲟⲩϯ ⳿ⲉⲣⲟⲥ ϫⲉ ϯⲙⲁⲅⲇⲁⲗⲓⲛⲏ ⲑⲏ ⲉⲧⲁϥϩⲓ ⲡⲓⲍ̅ ⳿ⲛⲇⲉⲙⲱⲛ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϩⲓⲱⲧⲥ.
3A Johanna manželka Chuzova, úředníka Herodesova, a Zuzanna, a jiné mnohé, kteréž posluhovaly jemu z statků svých.
3ⲛⲉⲙ ⲓⲱⲁⲛⲛⲁ ⳿ⲧ⳿ⲥϩⲓⲙⲓ ⲛⲭⲟⲩⲍⲁ ⲡⲓ⳿ⲉⲡⲓ⳿ⲧⲣⲟⲡⲟⲥ ⳿ⲛⲧⲉ ⲏⲣⲱⲇⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲥⲟⲩⲥⲁⲛⲛⲁ ⲛⲉⲙ ϩⲁⲛⲕⲉⲭⲱⲟⲩⲛⲓ ⲉⲩⲟϣ ⲛⲏ ⳿ⲉⲛⲁⲩϣⲉⲙϣⲓ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲛⲟⲩϩⲩⲡⲁⲣⲭⲟⲛⲧ⳿ⲁ.
4Když se pak scházel zástup mnohý, a z okolních měst hrnuli se k němu, mluvil jim v podobenství:
4ⲉϥⲑⲟⲩⲏⲧ ⲇⲉ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⳿ⲙⲙⲏϣ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⳿ⲉⲛⲁⲩⲛⲏⲟⲩ ϩⲁⲣⲟϥ ⲕⲁⲧⲁ ⲃⲁⲕⲓ ⲡⲉϫⲁϥ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⲟⲩⲡⲁⲣⲁⲃⲟⲗⲏ.
5Vyšel rozsevač, aby rozsíval símě své. A když on rozsíval, jedno padlo podle cesty, i pošlapáno jest, a ptáci nebeští szobali je.
5ⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲛϫⲉ ⲫⲏⲉⲧⲥⲓϯ ⳿ⲉⲥⲓϯ ⳿ⲙⲡⲉϥ⳿ϫⲣⲟϫ ⲟⲩⲟϩ ϧⲉⲛ ⳿ⲡϫⲓⲛ⳿ⲑⲣⲉϥⲥⲓϯ ⲟⲩⲁⲓ ⲙⲉⲛ ⲁϥϩⲉⲓ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲱⲓⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϩⲉⲙϩⲱⲙϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓϩⲁⲗⲁϯ ⳿ⲛⲧⲉ ⲧⲫⲉ ⲁⲩⲟⲩⲟⲙϥ.
6A jiné padlo na skálu, a vzešlé uvadlo, nebo nemělo vláhy.
6ⲟⲩⲟϩ ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲁϥϩⲉⲓ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲟⲩⲡⲉⲧⲣⲁ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲣⲱⲧ ⲁϥϣⲱⲟⲩ⳿ⲓ ⲉⲑⲃⲉϫⲉ ⳿ⲙⲙⲟⲛⲧⲉϥ ϭⲛⲟⲛⲓ ⳿ⲙⲙⲁⲩ.
7Jiné pak padlo mezi trní, a spolu vzrostlé trní udusilo je.
7ⲟⲩⲟϩ ⲉⲟⲩⲁⲓ ⲁϥϩⲉⲓ ϧⲉⲛ ⳿ⲑⲙⲏϯ ⳿ⲛⲛⲓⲥⲟⲩⲣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥⲣⲱⲧ ⲛⲉⲙⲁϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲥⲟⲩⲣⲓ ⲁⲩⲟϫϩϥ.
8A jiné padlo v zemi dobrou, a když vzešlo, učinilo užitek stý. To pověděv, volal: Kdo má uši k slyšení, slyš.
8ⲟⲩⲟϩ ⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⲁϥϩⲉⲓ ⳿ⲉϫⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲉⲑⲛⲁⲛⲉϥ ⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥⲣⲱⲧ ⲁϥ⳿ⲉⲛ ⲟⲩⲧⲁϩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛⲣ̅ ⳿ⲛⲕⲱⲃ ⲛⲁⲓ ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲱⲟⲩ ⲛⲁϥⲙⲟⲩϯ ⲡⲉ ϫⲉ ⲫⲏⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩⲙⲁϣϫ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⳿ⲉⲥⲱⲧⲉⲙ ⲁⲣⲉϥⲥⲱⲧⲉⲙ.
9I otázali se ho učedlníci jeho, řkouce: Jaké jest to podobenství?
9ⲛⲁⲩϣⲓⲛⲓ ⲇⲉ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ϫⲉ ⲟⲩ ⲧⲉ ⲧⲁⲓⲡⲁⲣⲁⲃⲟⲗⲏ.
10A on řekl: Vám dáno jest znáti tajemství království Božího, ale jiným v podobenství, aby hledíce, neviděli, a slyšíce, nerozuměli.
