Deuteronomy 29
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1Hae ih loknawk loe Horeb ah Angraeng mah Israel kaminawk hoi sak ih lokmaihaih pacoengah, Moab prae ah Mosi mah Israel kaminawk hoi lokmaihaih sak hanah, Angraeng mah paek ih lok ah oh.
1این است کلمات عهدی که خداوند درزمین موآب به موسی‌امر فرمود که بابنی‌اسرائیل ببندد، سوای آن عهد که با ایشان درحوریب بسته بود.
2Mosi mah Israel kaminawk to kawk boih moe, nihcae khaeah, Izip prae ah Angraeng mah Faro khaeah sak ih hmuen, a tamnanawk boih hmaa ah sak ih hmuen hoi prae pum ah sak ih hmuennawk loe,
2و موسی تمامی اسرائیل را خطاب کرده، به ایشان گفت: «هر‌آنچه خداوند در زمین مصر بافرعون و جمیع بندگانش و تمامی زمینش عمل نمود، شما دیده‌اید.
3nangmacae ih mik hoi roe ah kalen parai tanoekhaih hmuennawk, angmathaih hoi kalen parai dawnraihaih hmuennawk to na hnuk o boeh;
3تجربه های عظیم که چشمان تو دید و آیات و آن معجزات عظیم.
4toe vaihni khoek to Angraeng mah panoek thaihaih palungthin, hnukhaih mik hoi thaikophaih naanawk to na paek o ai vop, tiah a naa.
4اماخداوند دلی را که بدانید و چشمانی را که ببینید وگوشهایی را که بشنوید تا امروز به شما نداده است.
5Saning qui palito thung praezaek ah kang zaeh o naah, na khukbuennawk to prawn ai moe, na khokpanainawk doeh prawn ai.
5و شما را چهل سال در بیابان رهبری نمودم که لباس شما مندرس نگردید، و کفشها درپای شما پاره نشد.
6Kai loe na Angraeng Sithaw ah ka oh, tiah na panoek o thai hanah, takaw na caa o ai, misurtui maw, to tih ai boeh loe mu doeh na nae o ai.
6نان نخورده و شراب ومسکرت ننوشیده‌اید، تا بدانید که من یهوه خدای شما هستم.
7Hae ahmuen ah na phak o naah, Heshbon siangpahrang Sihon hoi Bashan siangpahrang Og loe aicae tuk hanah angzoh hoi; toe nihcae to a pazawk o.
7و چون به اینجا رسیدید، سیحون، ملک حشبون، و عوج، ملک باشان، به مقابله شمابرای جنگ بیرون آمدند و آنها را مغلوب ساختیم.
8Nihcae ih prae to a lak pae o moe, Reuben acaeng, Gad acaeng hoi ahap Manaseh acaeng ah kaom kaminawk khaeah qawk ah a paek o.
8و زمین ایشان را گرفته، به روبینیان وجادیان و نصف سبط منسی به ملکیت دادیم.
9Na sak ih hmuen ah hmacawn boih hanah, hae lokmaihaih hae pazui oh loe sah oh.
9پس کلمات این عهد را نگاه داشته، بجا آورید تا در هر‌چه کنید کامیاب شوید.
10Nangcae acaeng zaehoikungnawk, kacoehtanawk, ukkungnawk hoi Israel nongpanawk boih,
10«امروز جمیع شما به حضور یهوه، خدای خود حاضرید، یعنی روسای شما و اسباط شما ومشایخ شما و سروران شما و جمیع مردان اسرائیل.
11na caa nawktanawk, na zunawk hoi na tai o haih ahmuen ah kaom, nangcae ih thing aek kami hoi tui doh kaminawk boih, vaihni na Angraeng Sithaw hmaa ah nang doet o;
11و اطفال و زنان شما و غریبی که درمیان اردوی شماست از هیزم شکنان تا آب کشان شما.
