Johan 15
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
1Kai loe misurkung tangtang ah ka oh, Kam Pa loe takha tawnkung ah oh.
1Mi estas la vera vinberarbo, kaj mia Patro estas la kultivisto.
2Anih loe kai ih athaih kathai ai tanghangnawk to pakhruk: athaih kathai tanghangnawk loe athaih aep hanah, tanghangnawk to atlik pae.
2Ĉiun nefruktodonan branĉon en mi Li forprenas; kaj ĉiun fruktodonan branĉon Li purigas, por ke ĝi donu pli da frukto.
3Nangcae loe kang thuih o ih lok hoiah vaihi na ciim o boeh.
3Jam vi estas puraj pro la vorto, kiun mi parolis al vi.
4Kai khaeah om o poe ah, Kai doeh nangcae khaeah ka oh poe han. Misurkung ah angpeh ai tanghang loe, angmah koehah athaih athai thai ai; Kai ah na om o ai nahaeloe, athaih na thai o thai mak ai.
4Restadu en mi, kaj mi en vi. Kiel la branĉo ne povas de si mem doni frukton, se ĝi ne restas en la vinberarbo, tiel ankaŭ vi ne povas, se vi ne restas en mi.
5Kai loe misurkung ah ka oh, nangcae loe tanghang ah na oh o: Kai ai ah loe tidoeh na sah o thai ai pongah, Kai ah kaom kami loe, Kai doeh anih khaeah ka oh, to tiah om kami loe athaih paroeai athaih.
5Mi estas la vinberarbo; vi estas la branĉoj; kiu restadas en mi, kaj mi en li, tiu donas multe da frukto; ĉar sen mi vi nenion povas fari.
6Kai ah kaom ai kami loe, kangqo tanghang baktiah tasa bangah vah o ving; kaminawk mah tanghang to akhuih o moe, hmai thungah vah o, nihcae loe hmai mah kangh.
6Se iu ne restas en mi, tiu estas elĵetita, kiel la branĉo, kaj sekiĝas; kaj oni ilin kolektas kaj ĵetas en fajron, kaj ili brulas.
7Kai ah na oh o moe, ka lok nangcae thungah om nahaeloe, na koeh o ih hmuen to hni oh, nangcae hanah sah pae tih.
7Se vi restadas en mi, kaj miaj vortoj restadas en vi, petu kion ajn vi volos, kaj tio estos farita por vi.
8Kam Pa loe athaih kapop ah na thaih o haih rang hoiah pakoeh ah oh; to tiah ni ka hnukbang kami ah na om o tih.
8En tio mia Patro estas glorata, ke vi donas multe da frukto; kaj vi estos miaj disĉiploj.
9Pa mah Ang palung baktih toengah, Kang palung o toeng: Kai amlunghaih ah om oh.
9Kiel la Patro min amis, tiel mi ankaŭ vin amis; restadu en mia amo.
10Kam Pa mah paek ih loknawk to ka pakuem moe, Anih amlunghaih ah ka oh baktih toengah, Kang paek ih loknawk to na pakuem o nahaeloe, Kai amlunghaih ah na om o tih.
10Se vi observos miajn ordonojn, vi restados en mia amo tiel same, kiel mi observis la ordonojn de mia Patro kaj restadas en Lia amo.
11Kang hoehaih nangcae khaeah oh moe, nang hoe o haih akoep thai hanah, hae loknawk hae kang thuih o.
11Tion mi parolis al vi, por ke mia ĝojo en vi restadu, kaj via ĝojo estu plena.
12Kang palung o baktih toengah, nangcae doeh maeto hoi maeto amlung oh, hae loe kang paek o ih lok ah oh.
12Jen estas mia ordono: ke vi amu unu alian tiel same, kiel mi vin amis.
13Kami maeto mah ampuinawk hanah a hinghaih paek khoek to amlunghaih pongah kalen kue amlunghaih to om ai boeh.
13Neniu havas amon pli grandan ol tio, ke iu demetus sian vivon por siaj amikoj.
14Kang thuih o ih lok baktiah na sak o nahaeloe, Kai ih ampui ah na oh o.
14Vi estas miaj amikoj, se vi faras tion, kion mi al vi ordonas.
15Angmah ih angraeng mah sak ih tok to tamna mah panoek ai pongah, vaihi hoi kamtong tamna, tiah kang kawk o mak ai boeh; Kam Pa khae hoi ka thaih ih loknawk to nangcae khaeah kam tuengsak boeh pongah, ampui, tiah ni kang kawk o boeh.