10⳿ⲛⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⳿ⲛⲑⲱⲧⲉⲛ ⲉⲧⲉⲥⲧⲟⲓ ⲛⲱⲧⲉⲛ ⳿ⲉ⳿ⲉⲙⲓ ⳿ⲉⲛⲓⲙⲩⲥⲧⲏⲣⲓⲟⲛ ⳿ⲛⲧⲉ ϯⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⳿ⲛⲧⲉ ⲫϯ ⳿ⲡⲥⲱϫⲡ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ϩⲁⲛⲡⲁⲣⲁⲃⲟⲗⲏ ϩⲓⲛⲁ ⲉⲩⲛⲁⲩ ⳿ⲛⲧⲟⲩ⳿ϣⲧⲉⲙⲛⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲩⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲛⲧⲟⲩ⳿ϣⲧⲉⲙⲥⲱⲧⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲟⲩ⳿ϣⲧⲉⲙⲕⲁϯ.
11Jestiť pak podobenství toto: Símě jest slovo Boží.
11ϯⲡⲁⲣⲁⲃⲟⲗⲏ ⲇⲉ ⲑⲁⲓ ⲧⲉ ⲡⲓ⳿ϫⲣⲟϫ ⲡⲉ ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⳿ⲛⲧⲉ ⲫϯ.
12A kteréž padlo podle cesty, jsou ti, kteříž slyší, a potom přichází ďábel, a vynímá slovo z srdce jejich, aby nevěříce, spaseni nebyli.
12ⲛⲏ ⲇⲉ ⲧϧⲁⲧⲉⲛ ⲡⲓⲙⲱⲓⲧ ⲛⲉ ⲛⲏⲉⲧⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲓⲧⲁ ϣⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓⲇⲓ⳿ⲁⲃⲟⲗⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁϥⲱⲗⲓ ⳿ⲙⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲡⲟⲩϩⲏ ⲧ ϩⲓⲛⲁ ⲙⲏⲡⲱⲥ ⳿ⲛⲥⲉⲛⲁϩϯ ⲩⲟϩ ⳿ⲛⲥⲉⲛⲟϩⲉⲙ.
13Ale kteříž na skálu, ti když slyší, s radostí příjímají slovo, a tiť kořenů nemají; ti na čas věří, a v čas pokušení odstupují.
13ⲛⲏ ⲇⲉ ⲉⲧϩⲓϫⲉⲛ ϯⲡⲉⲧⲣⲁ ⲛⲉ ⲛⲏ ϩⲟⲧⲁⲛ ⲁⲩϣⲁⲛⲥⲱⲧⲉⲙ ϣⲁⲩϣⲉⲡ ⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⳿ⲉⲣⲱⲟⲩ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲣⲁϣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲓ ⲙⲙⲟⲛⲧⲟⲩ ⲛⲟⲩⲛⲓ ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⲛⲏⲉⲑⲛⲁϩϯ ⳿ⲡⲣⲟⲥ ⲟⲩⲥⲏⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ϧⲉⲛ ⳿ⲡⲥⲏⲟⲩ ⳿ⲛⲟⲩⲡⲓⲣⲁⲥⲙⲟⲥ ϣⲁⲩⲭⲁⲧⲟⲧⲟⲩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ.
14Kteréž pak mezi trní padlo, tiť jsou, kteříž slyšíce, a po pečování a zboží a rozkošech života jdouce, bývají udušeni, a nepřinášejí užitku.
14ⲫⲏ ⲇⲉ ⲉⲧⲁϥϩⲉⲓ ⲉⲛ ⲛⲓⲥⲟⲩⲣⲓ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲏⲉⲧⲥⲱⲧⲉⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲓⲣⲱⲟⲩϣ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲙⲉⲧⲣⲁⲙⲁ⳿ⲟ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϩⲩⲇⲟⲛⲏ ⳿ⲛⲧⲉ ⲡⲁⲓϫⲓⲛⲱⲛϧ ⲉⲩⲙⲟϣⲓ ⳿ⲛϧⲏⲧⲟⲩ ϣⲁⲩⲟϫϩⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲙⲡⲁⲩ⳿ⲉⲛ ⲟⲩⲧⲁϩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ.
15Ale kteréž padlo v zemi dobrou, ti jsou, kteřížto v srdci ctném a dobrém, slyšíce slovo, zachovávají je, a užitek přinášejí v trpělivosti.
15ⲫⲏ ⲇⲉ ⲉⲧⲁϥϩⲉⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲉⲑⲛⲁⲛⲉϥ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲏⲉⲧⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲉⲡⲓⲥⲁϫⲓ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲏⲧ ⳿ⲉⲛⲁⲛⲉϥ ⲟⲩⲟϩ ⲛ⳿ⲁⲅⲁⲑⲟⲛ ⲉⲩ⳿ⲁⲙⲟⲛⲓ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲟⲩⲟϩ ϣⲁⲩ⳿ⲉⲛ ⲟⲩⲧⲁϩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲩⲡⲟⲙⲟⲛⲏ.
16Nižádný pak rozsvítě svíci, nepřikrývá jí nádobou, ani staví pod postel, ale na svícen staví, aby ti, kteříž vcházejí, světlo viděli.
