Lokphong 21
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
1To pacoengah van kangtha hoi long kangtha to ka hnuk: hmaloe ih van hoi hmaloe ih long loe anghmat boeh; tuipui doeh om ai boeh.
1Toen zag ik een nieuwe hemel en een nieuwe aarde; want de eerste hemel en de eerste aarde waren verdwenen, en ook de zee bestond niet meer.
2To pacoengah sava sah nongpata mah a sava hanah amthoep het baktih toengah kamthoep van hoiah angzo tathuk, Sithaw khae ih kaciim vangpui, Jerusalem kangtha to kai, Johan mah ka hnuk.
2En de heilige Stad, het Nieuw-Jerusalem, zag ik neerdalen van God uit de hemel, toegerust als een bruid, die voor haar man is getooid.
3Khenah van hoiah, Sithaw ohhaih im loe kaminawk khaeah oh boeh, Anih loe nihcae hoi nawnto om tih boeh, nihcae loe Anih ih kami ah om o tih, Sithaw Angmah roe nihcae hoi nawnto om ueloe, nihcae ih Sithaw ah om tih.
3En ik hoorde van de Troon een machtige stem en ze sprak: Zie, de Woonstede Gods bij de mensen: Hij zal zijn Tent bij hen spannen. Zij zullen zijn volk zijn, Hij: God met hen!
4Sithaw mah nihcae ih mikkhraetui to huu pae ueloe, duekhaih, palungsethaih, qahhaih hoi nathaih roe om mak ai boeh: kangquem hmuennawk loe laemh o boih boeh, tiah tha hoi hang ih lok to ka thaih.
4Elke traan wist Hij weg uit hun ogen; En nooit zal de dood er meer zijn, Geen rouw, geen geween en geen smart; Want het vroegere is voorbij!
5Angraeng tangkhang nuiah anghnu kami mah, Khenah, hmuennawk boih kangtha ah ka sak pan boeh, tiah thuih. Anih mah kai khaeah, Tarik ah: hae loknawk loe oepthoh moe, loktang ah oh, tiah ang naa.
5En Die op de Troon is gezeten, sprak: Zie, Ik maak alles nieuw! En Hij vervolgde: Schrijf op! Want deze woorden zijn trouw en waarachtig.
6Anih mah kai khaeah, Pacoeng boeh! Kai loe Alpha hoi Omega, amtonghaih hoi boenghaih ah ka oh. Tui anghae kami loe hinghaih tuipuek to azom ah ka paek han.
6En Hij sprak tot mij: Het is geschied! Ik ben de Alfa en de Omega; Het Begin en het Einde! Den dorstige zal ik te drinken geven Uit de bron des eeuwigen Levens, om niet.
7Pazawk kami mah hmuennawk to toep boih tih; kai loe anih ih Sithaw ah ka oh han, anih loe ka caa ah om tih.
7Die overwint, zal dit alles beërven; Ik zal hem tot God zijn, hij Mij tot zoon.
8Toe zithaih tawn kaminawk, tang ai kaminawk, panuet thok kaminawk, kami humnawk, tangzat zaw kami hoi zaehaih sah kaminawk, miklet patoh kaminawk, krang bok kaminawk hoi lok amlai kaminawk loe kaat hoi kangqong hmai tuili thungah va tih: hae loe vai hnetto duekhaih ah oh, tiah ang naa.
8Maar alle lafaards, trouwelozen, Boosdoeners en moordenaars, Ontuchtigen, tovenaars, Afgodendienaars en leugenaars: Ze krijgen hun deel in de poel, Die brandt van vuur en zwavel! En dit is de tweede dood.
9Hnukkhuem koek nathaih sarihto hoiah kakoi, boengloeng sarihto kasin, vankami sarihto thungah maeto mah, kai khaeah, Haeah angzo ah, Tuucaa ih zu, sava sah tangla to kang patuek han, tiah ang naa.
9Toen kwam er één van de zeven engelen, die de zeven schalen droegen, vol van de zeven zwaarste plagen; en hij sprak tot mij: Kom, ik zal u tonen de Bruid, de Vrouw van het Lam.
10Anih mah kalen parai hoi kasang parai mae ah Muithla hoiah ang caeh haih, van hoiah angzo tathuk, Sithaw khae ih kalen parai vangpui, kaciim Jerusalem to ang patuek,
10In geestverrukking voerde hij mij weg op een grote en hoge berg. En hij toonde mij de heilige Stad, Jerusalem, neerdalend van God uit de hemel.
11to vangpui loe Sithaw lensawkhaih hoiah koi: Anih aanghaih loe jasper, tiah thuih ih atho kana thlung baktiah oh moe, crystal thlung baktiah amdueng;
11Ze prijkte met Gods heerlijkheid; haar lichtglans leek op edelsteen, op jaspis helder als kristal.
12to vangpui loe kalen moe, kasang parai tapang to oh, khongkha doeh hatlai hnetto oh, khongkha kruekah vankami hatlai hnetto oh, khongkha kruekah Israel caanawk ih acaeng hatlai hnetto ahmin to angrik:
12Ze had een grote, hoge muur, met twaalf poorten, en twaalf engelen op de poorten; ook waren er namen in gehouwen: die van de twaalf stammen der zonen Israëls.