15Mi jam ne nomas vin sklavoj, ĉar la sklavo ne scias, kion lia sinjoro faras; sed mi nomis vin amikoj, ĉar ĉion, kion mi aŭdis de mia Patro, mi sciigis al vi.
16Nangcae mah kai nang qoi o ai, Kai mah ni nangcae to kang qoih, na caeh o moe, athaih na thaih o pacoengah, nangcae ih athaih to oh poe hanah, tok kang paek o: to naah Kai ih ahmin hoiah Pa khaeah hni kami loe, Anih mah nangcae hanah paek tih.
16Vi ne elektis min, sed mi elektis vin, kaj starigis vin, por ke vi iru kaj donu frukton, kaj ke via frukto daŭru; por ke la Patro donu al vi ĉion ajn, kion vi petos de Li en mia nomo.
17Maeto hoi maeto nam lung o hanah, hae loknawk hae kang paek o.
17Tion mi ordonas al vi, por ke vi amu unu la alian.
18Long mah nangcae hnuma nahaeloe, nangcae hnuma ai naah Kai ni ang hnukma, tito panoek oh.
18Se la mondo malamas vin, vi scias, ke ĝi malamis min pli frue, ol vin.
19Long kami ah na oh o nahaeloe, angmah ih kami ah na oh o pongah, long mah nangcae to palung tih: toe nangcae loe long kami ah na om o ai, long thung hoiah kang qoih o boeh pongah, long mah nangcae to hnukma.
19Se vi estus el la mondo, la mondo amus siajn proprajn; sed ĉar vi ne estas el la mondo, kaj mi elektis vin for de la mondo, tial la mondo vin malamas.
20Kang thuih o ih lok to poek oh, Tamna loe angmah ih angraeng pongah len kue ai. Nihcae mah Kai pacaekthlaek nahaeloe, nangcae doeh pacaekthlaek o toeng tih; nihcae mah Ka thuih ih lok pakuem o nahaeloe, nangcae mah thuih o ih lok doeh nihcae mah pakuem o toeng tih.
20Memoru la vorton, kiun mi diris al vi: Sklavo ne estas pli granda ol lia sinjoro. Se ili min persekutis, vin ankaŭ ili persekutos; se ili observis mian vorton, ankaŭ vian ili observos.
21Nihcae mah Kai patoehkung Anih to panoek o ai pongah, Kai ih ahmin pongah nihcae mah hae hmuennawk hae nangcae nuiah sah o tih.
21Sed ĉion ĉi tion ili faros al vi pro mia nomo, ĉar ili ne konas Tiun, kiu min sendis.
22Kai kang zo ai moe, nihcae khaeah ka thui ai nahaeloe, nihcae loe zaehaih tawn o mak ai: toe vaihi loe angmacae zaehaih to angphat o thai mak ai boeh.
22Se mi ne estus veninta kaj parolinta al ili, ili ne havus pekon; sed nun ili ne havas pretekston por sia peko.
23Kai hnuma kami loe Kam Pa doeh hnukma.
23Tiu, kiu min malamas, malamas ankaŭ mian Patron.
24Kalah kaminawk mah sah ai ih toknawk to nihcae salakah ka sah ai nahaeloe, nihcae loe zaehaih tawn o mak ai: toe vaihi loe ka sak ih toknawk nihcae mah hnuk o boeh pongah, nihcae mah Kai hoi Kam Pa to hnukma o.
24Se mi ne estus farinta inter ili farojn, kiajn neniu alia faris, ili ne havus pekon; sed nun ili vidis kaj malamis min kaj ankaŭ mian Patron.
25Toe angmacae ih kaalok pongah, Tidoeh na ai ah nihcae mah Kai ang hnukma o, tiah tarik ih lok to akoep thai han ih ni hae tiah oh.
25Sed tio okazas, por ke plenumiĝu la vorto skribita en ilia leĝo: Ili malamis min senkaŭze.
26Pa khae hoiah kang patoeh han ih Pathloepkung, Pa khae hoi tacawt, loktang Muithla to angzoh naah, Anih mah Kai kawng to taphong tih.
26Sed kiam venos la Parakleto, kiun mi sendos de la Patro al vi, la Spirito de la vero, kiu devenas de la Patro, tiu pri mi atestos;
27Nangcae doeh tangsuek na hoi Kai khaeah na oh o pongah, Kai hnukung ah na om o toeng tih.
27kaj vi ankaŭ atestas, ĉar vi estis kun mi de la komenco.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.