Johan 3
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Lutherbibel 1912
1Judah uk kaminawk thungah, Nicodemu, tiah ahmin kaom Farasi kami maeto oh:
1Es war aber ein Mensch unter den Pharisäern mit Namen Nikodemus, ein Oberster unter den Juden.
2anih loe qum ah Jesu khaeah caeh moe, anih khaeah, Rabbi, nang loe Sithaw khae hoi angzo patukkung ah na oh, tiah kang panoek o: Sithaw mah anih to om thuih ai nahaeloe, na sak ih dawnrai hmuennawk hae mi mah doeh sah thai mak ai, tiah a naa.
2Der kam zu Jesu bei der Nacht und sprach zu ihm: Meister, wir wissen, daß du bist ein Lehrer von Gott gekommen; denn niemand kann die Zeichen tun, die du tust, es sei denn Gott mit ihm.
3Jesu mah anih ih lok to pathim pae, anih khaeah, Loktang to, loktang ah kang thuih, Mi kawbaktih doeh tapen let ai kami loe, Sithaw mah siangpahrang ah uk ih prae to hnu thai mak ai, tiah a naa.
3Jesus antwortete und sprach zu ihm: Wahrlich, wahrlich, ich sage dir: Es sei denn, daß jemand von neuem geboren werde, so kann er das Reich Gottes nicht sehen.
4Nikodemu mah anih khaeah, Kami loe mitong pacoengah kawbangmaw tapen let thai tih, anih loe amno zokthung ah vai hnetto akun ueloe, tapen let thai tih maw? tiah a naa.
4Nikodemus spricht zu ihm: Wie kann ein Mensch geboren werden wenn er alt ist? Kann er auch wiederum in seiner Mutter Leib gehen und geboren werden?
5Jesu mah, Loktang to, loktang ah kang thuih, Tui hoi Muithla hoiah tapen ai kami loe, Sithaw prae thungah akun thai mak ai.
5Jesus antwortete: Wahrlich, wahrlich ich sage dir: Es sei denn daß jemand geboren werde aus Wasser und Geist, so kann er nicht in das Reich Gottes kommen.
6Taksa ah tapen kami loe taksa ah oh; Muithla ah tapen kami loe muithla ah oh.
6Was vom Fleisch geboren wird, das ist Fleisch; und was vom Geist geboren wird, das ist Geist.
7Na tapen let han oh, tiah kang thuih pongah dawnrai hmah.
7Laß dich's nicht wundern, daß ich dir gesagt habe: Ihr müsset von neuem geboren werden.
8Takhi loe a koeh baktiah song, takhi tuen to na thaih, toe naa bang hoiah maw angzoh moe, naa bangah maw caeh, tiah na thui thai ai: Muithla ah tapen kami loe to tiah oh, tiah a naa.
8Der Wind bläst, wo er will, und du hörst sein Sausen wohl; aber du weißt nicht, woher er kommt und wohin er fährt. Also ist ein jeglicher, der aus dem Geist geboren ist.
9Nikodemu mah anih khaeah, Hae hmuenawk loe kawbangmaw om thai tih? tiah pathim.
9Nikodemus antwortete und sprach zu ihm: Wie mag solches zugehen?
10Jesu mah anih khaeah, Israel kaminawk patukkung ah na oh to mah, hae hmuennawk hae na panoek ai maw? tiah a naa.
10Jesus antwortete und sprach zu ihm: Bist du ein Meister in Israel und weißt das nicht?
11Loktang to, loktang ah kang thuih, Kaicae loe panoek ih hmuen to ka thuih o moe, ka hnuk o ih hmuen to ni ka taphong o; ka taphong o ih hmuen to na talawk o ai.
11Wahrlich, wahrlich ich sage dir: Wir reden, was wir wissen, und zeugen, was wir gesehen haben; und ihr nehmt unser Zeugnis nicht an.
12Long hmuen kawngnawk ka thuih naah mataeng doeh, na tang o ai nahaeloe, van hmuen kawngnawk ka thuih nahaeloe, kawbangmaw na tang o thai tih?
12Glaubet ihr nicht, wenn ich euch von irdischen Dingen sage, wie würdet ihr glauben, wenn ich euch von himmlischen Dingen sagen würde?
13Van hoi angzo tathuk, van ah kaom kami Capa ai ah loe, mi doeh van ah daw vai ai.
13Und niemand fährt gen Himmel, denn der vom Himmel herniedergekommen ist, nämlich des Menschen Sohn, der im Himmel ist.
14Mosi mah praezaek ah takhing ih pahui baktih toengah, kami Capa to takhing o tih.
14Und wie Mose in der Wüste eine Schlange erhöht hat, also muß des Menschen Sohn erhöht werden,
15Mi kawbaktith doeh Anih tang kami loe anghmaa mak ai, dungzan hinghaih to hnu tih.
15auf das alle, die an ihn glauben, nicht verloren werden, sondern das ewige Leben haben.
16Sithaw mah long palung phi pongah, maeto khue tawnh ih a Capa to a paek, mi kawbaktih doeh Anih tang kami loe anghmaa mak ai, dungzan hinghaih to hnu tih.
16Also hat Gott die Welt geliebt, daß er seinen eingeborenen Sohn gab, auf daß alle, die an ihn glauben, nicht verloren werden, sondern das ewige Leben haben.
17Long lokcaek hanah Sithaw mah a Capa to long ah patoeh ai; Anih rang hoiah long pahlong han ih ni patoeh.
17Denn Gott hat seinen Sohn nicht gesandt in die Welt, daß er die Welt richte, sondern daß die Welt durch ihn selig werde.
18Anih tang kami loe lokcaek mak ai, toe tang ai kami loe maeto khue tawnh ih Sithaw Capa ahmin to tang ai pongah, lokcaek ah oh boeh.
