Johan 21
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1To pacoengah Jesu mah Tiberia tuipui ah a hnukbang kaminawk khaeah amtueng pae let.
1Post tio Jesuo denove sin montris al la disĉiploj apud la maro de Tiberias; kaj li montris sin jene.
2Toah Simon Piter, (Dydimu, tiah kawk ih) Thomas, Kalili prae Kana avang ih Nathanael, Zebedee ih caanawk, a hnukbang kalah hnetto oh o.
2Estis kune Simon Petro, kaj Tomaso, nomata Didimo, kaj Natanael el Kana Galilea, kaj la filoj de Zebedeo, kaj aliaj du el liaj disĉiploj.
3Simon Piter mah nihcae khaeah, Tanga haeng hanah ka caeh han, tiah a naa. Nihcae mah anih khaeah, Kaicae doeh kang zoh o toeng han, tiah a naa o. To pongah nihcae doeh caeh o moe, palong thungah akun o roep: toe to na aqum loe nihcae mah tidoeh naeh o ai.
3Simon Petro diris al ili: Mi iras, por fiŝkapti. Ili diris al li: Ni ankaŭ iras kun vi. Ili do eliris, kaj iris sur la ŝipon; kaj tiun nokton ili nenion kaptis.
4Khawnbang phak naah, Jesu loe tui taengah angdoet: toe Jesu ni, tito a hnukbang kaminawk mah panoek o ai.
4Sed ĉe la tagiĝo Jesuo staris sur la marbordo; tamen la disĉiploj ne sciis, ke ĝi estas Jesuo.
5Jesu mah nihcae khaeah, Nawktanawk, caak koi na tawnh o maw? tiah a naa. Nihcae mah anih khaeah, Ka tawn o ai, tiah pathim pae o.
5Tiam Jesuo diris al ili: Infanoj, ĉu vi havas ian manĝaĵon? Ili respondis al li: Ne.
6Anih mah nihcae khaeah, Palong bantang bangah palok to haeng oh, na naeh o tih, tiah a naa. To pongah nihcae mah palok to haeng o, to naah palok zae thai ai khoek to pop parai ah tanga to a naeh o.
6Kaj li diris al ili: Ĵetu la reton ĉe la dekstra flanko de la ŝipo, kaj vi trovos. Ili do ĝin elĵetis; kaj pro la multeco de la fiŝoj ili ne plu povis ĝin treni.
7To naah Jesu mah palung ih a hnukbang kami mah Piter khaeah, Anih loe Angraeng bae! tiah a naa. Anih loe Angraeng ni, tiah thuih ih lok to Piter mah thaih naah, (anih loe bangkrai ah oh) pongah, laihaw kalen to angkhuk moe, tui thungah lungpung tathuk.
7Tiu disĉiplo, kiun Jesuo amis, diris al Petro: Ĝi estas la Sinjoro. Kiam do Simon Petro aŭdis, ke ĝi estas la Sinjoro, li alzonis al si sian kitelon (ĉar li estis nuda) kaj ĵetis sin en la maron.
8Kalah a hnukbang kaminawk loe anih hnukah palong hoiah angzoh o: (nihcae loe tuicing hoi angthla parai ai, lam quipangato thuemtham ni angthla,) palok koiah kaman tanga to saoeng bangah a zaeh o.
8Sed la aliaj disĉiploj venis en la ŝipeto (ĉar ili estis ne malproksime de la tero, sed nur ĉirkaŭ ducent ulnoj), trenante la reton plenan de fiŝoj.
9Nihcae saoeng bang phak o naah, tik ih hmai nuiah paaem ih tanga hoi takawnawk to a hnuk o.
9Kaj kiam ili eliris sur la teron, ili vidis fajron karban aranĝitan tie, kaj fiŝon kuŝantan sur ĝi, kaj panon.
10Jesu mah nihcae khaeah, Vaihi pang na naeh o ih tanga to na sin oh, tiah a naa.
10Jesuo diris al ili: Alportu el la fiŝoj, kiujn vi ĵus kaptis.
11Simon Piter loe palong nuiah dawh moe, tanga kalen ngai ah cumvai quipangato pacoeng, thumto kaman palok to tuicing bangah a zaeh: tanga loe pop parai, toe palok loe angsik ai.
11Simon Petro iris sur la ŝipon, kaj tiris la reton al la tero, plenan de grandaj fiŝoj, cent kvindek tri; kaj kvankam estis tiel multaj, tamen la reto ne disŝiriĝis.
12Jesu mah nihcae khaeah, Angzo oh loe, buhcaa oh, tiah a naa. Angraeng ni, tiah panoek o boeh pongah, a hnukbang kami maeto mah doeh nang loe mi aa? tiah dueng o ai.
12Jesuo diris al ili: Venu, matenmanĝu. Kaj neniu el la disĉiploj kuraĝis lin demandi: Kiu vi estas? sciante, ke ĝi estas la Sinjoro.
13Jesu loe angzoh moe, takaw hoi tanga to lak pacoengah, nihcae hanah a paek.
13Jesuo venis kaj prenis la panon kaj donis al ili, kaj tiel same la fiŝon.
14Hae loe a duek moe, angthawk let pacoengah, a hnukbang kaminawk khaeah amtueng ih vai thumto haih ah oh.
14Tiu estas jam la tria fojo, kiam aperis Jesuo al siaj disĉiploj, post sia releviĝo el la mortintoj.