16⳿ⲙⲡⲁⲣⲉ ⳿ϩⲗⲓ ϭⲉⲣⲉ ⲟⲩϧⲏⲃⲥ ⳿ⲛⲧⲉϥϩⲟⲃⲥϥ ϧⲉⲛ ⲩ⳿ⲥⲕⲉⲩⲟⲥ ⲓⲉ ⳿ⲛⲧⲉϥⲭⲁϥ ⲥⲁ⳿ⲉ⳿ϧⲣⲏ ⲓ ⳿ⲛⲟⲩϭⲗⲟϫ ⲁⲗⲗⲁ ⳿ⲉϣⲁⲩⲭⲁϥ ϩⲓϫⲉⲛ ⲟⲩⲗⲩⲭⲛⲓ⳿ⲁ ϩⲓⲛⲁ ⲛⲏⲉⲑⲛⲁ⳿ⲓ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲛⲧⲟⲩⲛⲁⲩ ⳿ⲉⲡⲓⲟⲩⲱⲓⲛⲓ.
17Nebo nic není tajného, což by nemělo býti zjeveno, ani co ukrytého, což by nemělo poznáno býti a na světlo vyjíti.
17ⲙⲙⲟⲛ ⲡⲉⲧϩⲏⲡ ⲅⲁⲣ ϫⲉ ⳿ϥⲛⲁⲟⲩⲱⲛϩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲁⲛ ⲟⲩⲇⲉ ⳿ⲙⲙⲟⲛ ⲡⲉⲧⲭⲏⲡ ϫⲉ ⲥⲉⲛⲁ⳿ⲉⲙⲓ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲁⲛ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲛⲧⲉϥ⳿ⲓ ⳿ⲉ⳿ⲑⲙⲏϯ.
18Protož vizte, jak slyšíte. Nebo kdož má, tomu bude dáno, a kdo nemá, i to, což domnívá se míti, bude odjato od něho.
18⳿ⲁⲛⲁⲩ ⲟⲩⲛ ϫⲉ ⲧⲁⲣⲉⲧⲉⲛⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲛⲁϣ ⳿ⲛⲣⲏϯ ⲫⲏ ⲅⲁⲣ ⲉⲧⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⳿ⲛⲧⲁϥ ⲉⲩ⳿ⲉϯ ⲛⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲧⲉ⳿ⲙⲙⲟⲛ ⳿ⲛⲧⲁϥ ⲡⲓⲕⲉⲟⲩⲁⲓ ⳿ⲉⲧⲉϥⲙⲉⲩⲓ ⳿ⲉⲣⲟϥ ϫⲉ ⳿ϥⲉⲛⲧⲟⲧϥ ⲩ⳿ⲉⲟⲗϥ ⳿ⲛⲧⲟⲧϥ.
19Tedy přišli k němu matka a bratří jeho, ale nemohli ho dojíti pro zástup.
19ⲁⲥ⳿ⲓ ⲇⲉ ϩⲁⲣⲟϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲧⲉϥⲙⲁⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥ⳿ⲥⲛⲏⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩ⳿ϣϫⲉⲙϫⲟⲙ ⲁⲛ ⲡⲉ ⳿ⲉϯⲙⲁϯ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲉⲑⲃⲉ ⲡⲓⲙⲏϣ.
20I pověděli mu, řkouce: Matka tvá a bratří tvoji stojí vně, chtíce tebe viděti.
20ⲁⲩⲧⲁⲙⲟϥ ⲇⲉ ϫⲉ ⲓⲥ ⲧⲉⲕⲙⲁⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲉⲕ⳿ⲥⲛⲏⲟⲩ ⲥⲉ⳿ⲟϩⲓ ⳿ⲉⲣⲁⲧⲟⲩ ⲥⲁⲃⲟⲗ ⲉⲩⲟⲩⲱϣ ⳿ⲉⲛⲁⲩ ⳿ⲉⲣⲟⲕ.
21A on odpověděv, řekl k nim: Matka má a bratří moji jsou ti, kteříž slovo Boží slyší a plní je.
21⳿ⲛⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲧⲁⲙⲁⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲁ⳿ⲥⲛⲏⲟⲩ ⲛⲁⲓ ⲛⲉ ⲛⲏⲉⲧⲥⲱⲧⲉⲙ ⳿ⲉⲡⲓⲥⲁϫⲓ ⳿ⲛⲧⲉ ⲫϯ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧ⳿ⲓⲣⲓ ⳿ⲙⲙⲟϥ.
22Stalo se pak v jeden den, že on vstoupil na lodí i učedlníci jeho. I řekl k nim: Přeplavme se přes jezero. I odstrčili lodí od břehu.
22ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⲇⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲁⲓ ⳿ⲛⲛⲓ⳿ⲉϩⲟⲟⲩ ⳿ⲛⲑⲟϥ ϥ⳿ⲁⲗⲏⲓ ⳿ⲉⲟⲩϫⲟⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲉϥⲙⲁⲑⲏⲧⲏⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲙⲁⲣⲉⲛϣⲉ ⲛⲁⲛ ⳿ⲉⲙⲏⲣ ⳿ⲉϯⲗⲩⲙⲛⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲥⲱⲕ ⳿ⲉⲃⲟⲗ.
23A když se plavili, usnul. Tedy přišla bouře tuhého větru na jezero, a vlny lodí naplňovaly, takže v nebezpečenství byli.