13ni angzae bangah khongkha thumto; aluek bangah khongkha thumto; aloih bangah khongkha thumto; niduem bangah khongkha thumto oh.
13Ten oosten drie poorten; ten noorden drie poorten; ten zuiden drie poorten; ten westen drie poorten.
14Vangpui tapang loe thlung hatlai hnetto nuiah sak o, to thlung pongah loe Tuucaa angmah patoeh ih kami hatlai hnetto ahmin to oh.
14De muur der Stad had twaalf grondvesten, en daarop twaalf namen, der twaalf Apostelen van het Lam.
15Kai hoi lok kapae vankami loe vangpui, khongkhanawk hoi tapangnawk tah hanah, sui hoiah sak ih cung maeto to a sinh.
15En die met mij sprak, had een gouden roede als maatstaf, om de Stad, haar poorten, haar muur te meten.
16Vangpui loe takii palito oh, kasawk hoi kakawk loe anghmong: anih mah tahhaih cung hoiah vangpui to tah naah, furlong sangto pacoeng, cumvai hnetto oh. Kasawk, kakawk hoi kasang loe angvan boih.
16De Stad nu was vierkant, haar lengte en breedte gelijk. Hij mat de Stad met de roede: twaalf duizend stadiën; lengte, breedte en hoogte gelijk.
17To pacoengah vankami mah vangpui tapang to tah naah, kami maeto ih tahhaih baktiah, vankami ih dong cumvai, qui pali, palito oh.
17Hij mat ook de muur: honderd vier en veertig el naar mensenmaat, aan engelenmaat gelijk.
18To ih tapang loe jasper, tiah thuih ih atho kana thlung hoiah sak: vangpui loe kaciim sui hoiah sak moe, hmaidan baktiah caipin.
18De bouwstoffen van haar muur waren van jaspis. —De Stad zelf was van zuiver goud, gelijkend op helder kristal.
19Vangpui tapang imcih loe atho kana congca thlung hoiah pathoep o: hmaloe koek imcih thlung loe jasper, hnetto haih loe saphhire, thumto haih loe chalcedony, palito haih loe emerald,
19De grondvesten van de muur der Stad waren met allerlei kostbare stenen gesierd. De eerste grondvest was jaspis, de tweede saffier, de derde chalcedon, de vierde smaragd,
20Pangato haih loe sardonyx, tarukto haih loe cardius, sarihto haih loe chrysolite, tazetto haih loe beryl, takawtto haih loe topaz, hato haih loe chrysoprasus, hatlaito haih loe jacinth, hatlai hnetto haih loe amethyst hoiah sak.
20de vijfde sardonyx, de zesde kornalijn, de zevende chrysoliet, de achtste beryllus, de negende topaas, de tiende chrysopraas, de elfde hyacint, de twaalfde ametyst,
21Pale maeto hoiah khongkha maeto sak o, khongkha hatlai hnetto doeh pale hoiah sak boih: vangpui thung ih loklam loe kaciim sui hoiah sak moe, hmaidan baktiah amdueng.
21De twaalf poorten waren twaalf paarlen; iedere poort op zich één paarl. —Het plein der Stad was louter goud, doorschijnend als kristal.
22Vangpui thungah tempul ka hnu ai: Thacak Angraeng Sithaw hoi Tuucaa loe tempul ah oh boeh.
22Maar een tempel zag ik er niet; want de Heer, de almachtige God, is haar tempel; zo ook het Lam.
23To vangpui loe ni aeng hoi khrah kamdueng aloe ai boeh: Sithaw lensawkhaih mah aanghaih to paek moe, Tuucaa loe vangpui aanghaih ah oh.
23Ook heeft de Stad de zon niet van node, noch de maan, om haar te beschijnen; want de Glorie van God doet haar lichten, en het Lam is haar fakkel.
24Pahlong ah kaom prae kaminawk loe to aanghaih thungah caeh o tih: long siangpahrangnawk mah angmacae lensawkhaih to sin o ueloe, pakoehhaih to paek o tih.
24De volkeren zullen wandelen in haar licht, de koningen der aarde haar hun heerlijkheid brengen.
25Athun qui khongkha to khaa mak ai: khoving doeh om mak ai.
25Geen enkele dag zullen haar poorten worden gesloten; want nacht zal er niet zijn.
26Prae kaminawk mah, lensawkhaih hoi pakoehhaih to vangpui thungah akun o haih tih.
26Zo zal men haar brengen de heerlijkheid en de glorie der volken.
27Ciimcai ai hmuennawk maw, to tih ai boeh loe panuet thok hmuen kaomsak kaminawk hoi amsawnlok thui kami loe a thungah akun o mak ai: Tuucaa hinghaih Cabu thungah ahmin tarik ih kaminawk khue ni akun o tih.
27Nooit zal er ingaan iets wat onrein is, noch die gruwelen pleegt of leugens spreekt; maar zij alleen, die staan geschreven in het boek des Levens van het Lam.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.