15Nihcae buhcaak o pacoengah, Jesu mah Simon Piter khaeah, Jonah capa, Simon, hae hmuennawk pongah kai nang palung kue maw? tiah a naa. Piter mah, Ue, Angraeng; nang kang palung, tito na panoek, tiah a naa. Anih mah, Kai ih tuucaanawk hae pacah ah, tiah a naa.
15Post la matenmanĝo Jesuo diris al Simon Petro: Simon, filo de Jona, ĉu vi amas min pli, ol tiuj? Li diris al li: Jes, Sinjoro; vi scias, ke mi vin amas. Li diris al li: Paŝtu miajn ŝafidojn.
16Jesu mah Jonah capa, Simon, Kai nang palung maw? tiah vai hnetto a naa let. Piter mah, Ue, Angraeng; kang palung, tito na panoek, tiah a naa. Anih mah, Kai ih tuunawk hae pacah ah, tiah a naa.
16Li diris al li ankoraŭ la duan fojon: Simon, filo de Jona, ĉu vi min amas? Li diris al li: Jes, Sinjoro; vi scias, ke mi vin amas. Li diris al li: Zorgu pri miaj ŝafoj.
17Jesu mah Jonah capa, Simon, Kai nang palung maw? tiah vai thumto a naa let bae. Jesu mah kai nang palung maw? tiah vai thumto a naa pongah, Piter loe palungset. Piter mah anih khaeah, Angraeng, hmuennawk boih na panoek; nang kang palung, tito doeh na panoek, tiah a naa. Jesu mah anih khaeah, Kai ih tuunawk hae pacah ah, tiah a naa.
17Li diris al li la trian fojon: Simon, filo de Jona, ĉu vi min amas? Petro ĉagreniĝis, ke li diris al li la trian fojon: Ĉu vi min amas? kaj respondis al li: Sinjoro, vi scias ĉion; vi scias, ke mi vin amas. Jesuo diris al li: Paŝtu miajn ŝafojn.
18Loktang to, loktang ah, kang thuih, Na nawkta nathuem ah loe, nangmah hoi nangmah kahni nang khuk moe, na koeh ih ahmuen ah na caeh: toe na mitong naah loe, ban na payangh ueloe, kalah kami mah ni kahni to angkhuksak tih, na caeh koeh ai ih ahmuen ah na caeh haih tih, tiah a naa.
18Vere, vere, mi diras al vi: Kiam vi estis juna, vi zonis vin, kaj iris, kien vi volis; sed kiam vi maljuniĝos, vi etendos viajn manojn, kaj alia vin zonos, kaj portos vin, kien vi ne volos.
19To tiah a thuih ih lok loe, Piter mah kawbaktih duekhaih hoiah maw Sithaw pakoeh tih, tiah thuih koehhaih ih ni. To tiah lok a thuih pacoengah, anih mah, Piter khaeah, Ka hnukah na bangah, tiah a naa.
19Tion li diris, montrante per aludo, per kia morto li gloros Dion. Kaj dirinte tion, li diris al li: Sekvu min.
20Piter hnukbang angqoi naah, anih hnukah kabang Jesu mah palung ih a hnukbang kami to a hnuk; anih loe duembuh caak o naah Jesu ih saoek nuiah amha moe, Angraeng, mi mah maw nang angphat taak tih? tiah lokdueng kami ah oh.
20Petro, sin turninte, vidis malantaŭe la disĉiplon, kiun Jesuo amis (kiu ankaŭ klinis sin al lia brusto dum la vespermanĝo, kun la diro: Sinjoro, kiu estas la perfidanta vin?).
21Piter mah to kami to hnuk naah Jesu khaeah, Angraeng, anih hae loe kawbangmaw om tih? tiah dueng.
21Petro do, vidinte lin, diris al Jesuo: Sinjoro, kaj kion pri ĉi tiu?
22Jesu mah anih khaeah, Kai angzoh karoek to anih hingsak hanah ka koeh cadoeh, nang hoi timaw asaenghaih oh? Ka hnukah mah na bangah, tiah a naa.
22Jesuo diris al li: Se mi volas, ke li restu, ĝis mi venos, kio estas al vi? vi sekvu min.
23Hae tiah thuih ih lok pongah, To a hnukbang kami loe, dueh mak ai, tiah nawkamyanawk salakah lok to amsong: toe Jesu mah anih khaeah, Nang loe na dueh mak ai, tiah thui ai; toe Kai angzoh karoek to anih hingsak hanah ka koeh cadoeh, nang hoi timaw asaenghaih oh? tiah ni a thuih.
23Tial inter la fratoj disiris la famo, ke tiu disĉiplo ne mortos; tamen Jesuo ne diris al li, ke li ne mortos, sed: Se mi volas, ke li restu, ĝis mi venos, kio estas al vi?
24Hae a hnukbang kami loe hae hmuennawk thuikung hoi tarikkung ah oh. Anih mah thuih ih lok loe amsoem, tiah ka panoek o.
24Tiu estas la disĉiplo, kiu atestas pri tio kaj skribis tion: kaj ni scias, ke lia atesto estas vera.
25Jesu mah sak ih kalah paroeai hmuennawk doeh oh vop, maeto doeh anghmat ai ah to hmuennawk to tarik boih si tih nahaeloe, tarik ih cabunawk suek hanah long acaeh mak ai, tiah ka poek.
25Estas ankaŭ multaj aliaj faroj, kiujn Jesuo faris; kaj mi supozas, ke se ĉiu el ili estus skribita detale, la tuta mondo ne havus lokon por la skribotaj libroj.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.