23ⲉⲩⲉⲣϩⲱⲧ ⲇⲉ ϥⲉⲛⲕⲟⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲉ⳿ϧⲣⲏⲓ ⳿ⲉϯⲗⲩⲙⲛⲏ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⳿ⲛⲑⲏⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁϥⲕⲱϯ ⳿ⲉⲣⲱⲟⲩ ⲡⲉ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲉⲣⲕⲓⲛⲇⲩⲛⲉⲩⲓⲛ.
24I přistoupivše, zbudili ho, řkouce: Mistře, Mistře, hyneme. A on procítiv, přimluvil větru a zdutí vod. I přestala bouře, a stalo se utišení.
24ⲉⲧⲁⲩ⳿ⲓ ⲇⲉ ⲩⲛⲉϩⲥⲓ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲉⲩϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⳿ⲫⲣⲉϥϯ⳿ⲥⲃⲱ ⲧⲉⲛⲛⲁⲧⲁⲕⲟ ⳿ⲛⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲉⲧⲁϥⲧⲱⲛϥ ⲁϥⲉⲣⲉⲡⲓⲧⲓⲙⲁⲛ ⳿ⲙⲡⲓⲑⲏⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓϩⲱⲓⲙⲓ ⳿ⲛⲧⲉ ⲡⲓⲙⲱⲟⲩ ⲩⲟϩ ⲁⲩϩⲉⲣⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥϣⲱⲡⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⳿ⲛϫⲁⲙⲏ.
25I řekl jim: Kde je víra vaše? Kteřížto bojíce se, podivili se, vespolek řkouce: I kdo jest tento, že větrům přikazuje i vodám, a poslouchají ho?
25ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲁϥⲑⲱⲛ ⲡⲉⲧⲉⲛⲛⲁϩϯ ⳿ⲛⲑⲱⲟⲩ ⲇⲉ ⲉⲧⲁⲩⲉⲣϩⲟϯ ⲩⲉⲣ⳿ϣⲫⲏ ⲣⲓ ⲉⲩϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⳿ⲛⲛⲟⲩⲉⲣⲏⲟⲩ ϫⲉ ⲛⲓⲙ ϩⲁⲣⲁ ⲡⲉ ⲫⲁⲓ ϫⲉ ⳿ϥⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⳿ⲛⲛⲓⲕⲉⲑⲏⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲛⲓⲙⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲉⲥⲱⲧⲉⲙ ⲛⲁϥ.
26I plavili se do krajiny Gadarenské, kteráž jest proti Galilei.
26ⲩⲟϩ ⲁⲩⲉⲣϩⲱⲧ ⳿ⲉ⳿ⲧⲭⲱⲣⲁ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲓⲅⲉⲣⲅⲉⲥⲏ ⲛⲟⲥ ⲉⲧⲉ ⲑⲏ ⲧⲉ ⲉⲧϩⲓⲙⲏⲣ ⲟⲩⲃⲉ ϯⲅⲁⲗⲓⲗⲉ⳿ⲁ.
27A když z lodí vystoupil na zemi, potkal jej muž jeden z města, kterýž měl ďábelství od mnoha časů, a rouchem se neodíval, ani v domu býval, ale v hrobích.
27ⲉⲧⲁϥ⳿ⲓ ⲇⲉ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲉⲡⲓⲕⲁϩⲓ ⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϩⲁⲣⲟϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲃⲁⲕⲓ ⳿ⲉⲟⲩⲟⲛ ϩⲁⲛⲇⲉⲙⲱⲛ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲉⲁϥⲉⲣⲟⲩⲛⲓϣϯ ⳿ⲛ⳿ⲭⲣⲟⲛⲟⲥ ⳿ⲙⲡⲉϥϯ⳿ϩⲃⲟⲥ ϩⲓⲱⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲙⲡⲉϥϣⲱⲡⲓ ϧⲉⲛ ⲏⲓ ⲁⲗⲗⲁ ϧⲉⲛ ⲛⲓ⳿ⲙϩⲁⲩ.
28Ten uzřev Ježíše zkřikl a padl před ním, a hlasem velikým řekl: Co je tobě do mne, Ježíši, Synu Boha nejvyššího? Prosím tebe, netrap mne.
28ⲉⲧⲁϥⲛⲁⲩ ⲇⲉ ⳿ⲉⲒⲏ̅ⲥ̅ ⲁϥⲱϣ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲁϥϩⲓⲧϥ ⳿ⲉ⳿ϧⲣⲏⲓ ϧⲁⲣⲁⲧϥ ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲁϥ ϧⲉⲛ ⲟⲩⲛⲓϣϯ ⲛ⳿ⲥⲙⲏ ϫⲉ ⳿ⲁϧⲟⲕ ⲛⲉⲙⲏⲓ ⳿ⲡϣⲏⲣⲓ ⳿ⲙⲫϯ ⲉⲧⲟⲛϧ ϯϯϩⲟ ⳿ⲉⲣⲟⲕ ⳿ⲙⲡⲉⲣϯ⳿ⲙⲕⲁϩ ⲛⲏⲓ.
29Nebo přikazoval duchu nečistému, aby vyšel z toho člověka. Po mnohé zajisté časy jím lomcoval, a býval ukován řetězy a v poutech ostříhán, ale on polámal okovy a býval od ďábelství puzen na poušť.