12na Angraeng Sithaw mah vaihniah, nangcae hoi nawnto sak ih, Angraeng Sithaw lokkamhaih thungah na kun o hanah,
12تا در عهد یهوه خدایت و سوگند او که یهوه خدایت امروز با تو استوار می‌سازد، داخل شوی.
13angmah ih kami ah nangcae to suek moe, nam panawk ah kaom Abraham, Issak hoi Jakob khaeah, a thuih ih lokkamhaih baktih toengah, anih loe nangcae ih Sithaw ah om tih.
13تا تو را امروز برای خود قومی برقراردارد، و او خدای تو باشد چنانکه به تو گفته است، و چنانکه برای پدرانت، ابراهیم و اسحاق ویعقوب، قسم خورده است.
14Hae lokkamhaih hoi lokmaihaih loe nangcae hoi khue ah ka sah ai,
14و من این عهد و این قسم را با شما تنها استوار نمی نمایم.
15vaihniah aicae Angraeng Sithaw hmaa ah aicae hoi nawnto angdoe kaminawk khue hoiah lokkamhaih to ka sah ai, vaihniah aicae hoi nawnto kaom ai kaminawk hoiah doeh ka sak.
15بلکه باآنانی که امروز با ما به حضور یهوه خدای ما دراینجا حاضرند، و هم با آنانی که امروز با ما دراینجا حاضر نیستند.
16(Izip prae thungah kawbang maw na oh o moe, hae ahmuen ah nang zoh o naah kawbang maw prae na poeng o, tito na panoek o;
16زیرا شما می‌دانید که چگونه در زمین مصر سکونت داشتیم، و چگونه از میان امتهایی که عبور نمودید، گذشتیم.
17nihcae khae kaom panuet kathok, thing, thlung, sui hoi sum kanglung hoiah sak ih krangnawk to na hnuk o boeh:)
17ورجاسات و بتهای ایشان را از چوب و سنگ ونقره و طلا که در میان ایشان بود، دیدید.
18nangcae khae kaom nongpa, nongpata, imthung takoh, to tih ai boeh loe acaeng thung ih kami loe, vaihniah aicae Angraeng Sithaw khae hoiah poekhaih palungthin amkhraeng o ving moe, haeah kaom prae kaminawk ih sithawnawk to bok o moeng han ai ah acoe oh; to tih ai nahaeloe nangcae salakah ahmuet baktiah kakhaa thingthai hoi tangzun kakhaa tacawtsak thing to amprawk moeng tih.
18تا درمیان شما مرد یا زن یا قبیله یا سبطی نباشد که دلش امروز از یهوه خدای ما منحرف گشته، برودو خدایان این طوایف را عبادت نماید، مبادا درمیان شما ریشه‌ای باشد که حنظل و افسنتین بارآورد.
19To baktih kami mah hae tangoenghaih loknawk hae thaih naah, Tui anghaehhaih nuiah mu paquihaih thap aep hanah, palung thung hoi poek ih baktiah ka caeh langlacadoeh, misa monghaih ka tawn tih, tiah angmah ih palung thung hoiah angmah hoi angmah to tahamhoihaih angpaek tih.
19«و مبادا چون سخنان این لعنت را بشنود دردلش خویشتن را برکت داده، گوید: هر‌چند درسختی دل خود سلوک می‌نمایم تا سیراب و تشنه را با هم هلاک سازم، مرا سلامتی خواهد بود.
20Angraeng mah to kami to pathlung mak ai; Angraeng palungphuihaih hoi uthaih loe to kami nuiah hmai baktiah kangh ueloe, hae cabu thungah tarik ih tangoenghaih anih nuiah krahsak boih tih; to pacoengah, Angraeng mah anih ih ahmin to van tlim hoiah phrae ving tih.
20خداوند او را نخواهد آمرزید، بلکه در آن وقت خشم و غیرت خداوند بر آن شخص دودافشان خواهد شد، و تمامی لعنتی که در این کتاب مکتوب است، بر آن کس نازل خواهد شد، و خداوند نام او را از زیر آسمان محو خواهدساخت.