18Wer an ihn glaubt, der wird nicht gerichtet; wer aber nicht glaubt, der ist schon gerichtet, denn er glaubt nicht an den Namen des eingeborenen Sohnes Gottes.
19Hae loe lokcaekhaih ah oh, aanghaih loe long ah angzoh, toe a sak o ih hmuennawk to hoih ai pongah, kaminawk mah aanghaih pongah vinghaih to koeh o kue.
19Das ist aber das Gericht, daß das Licht in die Welt gekommen ist, und die Menschen liebten die Finsternis mehr als das Licht; denn ihre Werke waren böse.
20Kahoih ai hmuen sah kami loe aanghaih to hnukma, a toksakhaih amtueng moeng tih, tiah a poek pongah, aanghaih thungah angzoh han koeh ai.
20Wer arges tut, der haßt das Licht und kommt nicht an das Licht, auf daß seine Werke nicht gestraft werden.
21Toe loktang hoi kahing kami loe, Sithaw rang hoiah a sak o ih hmuennawk to amtueng thai hanah, aanghaih thungah angzoh, tiah a naa.
21Wer aber die Wahrheit tut, der kommt an das Licht, daß seine Werke offenbar werden; denn sie sind in Gott getan.
22To pacoengah Jesu hoi a hnukbang kaminawk loe Judea prae ah caeh o; anih loe nihcae hoi nawnto to ahmuen ah oh moe, tuinuemhaih to paek.
22Darnach kam Jesus und seine Jünger in das jüdische Land und hatte daselbst sein Wesen mit ihnen und taufte.
23Johan mah doeh Salim taengah kaom Aenon avang ah tuinuemhaih to paek: to ahmuen ah loe tui pop pongah, kaminawk angzoh o moe, tuinuemhaih to sak o.
23Johannes aber taufte auch noch zu Enon, nahe bei Salim, denn es war viel Wasser daselbst; und sie kamen dahin und ließen sich taufen.
24To nathuem ah Johan loe thongim krah ai vop.
24Denn Johannes war noch nicht ins Gefängnis gelegt.
25Ciimcaihaih kawng pongah Judahnawk hoi Johan hnukbang kaminawk lok angaek o.
25Da erhob sich eine Frage unter den Jüngern des Johannes mit den Juden über die Reinigung.
26Nihcae loe Johan khaeah caeh o moe, anih khaeah, Rabbi, khenah, Jordan vapui yaeh ah nang hoi nawnto kaom kami, na taphong ih kami mah tuinuemhaih to paek, kaminawk loe anih khaeah caeh o boih boeh, tiah a naa o.
26Und sie kamen zu Johannes und sprachen zu ihm: Meister, der bei dir war jenseit des Jordans, von dem du zeugtest, siehe, der tauft, und jedermann kommt zu ihm.
27Johan mah, Van hoiah anih han paek ai ah loe, kami mah tidoeh hnu thai mak ai.
27Johannes antwortete und sprach: Ein Mensch kann nichts nehmen, es werde ihm denn gegeben vom Himmel.
28Kai loe Kri na ai ni, toe kai loe Anih hmaa ah patoeh ih kami ni, tiah hnukung ah nangcae na oh o.
28Ihr selbst seid meine Zeugen, daß ich gesagt habe, ich sei nicht Christus, sondern vor ihm her gesandt.
29Zu lak naah nongpa mah ni nongpata to lak: toe zu kala thendoeng ih ampui loe anih taengah angdoet moe, anih ih lok to thaih, zu lakung ih lok to thaih pongah, paroeai anghoe: to pongah kang hoehaih loe hae tiah akoep boeh.
29Wer die Braut hat, der ist der Bräutigam; der Freund aber des Bräutigams steht und hört ihm zu und freut sich hoch über des Bräutigams Stimme. Diese meine Freude ist nun erfüllt.
30Anih loe pung tahang aep tih, toe kai loe amsah tathuk tih.
30Er muß wachsen, ich aber muß abnehmen.
31Van hoiah angzo kami loe hmuen boih ranui ah oh: long hoiah angcoeng kami loe long hmuen ah oh moe, long hmuen kawng to a thuih: van hoiah angzo kami loe hmuen boih ranui ah oh.
31Der von obenher kommt, ist über alle. Wer von der Erde ist, der ist von der Erde und redet von der Erde. Der vom Himmel kommt, der ist über alle
32Anih mah loe hnuk moe, thaih ih hmuen to ni a thuih; mi mah doeh a thuih ih lok to talawk pae o ai.
32und zeugt, was er gesehen und gehört hat; und sein Zeugnis nimmt niemand an.
33A thuih ih lok talawk kami mah loe, Sithaw loe loktang ni, tiah catui to a daengh.
33Wer es aber annimmt, der besiegelt's, daß Gott wahrhaftig sei.
34Sithaw mah patoeh ih kami loe Sithaw lok to thuih: Sithaw mah anih khaeah tahhaih om ai ah Muithla to paek.
34Denn welchen Gott gesandt hat, der redet Gottes Worte; denn Gott gibt den Geist nicht nach dem Maß.
35Ampa mah Capa to palung pongah hmuennawk anih ban ah paek boih.
35Der Vater hat den Sohn lieb und hat ihm alles in seine Hand gegeben.
36Capa tang kami loe dungzan hinghaih to tawnh: Capa tang ai kami loe hinghaih hnu mak ai; Sithaw palungphuihaih a nuiah om tih, tiah a naa.
36Wer an den Sohn glaubt, der hat das ewige Leben. Wer dem Sohn nicht glaubt, der wird das Leben nicht sehen, sondern der Zorn Gottes bleibt über ihm.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.