29⳿ⲛⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ⲛⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲙⲏⲛ ϯϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲱⲧⲉⲛ ϫⲉ ⳿ⲙⲙⲟⲛ ⳿ϩⲗⲓ ⳿ⲉⲁϥⲭⲁ ⲏⲓ ⳿ⲛⲥⲱϥ ⲓⲉ ⲟⲩ⳿ⲥϩⲓⲙⲓ ⲓⲉ ϩⲁⲛ⳿ⲥⲛⲏⲟⲩ ⲓⲉ ϩⲁⲛⲓⲟϯ ⲓⲉ ϩⲁⲛϣⲏⲣⲓ ⲉⲑⲃⲉ ϯⲙⲉⲧⲟⲩⲣⲟ ⳿ⲛⲧⲉ ⲫϯ.
30I otázal se Ježíš, řka: Jakť říkají? A on řekl: Tma. Neb bylo mnoho ďáblů vešlo do něho.
30ⲁϥϣⲉⲛϥ ⲇⲉ ⳿ⲛϫⲉ ⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲛⲓⲙ ⲡⲉ ⲡⲉⲕⲣⲁⲛ ⳿ⲛⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲗⲉⲅⲓⲱⲛ ϫⲉ ⲁⲩϣⲉ ⲛⲱⲟⲩ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲙⲏϣ ⳿ⲛⲇⲉⲙⲱⲛ.
31Tedy prosili ho, aby jim nepřikazoval jíti do propasti.
31ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩϯϩⲟ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲉ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲧⲉϥ⳿ϣⲧⲉⲙⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⲛⲱⲟⲩ ⳿ⲉϣⲉ ⳿ⲉ⳿ⲫⲛⲟⲩⲛ.
32Bylo pak tu veliké stádo vepřů, kteříž se pásli na hoře. I prosili ho ďáblové, aby jim dopustil do nich vjíti. I dopustil jim.
32ⲛⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩ⳿ⲟϩⲓ ⲇⲉ ⳿ⲛⲣⲓⲣ ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⲉⲩⲙⲟⲛⲓ ϧⲉⲛ ⲡⲓⲧⲱⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩϯϩⲟ ⲉⲣⲟϥ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲧⲉϥⲭⲁⲩ ⳿ⲉϣⲉ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲛⲏ ⳿ⲉⲧⲉ⳿ⲙⲙⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲭⲁⲩ.
33I vyšedše ďáblové z člověka, vešli do vepřů, a hned běželo stádo s chvátáním s vrchu do jezera, i ztonulo.
33ⲉⲧⲁⲩ⳿ⲓ ⲇⲉ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϩⲓ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲇⲉⲙⲱⲛ ⲁⲩϣⲉ ⲛⲱⲟⲩ ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲛⲓ⳿ⲉϣⲁⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲥ⳿ⲓ ⳿ⲛϫⲉ ϯⲁⲅⲉⲗⲏ ⳿ⲛⲣⲓⲣ ⳿ⲉ⳿ϧⲣⲏⲓ ⳿ⲉϯ ⲗⲩⲙⲛⲏ ϧⲉⲛ ⲡⲓϫⲁϫⲣⲓⲙ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲱϫϩ.
34A viděvše pastýři, co se stalo, utekli pryč; a šedše, vypravovali to v městě i po vsech.
34ⲉⲧⲁⲩⲛⲁⲩ ⲇⲉ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲏⲉⲑⲙⲟⲛⲓ ⲉⲫⲏⲉⲧⲁϥϣⲱⲡⲓ ⲁⲩⲫⲱⲧ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲧⲁⲙⲉ ⲛⲏⲉⲧϧⲉⲛ ϯⲃⲁⲕⲓ ⲛⲉⲙ ⲛⲏⲉⲧϧⲉⲛ ⳿ⲧⲕⲟⲓ.
35I vyšli lidé, aby viděli, co se stalo. I přišli k Ježíšovi, a nalezli člověka toho, z kteréhož ďáblové vyšli, oděného a majícího rozum, an sedí u noh Ježíšových. I báli se.
35ⲁⲩ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲉⲛⲁⲩ ⳿ⲉⲫⲏⲉⲧⲁϥϣⲱⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩ⳿ⲓ ⲁ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϫⲓⲙⲓ ⳿ⲙⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲉϥϩⲉⲙⲥⲓ ⲫⲏⲉⲧⲁ ⲛⲓⲇⲉⲙⲱⲛ ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛϧⲏⲧϥ ⲉϥⲟⲓ ⳿ⲛⲥⲁⲃⲉ ⲉⲣⲉ ⲛⲉϥ⳿ϩⲃⲱⲥ ⲧⲟⲓ ϩⲓⲱⲧϥ ⲉϥⲭⲏ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲉⲛϭⲁⲗⲁⲩϫ ⳿ⲛⲒⲏ̅ⲥ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲉⲣϩⲟϯ.
36A vypravovali jim také ti, kteříž byli viděli, kterak jest zdráv učiněn ten, jenž měl ďábelství.