21Hae kaalok cabu thungah tarik ih lokmaihaih hoi tangoeng ih loknawk baktih toengah, anih nuiah sethaih phaksak hanah, Angraeng mah anih to Israel acaengnawk boih thung hoiah tapraek ving tih.
21و خداوند او را از جمیع اسباطاسرائیل برای بدی جدا خواهد ساخت، موافق جمیع لعنتهای عهدی که در این طومار شریعت مکتوب است.
22Nangcae hnukah kaom na caanawk hoi prae kangthla hoiah angzo angvinnawk mah, to prae nuiah Angraeng mah phaksak ih patangkhanghaih hoi nathaihnawk to hnuk o naah,
22و طبقه آینده یعنی فرزندان شما که بعد از شما خواهند برخاست، و غریبانی که از زمین دور می‌آیند، خواهند گفت: هنگامی که بلایای این زمین و بیماریهایی که خداوند به آن می‌رساند ببینند.
23kaat hmai mah kangh ih paloi baktiah prae thungah om boih ueloe, aanmu to patii thai mak ai, tidoeh amprawk mak ai; kawbaktih qam doeh amprawk mak ai; Angraeng mah kanung parai palungphuihaih hoiah vah phaeng ih, Sodom hoi Gomorrah, Admah hoi Zeboim baktiah oh ving boeh, tiah thui o tih;
23و تمامی زمین آن را که کبریت و شوره و آتش شده، نه کاشته می‌شود و نه حاصل می‌روید و هیچ علف در آن نمو نمی کندو مثل انقلاب سدوم و عموره و ادمه صبوئیم که خداوند در غضب و خشم خود آنها را واژگون ساخت، گشته است.
24prae kaminawk boih mah, Tipongah Angraeng mah hae prae hae to tiah sak moe, kanung parai hae palungphuihaih to ohsak loe? tiah thui o tih.
24پس جمیع امتها خواهندگفت: چرا خداوند با این زمین چنین کرده است وشدت این خشم عظیم از چه سبب است؟
25To naah kaminawk mah, Hae kaminawk loe Izip prae thung hoi nihcae zaehhoikung, ampanawk ih Angraeng Sithaw mah nihcae hoiah sak ih lokmaihaih to pahnawt pae o ving,
25آنگاه خواهند گفت: از این جهت که عهد یهوه خدای پدران خود را که به وقت بیرون آوردن ایشان از زمین مصر با ایشان بسته بود، ترک کردند.
26nihcae mah panoek o vai ai, nihcae han paek doeh paek ai ih kalah sithawnawk to a bok o moe, a tok to sak pae o pongah,
26و رفته، خدایان غیر را عبادت نموده، به آنهاسجده کردند، خدایانی را که نشناخته بودند وقسمت ایشان نساخته بود.
27Angraeng palungphuihaih mah hae prae hae hmai baktiah kangh moe, hae cabu thungah tarik ih tangoenghaih to nihcae nuiah phaksak boih;
27پس خشم خداوندبر این زمین افروخته شده، تمامی لعنت را که دراین کتاب مکتوب است، بر آن آورد.
28hmai baktih kamngaeh, kalen parai Angraeng palungphuihaih hoi palungbethaih mah, nihcae to angmacae prae thung hoiah aphongh moe, vaihni ni khoek to nihcae to prae kalah ah vah ving boeh, tiah thui o tih.
28و خداوندریشه ایشان را به غضب و خشم و غیض عظیم، اززمین ایشان کند و به زمین دیگر انداخت، چنانکه امروز شده است.
29Kamtueng ai tamquta ah kaom hmuennawk loe aicae Angraeng Sithaw ih hmuen ah oh; toe hae kaaloknawk hae a pazui o boih thai hanah, kamtueng hmuennawk loe, dungzan khoek to aicae hoi aicae ih caanawk hanah oh.
29چیزهای مخفی از آن یهوه خدای ماست و اما چیزهای مکشوف تا به ابد ازآن ما و فرزندان ما است، تا جمیع کلمات این شریعت را به عمل آوریم.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.