36ⲁⲩⲧⲁⲙⲱⲟⲩ ⲇⲉ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲏⲉⲧⲁⲩⲛⲁⲩ ϫⲉ ⲉⲧⲁϥⲛⲟϩⲉⲙ ⳿ⲛⲁϣ ⳿ⲛⲣⲏϯ ⳿ⲛϫⲉ ⲫⲏ ⳿ⲉⲛⲁⲣⲉ ⲛⲓⲇⲉⲙⲱⲛ ⲉⲙⲁϥ.
37I prosilo ho to všecko množství té okolní krajiny Gadarenských, aby odšel od nich; nebo bázní velikou naplněni byli. A on vstoupiv na lodí, navrátil se.
37ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩϯϩⲟ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓⲙⲏϣ ⲧⲏⲣϥ ⳿ⲛⲧⲉ ϯⲡⲉⲣⲓⲭⲱⲣⲟⲥ ⳿ⲛⲧⲉ ⲛⲓⲅⲉⲣⲅⲉⲥⲏⲛⲟⲥ ϫⲉ ⳿ⲛⲧⲉϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϩⲁⲣⲱⲟⲩ ϫⲉ ⲩⲛⲓϣϯ ⳿ⲛϩⲟϯ ⲡⲉ ⳿ⲉⲛⲁⲩⲭⲏ ⳿ⲛϧⲏⲧⲥ ⳿ⲛⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲁϥⲁⲗⲏⲓ ⳿ⲉ⳿ⲡϫⲟⲓ ⲁϥⲧⲁⲥⲑⲟ.
38Prosil ho pak muž ten, z kteréhož ďáblové vyšli, aby s ním byl. Ale Ježíš propustil ho, řka:
38ⲛⲁϥϯϩⲟ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓⲣⲱⲙⲓ ⲫⲏⲉⲧⲁⲩ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛϧⲏⲧϥ ⲛϫⲉ ⲛⲓⲇⲉⲙⲱⲛ ϩⲓⲛⲁ ⳿ⲛⲧⲉϥⲟϩⲓ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲁϥⲟⲩⲟⲣⲡϥ ⲇⲉ ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ⲛⲁϥ.
39Navrať se do domu svého, a vypravuj, kterak veliké věci učinil tobě Bůh. I odšel, po všem městě vypravuje, jak veliké věci učinil jemu Ježíš.
39ϫⲉ ⲙⲁⲧⲁⲥⲑⲟ ⳿ⲉⲡⲉⲕⲏⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲁϫⲓ ⳿ⲛⲛⲏⲉⲧⲁϥⲁⲓⲧⲟⲩ ⲉⲙⲁⲕ ⳿ⲛϫⲉ ⲫϯ ⲟⲩⲟϩ ⲁϥϣⲉ ⲛⲁϥ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲉⲛ ϯⲃⲁⲕⲓ ⲧⲏⲣⲥ ⲉϥϩⲓⲱⲓϣ ⳿ⲛⲛⲏⲉⲧⲁϥⲁⲓⲧⲟⲩ ⲛⲁϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲫϯ.
40Stalo se pak, když se navrátil Ježíš, že přijal jej zástup; nebo všickni očekávali ho.
40ⲉⲧⲁϥⲧⲁⲥⲑⲟ ⲇⲉ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϥϣⲟⲡϥ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲓⲙⲏϣ ⲛⲁⲩϫⲟⲩϣⲧ ⲅⲁⲣ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲁϫⲱϥ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲡⲉ.
41A aj, přišel muž, kterémuž jméno bylo Jairus, a ten byl kníže školy Židovské. I padna k nohám Ježíšovým, prosil ho, aby všel do domu jeho.
41ⲟⲩⲟϩ ϩⲏⲡⲡⲉ ⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲣⲱⲙⲓ ⳿ⲉⲡⲉϥⲣⲁⲛ ⲡⲉ ⲓⲁⲓⲣⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲁⲓ ⲛⲉ ⲟⲩⲁⲣⲭ ⲱⲛ ⲡⲉ ⳿ⲛⲧⲉ ϯⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲏ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥϩⲓⲧϥ ⳿ⲉ⳿ϧⲣⲏⲓ ϧⲁⲧⲉⲛ ⲛⲉⲛϭⲁⲗⲁⲩϫ ⳿ⲛⲒⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲁϥϯϩⲟ ⳿ⲉⲣⲟϥ ⲉⲑⲣⲉϥ⳿ⲓ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⳿ⲉⲡⲉϥⲏⲓ.
42Nebo měl dceru tu jedinou, kteréž bylo okolo dvanácti let, a ta umírala. A když šel, tiskl jej zástup.
42ⲉ ⲟⲩϣⲉⲣⲓ ⳿ⲙⲙⲁⲩⲁⲧⲥ ⳿ⲉⲛⲁⲥ⳿ⲛⲧⲁϥ ⲡⲉ ⲉⲥϧⲉⲛ ⲓ̅ⲃ̅ ⳿ⲛⲣⲟⲙⲡⲓ ⲟⲩⲟϩ ⲑⲁⲓ ⲛⲁⲥⲛⲁⲙⲟⲩ ⲡⲉ ⲉϥⲛⲁ⳿ⲓ ⲇⲉ ⳿ⲛϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲛⲁⲩϩⲟϫϩⲉϫ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲡⲉ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲓⲙⲏϣ.
43Tedy žena jedna, jenž nemoc svou trpěla od let dvanácti, (kterážto byla na lékaře vynaložila všecken statek, a od žádného nemohla uzdravena býti,)
43ⲟⲩⲟϩ ⲟⲩ⳿ⲥϩⲓⲙⲓ ⲛⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲟⲩ⳿ⲥⲛⲟϥ ⲭⲏ ϧⲁⲣⲟⲥ ⳿ⲙⲓ̅ⲃ̅ ⳿ⲛⲣⲟⲙⲡⲓ ⲑⲁⲓ ⲉⲧⲁⲥϭⲟ ⳿ⲙⲡⲉⲥⲱⲛϧ ⲏⲣϥ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲛⲛⲓⲥⲏⲓⲛⲓ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲙⲡⲉⲥ⳿ϣϫⲉⲙϫⲟⲙ ⲉⲑⲣⲟⲩⲉⲣⲫⲁϧⲣⲓ ⳿ⲉⲣⲟⲥ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϩⲓⲧⲉⲛ ⳿ϩⲗⲓ.
44Přistoupivši pozadu, dotkla se podolka roucha jeho, a hned přestala nemoc její.
44ⲉⲧⲁⲥ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϩⲓⲫⲁϩⲟⲩ ⲁⲥϭⲓ ⲛⲉⲙ ⳿ⲡ⳿ϣⲧⲁϯ ⳿ⲛⲧⲉ ⲡⲉϥ⳿ϩⲃⲟⲥ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲁⲧⲟⲧϥ ⲁϥⲟϩⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲓ⳿ⲥⲛⲟϥ ⳿ⲉⲛⲁϥϣⲁⲧ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ϧⲁⲣⲟⲥ.
45I řekl Ježíš: Kdo jest, jenž se mne dotekl? A když všickni zapírali, řekl Petr, a kteříž s ním byli: Mistře, zástupové tebe tisknou a tlačí, a ty pravíš: Kdo se mne dotekl?
45ⲟⲩⲟϩ ⲡⲉϫⲉ Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ϫⲉ ⲛⲓⲙ ⲡⲉⲧⲁϥϭⲓ ⲛⲉⲙⲏⲓ ⲉⲩϫⲱⲗ ⲇⲉ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲡⲉϫⲉ ⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲛⲏ ⲑⲛⲉⲙⲁϥ ϫⲉ ⲡⲓⲣⲉϥϯ⳿ⲥⲃⲱ ⲛⲓⲙⲏϣ ⲉⲧⲕⲱϯ ⳿ⲉⲣⲟⲕ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧϩⲟϫϩⲉϫ ⳿ⲙⲙⲟⲕ.
46I řekl Ježíš: Dotekl se mne někdo, nebo poznal jsem já, že jest moc ode mne vyšla.
46Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⲟⲩⲟⲛ ⲡⲉⲧⲁϥϭⲓ ⲛⲉⲙⲏⲓ ⳿ⲁⲛⲟⲕ ⲅⲁⲣ ⲓ⳿ⲉⲙⲓ ⳿ⲉⲟⲩϫⲟⲙ ⲁⲥ⳿ⲓ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲙⲙⲟⲓ.
47A viduci žena, že by tajno nebylo, třesuci se, přistoupila a padla před ním, a pro kterou příčinu dotkla se ho, pověděla přede vším lidem, a kterak jest hned uzdravena.
47ⲉⲧⲁⲥⲛⲁⲩ ⲇⲉ ⳿ⲛϫⲉ ϯ⳿ⲥϩⲓⲙⲓ ϫⲉ ⳿ⲙⲡⲉϥⲉⲣ⳿ⲡⲱⲃϣ ⲁⲥ⳿ⲓ ⲉⲥ⳿ⲥⲑⲉⲣⲧⲉⲣ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁⲥϩⲓⲧⲥ ⳿ⲉ⳿ϧⲣⲏⲓ ϧⲁⲣⲁⲧϥ ⲥⲟⲩⲱⲛϩ ⳿ⲉⲃⲟⲗ ⳿ⲙⲡⲉ⳿ⲙⲑⲟ ⳿ⲙⲡⲓⲗⲁⲟⲥ ⲧⲏⲣϥ ϫⲉ ⲉⲑⲃⲉⲟⲩ ⳿ⲛ⳿ⲉⲧⲓ⳿ⲁ ⲁⲥϭⲓ ⲛⲉⲙⲁϥ ⲛⲉⲙ ⲡⲓⲣⲏϯ ⲉⲧⲁⲥⲟⲩϫⲁⲓ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲥⲁⲧⲟⲧⲥ.
48A on řekl jí: Dobré mysli buď, dcero, víra tvá tebe uzdravila. Jdiž u pokoji.
48⳿ⲛⲑⲟϥ ⲡⲉϫⲁϥ ⲁⲥ ϫⲉ ⲧⲁϣⲉⲣⲓ ⲡⲉⲛⲁϩϯ ⲡⲉⲧⲁϥⲛⲁϩⲙⲓ ⲙⲁϣⲉ ⲛⲉ ϧⲉⲛ ⲟⲩϩⲓⲣⲏⲛⲏ.
49A když on ještě mluvil, přišel jeden od knížete školy, řka jemu: Již umřela dcera tvá, nezaměstnávej Mistra.
49ⲉⲧⲓ ⲉϥⲥⲁϫⲓ ⲁϥ⳿ⲓ ⳿ⲛϫⲉ ⲟⲩⲁⲓ ⳿ⲛⲧⲉ ⲡⲓⲁⲣⲭⲏⲥⲩⲛⲁⲅⲱⲅⲟⲥ ⲉϥϫⲱ ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ⲁⲥⲙⲟⲩ ⳿ⲛϫⲉ ⲧⲉⲕϣⲉⲣⲓ ⳿ⲙⲡⲉⲣϯ ϧⲓⲥⲓ ⳿ⲙⲡⲓⲣⲉϥϯ⳿ⲥⲃⲱ.
50Ale Ježíš uslyšav to, odpověděl jemu: Nebojž se, věř toliko, a zdrávať bude.
50Ⲓⲏ̅ⲥ̅ ⲇⲉ ⲉⲧⲁϥⲥⲱⲧⲉⲙ ⲁϥⲉⲣⲟⲩⲱ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⳿ⲙⲡⲉⲣⲉⲣϩⲟϯ ⲙⲟⲛⲟⲛ ⲁϩϯ ⲟⲩⲟϩ ⳿ⲥⲛⲁⲛⲟϩⲉⲙ.
51A všed do domu, nedopustil s sebou vjíti žádnému než Petrovi a Jakubovi a Janovi, a otci a mateři té děvečky.
51ⲉⲧⲁϥ⳿ⲓ ⲇⲉ ⳿ⲉⲡⲓⲏⲓ ⳿ⲙⲡⲉϥⲭⲁ ⳿ϩⲗⲓ ⳿ⲉ⳿ⲓ ⳿ⲉϧⲟⲩⲛ ⲛⲉⲙⲁϥ ⳿ⲉⲃⲏⲗ ⳿ⲉⲡⲉⲧⲣⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲓⲁⲕⲱⲃⲟⲥ ⲛⲉⲙ ⲓⲱⲁⲛⲛⲏⲥ ⲛⲉⲙ ⲫⲓⲱⲧ ⳿ⲛϯ⳿ⲁⲗⲟⲩ ⲛⲉⲙ ⲧⲉⲥⲙⲁⲩ.
52Plakali jí pak všickni a kvílili. A on řekl: Neplačtež. Neumřelať, ale spíť.
52ⲛⲁⲩⲣⲓⲙⲓ ⲇⲉ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲛⲉϩⲡⲓ ⳿ⲉⲣⲟⲥ ⲡⲉ ⳿ⲛⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲡⲉϫⲁϥ ϫⲉ ⳿ⲙⲡⲉⲣⲣⲓⲙⲓ ⳿ⲙⲡⲉⲥⲙⲟⲩ ⲅⲁⲣ ⲛϫⲉ ϯ⳿ⲁⲗⲟⲩ ⲁⲗⲗⲁ ⲁⲥ⳿ⲛⲕⲟⲧ.
53I posmívali se jemu, vědouce, že jest umřela.
53ⲟⲩⲟϩ ⲛⲁⲩⲥⲱⲃⲓ ⳿ⲙⲙⲟϥ ⲡⲉ ⲉⲩ⳿ⲉⲙⲓ ϫⲉ ⲁⲥⲙⲟⲩ.
54On pak vyhnav ven všecky, a ujav ruku její, zavolal, řka: Děvečko, vstaň!
54⳿ⲛⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲉⲧⲁϥϩⲓⲧⲟⲩ ⲧⲏⲣⲟⲩ ⲟⲩⲟϩ ⲉⲧⲁϥ⳿ⲁⲙⲟⲛⲓ ⳿ⲛⲧⲉⲥϫⲓϫ ⲁϥⲙⲟⲩϯ ⲉϥϫⲱ ⳿ⲙⲙⲟⲥ ϫⲉ ϯ⳿ⲁⲗⲟⲩ ⲧⲱⲟⲩⲛⲓ.
55I navrátil se duch její, a vstala hned. I kázal jí dáti jísti.
55ⲟⲩⲟϩ ⲁϥⲕⲟⲧϥ ⳿ⲉⲣⲟⲥ ⳿ⲛϫⲉ ⲡⲉⲥⲡ͞ⲛⲁ̅ ⲟⲩⲟϩ ⲥⲁⲧⲟⲧⲥ ⲁⲥⲧⲱⲛⲥ ⲩⲟϩ ⲁϥⲟⲩⲁϩⲥⲁϩⲛⲓ ⳿ⲛⲧⲟⲩϯ ⲛⲁⲥ ⳿ⲉⲟⲩⲱⲙ.
56I divili se náramně rodičové její. A on jim kázal, aby žádnému nepravili o tom, co se bylo stalo.
56ⲟⲩⲟϩ ⲁⲩⲧⲱⲙⲧ ⳿ⲛϫⲉ ⲛⲉⲥⲓⲟϯ ⳿ⲛⲑⲟϥ ⲇⲉ ⲁϥϩⲟⲛϩⲉⲛ ⲛⲱⲟⲩ ⳿ⲉ⳿ϣⲧⲉⲙϫⲉ ⲫⲏⲉⲧⲁϥϣⲱⲡⲓ ⳿ⲛ⳿ϩⲗⲓ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.